Revelation 7

Khmer 2014 (អាល់គីតាប)

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1ក្រោយមកទៀត ខ្ញុំឃើញម៉ាឡា‌អ៊ីកាត់បួនរូបឈរនៅទិសទាំងបួននៃផែនដី។ ម៉ាឡា‌អ៊ីកាត់ទាំងនោះនាំគ្នាទប់ខ្យល់ទាំងបួនទិស កុំឲ្យបក់បោកមកលើផែនដី មកលើសមុទ្រ ឬមកលើដើមឈើណាមួយឡើយ។

2បន្ទាប់មក ខ្ញុំឃើញម៉ាឡា‌អ៊ីកាត់ម្នាក់ទៀតឡើងពីទិសខាងកើតមក ទាំងកាន់ត្រារបស់អុលឡោះដ៏នៅអស់‌កល្បផង។ ម៉ាឡា‌អ៊ីកាត់នោះបន្លឺសំឡេងយ៉ាងខ្លាំងៗ ទៅកាន់ម៉ាឡា‌អ៊ីកាត់ទាំងបួន ដែលបានទទួលអំណាចធ្វើទុក្ខទោសផែនដី និងសមុទ្រថា៖

3«សូមកុំអាលធ្វើទុក្ខទោសផែនដីសមុទ្រ ឬដើមឈើណាឡើយ ចាំយើងបោះត្រាសំគាល់លើថ្ងាសពួកអ្នកបម្រើរបស់អុលឡោះជាម្ចាស់នៃយើងហើយសិន»។

4ពេលនោះ ខ្ញុំក៏ឮថាអស់អ្នកដែលត្រូវគេបោះត្រាសំគាល់ មានចំនួនមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់ មកពីកុល‌សម្ព័ន្ធទាំងប៉ុន្មានរបស់ជន‌ជាតិអ៊ីស្រ‌អែល គឺ

5មានត្រាសំគាល់មួយម៉ឺនពីរពាន់នាក់ពីកុល‌សម្ព័ន្ធយូដា មួយម៉ឺនពីរពាន់នាក់ពីកុល‌សម្ព័ន្ធរូបេន មួយម៉ឺនពីរពាន់នាក់ពីកុល‌សម្ព័ន្ធកាដ

6មួយម៉ឺនពីរពាន់នាក់ពីកុល‌សម្ព័ន្ធអេ‌ស៊ើរ មួយម៉ឺនពីរពាន់នាក់ពីកុល‌សម្ព័ន្ធណែប‌ថាលី មួយម៉ឺនពីរពាន់នាក់ពីកុល‌សម្ព័ន្ធម៉ាណា‌សេ

7មួយម៉ឺនពីរពាន់នាក់ពីកុល‌សម្ព័ន្ធស៊ីម្មាន មួយម៉ឺនពីរពាន់នាក់ពីកុល‌សម្ព័ន្ធលេវី មួយម៉ឺនពីរពាន់នាក់ពីកុល‌សម្ព័ន្ធអ៊ីសា‌ខារ

8មួយម៉ឺនពីរពាន់នាក់ពីកុល‌សម្ព័ន្ធសាប់យូឡូន មួយម៉ឺនពីរពាន់នាក់ពីកុល‌សម្ព័ន្ធយូសុះ និងមួយម៉ឺនពីរពាន់នាក់ពីកុល‌សម្ព័ន្ធពុន‌យ៉ាមីន ដែលគេបានបោះត្រាសំគាល់។

9ក្រោយមកទៀត ខ្ញុំមើលទៅឃើញមហា‌ជនដ៏ច្រើនកុះ‌ករ គ្មាននរណាអាចរាប់ចំនួនបានឡើយ អ្នកទាំងនោះមកពីគ្រប់ជាតិសាសន៍ គ្រប់កុល‌សម្ព័ន្ធ គ្រប់ប្រជា‌ជន និងពីគ្រប់ភាសា។ ពួកគេពាក់អាវសវែងឈរនៅមុខបល្ល័ង្ក និងនៅមុខកូនចៀម ទាំងកាន់ធាងទន្សែនៅដៃផង។

10គេនាំគ្នាបន្លឺសំឡេងឡើងយ៉ាងខ្លាំងៗថា៖ «មានតែអុលឡោះជាម្ចាស់នៃយើងដែលនៅលើបល្ល័ង្ក និងកូនចៀមប៉ុណ្ណោះទេ ដែលសង្គ្រោះយើង»។

11ពេលនោះ ម៉ាឡា‌អ៊ីកាត់ទាំងប៉ុន្មានដែលឈរនៅជុំ‌វិញបល្ល័ង្ក ជុំ‌វិញពួកអះលី‌ជំអះ និងជុំ‌វិញសត្វមានជីវិតទាំងបួន នាំគ្នាក្រាបនៅមុខបល្ល័ង្ក ទាំងអោនមុខដល់ដីថ្វាយ‌បង្គំអុលឡោះ

12ហើយពោលថា៖ «អាម៉ីន! សូមកោតសរសើរ សូមលើកតម្កើងសិរី‌រុង‌រឿងប្រាជ្ញា‌ញាណ សូមអរគុណ សូមលើកតម្កើងកិត្ដិ‌នាម អំណាច និងឥទ្ធិ‌ឫទ្ធិរបស់អុលឡោះជាម្ចាស់នៃយើងអស់‌កល្បជាអង្វែងតរៀងទៅ! អាម៉ីន!»។

13អះលី‌ជំអះម្នាក់មានប្រសាសន៍សួរខ្ញុំថា៖ «តើអស់អ្នកដែលពាក់អាវសវែងនោះជានរណា ហើយគេមកពីណា?»។

14ខ្ញុំក៏ជម្រាបគាត់ថា៖ «លោកអើយ លោកទេតើដែលជ្រាប»។ គាត់ក៏ប្រាប់ខ្ញុំថា៖ «ពួកគេសុទ្ធតែជាអ្នកដែលបានឆ្លងកាត់ទុក្ខវេទនាដ៏ខ្លាំងនោះ។ គេបានបោកអាវរបស់ខ្លួនឲ្យបានសស្អាត ក្នុងឈាមរបស់កូនចៀម។

15ហេតុនេះហើយបានជាពួកគេស្ថិតនៅមុខបល្ល័ង្ករបស់អុលឡោះ និងគោរពបម្រើទ្រង់ទាំងថ្ងៃទាំងយប់ នៅក្នុងម៉ាស្ជិទរបស់ទ្រង់។ ទ្រង់ដែលនៅលើបល្ល័ង្ក នឹងទទួលគេឲ្យជ្រកកោនក្នុងជំរំ‌សក្ការៈរបស់ទ្រង់។

16ពួកគេនឹងលែងឃ្លាន លែងស្រេកទៀតហើយ ព្រះ‌អាទិត្យ និងកំដៅគ្រប់យ៉ាង ក៏នឹងលែងធ្វើទុក្ខគេទៀតដែរ

17ដ្បិតកូនចៀមដែលនៅកណ្ដាលបល្ល័ង្ក គាត់នឹងឃ្វាលពួកគេ គាត់នឹងនាំគេទៅរកប្រភពទឹកដែលផ្ដល់ជីវិត ហើយអុលឡោះនឹងជូតទឹកភ្នែកចេញអស់ពីភ្នែករបស់គេ»។

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →