Song of Solomon 7

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1Duh anaké ratu wadon sing mulya, tenan apiké sikilmu karo nganggo sandal kuwi, lekukané bangkèkanmu kaya rerékan, gawèané tangané seniman.

2Pusermu kaya bunderé bokor, bèn aja kurang anggur tyampuran. Wetengmu kaya jagung ditumpuk, diubengi karo kembang bakung.

3Susumu kaya anak menjangan loro, utawa anak kidang kembar.

4Gulumu kaya menara gading, mripatmu kaya telaga ing Hèsbon, tyedak gapura Batrabim; irungmu kaya menara ing Libanon, sing madep marang kuta Damaskus.

5Sirahmu kaya gunung Karmèl, rambuté sirahmu wungu semu abang; sakwijiné ratu ketyantol ing klabangané.

6Kowé kuwi ayu lan apik banget rupamu, sing enak déwé sing diidam-idami wong.

7Awakmu kaya wit kurma, lan susumu dadi dompolané.

8Omongku: “Aku kepéngin mènèk ing wit kurma kuwi, lan nyekel dompol-dompolané. Susumu kaya dompolan anggur, lan napasé irungmu kaya ambuné woh apel.

9Tyetakmu alus kaya anggur!” Anggur kuwi mili nang untu lan lambé tanpa lèrèn.

10Aku iki duwèké katrésnanku, kebimbangé tumuju marang aku.

11Duh katrésnanku, hayuk pada mlaku-mlaku menyang ara-ara, turu ing sak tengahé kembang patyar!

12Hayuk, pada lunga menyang kebonan anggur ing wantyi ésuk mruput, lan weruh apa wité anggur wis metu kuntyupé, apa kembangé wis mekar, wit-witané mulwa apa wis kembang! Ing kono kula bakal ngesokké katrésnan kula marang sampéyan!

13Ambuné woh dudaim mambu, tyedaké lawangé kita ana woh-wohan rupa sing énak, sing wis suwé lan sing ijik waé dipetik. Kuwi wis kula simpen kanggo sampéyan, duh katrésnanku!

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →