Proverbs 22

Kurdish (Kurmanji Încîl)

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →

1Navê baş ji dewlemendiya mezin qenctir e, Kerem ji zêr û zîv çêtir e.

2Feqîr û dewlemend rastî hev tên, Afirînerê herduyan jî Xudan e.

3Aqilmend gava xerabiyê dibîne xwe vedişêre, Sexik xwe davêje pêş û xisarê dibîne.

4Xelata nefsbiçûkî û tirsa Xudan, Jiyan, rûmet û dewlemendî ye.

5Li ser riya kesê dilxerab dirî û dafik hene, Kesê canê xwe diparêze, xwe ji wan dûr dixe.

6Di zarokatiyê de riya rast hîn bike, Gava pîr bibe ew jê averê nabe.

7Dewlemend li ser feqîran dibe serwer Û deyndar dibe xulamê xweyê deynan.

8Kesê neheqiyê diçîne wê xerabiyê bidirû, Şiva hêrsa wî jî wê bişikê.

9Comerd tê bereketkirin, Çimkî ew nanê xwe dide belengazan.

10Tu tinazkar biqewitîne wê pevçûn here, Berberî û riswatî jî namîne.

11Kesê ji dilê pak hez dike Û kerem li ser lêva wî ye, Wê ji padîşah re bibe heval.

12Çavê Xudan zanînê diparêze, Lê gotinên xayînan serobino dike.

13Tiral dibêje: “Li ser kuçeyê şêr heye! Ezê li derve bêm kuştin!”

14Devê jina çavlider çala kûr e, Kesê Xudan jê hêrs dibe dikeve wir.

15Bêaqilî di dilê zarokan de girêdayî ye, Lê çoyê terbiyeyê wî jê dûr dixe.

16Kesê ji bo qezencê zorê li belengazan dike Û kesê tiştan dide dewlemendan, wê esse bibe xizan.

17Guh bide, gotinên şehrezayan bibihîze! Meyla xwe bide ser hînkirina min.

18Çimkî xweş e tu wan li ser dilê xwe bigirî, Bila ew bi tevahî li ser lêvên te bin.

19Min îro bi te, erê bi te ev dan zanîn Ku tu bi Xudan ewle bî.

20Ma min ji bo te Sî gotinên şêwir û zanînê nenivîsî?

21Ez van gotinan hînî te dikim Ku tu bizanî çi rast û ewle ne, Tê jî bersiva rast bidî kesên te dişînin.

22Ji ber ku belengaz e, kesê belengaz neşelîne, Kesê bindest jî li dergehê bajêr neperçiqîne.

23Çimkî wê Xudan doza wan binêre Û canê kesên ku ew şelandine bişelîne.

24Bi hêrsokan re hevaltiyê neke, Bi kesên zû hêrs dibin re, rêve neçe.

25Yan na tê hînî riyên wan bibî Û canê xwe bixî dafikê.

26Tu ji wan kesan nebe Ku ji deyn re dibin kefîl Û destên hev diguvêşin.

27Heke ji bo deynan tiştekî te tunebe, Ji bo çi wê dewşeka bin te bistînin?

28Cihê sînorê kevin neguherîne Ku bav û kalên te danîne.

29Te ew mirovê di karê xwe de serketî ye dîtiye? Ew kes li ber padîşahan disekine, Ne li ber beredayî û bêkêran.

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →