Proverbs 2

Kurdish (Kurmanji Încîl)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Lawo, heke tu gotinên min qebûl bikî, Emrên min di dilê xwe de hilînî,

2Heke tu guhdariya şehrezayiyê bikî Û dilê xwe ber bi fêmdariyê ve meyildar bikî,

3Heke tu gazî têgihîştinê bikî Û dengê xwe ji bo fêmdariyê bilind bikî,

4Heke wekî zîv li wê bigerî Û wekî xezîneyê li pey wê bikevî,

5Wî çaxî tê tirsa Xudan fêm bikî Û zanîna Xwedê peyda bikî.

6Çimkî yê ku şehrezayiyê dide Xudan e, Ji devê wî zanabûn û fêmdarî dibare.

7Ew şîretê ji bo kesên dilrast hildide. Ji bo kesên di riya xwe de kamil in, mertal e,

8Ew rêçikên edaletê diparêze, Hay ji riya dilsozên xwe heye.

9Wî çaxî tê fêm bikî Ku rastî, edalet, wekhevî û her riya qenc çi ye.

10Çimkî wê şehrezayî bikeve dilê te, Zanîn li xweşa canê te here.

11Wê feraset ji bo te bibe parêzvan Û fêmdarî ji bo te bibe nobedar

12Ku te ji riya xerab, Ji gotina kesê şaş rizgar bike.

13Ew dev ji rêçikên rast berdide Ku di riyên tarî de bimeşe.

14Ew bi xerakirinê şa dibin Û bi zêdehiya şaşiyê dilgeş dibin.

15Riyên wan xwar in, Rêçikên wan hîlekar in.

16Wê şehrezayî te ji jina çavlider, Ji zimanşîrîniya jina bêwefa rizgar bike.

17Wê te ji jina hevalê ciwaniya xwe berdide Û peymana li ber Xwedayê xwe kiriye ji bîr dike, rizgar bike.

18Çimkî mala wê berjêrî mirinê dike, Riyên wê jî dibe warê miriyan.

19Tu kesê ku çûye ba wê venagere Û nagihîje riyên jiyanê.

20Loma di riya qencan de bimeşin, Rêçikên rastan herdem bidomîne.

21Çimkî kesên dilrast wê li welêt bijîn, Kesên bêsûc wê li welêt bimînin.

22Lê kesên xerab wê ji welêt bên avêtin Û koka xayînan bê rakirin.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →