Song of Solomon 5

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1Adik, pengantèn wadonku, aku teka ing kebonku, nglumpukké mur lan wangianku, tak pangan talané lan maduku, tak ombé anggur lan mèlekku. Para kantya, mangana lan ngombéa, ngombéa nganti mendem trésna!

2Aku turu, nanging atiku melèk. Rungokna, katrésnanku totok-totok. “Dibukakké lawangé, adik, katrésnanku, manuk daraku, idam-idamanku, awit sirahku klebes ebun, lan rambutku kebak tètèsé ebun mbengi!”

3“Kula wis nyopot klambiku, apa kula bakal dandan menèh? Kula wis ngresiki sikil kula, apa bakal kula nggawé reget menèh?”

4Katrésnanku terus nglebokké tangané sangka bolongané lawang, atiku banjur dek-dekkan.

5Aku mentyolot mbukakké lawangé katrésnanku, tanganku nètèské mur, drijiku nètèské mur èntyèr, ing tyekelané kantyingan lawang.

6Katrésnanku tak bukaké lawang, nanging katrésnanku wis lunga, ngilang. Aku kaya semaput dongé dèkné ngilang. Piyambaké tak golèki, nanging ora ketemu, tak tyeluki, nanging ora semaur.

7Wong jaga ing kuta dongé kepetuk aku, aku dipentungi, ditatoni, sléndangku direbut karo wong sing jaga témbok.

8Hé, para wong wadon ing Yérusalèm, kowé pada tak sumpahi: yèn kowé kepetuk katrésnanku, apa sing arep kok omongké marang Piyambaké? Omongana, yèn aku ngalami lara trésna!

9- Hé wong ayu ing sak tengahé para wong wadon, apa bédané katrésnanmu karo katrésnan liyané, nanging aku nganti kok sumpahi mengkéné?

10- Katrésnanku kuwi putih resik lan sumringah, kétok déwé ing antarané puluhan éwu wong lanang.

11Sirahé kaya emas, emas murni, rambuté ngandan-andan, ireng banget.

12Mripaté kaya manuk dara ing pinggir kali, adus karo mèlek lan njagong ing blumbang sing kebak.

13Pipiné kaya tanduran wangi-wangian, sing gandané wangi. Ilaté kaya bakung, sing nètèské mur èntyèr.

14Tangané gilingan emas, ditèmplèki karo watu-watu Tarsis, dadané kaya tamèng gading, ditèmplèki watu sapir.

15Sikilé kuwi kaya tyagak marmer putih, temumpang ing dasar emas murni. Dèkné kaya gunung Libanon, dipilih kaya wit-witan.

16Tutuké mung legi, sak obah osiké ngresepké. Kaya mengkono kuwi katrésnanku, ya kaya mengkono kantyaku, hé para wong wadon ing Yérusalèm!

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →