Revelation 1

Khmer 2014 (អាល់គីតាប)

Jump to: Chapter 2 →

1នេះជាហេតុ‌ការណ៍ដែលអ៊ីសា‌អាល់ម៉ា‌ហ្សៀសបានសំដែងឲ្យឃើញ គឺអុលឡោះប្រទានឲ្យអ៊ីសាបង្ហាញព្រឹត្ដិ‌ការណ៍ ដែលត្រូវតែកើតមានក្នុងពេលឆាប់ៗខាងមុខនេះ ឲ្យពួកអ្នកបម្រើរបស់គាត់ដឹង។ អ៊ីសាបានចាត់ម៉ាឡា‌អ៊ីកាត់របស់គាត់ ឲ្យមកប្រាប់លោកយ៉ូហានជាអ្នកបម្រើរបស់គាត់

2លោកយ៉ូហានបានធ្វើជាបន្ទាល់ អំពីហេតុ‌ការណ៍ទាំងប៉ុន្មានដែលគាត់បានឃើញ គឺជាបន្ទូលរបស់អុលឡោះ និងជាសក្ខី‌ភាពរបស់អ៊ីសា‌អាល់ម៉ា‌ហ្សៀស។

3អ្នកណាអានគីតាបនេះ អ្នកនោះមានសុភមង្គលហើយ! អស់អ្នកដែលស្ដាប់ពាក្យគាត់ថ្លែងក្នុងនាមអុលឡោះ ហើយប្រតិបត្ដិតាមសេចក្ដីទាំងប៉ុន្មាន ដែលមានចែងទុកមកនេះ ក៏មានសុភមង្គលដែរ! ដ្បិតពេលកំណត់ជិតមកដល់ហើយ។

4ខ្ញុំ យ៉ូហាន សូមជម្រាបមកក្រុម‌ជំអះទាំងប្រាំពីរ នៅស្រុកអាស៊ី។ សូមទ្រង់ដែលនៅសព្វថ្ងៃ នៅពីអតីត‌កាល ហើយកំពុងតែមក ប្រទានសេចក្តីប្រណី‌សន្តោស និងសេចក្ដីសុខ‌សាន្ដដល់បងប្អូន។ សូមរស‌អុលឡោះទាំងប្រាំពីរ ដែលស្ថិតនៅមុខបល្ល័ង្ករបស់ទ្រង់

5និងអ៊ីសា‌អាល់ម៉ា‌ហ្សៀសប្រណី‌សន្ដោស ព្រមទាំងប្រទានសេចក្ដីសុខ‌សាន្ដដល់បងប្អូនដែរ! អ៊ីសាជាបន្ទាល់ដ៏ស្មោះត្រង់ គាត់រស់ឡើងវិញមុនគេបង្អស់ ហើយគាត់ជាអធិបតីលើស្ដេចទាំងអស់នៅផែនដី។ អ៊ីសាស្រឡាញ់យើង និងបានរំដោះយើងឲ្យរួចពីបាប ដោយ‌សារឈាមរបស់គាត់ផ្ទាល់។

6អ៊ីសាបានធ្វើឲ្យយើងទៅជារាជា‌ណាចក្រ និងជាក្រុមអ៊ីមុាំបម្រើអុលឡោះ ជាបិតារបស់គាត់។ សូមលើកតម្កើងសិរី‌រុង‌រឿង និងចេស្ដារបស់គាត់អស់‌កល្បជាអង្វែងតរៀងទៅ! អាម៉ីន!។

7មើល៍! អ៊ីសាមក នៅកណ្ដាលពពក។ មនុស្សទាំងអស់នឹងឃើញគាត់ សូម្បីតែអស់អ្នកដែលបានចាក់ទម្លុះគាត់ ក៏នឹងឃើញគាត់ដែរ។ កុល‌សម្ព័ន្ធទាំងប៉ុន្មាននៅលើផែនដីនឹងត្រូវសោកសៅព្រោះតែគាត់ ។ មែន! ពិតជាកើតមានដូច្នេះមែន! អាម៉ីន!។

8អុលឡោះ‌តាអាឡាជាម្ចាស់ដែលនៅសព្វថ្ងៃនៅពីដើមហើយកំពុងតែមក គឺម្ចាស់ដ៏មានអំណាចលើអ្វីៗទាំងអស់ទ្រង់មានបន្ទូលថា៖ «យើងជាអាល់ផា និងជាអូមេកា»។

9ខ្ញុំ យ៉ូហាន ជាបងប្អូនរបស់អ្នករាល់គ្នា។ ខ្ញុំរង‌ទុក្ខលំបាក ទទួលគនរ និងព្យាយាមរួមជាមួយបងប្អូន ក្នុងអ៊ីសាដែរ។ គេបាននិរទេសខ្ញុំទៅកោះមួយឈ្មោះប៉ាត‌ម៉ូស ព្រោះតែបន្ទូលរបស់អុលឡោះ និងសក្ខី‌ភាពរបស់អ៊ីសា។

10នៅថ្ងៃរបស់អ៊ីសា‌ជាអម្ចាស់ រស‌អុលឡោះបានធ្វើឲ្យខ្ញុំលង់ស្មារតី ហើយខ្ញុំក៏ឮសំឡេងមួយនៅខាងក្រោយខ្ញុំ លាន់រំពងឡើងយ៉ាងខ្លាំងដូចសំឡេងត្រែ

11សំឡេងនោះប្រាប់ថា «អ្វីៗដែលអ្នកបានឃើញ ត្រូវសរសេរទុកក្នុងគីតាបមួយ រួចផ្ញើទៅជូនក្រុម‌ជំអះទាំងប្រាំពីរ នៅក្រុងអេភេ‌សូ ក្រុងស្មៀរ‌ណា ក្រុងពើកា‌ម៉ុស ក្រុងធាទេ‌រ៉ា ក្រុងសើដេស ក្រុងភីឡា‌ដិលភា និងក្រុងឡៅឌី‌សេ»។

12ខ្ញុំក៏ងាកទៅរកសំឡេង ដែលពោលមកកាន់ខ្ញុំពេលនោះ ខ្ញុំឃើញជើងចង្កៀងមាសប្រាំពីរ។

13នៅកណ្ដាលជើងចង្កៀងទាំងនោះ មានម្នាក់រាងដូចបុត្រាមនុស្ស ពាក់អាវបំពង់យ៉ាងវែង ហើយមានខ្សែក្រវាត់មាសនៅដើមទ្រូងផង។

14សក់ ភ្នែកគាត់ភ្លឺដូចអណ្ដាតភ្លើង

15ជើងគាត់រលើបដូចលង្ហិនដែលគេដុតក្នុងភ្លើង ហើយសំឡេងគាត់ឮសូរសន្ធឹកដូចមហាសាគរ។

16គាត់កាន់ផ្កាយប្រាំពីរនៅដៃស្ដាំ មានដាវដ៏ស្រួចមុខពីរចេញពីមាត់របស់គាត់ ហើយមុខគាត់ប្រៀបបីដូចជាថ្ងៃពេញកំដៅ។

17ពេលខ្ញុំឃើញគាត់ ខ្ញុំដួលសន្លប់បាត់ស្មារតី នៅទៀបជើងគាត់។ គាត់ដាក់ដៃស្ដាំលើខ្ញុំ ទាំងពោលថាៈ «កុំខ្លាចអី! គឺយើងនេះហើយដែលនៅមុនគេ និងនៅក្រោយគេបំផុត

18យើងបានស្លាប់ តែឥឡូវនេះ យើងមានជីវិតរស់អស់‌កល្បជាអង្វែងតរៀងទៅ។ យើងមានអំណាចលើសេចក្ដីស្លាប់ និងនៅក្នុងផ្នូរ។

19ដូច្នេះ ចូរកត់‌ត្រាទុកនូវហេតុ‌ការណ៍ទាំងប៉ុន្មានដែលអ្នកបានឃើញ គឺហេតុ‌ការណ៍ដែលកំពុងតែកើតមាននៅពេលនេះ និងពេលខាងមុខ។

20ចំពោះអត្ថន័យលាក់កំបាំង អំពីផ្កាយទាំងប្រាំពីរដែលអ្នកឃើញយើងកាន់នៅដៃ និងជើងចង្កៀងមាសទាំងប្រាំពីរនេះមានដូចតទៅៈ ផ្កាយទាំងប្រាំពីរ គឺជាម៉ាឡា‌អ៊ីកាត់របស់ក្រុម‌ជំអះទាំងប្រាំពីរ ហើយជើងចង្កៀងទាំងប្រាំពីរ គឺជាក្រុម‌ជំអះទាំងប្រាំពីរនោះឯង»។

Jump to: Chapter 2 →