Luke 2 — Khmer (ព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធកែសម្រួល ២០១៦)

4រីឯយ៉ូសែប ក៏ធ្វើដំណើរពីភូមិណាសា‌រ៉ែត ស្រុកកាលីឡេ ឡើងទៅស្រុកយូដា ដល់ក្រុងរបស់ព្រះ‌បាទដាវីឌ ឈ្មោះបេថ្លេហិម ព្រោះគាត់ជារាជ‌វង្ស និងជាព្រះ‌ញាតិព្រះ‌បាទដាវីឌ

5ដើម្បីចុះបញ្ជីជាមួយម៉ារា ជាគូដណ្តឹងដែលមានគភ៌នោះ។

6ពេលអ្នកទាំងពីរកំពុងនៅទីនោះ វេលាដែលនាងត្រូវប្រសូតក៏មកដល់។

7នាងប្រសូតបានបុត្រាច្បងមក ហើយរុំបុត្រនោះនឹងសំពត់ រួចដាក់ឲ្យផ្ទំក្នុងស្នូកសត្វ ព្រោះក្នុងផ្ទះសំណាក់គ្មានកន្លែងសម្រាប់ពួកគេទេ។

8នៅស្រុកនោះ ពេលយប់មានពួកគង្វាលដែលចាំយាម រក្សាហ្វូងចៀមរបស់ខ្លួននៅតាមទីវាល។

9ពេលនោះ មានទេវតារបស់ព្រះ‌អម្ចាស់មួយរូបមកឈរជិតគេ ហើយសិរីល្អរបស់ព្រះ‌អម្ចាស់ក៏ភ្លឺឆ្វាត់ជុំ‌វិញគេ ធ្វើឲ្យគេភ័យខ្លាចជាខ្លាំង។

10ប៉ុន្តែ ទេវតាពោលទៅគេថា៖ «កុំខ្លាចអី ដ្បិតមើល៍! ខ្ញុំមកប្រាប់ដំណឹងល្អដល់អ្នករាល់គ្នា ពីអំណរយ៉ាងអស្ចារ្យសម្រាប់មនុស្សទាំងអស់

11ដ្បិតនៅថ្ងៃនេះ មានព្រះ‌សង្គ្រោះមួយអង្គ ប្រសូតដល់អ្នករាល់គ្នានៅក្រុងព្រះ‌បាទដាវីឌ គឺព្រះ‌គ្រីស្ទជាព្រះ‌អម្ចាស់។

12នេះជាទីសម្គាល់ដល់អ្នករាល់គ្នា គឺអ្នករាល់គ្នានឹងឃើញព្រះ‌ឱរសមួយ រុំនឹងសំពត់ ផ្តេកនៅក្នុងស្នូកសត្វ»។

13រំពេចនោះ មានពួកពលបរិវារកក‌កុញពីស្ថាន‌សួគ៌ នៅជាមួយទេវតានោះ ហើយពោលសរសើរដល់ព្រះថា៖

14«សូមលើកតម្កើងសិរីល្អដល់ព្រះដែលគង់នៅស្ថានដ៏ខ្ពស់បំផុត ហើយនៅផែនដី សូមឲ្យបានប្រកបដោយសេចក្តីសុខ‌សាន្ត ដល់អស់អ្នកដែលព្រះ‌អង្គគាប់ព្រះ‌ហឫ‌ទ័យ!»។

15កាលពួកទេវតាបានចេញពីពួកគេ ត្រឡប់ទៅស្ថាន‌សួគ៌វិញហើយ នោះពួកគង្វាលនិយាយគ្នាថា៖ «ទៅយើងនាំគ្នាទៅបេថ្លេហិម ហើយមើលហេតុ‌ការណ៍ដែលបានកើតឡើងនោះ ដូចព្រះ‌អម្ចាស់បានប្រាប់ឲ្យយើងដឹង»។

16ដូច្នេះ គេក៏ទៅជាប្រញាប់ ឃើញម៉ារា និងយ៉ូសែប ព្រមទាំងព្រះ‌ឱរសផ្ទំនៅក្នុងស្នូកសត្វ។

17កាលបានឃើញហើយ គេក៏រៀបរាប់អំពីសេចក្តីដែលទេវតាបានប្រាប់អំពីព្រះ‌ឱរសនេះ

18ហើយអស់អ្នកដែលបានឮ ក៏មានសេចក្តីអស្ចារ្យនឹងពាក្យដែលពួកគង្វាលបានប្រាប់។

19ប៉ុន្តែ ម៉ារារក្សារឿងទាំងនោះ ទាំងត្រិះរិះពិចារណានៅតែក្នុងចិត្តវិញ។

20ឯពួកគង្វាលក៏វិលត្រឡប់ទៅវិញ ទាំងថ្វាយសិរីល្អ ហើយសរសើរតម្កើងដល់ព្រះ ដោយព្រោះគ្រប់ទាំងការដែលគេបានឮ ហើយឃើញ ដូចជាទេវតាបានប្រាប់។

21លុះដល់គម្រប់ប្រាំបីថ្ងៃ កាលត្រូវកាត់ស្បែកព្រះ‌ឱរស នោះគេថ្វាយព្រះ‌នាមថា «យេស៊ូវ» ជានាមដែលទេវតាបានប្រាប់ មុនពេលទ្រង់ចាប់កំណើតក្នុងផ្ទៃ។

22លុះដល់កំណត់ សម្រាប់ពួកគេត្រូវធ្វើពិធីជម្រះកាយឲ្យបានបរិសុទ្ធ តាមក្រឹត្យ‌វិន័យរបស់លោកម៉ូសេ នោះគេក៏នាំព្រះ‌ឱរសឡើងទៅក្រុងយេរូ‌សាឡិម ដើម្បីថ្វាយដល់ព្រះ‌អម្ចាស់

23ដូចមានសេចក្តីចែងទុកក្នុងក្រឹត្យ‌វិន័យរបស់ព្រះ‌អម្ចាស់ថា៖ «គ្រប់ទាំងកូនប្រុសៗ ដែលកើតពីផ្ទៃម្តាយមកមុនបង្អស់ នោះត្រូវរាប់ជាបរិសុទ្ធថ្វាយព្រះ‌អម្ចាស់»

24ហើយគេថ្វាយយញ្ញ‌បូជា តាមសេចក្តីដែលបានចែងទុកក្នុងក្រឹត្យ‌វិន័យរបស់ព្រះ‌អម្ចាស់ គឺថា «លលកមួយគូ ឬព្រាបជំទើរពីរ» ។

25នៅក្រុងយេរូ‌សាឡិម មានបុរសម្នាក់ឈ្មោះស៊ីម្មាន ជាមនុស្សសុចរិត ហើយគោរពកោតខ្លាចព្រះ គាត់កំពុងរង់‌ចាំវេលាសម្រាលទុក្ខរបស់សាសន៍អ៊ីស្រា‌អែល។ ព្រះ‌វិញ្ញាណបរិសុទ្ធក៏សណ្ឋិតលើគាត់។

26ព្រះ‌វិញ្ញាណបរិសុទ្ធបានសម្តែងឲ្យគាត់ដឹងថា គាត់មិនស្លាប់ឡើយ រហូតទាល់តែបានឃើញព្រះ‌គ្រីស្ទរបស់ព្រះ‌អម្ចាស់។

27ព្រះ‌វិញ្ញាណបាននាំគាត់ចូលមកក្នុងព្រះ‌វិហារ ហើយពេលមាតា‌បិតានាំព្រះឱរសព្រះ‌យេស៊ូវចូលមក ដើម្បីថ្វាយដល់ព្រះ‌អម្ចាស់តាមទម្លាប់ក្រឹត្យ‌វិន័យ

28នោះគាត់ក៏ទទួលព្រះឱរសមកបី រួចសរសើរតម្កើងព្រះ ដោយពាក្យថា៖

29«ឱព្រះ‌អម្ចាស់អើយ ឥឡូវនេះ ព្រះ‌អង្គបានបើកឲ្យបាវបម្រើ របស់ព្រះ‌អង្គចេញទៅដោយសុខ‌សាន្ត តាមព្រះ‌បន្ទូលរបស់ព្រះ‌អង្គហើយ

30ដ្បិតភ្នែកទូលបង្គំបានឃើញការសង្គ្រោះរបស់ព្រះ‌អង្គ

31ដែលទ្រង់បានរៀបចំនៅមុខមនុស្សទាំងអស់

32ជាពន្លឺសម្រាប់បើកសម្តែងឲ្យសាសន៍ដទៃឃើញ ហើយជាសិរីល្អរបស់អ៊ីស្រា‌អែល ជាប្រជា‌រាស្ត្ររបស់ព្រះ‌អង្គ»។

33រីឯយ៉ូសែប និងម៉ារា មានសេចក្តីអស្ចារ្យនឹងពាក្យទាំងប៉ុន្មាន ដែលគេនិយាយអំពីព្រះ‌អង្គ។

34ស៊ីម្មានជូនពរពួកគេ ហើយនិយាយទៅកាន់ម៉ារា ជាមាតាព្រះ‌អង្គថា៖ «មើល៍! បុត្រនេះបានតាំងឡើង សម្រាប់ធ្វើឲ្យសាសន៍អ៊ីស្រា‌អែលជាច្រើនដួល ហើយងើបឡើងវិញ និងសម្រាប់ជាទីសម្គាល់ដែលគេនឹងនិយាយប្រឆាំង

35ឯនាងវិញ នឹងមានដាវចាក់ទម្លុះព្រលឹងនាងដែរ ដើម្បីឲ្យគំនិតក្នុងចិត្តរបស់មនុស្សជាច្រើនបានសម្តែងចេញមក»។

36មានហោរាស្រីម្នាក់ឈ្មោះ អាណ ជាកូនរបស់ផាញូអែល ក្នុងកុល‌សម្ព័ន្ធអេស៊ើរ។ គាត់ចាស់ណាស់ហើយ គាត់រស់នៅជាមួយប្តីបានប្រាំពីរឆ្នាំក្រោយពេលរៀបការ

37គាត់នៅមេម៉ាយរហូតដល់អាយុប៉ែត‌សិបបួនឆ្នាំ។ គាត់នៅតែក្នុងព្រះ‌វិហារ មិនដែលចេញទៅណាឡើយ គាត់ថ្វាយ‌បង្គំព្រះ ដោយតម និងអធិស្ឋានទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ។

38គាត់បានឡើងមកនៅវេលានោះឯង ហើយចាប់ផ្តើមអរព្រះ‌គុណដល់ព្រះ ព្រមទាំងប្រកាសប្រាប់ពីព្រះ‌ឱរស ដល់អស់អ្នកដែលនៅទន្ទឹងរង់‌ចាំការប្រោសលោះដល់ក្រុងយេរូ‌សាឡិម។

39កាលបានធ្វើសម្រេចគ្រប់ទាំងអស់ តាមក្រឹត្យ‌វិន័យរបស់ព្រះ‌អម្ចាស់ហើយ ពួកគាត់ក៏នាំគ្នាវិលត្រឡប់ទៅស្រុកវិញ គឺទៅភូមិណាសា‌រ៉ែត ក្នុងស្រុកកាលី‌ឡេ។

40ព្រះ‌ឱរសមានវ័យចម្រើនឡើង ហើយមានកម្លាំងខ្លាំង ប្រកបដោយប្រាជ្ញាពោរ‌ពេញ ហើយព្រះ‌គុណនៃព្រះក៏សណ្ឋិតលើព្រះ‌អង្គ។

41ជារៀងរាល់ឆ្នាំ មាតា‌បិតារបស់ព្រះ‌អង្គតែងតែធ្វើដំណើរទៅក្រុងយេរូ‌សាឡិម ដើម្បីចូលរួមពិធីបុណ្យរំលង។

42កាលព្រះ‌អង្គមានព្រះ‌ជន្មបានដប់ពីរព្រះ‌វស្សា ពួកគេក៏នាំគ្នាឡើងទៅចូលរួមពិធីបុណ្យ តាមទំនៀមទម្លាប់។

43លុះពិធីបុណ្យបានចប់សព្វគ្រប់ ពេលពួកគេត្រឡប់ទៅវិញ ព្រះ‌កុមារយេស៊ូវបានគង់នៅក្រុងយេរូ‌សាឡិមនៅឡើយ ចំណែកយ៉ូសែប និងមាតារបស់ព្រះ‌អង្គ ពុំបានដឹងទេ

44ដោយស្មានថា ព្រះ‌អង្គស្ថិតនៅក្នុងចំណោមអស់អ្នកដែលរួមដំណើរ គេក៏ធ្វើដំណើរអស់រយៈពេលមួយថ្ងៃ បន្ទាប់មក ទើបពួកគាត់ចាប់ផ្តើមសួររកព្រះ‌អង្គ ក្នុងចំណោមញាតិសន្តាន និងពួកអ្នកដែលស្គាល់គ្នា។

45កាលរកមិនឃើញ ពួកគាត់ក៏ត្រឡប់ទៅរកព្រះ‌អង្គនៅក្រុងយេរូ‌សាឡិមវិញ។

46បីថ្ងៃក្រោយមក ពួកគាត់ឃើញព្រះ‌អង្គគង់នៅក្នុងចំណោមពួកគ្រូ ក្នុងព្រះ‌វិហារ កំពុងស្តាប់ និងសួរសំណួរដល់គេ។

47អស់អ្នកដែលស្តាប់ព្រះ‌អង្គ ក៏អស្ចារ្យក្នុងចិត្តពីប្រាជ្ញា និងចម្លើយរបស់ព្រះ‌អង្គ។

48ពេលមាតា‌បិតាបានឃើញព្រះ‌អង្គ ពួកគាត់ក៏នឹកប្លែកក្នុងចិត្ត ហើយមាតាសួរថា៖ «កូនអើយ ហេតុអ្វីបានជាកូនប្រព្រឹត្តនឹងយើងដូច្នេះ? មើល៍! ឪពុក និងម្តាយរបស់កូន ខំដើររកកូនទាំងចិត្តថប់ព្រួយជាខ្លាំង»។

49ព្រះ‌អង្គមានព្រះ‌បន្ទូលតបថា៖ «តើលោកឪពុកអ្នកម្តាយរកកូនធ្វើអ្វី? តើមិនជ្រាបថា កូនត្រូវនៅក្នុងព្រះ‌ដំណាក់របស់ព្រះ‌វរបិតាកូនទេឬ?»

50តែពួកគាត់មិនយល់ពីពាក្យដែលព្រះ‌អង្គមានព្រះ‌បន្ទូលនោះទេ។

51បន្ទាប់មក ព្រះ‌អង្គក៏យាងចុះទៅភូមិណាសា‌រ៉ែតជាមួយពួកគាត់វិញ ហើយធ្វើតាមឱវាទរបស់ពួកគាត់។ ឯមាតារបស់ព្រះ‌អង្គ បានរក្សារឿងទាំងនោះទុកនៅក្នុងចិត្ត។

52ព្រះ‌យេស៊ូវមានវ័យចម្រើនឡើង ទាំងប្រាជ្ញា និងកេរ្តិ៍ឈ្មោះ ហើយជាទីគាប់ព្រះ‌ហឫ‌ទ័យដល់ព្រះ និងចិត្តមនុស្សផងទាំងពួង។