1 Corinthians 12

Khmer (ព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធកែសម្រួល ២០១៦)

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →

1ចំណែកឯអំណោយ‌ទានខាងវិញ្ញាណ បង‌ប្អូនអើយ ខ្ញុំមិនចង់ឲ្យអ្នករាល់គ្នាល្ងង់ខ្លៅទេ។

2អ្នករាល់គ្នាដឹងហើយថា កាលអ្នករាល់គ្នានៅជាសាសន៍ដទៃនៅឡើយ អ្នករាល់គ្នាបានបណ្ដោយខ្លួនឲ្យវង្វេងទៅតាមរូបព្រះដែលមិនចេះនិយាយ។

3ហេតុនេះ ខ្ញុំចង់ឲ្យអ្នករាល់គ្នាដឹងថា គ្មានអ្នកណាម្នាក់និយាយដោយព្រះ‌វិញ្ញាណរបស់ព្រះថា «ព្រះ‌យេ‌ស៊ូវត្រូវបណ្តាសា» នោះឡើយ ហើយក៏គ្មានអ្នកណាអាចនិយាយថា «ព្រះ‌យេ‌ស៊ូវជាព្រះ‌អម្ចាស់» បានដែរ ប្រសិន‌បើគ្មានព្រះ‌វិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។

4រីឯអំណោយ‌ទានមានផ្សេងៗពីគ្នា តែមានព្រះ‌វិញ្ញាណតែមួយទេ

5ហើយក៏មានមុខ‌ងារផ្សេងៗពីគ្នា តែជាព្រះ‌អម្ចាស់ដដែល។

6មានសកម្មភាពផ្សេងៗពីគ្នា តែគឺព្រះដដែលនោះឯងដែលធ្វើសកម្មភាពគ្រប់ទាំង‌អស់ នៅក្នុងមនុស្សទាំង‌អស់។

7ព្រះ‌អង្គប្រទានឲ្យម្នាក់ៗមានការសម្ដែងរបស់ព្រះ‌វិញ្ញាណ ដើម្បីជាប្រយោជន៍រួម

8ដ្បិតទ្រង់ប្រទានឲ្យម្នាក់មានពាក្យសម្ដីប្រកបដោយប្រាជ្ញា តាមរយៈព្រះ‌វិញ្ញាណ ឲ្យម្នាក់ទៀតមានពាក្យសម្ដីប្រកបដោយចំណេះដឹង តាមព្រះ‌វិញ្ញាណដដែល

9ឲ្យម្នាក់ទៀតមានជំនឿ ដោយសារព្រះ‌វិញ្ញាណដដែល ឲ្យម្នាក់ទៀតមានអំណោយ‌ទាននៃការប្រោសឲ្យជា ដោយសារព្រះ‌វិញ្ញាណតែមួយ

10ឲ្យម្នាក់ទៀតសម្ដែងការអស្ចារ្យ ឲ្យម្នាក់ទៀតថ្លែងទំនាយ ឲ្យម្នាក់ទៀតសង្កេតស្គាល់វិញ្ញាណ ឲ្យម្នាក់ទៀតនិយាយភាសាដទៃផ្សេងៗ ហើយឲ្យម្នាក់ទៀតបកប្រែភាសាដទៃ។

11ប៉ុន្ដែ គឺព្រះ‌វិញ្ញាណតែមួយដដែលនោះឯង ដែលធ្វើសកម្មភាពគ្រប់ទាំង‌អស់ ទាំងចែកឲ្យម្នាក់ៗរៀងៗខ្លួន តាមដែលទ្រង់សព្វព្រះ‌ហឫ‌ទ័យ។

12ដ្បិតដូចដែលរូបកាយមួយមានអវ‌យវៈច្រើន ហើយអវ‌យវៈទាំង‌អស់នៅក្នុងរូបកាយនោះ ទោះមានច្រើនមែន តែរួមគ្នាជារូបកាយតែមួយយ៉ាងណា នោះព្រះ‌គ្រីស្ទក៏ដូច្នោះដែរ។

13ដ្បិតយើងទាំង‌អស់គ្នា ទោះបីជាសាសន៍យូដា ឬសាសន៍ក្រិកក្ដី ជាបាវបម្រើ ឬអ្នកជាក្តី យើងបានទទួលពិធីជ្រមុជចូលទៅក្នុងរូប‌កាយតែមួយ ដោយសារព្រះ‌វិញ្ញាណតែមួយ ហើយព្រះប្រទានឲ្យយើងគ្រប់គ្នាផឹកពីព្រះ‌វិញ្ញាណតែមួយ។

14រូប‌កាយមិនមែនមានអវ‌យវៈតែមួយទេ គឺមានច្រើន។

15បើជើងនិយាយថា «ខ្ញុំមិនមែនជារបស់រូប‌កាយទេ ព្រោះខ្ញុំមិនមែនជាដៃ» ក៏ជើងនោះនៅតែជាចំណែកមួយរបស់រូប‌កាយដដែល។

16បើត្រចៀកនិយាយថា «ខ្ញុំមិនមែនជារបស់រូប‌កាយទេ ព្រោះខ្ញុំមិនមែនជាភ្នែក» ក៏ត្រចៀកនោះនៅតែជាចំណែកមួយរបស់រូប‌កាយដដែល។

17បើរូប‌កាយទាំងមូលសុទ្ធតែជាភ្នែក តើនឹងស្ដាប់នៅត្រង់ណា? បើរូប‌កាយទាំងមូលសុទ្ធតែជាត្រចៀក តើនឹងដឹងក្លិននៅត្រង់ណា?

18ប៉ុន្ដែ តាមពិត ព្រះបានដាក់អវ‌យវៈនីមួយៗនៅក្នុងរូប‌កាយ ឲ្យមានមុខងាររៀងខ្លួន តាមព្រះ‌ហឫ‌ទ័យរបស់ព្រះ‌អង្គ។

19បើទាំង‌អស់សុទ្ធតែជាអវ‌យវៈតែមួយ តើរូប‌កាយនៅឯណា?

20តាមពិត អវយវៈមានច្រើន តែរូប‌កាយមានតែមួយទេ។

21ភ្នែកមិនអាចនិយាយទៅដៃថា «ខ្ញុំមិនត្រូវការឯង» នោះទេ ឯក្បាលក៏មិនអាចនិយាយទៅជើងថា «ខ្ញុំមិនត្រូវការឯង» នោះដែរ។

22ផ្ទុយទៅវិញ អវយវៈណានៅក្នុងរូប‌កាយ ដែលមើលទៅដូចជាខ្សោយជាងគេ នោះយើងត្រូវការជាចាំបាច់

23ហើយអវ‌យវៈណាក្នុងរូប‌កាយ ដែលយើងស្មានថា មិនគួររាប់អានប៉ុន្មាន នោះយើងរាប់អានកាន់តែខ្លាំង ហើយអវ‌យវៈណារបស់យើងដែលមិនល្អមើល នោះយើងកាន់តែគោរពយ៉ាងពិសេសវិញ

24រីឯអវ‌យវៈណារបស់យើងដែលល្អមើល នោះមិនត្រូវការអ្វីទេ។ ព្រះបានរៀបចំរូប‌កាយរបស់យើង ដោយប្រទានឲ្យអវ‌យវៈណាដែលខ្វះខាត បានកាន់តែមានតម្លៃវិសេស

25ដើម្បីកុំឲ្យមានការបាក់បែកនៅក្នុងរូប‌កាយ គឺឲ្យអវ‌យវៈទាំងប៉ុន្មានបានជួយគាំ‌ពារគ្នាទៅវិញទៅមក។

26ប្រសិន‌បើអវ‌យវៈណាមួយឈឺ នោះទាំង‌អស់ឈឺជាមួយគ្នា បើអវយវៈណាមួយបានតម្កើងឡើង នោះទាំង‌អស់ក៏រីក‌រាយជាមួយដែរ។

27អ្នករាល់គ្នាជារូប‌កាយរបស់ព្រះ‌គ្រីស្ទ ហើយជាអវ‌យវៈរបស់រូប‌កាយរៀងៗខ្លួន។

28ក្នុងក្រុមជំនុំ ទីមួយ ព្រះបានតែងតាំងអ្នកខ្លះជាសាវក ទីពីរ ជាហោរា ទីបី ជាគ្រូបង្រៀន បន្ទាប់មក ជាអ្នកធ្វើការអស្ចារ្យ បន្ទាប់មកទៀត អ្នកដែលមានអំណោយ‌ទានខាងការប្រោសឲ្យជា ខាងកិច្ច‌ការជំនួយ ខាងការគ្រប់គ្រង ខាងនិយាយភាសាដទៃផ្សេងៗ។

29តើគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែជាសាវកឬ? តើគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែជាហោរាឬ? តើគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែជាគ្រូបង្រៀនឬ? តើគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែធ្វើការអស្ចារ្យឬ?

30តើគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែមានអំណោយ‌ទានខាងការប្រោសឲ្យជាឬ? តើគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែនិយាយភាសាដទៃឬ? តើគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែបកប្រែភាសាដទៃឬ?

31ចូរសង្វាតឲ្យបានអំណោយ‌ទានដែលប្រសើរជាងគេចុះ។ ប៉ុន្តែ ខ្ញុំនឹងបង្ហាញអ្នករាល់គ្នាអំពីផ្លូវមួយដែលវិសេសជាងទៅទៀត។

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →