bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Numbers 30
Numbers 30
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 29
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 31 →
1
Moses terus ngomong marang para penggedéné taleré Israèl mengkéné: “Iki perkara sing dipréntahké karo GUSTI.
2
Yèn ana wong lanang ngétokké janji utawa ngétokké sumpah marang GUSTI, wongé ketalènan karo janjiné ing bab sakwijiné perkara, mulané aja nganti nerak janjiné; apa sing wis diutyapké kuwi kudu ditetepké.
3
Nanging yèn wong wadon sing ngétokké janji marang GUSTI, wongé ketalènan ing janjiné ing bab sakwijiné perkara ing omahé bapaké, ya kuwi sak njeruhné ijik prawan.
4
Nanging bapaké mau krungu ujaré lan janjiné, nanging bapaké mau ora ngomong apa-apa marang anaké mau; yèn mengkono apa dadi ujaré kabèh mesti tetep lan apa waé sing dadi janjiné ya mesti tetep.
5
Nanging yèn bapaké waktu krungu bab kuwi terus ngélingké, apa sing dadi ujaré lan apa sing dadi janjiné kuwi ora kanggo, lan bakal dingapura karo GUSTI, awit wis diélingké karo bapaké.
6
Nanging yèn wong wadon mau omah-omah, nanging ijik nduwé ujar utawa salah sakwijiné janji sing diutyapké karo tanpa dipikir lan sing nalèni marang wong kuwi,
7
lan bojomu ya krungu bab kuwi, nanging meneng waé waktu krungu, dadi janjiné mesti tetep lan janjiné sing nalèni kuwi ya tetep.
8
Nanging yèn bojoné waktu krungu bab kuwi terus ngélingké, kuwi mbatalké ujaré lan janji sing diutyapké karo sing wadon tanpa dipikir mau, lan sing nalèni bojoné kuwi, lan GUSTI bakal ngekèki ngapura marang bojoné.
9
Kanggo ujaré randa utawa wong wadon sing dipegat, kabèh sing nalèni dèwèké, kuwi tetep ing awaké.
10
Nanging yèn ana wong wadon ing omahé terus ngétokké ujar utawa ngétokké janji karo sumpah,
11
nanging bojo lanangé krungu, nanging meneng waé lan ora ngélingké, dadi apa dadi ujaré kabèh mesti tetep, lan apa waé sing dadi janjiné wong wadon kuwi mesti tetep.
12
Nanging yèn bojoné waktu krungu terus mbatalké perkara kuwi karo teges, apa sing wis diutyapké karo sing wadon, ya ujaré ya janjiné kuwi batal, wis dibatalké karo bojoné, lan sing wadon bakal dingapura karo GUSTI.
13
Saben ujaré wong wadon lan saben janjiné karo sumpah, arep ngasorké awaké karo pasa, kuwi bojoné sing kudu netepké, lan ya bojoné sing kudu mbatalké.
14
Nanging yèn bojoné sedina-dina mung tansah meneng waé, kuwi dadi wis netepké sak okèhé ujaré sing wadon, utawa sak okèhé janjiné sing dadi sanggané sing wadon. Enggoné netepké kuwi, awit waktu krungu bab kuwi meneng waé.
15
Nanging yèn enggoné mbatalké mau let sedina sakwisé krunguné, sing lanang sing bakal nyangga kesalahané sing wadon.”
16
Kuwi mau pernatan sing dipréntahké karo GUSTI marang Moses, ya kuwi ing antarané wong lanang lan bojoné, lan ing antarané bapak karo anaké wadon sing ijik prawan ing omahé bapaké.
← Chapter 29
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 31 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36