Luke 23 — Khmer (ព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធកែសម្រួល ២០១៦)

1មនុស្សទាំងអស់ក៏ក្រោកឡើង នាំព្រះយេស៊ូវទៅលោកពីឡាត់។

2ពួកគេចាប់ផ្តើមចោទប្រកាន់ព្រះ‌អង្គថា៖ «យើងខ្ញុំបានឃើញអ្នកនេះនាំឲ្យសាសន៍យើងវង្វេង ដោយហាមមិនឲ្យបង់ពន្ធថ្វាយសេសារ ហើយលើកខ្លួនឯងថាជាព្រះ‌គ្រីស្ទ គឺជាស្តេច»។

3លោកពីឡាត់ក៏ពិចារណាសួរព្រះ‌អង្គថា៖ «តើអ្នកជាស្តេចសាសន៍យូដាមែនឬ?» ព្រះ‌អង្គឆ្លើយថា៖ «ត្រូវដូចលោកមានប្រសាសន៍ហើយ»។

4លោកពីឡាត់ក៏មានប្រសាសន៍ទៅកាន់ពួកសង្គ្រាជ និងមហា‌ជនថា៖ «ខ្ញុំមិនឃើញថាមនុស្សនេះមានទោសអ្វីសោះ»។

5ប៉ុន្តែ គេនៅតែនិយាយទទូចថា៖ «គាត់ញុះ‌ញង់ប្រជា‌ជន ដោយបង្រៀនពេញក្នុងស្រុកយូដាទាំងមូល ចាប់តាំងពីស្រុកកាលីឡេ រហូតមកដល់ទីនេះ»។

6ពេលលោកពីឡាត់ឮនិយាយពីស្រុកកាលីឡេដូច្នេះ នោះលោកសួរថា៖ «តើអ្នកនេះជាអ្នកស្រុកកាលីឡេឬ?»

7កាលលោកជ្រាបថា ព្រះ‌អង្គនៅក្នុងអំណាចរបស់ព្រះបាទហេរ៉ូឌ លោកក៏បញ្ជូនព្រះ‌អង្គទៅព្រះបាទហេរ៉ូឌ ដែលពេលនោះ ស្ដេចក៏គង់នៅក្រុងយេរូ‌សាឡិមដែរ។

8ពេលស្តេចហេរ៉ូឌបានឃើញព្រះ‌យេស៊ូវ នោះក៏អរណាស់ ដ្បិតស្តេចចង់ឃើញព្រះ‌អង្គជាយូរមកហើយ ព្រោះបានឮរឿងពីព្រះ‌អង្គជាច្រើន ហើយបានសង្ឃឹមថា នឹងឃើញព្រះ‌អង្គធ្វើទីសម្គាល់ណាមួយ។

9ស្តេចទូលសួរព្រះ‌អង្គជាច្រើន ប៉ុន្តែ ព្រះ‌យេស៊ូវមិនបានឆ្លើយតបសោះ។

10ពួកសង្គ្រាជ និងពួកអាចារ្យក៏នៅទីនោះដែរ ពួកគេកំពុងចោទប្រកាន់ទ្រង់ជាខ្លាំង។

11លុះព្រះបាទហេរ៉ូឌ និងពួកទាហាន បានចំអកមើលងាយព្រះ‌យេស៊ូវរួចហើយ គេយកអាវយ៉ាងវិសេសមកបំពាក់ឲ្យព្រះ‌អង្គ រួចបញ្ជូនត្រឡប់ទៅលោកពីឡាត់វិញ។

12នៅថ្ងៃនោះ លោកពីឡាត់ និងព្រះបាទហេរ៉ូឌ ក៏ក្លាយជាមិត្តនឹងគ្នា ដ្បិតពីមុន លោកទាំងពីរជាសត្រូវនឹងគ្នា។

13លោកពីឡាត់បានប្រមូលពួកសង្គ្រាជ ពួកនាម៉ឺន និងប្រជា‌ជនទាំងអស់មកជួបជុំគ្នា

14ហើយលោកមានប្រសាសន៍ទៅគេថា៖ «អ្នករាល់គ្នាបាននាំអ្នកនេះមកជួបខ្ញុំ ទុកដូចជាមនុស្សដែលនាំឲ្យប្រជា‌ជនវង្វេង តែឥឡូវនេះ ខ្ញុំបានពិចារណាសួរនៅមុខអ្នករាល់គ្នាហើយ មិនឃើញជាមានទោសអ្វី ដូចដែលអ្នករាល់គ្នាចោទប្រកាន់នោះសោះ។

15សូម្បីតែព្រះបាទហេរ៉ូឌក៏រកមិនឃើញដែរ ដ្បិតខ្ញុំបានឲ្យអ្នករាល់គ្នាទៅជួបទ្រង់ ហើយមិនឃើញថាអ្នកនេះមានទោសអ្វីដែលគួរឲ្យស្លាប់ទេ។

16ដូច្នេះ ខ្ញុំគ្រាន់តែវាយប្រដៅគាត់ រួចលែងគាត់ឲ្យទៅវិញ»។

17[ដ្បិតនៅបុណ្យនោះ លោកត្រូវលែងអ្នកទោសម្នាក់ឲ្យដល់គេ]

18ពួកគេស្រែកឡើងព្រមគ្នាថា៖ «សូមយកអ្នកនេះទៅ ហើយលែងបារ៉ាបាសឲ្យយើងវិញ»។

19(ឯបារ៉ាបាសនេះ គាត់ជាប់គុកដោយព្រោះការបះ‌បោរ ដែលបង្ករនៅក្នុងទីក្រុង និងសម្លាប់គេ)។

20លោកពីឡាត់ចង់លែងព្រះ‌យេស៊ូវ លោកក៏មានប្រសាសន៍ទៅគេម្តងទៀត។

21ប៉ុន្តែ គេស្រែកឡើងថា៖ «ឆ្កាងវា ឆ្កាងវាទៅ»។

22លោកមានប្រសាសន៍ទៅគេជាគម្រប់បីដងថា៖ «តើមនុស្សនេះបានធ្វើអាក្រក់អ្វី? ខ្ញុំមិនឃើញមានហេតុអ្វីគួរឲ្យស្លាប់ឡើយ ដូច្នេះ ខ្ញុំនឹងវាយប្រដៅ រួចលែងគាត់ទៅ»។

23ប៉ុន្តែ គេស្រែកទទូចកាន់តែខ្លាំង ទាំងសុំឲ្យឆ្កាងព្រះ‌អង្គ ហើយសម្រែករបស់អ្នកទាំងនោះ និងពួកសង្គ្រាជ ក៏បានឈ្នះ។

24លោកពីឡាត់ក៏សម្រេចតាមការទាមទាររបស់គេ។

25លោកក៏ដោះលែងអ្នកដែលជាប់គុក ដោយព្រោះការបះ‌បោរ និងការសម្លាប់មនុស្សនោះ ឲ្យដល់ពួកគេ តាមគេសូម ហើយប្រគល់ព្រះ‌យេស៊ូវឲ្យ តាមចិត្តប្រាថ្នារបស់គេ។

26ពេលគេនាំព្រះ‌យេស៊ូវទៅ នោះគេចាប់បុរសសាសន៍គីរេនម្នាក់ ឈ្មោះស៊ីម៉ូន ដែលកំពុងតែវិលមកពីចម្ការ ហើយគេបង្ខំឲ្យគាត់លីឈើឆ្កាងតាមព្រះ‌អង្គ។

27មានមនុស្សច្រើនកុះករដើរតាមព្រះ‌អង្គ ក៏មានពួកស្រីៗដែលគក់ដើមទ្រូង ហើយយំទួញផង។

28ព្រះ‌យេស៊ូវងាកបែរទៅ មានព្រះ‌បន្ទូលទៅពួកស្ត្រីទាំងនោះថា៖ «កូនស្រីក្រុងយេរូ‌សាឡិមអើយ កុំយំអាណិតខ្ញុំអី ចូរយំអាណិតខ្លួនអ្នករាល់គ្នា និងកូនចៅរបស់អ្នករាល់គ្នាវិញ។

29ដ្បិតនឹងមានគ្រាមកដល់ដែលគេនឹងថា "មានពរហើយ ពួកស្ត្រីអារ និងផ្ទៃណាដែលមិនបង្កើតកូន ហើយដោះដែលមិនបំបៅកូន"។

30នៅគ្រានោះ គេនឹងចាប់ផ្តើមនិយាយទៅភ្នំធំថា "សូមរលំមកលើយើងមក!" ហើយទៅភ្នំតូចថា "សូមគ្របមកលើយើងមក!"

31ដ្បិតបើគេធ្វើដូច្នេះដល់ដើមឈើស្រស់ទៅហើយ ចុះទម្រាំបើដើមឈើស្ងួតវិញ នោះតើនឹងមានអ្វីកើតឡើងទៅ?»។

32គេក៏នាំឧក្រិដ្ឋជនពីរនាក់ ទៅសម្លាប់ជាមួយព្រះ‌អង្គដែរ។

33ពេលមកដល់កន្លែងដែលហៅថា ភ្នំលលាដ៍ក្បាល គេឆ្កាងព្រះ‌យេស៊ូវនៅទីនោះ ព្រមទាំងអ្នកទោសផង ម្នាក់ខាងស្តាំ ម្នាក់ទៀតខាងឆ្វេងព្រះ‌អង្គ។

34ព្រះ‌យេស៊ូវមានព្រះ‌បន្ទូលថា៖ «ឱព្រះ‌វរបិតាអើយ សូមអត់ទោសដល់អ្នកទាំងនេះផង ដ្បិតគេមិនដឹងថាគេធ្វើអ្វីទេ»។ គេយកព្រះ‌ពស្ត្ររបស់ព្រះ‌អង្គ មកចាប់ឆ្នោតចែកគ្នា។

35ឯប្រជា‌ជនដែលឈរមើល និងពួកនាម៉ឺន ក៏បន្តុះបង្អាប់ព្រះ‌អង្គថា៖ «គាត់បានសង្គ្រោះមនុស្សផ្សេងទៀត បើគាត់ជាព្រះ‌គ្រីស្ទ ជាអ្នករើសតាំងរបស់ព្រះមែន នោះឲ្យគាត់សង្គ្រោះខ្លួនឯងទៅ»។

36ពួកទាហានក៏បង្អាប់ព្រះ‌អង្គដែរ ហើយគេយកទឹកខ្មេះ ទៅថ្វាយព្រះ‌អង្គសោយ

37ដោយនិយាយថា៖ «បើអ្នកជាស្តេចសាសន៍យូដាមែន ចូរសង្គ្រោះខ្លួនឯងទៅ!»។

38នៅពីលើព្រះ‌អង្គ មានអក្សរជាភាសាក្រិក ឡាតាំង និងហេព្រើរថា៖ «នេះជាស្តេចសាសន៍យូដា»។

39រីឯអ្នកទោសម្នាក់ដែលជាប់ព្យួរ និយាយប្រមាថព្រះ‌អង្គថា៖ «បើអ្នកជាព្រះ‌គ្រីស្ទពិត ចូរសង្គ្រោះខ្លួនឯង ហើយសង្រ្គោះយើងផង!»។

40ប៉ុន្តែ ម្នាក់ទៀតឆ្លើយបន្ទោសថា៖ «តើឯងមិនខ្លាចព្រះទេឬ? ដ្បិតឯងក៏ជាប់ទោសដូចគ្នា

41គេធ្វើទោសយើងត្រូវហើយ ដ្បិតយើងត្រូវទោសចំពោះការដែលយើងបានប្រព្រឹត្ត ប៉ុន្តែ ព្រះ‌អង្គនេះមិនបានធ្វើខុសអ្វីសោះ»។

42ពេលនោះ គាត់ទូលព្រះ‌អង្គថា៖ «ព្រះ‌យេស៊ូវអើយ ពេលព្រះ‌អង្គយាងមកគ្រងរាជ្យ សូមនឹកចាំពីទូល‌បង្គំផង»។

43ព្រះ‌យេស៊ូវមានព្រះ‌បន្ទូលទៅថា៖ «ខ្ញុំប្រាប់អ្នកជាប្រាកដថា ថ្ងៃនេះ អ្នកនឹងនៅក្នុងស្ថាន‌បរម‌សុខជាមួយខ្ញុំ»។

44ពេលនោះ ប្រហែលជាថ្ងៃត្រង់ហើយ ស្រាប់តែមានងងឹត គ្របពេញលើផែនដី រហូតដល់ម៉ោងបីរសៀល

45ថ្ងៃត្រឡប់ទៅងងឹត ហើយវាំង‌ននក្នុងព្រះ‌វិហារ ក៏រហែកជាពីរ ចំពាក់កណ្តាល។

46ព្រះ‌យេស៊ូវស្រែកឡើងជាខ្លាំងថា៖ «ឱព្រះ‌វរបិតាអើយ ទូល‌បង្គំសូមប្រគល់វិញ្ញាណរបស់ទូលបង្គំ ទៅក្នុងព្រះ‌ហស្តព្រះ‌អង្គវិញ»។ កាលមានព្រះ‌បន្ទូលពាក្យទាំងនេះហើយ នោះព្រះ‌អង្គក៏ផុតដង្ហើមទៅ។

47ពេលមេទ័ពបានឃើញហេតុ‌ការណ៍ដែលកើតឡើង លោកក៏សរសើរតម្កើងព្រះ ហើយពោលថា៖ «មនុស្សនេះពិតជាសុចរិតមែន»។

48ឯបណ្តា‌ជនទាំងប៉ុន្មានដែលប្រជុំគ្នាមើលការនោះ ក្រោយពីបានឃើញហេតុ‌ការណ៍ដែលកើតឡើងដូច្នោះ គេក៏វិលទៅផ្ទះវិញ ទាំងគក់ទ្រូង។

49ឯពួកអ្នកដែលស្គាល់ព្រះ‌អង្គ និងពួកស្រ្តីដែលតាមទ្រង់មកពីស្រុកកាលីឡេ គេក៏ឈរមើលពីចម្ងាយ។

50មានបុរសម្នាក់ឈ្មោះយ៉ូសែប ជាមនុស្សល្អ ហើយសុចរិត គាត់ជាសមាជិកមួយរូបរបស់ក្រុមប្រឹក្សា។

51លោកនេះមិនបានចូលដៃ ចូលគំនិត ជាមួយពួកគេទេ លោកមកពីក្រុងអើរី‌ម៉ាថេ ជាក្រុងរបស់សាសន៍យូដា ហើយលោកកំពុងរង់ចាំព្រះរាជ្យរបស់ព្រះ។

52លោកទៅជួបលោកពីឡាត់ ដើម្បីសុំយកព្រះ‌សពព្រះ‌យេស៊ូវ។

53ពេលយកព្រះ‌សពចុះមកបានហើយ នោះក៏រុំនឹងសំពត់ទេស‌ឯក យកទៅបញ្ចុះក្នុងផ្នូរមួយ ដែលគេដាប់ក្នុងថ្ម ហើយមិនទាន់មានបញ្ចុះសពណានៅឡើយ។

54ថ្ងៃនោះជាថ្ងៃរៀបចំ ហៀបនឹងចូលថ្ងៃសប្ប័ទហើយ។

55ពួកស្រ្តីដែលមកពីស្រុកកាលីឡេជាមួយព្រះ‌អង្គ ក៏តាមទៅឃើញផ្នូរ និងសណ្ឋានដែលគេបញ្ចុះព្រះ‌សពព្រះ‌អង្គដែរ។

56បន្ទាប់មក គេវិលត្រឡប់ទៅវិញ រៀបគ្រឿងក្រអូប និងប្រេងអប់ តែគេឈប់នៅថ្ងៃសប្ប័ទ តាមព្រះឱវាទ។