bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Acts 15
Acts 15
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 14
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 16 →
1
Terus ana wong sangka Yudéa teka ing Antiokia, sing pada mulangi marang para sedulur tunggal pertyaya ing kono, ngéné: “Yèn sampéyan kabèh ora pada nandangi sunat miturut adat tata-tyarané sing diwariské karo Moses, sampéyan ora bakal bisa dislametké.”
2
Nanging Paulus lan Barnabas banget enggoné pada nglawan lan mbantah panemuné wong-wong mau. Pungkasané pasamuan terus mutusi, Paulus lan Barnabas lan warga pasamuan liyané diutus menyang Yérusalèm nemoni para rasul lan para pinituwa, perlu ngrembuk bab mau.
3
Para utusan mau dibudalké karo pasamuan nganti tekan ing njaba kuta, terus pada neruské mlakuné ngliwati Fénisia lan Samaria, sak dalan-dalan pada nyeritakké mertobaté wong-wong kapir. Iki ndadèkké bungahé para sedulur tunggal pertyaya ing kono.
4
Sak tekané ing Yérusalèm, para utusan pada ditampa karo pasamuan lan para rasul lan para pinituwa, terus pada nyeritakké samubarang kabèh sing wis ditindakké karo Gusti Allah lantaran penggawéané.
5
Nanging terus ana wong sing mlebu golongané wong Farisi, sing wis dadi pertyaya, sing pada ngadek lan ngomong: “Sing duduk wong Ju kudu disunati lan diwajipké netepi angger-anggeré Moses.”
6
Para rasul lan para pinituwa terus pada nganakké kumpulan, ngrembuk perkara kuwi mau.
7
Bareng wis suwé enggoné pada bantahan, Pétrus terus ngadek lan ngomong: “Para sedulur, sampéyan kabèh wis pada nitèni, yèn kawit waktu mbiyèn mila kula dipiji karo Gusti Allah sangka antarané kita, supaya lantaran kula bangsa kapir pada krungu kabar bab Injil terus pada pertyaya.
8
Nanging Gusti Allah, sing weruh atiné manungsa, wis ngekèki paseksi marang wong-wong kapir, karo pada dikèki Roh Sutyi kaya kita,
9
Panjenengané babar pisan ora mbédak-mbédakké wong-wong mau karo kita, sakwisé nyutyèkké atiné karo pertyaya.
10
Mulané kepriyé sampéyan kabèh pada njajal marang Gusti Allah karo tyara ndèkèkké momotan ing pundaké para murid kuwi, kanggo leluhur kita utawa kita déwé ora kuwat nyangga?
11
Kosok-baliné, kita pertyaya yèn kita arep nampa keslametan awit sangka kawelasané Gusti Yésus Kristus kaya sedulur-sedulur kuwi.”
12
Kabèh sing pada ngumpul terus pada meneng, terus pada ngrungokké tyritané Paulus lan Barnabas bab tanda lan mujijat sing ditindakké karo Gusti Allah lantaran rasul loro kuwi ing antarané bangsa kapir.
13
Bareng Paulus lan Barnabas wis rampung enggoné tyerita, Yakobus terus ngomong: “Para sedulur, kula njaluk ngrungokké tembung kula:
14
Sedulur Simon mentas tyerita, yèn kawit wiwitan mila Gusti Allah wis ngétokké kawelasané, ya kuwi enggoné milih sangka antarané bangsa kapir iki, salah sijiné umat kanggo asmané.
15
Bab kuwi tyotyok karo tembungé para nabi, kaya sing ditulis, isiné:
16
Sakwisé mengkono Aku bakal mulih lan mbangun menèh tarupé Daved sing wis ambruk, lan jugrukané bakal Tak bangun menèh lan Tak kuwatké,
17
supaya kabèh wong pada nggolèki marang Gusti, mengkono uga bangsa kapir sing ora kenal marang asma-Ku sing Tak sebut Duwèk-Ku, mengkono tembungé Gusti, sing nindakké kuwi kabèh,
18
sing wis dingertèni kawit wiwitan.
19
Awit sangka kuwi panemu kula, kita aja nganti nggawé rekasané para sedulur sangka bangsa kapir, sing pada mratobat marang Gusti Allah.
20
Apiké kita kirim layang marang sedulur-sedulur kuwi, supaya pada nyiriki panganan sing wis diregeti karo brahala, lan ngedohi mlaku bédang, supaya nyiriki dagingé kéwan sing patiné ora karo dibelèh, lan getih.
21
Awit wis kawit jaman mbiyèn angger-anggeré Moses kuwi dikabarké ing saben kuta lan tekan saiki ing saben dina sabat diwatya ing sinaguk.”
22
Sak terusé para rasul lan para pinituwa lan wong sak pasamuan kabèh pada netepaké milih wong sangka antarané sing bakal diutus menyang Antiokia, bebarengan karo Paulus lan Barnabas, ya kuwi Yudas sing dityeluk Barsabas lan Silas. Kuwi wong sing pada kajèn ing antarané para sedulur tunggal pertyaya.
23
Para utusan mau pada digawani layang sing tembungé: “Salam keslametan sangka para rasul lan para pinituwa, lan para sedulur sampéyan, marang para sedulur ing Antiokia, Siria lan Kilikia sangka bangsa-bangsa liya.
24
Kita wis pada krungu, yèn ana wong sedulur kita, sing pada nyusahké ati lan nggawé ora tentrem sampéyan karo piwulangé, nanging ora pada kita utus mulangi sing mengkono.
25
Mulané kita wis pada rembukan lan mutusi kongkonan wong nemoni sampéyan bareng karo sedulur Barnabas lan Paulus sing kita trésnani,
26
ya kuwi sedulur loro sing wis nanggungké nyawané awit sangka asmané Gusti kita Yésus Kristus.
27
Sing kita kongkon sedulur Yudas lan Silas, sing arep masrahké karo lésan paweling sing ditulis kuwi marang sampéyan.
28
Awit Roh Sutyi lan kita wis nggawé putusan, supaya Panjenengan aja nganti kemomotan ngliwati sing sak mestiné:
29
Pada nyirikana sesajèné brahala, getih lan daging kéwan sing patiné ora dibelèh, lan uga mlaku bédang. Kuwi kabèh supaya sampéyan pada singkirké, sampéyan wis nandangi apik. Tyukup kuwi, pada slamet.”
30
Bareng wis pada pamitan, Yudas lan Silas pada budal menyang Antiokia. Ing kono wong sak pasamuan terus pada dityeluk ngumpul, layangé terus dikèkké.
31
Bareng wis diwatya, pada bungah awit layang mau isi panglipuran.
32
Lan Yudas lan Silas, awit ya nabi, mulané nganti suwé enggoné ngomongi para sedulur tunggal pertyaya lan nguwatké atiné.
33
Lan sakwisé wong loro mau ing kono sak untara waktu, terus karo para sedulur dililani mulih karo tentrem menyang sing ngutus. [
34
Nanging Silas mutuské kèri ing kono.]
35
Paulus lan Barnabas enggoné ing Antiokia, pada bebarengan karo wong okèh liyané mulangi lan nggelarké pituturé Gusti.
36
Nanging bareng wis rodok suwi Paulus terus ngomong marang Barnabas: “Apiké saiki kita pada bali niliki para sedulur ing saben kuta, sing wis pada kita sebari tembungé Gusti, kepriyé kahanané.”
37
Barnabas kepéngin uga ngajak Yohanes sing parapané Markus;
38
nanging Paulus ngomong karo teges, ora apik yèn ngajak wong sing wis ninggal lunga kita ing Pamilia lan ora gelem diajak nyambutgawé bebarengan.
39
Bab iki ndadèkké tukarané wong loro kuwi, banjur pada pisahan. Barnabas ngajak Markus lan terus lelungan menyang Siprus.
40
Nanging Paulus milih Silas, lan sakwisé dipasrahké karo para sedulur tunggal pertyaya marang kawelasané Gusti,
41
terus budal ndlajahi Siria lan Kilikia, lan nguwatké pasamuan-pasamuan ing kono.
← Chapter 14
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 16 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28