bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Acts 5
Acts 5
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 4
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 6 →
1
Ana wong lanang sing jenengé Ananias karo bojoné diarani Safira, adol keboné.
2
Karo disetujoni bojoné, wong mau ngentit sak pérangané payuné kuwi, nanging liyané terus digawa dipasrahké ing ngarepé para rasul.
3
Nanging Pétrus ngomong: “Ananias, kenèng apa atimu dikwasani karo sétan, nganti kowé nggorohi Roh Sutyi lan ngentit sak pérangané payuné lemah kuwi?
4
Yèn lemah kuwi ora didol, apa kuwi ora tetep dadi duwèkmu, lan sakwisé didol, apa payuné kuwi ora tetep ing kwasamu? Kenèng apa kowé kok ngrantyam penggawé mengkono ing atimu? Duduk manungsa sing kok gorohi, nanging Gusti Allah.”
5
Bareng Ananias krungu tembungé mengkono kuwi, terus nggeblak pedot nyawané, nganti wong kabèh sing krungu bab kuwi pada wedi banget.
6
Para nom-noman terus pada teka, mbuntel layoné, terus digotong metu lan dikubur.
7
Sakwisé telung jam bojoné Ananias mlebu, nanging ora weruh apa sing tas waé kelakon.
8
Pétrus terus ngomong: “Aku omongana, apa lemah kuwi kok edol karo rega semono?” Semauré wong wadon kuwi: “Ya kuwi.”
9
Tembungé Pétrus: “Kenèng apa kowé wong loro pada komplotan njajal marang Rohé Gusti? Delengen, wong-wong sing tas waé ngubur bojomu pada ngadek ing ngarep lawang, kuwi uga bakal nggotong kowé metu.”
10
Wong wadon kuwi terus nggeblak sak nalika kuwi uga ing ngarepé Pétrus lan pedot nyawané. Nalika para nom-noman pada mlebu, wong wadon mau ketemu wis mati, terus digotong metu lan dikubur ing sak tyedaké sing lanang.
11
Wong sak pasamuan kabèh lan wong sing krungu bab kuwi pada banget wediné.
12
Lan para rasul pada nganakké tanda lan mujijat okèh ing antarané wong okèh. Wong kabèh sing pada pertyaya tansah pada nglumpuk ing balé Salomo sak njeruhné dadi siji sing raket.
13
Wong-wong liyané ora wani nyampuri, nanging wong-wong okèh kuwi pada banget enggoné ngajèni marang para wong sing pertyaya kuwi.
14
Tyatyahé wong sing pada pertyaya marang Gusti kuwi mundak tukul-tukul, lanang lan wadon,
15
malah pada nggawa wong-wong sing lara menyang dalan gedé, disèlèhké ing ambèn utawa klasa, supaya yèn Pétrus liwat, sak ora-orané ana sing kena ayang-ayangé.
16
Uga sangka kuta-kuta ing sak ubengé Yérusalèm pada teka gembruduk nggawa wong sing pada lara utawa sing pada ketèmpèlan karo roh ala. Kabèh pada diwaraské.
17
Awit sangka sengité, imam gedé lan para sing mèlu, ya kuwi wong-wong sangka golongan Saduki, pada nandangi ngéné.
18
Para rasul pada dityekel lan dilebokké ing pakunjara kuta.
19
Nanging bareng mbengi ana mulékaté Gusti sing ngengakké lawang-lawangé pakunjara mau lan nuntun metu para rasul lan ngomong:
20
“Pada menyanga Griya Sutyi, ngadeka lan nggelarna sak kabèhé tembungé sing urip kuwi marang wong okèh.”
21
Para rasul pada manut miturut paweling mau lan kadung ésuk, pada mlebu ing Griya Sutyi terus wiwit mulangi ing kono. Nalika semono imam gedé lan para sing mèlu ngongkon marang Pangwasa hukum Agama supaya ngumpul, ya kuwi kumpulané para pemimpiné bangsa Israèl, lan terus ngongkon mapak para rasul menyang pakunjaran.
22
Nanging bareng para abdi tekan ing pakunjaran, para rasul ora ketemu ing kono. Terus pada bali ngomongi,
23
tembungé: “Mau pakunjaran ditemokké ijik dikuntyi kuwat, lan kabèh wong jaga ing panggonan jagané ing ngarep lawangé, nanging bareng kita bukak, ing njeruh ora ana wongé siji-sijia.”
24
Bareng penggedéné tukang njaga Griya Sutyi lan para pengarepé imam krungu katerangan mengkono kuwi, pada ora tentrem atiné, terus rembukan bakal kepriyé kedadiané.
25
Nanging terus ana wong teka sing ngomong: “Kabar, wong-wong sing wis sampéyan lebokké ing pakunjaran kuwi, saiki ing Griya Sutyi mulangi marang wong okèh.”
26
Pemimpiné tukang njaga lan para prajurité terus pada menyang Griya Sutyi, nyekel para rasul, nanging ora karo peksa, jalaran wedi, yèn dibandemi watu wong okèh.
27
Para rasul mau dituntun lan diadepaké ing ngarepé Pangwasa hukum Agama. Imam gedé terus wiwit takon,
28
tembungé: “Kowé apa ora wis pada diwanti-wanti aja mulangi kanggo Jeneng kuwi? Nanging nyatané, Yérusalèm wis kok kebaki piwulangmu lan kowé arep nekakké tanggungané getihé Wong kuwi marang kita.”
29
Pétrus lan para rasul terus pada nyauri, tembungé: “Kita kudu luwih mbangun turut marang Gusti Allah tenimbang marang manungsa.
30
Gusti Allahé leluhur kita wis nangèkké Yésus, sing wis sampéyan gantung ing kayu salip lan sampéyan patèni.
31
Ya Panjenengané kuwi sing wis diunggahké menyang nduwur karo Gusti Allah karo tangané sing tengen, didadèkké dadi Penuntun lan Juruslamet, supaya Israèl bisa mratobat lan nampa pangapurané dosa.
32
Nanging sing pada dadi seksiné perkara kuwi, kita lan Roh Sutyi sing wis dikèkké karo Gusti Allah marang wong kabèh sing mbangun turut marang Panjenengané.”
33
Krungu mengkono kuwi, kabèh pada muntab terus pada ngupaya matèni para rasul.
34
Nanging ing Pangwasa hukum Agama kuwi, ana wong Farisi, jenengé Gamalièl, juru Torèt sing kajèn banget ing antarané wong okèh, sing terus ngadek lan usul, supaya para rasul pada dipréntahké metu sedilut.
35
Sakwisé mengkono terus ngomongi paweling: “Para sedulur Israèl, kula njaluk pada mikir tenan, apa sing arep sampéyan tindakké marang wong-wong kuwi!
36
Awit waktu mbiyèn wis njedul Téodas, sing ngaku dadi wong ngluwihi sembarang lan sing nduwé murid kurang luwih wong 400 wong; nanging wong iki terus dipatèni, para muridé kabèh pada buyar lan entèk.
37
Sakwisé wong kuwi, nalika dianakké tyatyah jiwa, Yudas njedul, wong Galiléa. Okèh wong sing kesèrèt ing pambruntakané, nanging Yudas kuwi ya mati, kabèh muridé pada buyar.
38
Awit sangka kuwi tembung kula marang sampéyan kabèh: Aja nandangi apa-apa kanggo wong-wong kuwi. Pada etokna waé, awit yèn kekarepan lan penggawéané kuwi asal-usulé sangka manungsa, mesti bakal entèk,
39
nanging yèn asal-usulé sangka Gusti Allah, sampéyan kabèh ora bisa ngentèkké wong-wong kuwi; menawa mengko bakal tenan, yèn sampéyan pada nglawan marang Gusti Allah.” Pepéling kuwi dituruti.
40
Pangwasa hukum Agama kuwi terus nyeluk lan metyuti para rasul lan dipenging mulangi atas asmané Yésus. Sakwisé mengkono pada dililani lunga.
41
Para rasul pada lunga sangka ngarepé Pangwasa hukum Agama karo bungah, jalaran wis pada dianggep pantes ngalami sangsara awit sangka asmané Yésus.
42
Lan saben dina pada neruské enggoné mulangi ing Griya Sutyi lan ing omah-omah lan ngomongké Injil, sing ndunungké yèn Yésus kuwi Mésias.
← Chapter 4
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 6 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28