Song of Solomon 4

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1Duh, katrésnanku, kowé kuwi ayu, tenan ayu rupamu kuwi! Mripatmu kétok kaya manuk dara, ing sak ngisoré kudungmu. Rambutmu kaya kumpulan wedus berok sing kétok ngombak-ombak medun sangka pegunungan Giléad.

2Untumu kaya kumpulan wedus gèmbèl sing entas dityukur, lan metu sangka guyangan, kabèh manak kembar lan ora ana sing ora nduwé anak.

3Lambému kaya bolah abang, tutukmu apik. Pilinganmu kétok kaya woh mulwa disigar ing sak ngisoré kudungmu.

4Gulumu kaya menarané Daved, sing dipatyaki karo kalung okèh, tamèng 1000 dityantolné ing kono lan kabèh tamèngé kuwi duwèké para suradadu.

5Susumu kaya anak menjangan loro utawa anak kidang kembar sing ijik mangan suket ing sak tengahé kembang bakung.

6Sak durungé angin soré nyebul lan ayang-ayang ngilang, aku kepéngin munggah menyang gunung mur lan pegunungan menyan.

7Kowé kuwi ayu banget, duh katrésnanku, awakmu ora kanggonan tyiri.

8Maraa medun mréné sangka gunung Libanon, duh pengantèn wadonku, muduna mréné sangka gunung Libanon; muduna sangka putyuké gunung Amana, sangka putyuké gunung Senir lan gunung Hèrmon, sangka guwa-guwané singa, lan pegunungan ing panggonané matyan tutul!

9Kowé nggawé dek-dekané atiku, adik, pengantèn wadonku, karo sak kedèpé mripatmu kowé nggawé dek-dekané atiku lan karo kalung ing gulumu.

10Pantyèn nyata énaké trésnamu, duh adik, pengantèn wadonku. Trésnamu kuwi énaké ngungkuli anggur, lan wanginé lengamu ngungkuli kabèh wangi-wangian.

11Madu murni tumètès sangka lambému, pengantèn wadonku, madu lan mèlek ing sak ngisoré ilatmu, lan ambuné sandanganmu kuwi kaya ambuné gunung Libanon.

12Adik, pengantèn wadonku, kowé kuwi kebon sing ditutup, kebon sing ditutup lan sumberé banyu sing diségel.

13Trubusan-trubusanmu kuwi kebon wit mulwa, sing énak wohé, kembang patyar lan narwastu,

14narwastu lan sapran, tebu lan legi janganan, lan werna-werna wit menyan, mur lan gaharu, uga sak rupané wangi-wangian pilihan.

15Duh, sampéyan sumberé banyu ing kebon, sumberé banyu urip, sing mili sangka gunung Libanon!

16Hé angin lor, hé angin kidul, tangia lan mrénéa, nyebula ing kebonku supaya ambuné wangi-wangian ngganda! Supaya katrésnanku teka ing kebon angguré lan mangan woh-wohan sing énak.

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →