bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Numbers 11
Numbers 11
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 10
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 12 →
1
Ing sakwijiné dina wong sak bangsa pada nggresula ing ngarepé GUSTI bab kahanané sing ora kepénak. Bareng GUSTI krungu bab kuwi, terus nesu; geniné GUSTI terus murup ing tengahé wong Israèl, lan ngobong ing pinggiré tarup-tarupé.
2
Wong sak bangsa kuwi terus pada sambat marang Moses, lan Moses terus ndedonga marang GUSTI, nganti geniné sirep.
3
Awit sangka kuwi panggonan kono mau diarani Tabera, awit geniné GUSTI murup ing sak tengahé.
4
Awit ana bangsa liya sing mèlu lan ing antarané pada ketukulan pikiran srakah, sak nalika wong Israèl terus katut nggresula menèh, semauré: “Sapa sing bakal Wènèhi daging marang kita?
5
Aku pada kèlingan yèn mangan daging ana negara Egipte tanpa tuku, uga timun lan semangka, prei, brambang lan bawang.
6
Nanging saiki awakmu pada kuru garing, ora ana apa-apa kejaba mung manna iki.”
7
Kanggo manna kuwi kaya tumbar lan rupané kaya blendok bedolah.
8
Wong-wong pada mblayu rana-réné enggoné njikuki, terus digiling karo gilingan utawa dideplok ing lumpang, terus diolah ing wajan digawé roti bunder-bunder, rasané kaya glepung sing digorèng.
9
Saben mbengi yèn ebun mudun ing tarupé wong Israèl, ing kono ya terus ketutupan manna.
10
Bareng Moses krungu wong-wong Israèl pada nggresula ing lawangé tarupé, banget muntap nesuné GUSTI, lan Moses déwé ya nganggep bab kuwi ora apik.
11
Terus ngomong marang GUSTI: “Kenèng apa nganti Panjenengan nindakké ala marang abdimu mengkéné, apa kula ora olèh kawelasané ing ngarepé Panjenengan, nanging kula nganti Panjenengan ngekèki tanggung jawap kanggo wong sak bangsa kuwi kabèh?
12
Apa kula sing mbobot bangsa kuwi kabèh, apa ya kula sing nglairké, nganti Panjenengan ngomongi: Kowé mboponga, kaya réwang enggoné mbopong botyah tyilik, digawa menyang negara sing wis Tak janjèkké karo sumpah marang para leluhuré.
13
Sangka ngendi enggèn kula olèh daging sing bisa kula kèkké menyang wong sak bangsa kuwi kabèh? Awit pada nangis marang kula lan tembungé: Kula njaluk sampéyan kèki daging, bakal kula pangan.
14
Kula ora kuwat nyangga déwé tanggung jawap kanggo wong sak bangsa kuwi kabèh, awit kuwi kabotan kanggo kula.
15
Nanging yèn Panjenengan nindakké terus marang kula kaya mengkéné, aluwung kula Panjenengan patèni waé, yèn kula tenan olèh kawelasané ing ngarepé Panjenengan, supaya kula ora nganti weruh tyilaka kula.”
16
GUSTI terus ngetokké tembung marang Moses: “Kowé nglumpukna ing ngarep-Ku wong lanang pitung puluh tunggalané para pemimpiné Israèl, sing pada kok ngertèni, yèn kuwi pada dadi pinituwané lan penggedéné bangsa; kuwi pada kok tekakna menyang ngarepé Tarup Kumpulan, lan pada ngadeka ing kono karo kowé.
17
Terus Aku bakal medun lan bakal omongi karo kowé ing kono, terus Roh ing kowé kuwi bakal sak bagéan Tak jikuk, Tak kèkké marang wong-wong mau, terus bakal pada ngréwangi kowé mikul tanggung jawap kanggo bangsa kuwi, supaya aja kok pikul déwé.
18
Nanging wong sak bangsa mau pada kok omongana mengkéné: Pada sutyèkké uripmu kanggo ing dina sésuk, terus kowé bakal pada mangan daging; awit kowé wis pada nangis ing ngarepé GUSTI, karo tembungmu: Sapa sing bakal ngekèki daging marang aku? Ing negara Egipte kahananmu kabèh wis apik ta? Sing kuwi GUSTI bakal ngekèki daging, sing bakal kok pangan.
19
Ora mung sedina enggonmu pada mangan, ora mung rong dina, ora lima dina, ora sepuluh dina, ora rong puluh dina,
20
nanging nganti sesasi muput, nganti metu sangka irungmu lan nganti kowé pada unek-uneken, awit kowé wis pada nyingkur marang GUSTI ing tengahmu lan pada nangis ing ngarepé karo tembungmu: Apa ta perluné aku pada metu sangka negara Egipte?”
21
Nanging tembungé Moses: “Bangsa sing kula tuntun kuwi tyatyahé 600.000 wong, nanging ana tembungé Panjenengan: Bakal pada Tak wènèhi daging sing dipangan nganti sesasi muput.
22
Apa bakal pada ana wedus utawa sapi sing nyukupi kanggo wong sak mono okèhé kuwi? Utawa apa bakal dijukukké kabèh iwak ing segara apa nganti bisa nyukupi?”
23
Nanging tembungé GUSTI marang Moses: “Apa kwasané GUSTI kuwi kurang kanggo nindakké sing mengkono kuwi? Saiki kowé bakal weruh apa sing Tak omongké kuwi bakal kelakon kanggo kowé kabèh!”
24
Moses terus metu lan ngandarké tembungé GUSTI marang wong sak bangsa, uga menèh nglumpukké wong pitung puluh tunggalané para pemimpiné umat, pada diomongi ngadek ing sak ubengé tarup.
25
GUSTI terus medun ing sak njeruhné mendung lan ngetokké tembung marang Moses; uga menèh Rohé sing manggon ing Moses kuwi sak bagéan dijikuk, dikèkké marang para pinituwané pitung puluh kuwi. Sak terusé bareng pada kanggonan rohé Gusti, terus pada nggelar kaweruh kaya nabi, nanging ora suwé sakwisé kuwi wis ora menèh.
26
Nanging ing tarup ijik ana wong loro sing kèri, sing siji jenengé Eldad, sijiné Medad, sing ya pada kanggonan rohé Gusti, kuwi ya mlebu tunggalané sing ketulis, nanging pada ora mèlu metu menyang tarup, mulané ya terus pada nggelar kaweruh kaya nabi ing tarup.
27
Terus ana sakwijiné wong nom mlayu ngomongi marang Moses, tembungé: “Eldad lan Medad pada nggelar kaweruh ing tarup.”
28
Yosua anaké Nun, sing wiwit nom dadi abdiné Moses, terus ngomong: “Duh bendara kula Moses, supaya sampéyan ngendek!”
29
Nanging terus diomongi karo Moses: “Kenèng apa nganti semono okèhé enggonmu mbélani aku? Sukur yèn umaté GUSTI kabèh pada dadi nabi, awit pada dikèki Rohé GUSTI!”
30
Moses terus lunga mulih menyang ing tarupé ditutké karo para pinituwané Israèl.
31
Terus ana angin sing sangka segara awit GUSTI, sing nggawa manuk gemak sangka pinggiré segara terus nyebar ing sak nduwuré tarup lan ing sak ubengé, kéblat papat, nganti sedina, duwuré sangka lemah rong éluh.
32
Wong-wong terus pada tumandang nglumpukké manuk gemak mau nganti sedina muput lan sewengi muput, tekan ésuké ya sedina muput menèh; saben wong siji enggoné nglumpukké setitik-titiké sepuluh homèr, terus pada dipépé disebar ing sak ubengé tarup.
33
Waktu dagingé kuwi ijik ing tyangkem, durung nganti kemamah, terus muntap nesuné GUSTI marang wong sak bangsa, pada ditibani karo memala sing abot banget karo GUSTI.
34
Awit sangka kuwi panggonan kono diarani: Kibrot-Hatawa, awit ing kono enggoné pada ngubur wong-wong sing srakah.
35
Sangka Kibrot-Hatawa umat mau terus budal menyang Hazérot, terus manggon ing kono.
← Chapter 10
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 12 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36