Song of Solomon 2

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Kula kuwi kembang lèli sangka Saron, kembang bakung ing legokan.

2Katrésnanku kuwi ing sak tengahé para prawan enom dadi kembang bakung ing sak tengahé suketan.

3Katrésnanku kuwi ing sak tengahé para nom-noman kaya wit apel ing sak tengahé wit-witan ing alas. Aku kepéngin lungguh ing grumbulé, wohé legi rasané ing tyetaku.

4Dèkne nuntun aku mlebu ing omah pésta lan gendéra ing nduwurku kuwi trésna.

5Mbok aku dikuwatké karo panganan kismis, disegerké karo woh apel. Awit aku ngalami lara trésna.

6Tangané kiwa ing ngisoré sirahku, tangané tengen ngrangkul aku.

7Hé, para wong wadon ing Yérusalèm, kowé pada tak sepatani, kanggo kidang-kidang utawa menjangan wédok ing ara-ara; kowé aja nggugah lan ngobahké katrésnan, sak durungé dikarepké!

8Rungokna! Katrésnanku! Sawangen tekané, mlumpat-mlumpat ing gunung-gunung, mentyolot-mentyolot ing puntuk-puntuk!

9Katrésnanku kuwi kaya kidang, utawa anak menjangan. Delengen, piyambaké ngadek ing sak mburiné témbok kita, karo ngungak-ungak liwat jendéla-jendéla lan ngintyeng ing ruji-ruji.

10Katrésnanku wiwit ngomong marang aku: “Tangia, katrésnanku, mrénéa, tyah ayuku!

11Awit delengen, waktu adem wis kliwat, udané wis terang lan wis kepungkur.

12Ing kebon wis kétok kembang-kembang, wis waktuné metik; manggungé manuk wis krungu ing tanah kita.

13Wit anjir wiwit woh, lan kembangé wit anggur mambu wangi. Tangia, katrésnanku, mrénéa, tyah ayuku!

14Manukku dara ing bolongan-bolongané watu, ing pandelikan pèrèng-pèrèngé gunung, pamèrké praupanmu, tokna swaramu; awit apik swaramu, lan ayu rupamu!”

15Aku pada tyekelna asu alasan kuwi, asu alasan sing tyilik, sing ngrusak kebon anggur, kebon anggurku sing lekas kembang!

16Katrésnanku kuwi duwèkku lan aku iki duwèké sing ngengon wedus ing sak tengahé kembang bakung.

17Sak durungé angin soré nyebul lan ayang-ayang ilang duh katrésnanku, Sampéyan supaya gelem mulih, lan gelem nandangi kaya kidang utawa kaya anak menjangan ing gunung-gunung tanduran wangi-wangian!

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →