bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Numbers 15
Numbers 15
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 14
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 16 →
1
GUSTI ngetokké tembung marang Moses mengkéné:
2
“Kowé omongana marang wong Israèl mengkéné: Mbésuk yèn kowé wis pada mlebu ing negara sing bakal Tak wènèhké marang kowé dadi panggonanmu,
3
lan kowé pada arep masrahaké kurban bakaran marang GUSTI, kurban obongan utawa kurban sing dibelèh, kanggo ngluwari janji, utawa kanggo pisungsung kebungahan, uga ing dina riyayamu, kanggo ambuné sedep ngadep marang GUSTI sing rupa sapi utawa wedus,
4
wong sing masrahaké kurbané marang GUSTI mau kudu dibarengi kurban panganan rupa glepung pilihan sak prasepuluhé éfa, olahen nganggo lenga sak prasepuluhé hin,
5
lan kanggo kurbané obongan utawa kurbané sing dibelèh kuwi saben wedus siji kok wènèhi anggur seprapat hin kanggo kurban ombèn.
6
Nanging yèn kurbané kuwi rupa wedus gèmbèl lanang, saben wedus kok wènèhi kurban panganan rupa glepung pilihan rong prasepuluh éfa, olahen nganggo lenga sak pratelon hin,
7
lan anggur sak pratelon hin kanggo kurban ombèn, kuwi mau pada pasrahna kanggo ambuné sing sedep ngadep marang GUSTI.
8
Yèn sapi sing kok pasrahké dadi kurban obongan utawa kurban sing dibelèh, kanggo ngluwari janji, utawa kanggo kurban keslametan ngadep marang GUSTI,
9
sapi siji barengi kurban panganan rupa glepung gandum pilihan telung prasepuluh éfa diolah nganggo lenga setengah hin,
10
lan kok pasrahaké anggur setengah hin kanggo kurban ombènan. Kuwi kurban bakaran, sing ambuné njalari senengé atiné GUSTI.
11
Siji-sijiné sapi utawa wedus gèmbèl lanang lan wedus gèmbèl utawa wedus, kuwi digawèkké kaya mengkono mau.
12
Sak pira okèhé kéwan sing kok masak, siji-sijiné digawéa kaya mengkono uga.
13
Saben wong Israèl yèn masrahaké kurban bakaran, sing ambuné njalari senengé atiné GUSTI, kuwi tandangana kaya mengkono mau.
14
Nanging yèn ana wong bangsa liyané sing neneka utawa wong liyané sing manggon ing tengahmu utawa ing sak tengahé turunmu mbésuk, sakjané kuwi arep masrahaké kurban bakaran, sing ambuné nggawé senengé atiné GUSTI, kuwi tyarané ya pada karo sing kok tandangi.
15
Kanggo wong sak pasamuan mung ana pernatan siji kanggo kowé lan kanggo wong bangsa liyané sing neneka, kuwi pernatan langgeng kanggo kowé kabèh nganti turun-temurunmu.
16
Tunggal angger-angger lan tunggal patokan sing kanggo marang kowé kabèh lan wong bangsa liyané sing neneka ing tengahmu.”
17
GUSTI ngetokké tembung menèh marang Moses:
18
“Kowé ngomonga marang wong Israèl mengkéné: Mbésuk yèn kowé wis pada mlebu ing negara sing dadi tujuané enggon-Ku nuntun,
19
yèn kowé pada mangan roti pametuné negara kuwi, terus kowé pada masrahaké pisungsung spésial ngadep marang GUSTI.
20
Kowé pada masrahna sangka glepungmu sing wiwitan rupa roti bunder siji, kanggo pisungsung spésial sing sangka pametuné gandumu.
21
Glepung sing wiwitan kuwi kok masak kanggo pisungsung ngadep marang GUSTI, turun-temurun.”
22
“Nanging yèn kowé tanpa sengaja nganti nglalèkké salah sijiné pepakon sing wis dipréntahké karo GUSTI marang Moses,
23
ya kuwi samubarang sing wis dipréntahké karo GUSTI marang kowé lantaran Moses, wiwit dinané enggoné GUSTI mréntahké lan sak terusé turun-temurun,
24
yèn bab kuwi dilakoni tanpa disengaja lan ora nganti konangan ing pasamuan, terus wong sak umat kabèh masak sapi lanang nom siji kanggo kurban obongan, sing ambuné nggawé senengé atiné GUSTI, karo kurban panganan lan kurban ombènan, miturut tatanan; uga wedus siji kanggo kurban ngluwari dosa.
25
Nanging imam terus nganakké rukunan kanggo wong Israèl sak umat kabèh, nganti bakal pada dikèki ngapura, awit perkara kuwi kelakoné tanpa disengaja lan wis pada masrahaké pisungsung-pisungsungé kanggo kurban bakaran ngadep marang GUSTI, lan uga kurban ngluwari dosané ing ngarepé GUSTI, awit sangka bab sing ora disengaja.
26
Wong Israèl sak umat kabèh bakal pada olèh ngapura, kabèh bangsa liyané sing neneka ing tengahmu, awit sing dosa tanpa disengaja kuwi mau wong sak bangsa kabèh.
27
Mengkono menèh yèn mung wong siji sing nggawé dosa tanpa disengaja, kuwi masrahna wedus wadon sing umur setaun kanggo kurban ngluwari dosa,
28
nanging imam terus nganakké rukunan ing ngarepé GUSTI kanggo wong sing kesalahan nggawé dosa tanpa disengaja mau, supaya olèh ngapura, awit wis dianakké rukunan.
29
Senajan kanggo wong Israèl utawa kanggo bangsa liyané sing neneka ing tengahmu, mung ana pernatan siji sing kanggo wong-wong mau, kanggo anané wong sing nglakoni dosa tanpa disengaja.
30
Nanging kanggo wong sing nindakké apa-apa karo disengaja, senajan wong Israèl utawa bangsa liyané, kuwi dadi ora ngajèni marang GUSTI, wong kuwi kudu dibuwang sangka sak tengahé bangsané,
31
awit wis nyepèlèkké marang tembungé GUSTI lan mbubrah pernatan-Né; wong kuwi kudu dientèkké, kudu déwé nyangga dosané.”
32
Waktu wong Israèl pada ing ara-ara samun, ana sing weruh sakwijiné wong nggolèk kayu obong ing waktu dina sabat,
33
wong-wong sing ngonangi terus nggawa wong mau marang ngarepé Moses lan imam Harun, lan wong sak umat kabèh.
34
Wong terus dilebokké ukuman, awit durung ana sing ditemtokké bab putusané.
35
GUSTI terus ngetokké tembung marang Moses: “Wong kuwi kudu diukum pati; dibandemi watu karo wong Israèl sak umat kabèh ing sak njabané tarup.”
36
Wong terus dituntun karo wong sak umat kabèh menyang ing sak njabané tarup, lan dibandemi watu nganti mati, kaya sing dadi préntahé GUSTI marang Moses.
37
GUSTI ngetokké tembung marang Moses, mengkéné:
38
“Kowé ngomonga marang wong Israèl, pada tuturana supaya pada nggawé gombyok ing pojoké jubahé tekan turun-temurunmu, gombyok mau pada pasangen tali wungu semu biru.
39
Tali mau dadia paweling marang kowé, supaya yèn kowé pada weruh kuwi, kowé pada élinga marang sakkèhé pitutur-pituturé GUSTI, lan pada kok tindakké, aja nganti nuruti atimu lan mripatmu menèh, kaya sing wis kerep kok tandangi, ya kuwi enggonmu ora setia marang GUSTI.
40
Ya supaya kowé tansah pada éling lan manut sakkèhé pitutur-pitutur-Ku, lan pada dadia sutyi kanggo Gusti Allahmu.
41
Aku iki GUSTI, Gusti Allahmu, sing wis ngetokké kowé sangka negara Egipte, supaya Aku dadia Gusti Allahmu; Aku iki GUSTI, Gusti Allahmu.”
← Chapter 14
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 16 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36