Esther 1

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

Jump to: Chapter 2 →

1ເຫດການຊຶ່ງມີກ່າວໃນທີ່ນີ້ແມ່ນເກີດຂຶ້ນໃນຣາຊການຂອງກະສັດເຊເຊັດ ຜູ້ທີ່ໄດ້ປົກຄອງ 127 ແຂວງ ຕັ້ງແຕ່ອິນເດຍເຖິງຊູດານ.

2ໃນສະໄໝນັ້ນ ກະສັດເຊເຊັດໄດ້ໃຊ້ອຳນາດການປົກຄອງຈາກພຣະທີ່ນັ່ງຂອງເພິ່ນທີ່ເມືອງເອກຊູຊາ.

3ໃນຣາຊການປີທີສາມ ເພິ່ນໄດ້ຈັດງານກິນລ້ຽງຢ່າງໃຫຍ່ໂຕຂຶ້ນ ສຳລັບບັນດາຂ້າຣາຊການແລະພວກບໍລິຫານງານທັງໝົດຂອງເພິ່ນ. ກອງທັບຂອງເປີເຊຍແລະເມເດຍກໍຢູ່ໃນທີ່ນັ້ນ ຕະຫລອດທັງບັນດາຜູ້ປົກຄອງແຂວງ ແລະພວກຂຸນນາງປະຈຳແຂວງຕ່າງໆ.

4ເປັນເວລາຫົກເດືອນເຕັມ ທີ່ເພິ່ນໄດ້ສະແດງຄວາມຮັ່ງມີຂອງສຳນັກແຫ່ງຈັກກະພັດ ຕະຫລອດທັງຄວາມງົດງາມ ແລະການຄອງອຳນາດໃຫ້ແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກເຊີນມາໄດ້ເຫັນ.

5ຫລັງຈາກນັ້ນ ກະສັດກໍໄດ້ຈັດງານກິນລ້ຽງຢ່າງໃຫຍ່ໂຕຂຶ້ນ ທີ່ເມືອງເອກຊູຊາສຳລັບທຸກຄົນ ບໍ່ວ່າຮັ່ງມີຫລືຍາກຈົນ. ງານກິນລ້ຽງນີ້ໄດ້ຈັດຂຶ້ນໃນເດີ່ນຂອງສວນຂອງຣາຊວັງ ແລະດຳເນີນໄປຕະຫລອດໜຶ່ງອາທິດ.

6ເດີ່ນຫຍ້າກໍຖືກຕົບແຕ່ງດ້ວຍຜ້າກັ້ງຝ້າຍສີຟ້າແລະສີຂາວ ຊຶ່ງໃຊ້ເຊືອກຜ້າປ່ານສີມ່ວງເກາະໃສ່ເສົາຫີນອ່ອນດ້ວຍຮ່ວງເງິນ. ມີຕັ່ງນວມຍາວທີ່ເຮັດດ້ວຍເງິນແລະຄຳ ຕັ້ງໄວ້ຕາມເດີ່ນ ຊຶ່ງປູດ້ວຍຫີນອ່ອນສີຂາວ, ຫີນມຸກສີແດງທີ່ເຫລື້ອມໃສ ແລະເພັດສີຟ້າ.

7ເຄື່ອງດື່ມແມ່ນຖືກເຫຍັ້ນໃສ່ຈອກຄຳແຕ່ລະອັນບໍ່ຄືກັນ ແລະກະສັດກໍມີໃຈກວ້າງຂວາງແຈກຢາຍເຫຼົ້າອະງຸ່ນຂອງເພິ່ນ.

8ຜູ້ທີ່ຖືກເຊີນມານັ້ນ ດື່ມໄດ້ຕາມໃຈມັກ; ກະສັດໄດ້ສັ່ງຄົນຮັບໃຊ້ຂອງຕົນ ແຈກຢາຍແກ່ທຸກຄົນໃຫ້ໄດ້ດື່ມຕາມທີ່ຕ້ອງການ.

9ໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນ ຣາຊີນີວາຊະຕີກໍໄດ້ຈັດງານກິນລ້ຽງຢ່າງໃຫຍ່ໂຕຂຶ້ນ ສຳລັບບັນດາຜູ້ຍິງຢູ່ພາຍໃນວັງ.

10ໃນມື້ທີເຈັດຂອງງານກິນລ້ຽງ ກະສັດມີອາຣົມເບີກບານມ່ວນຊື່ນ ຍ້ອນເຫຼົ້າອະງຸ່ນທີ່ເພິ່ນໄດ້ດື່ມ. ສະນັ້ນ ເພິ່ນຈຶ່ງເອີ້ນເອົາຊາຍຕອນເຈັດຄົນ ທີ່ເປັນຄົນຮັບໃຊ້ສ່ວນຕົວຂອງຕົນມາ ດັ່ງນີ້: ເມຮູມານ, ບີຊະທາ, ຮັກໂບນາ, ບິກທາ, ອາບາທາ, ເຊທາເຣ ແລະກາກກັດ.

11ເພິ່ນໄດ້ສັ່ງພວກເຂົາໃຫ້ພານາງວາຊະຕີ ທີ່ກຳລັງໃສ່ມົງກຸດແຫ່ງຣາຊີນີຢູ່ນັ້ນມາຫາຕົນ. ຣາຊີນີເປັນຍິງທີ່ງາມຫລາຍ ແລະກະສັດຢາກສະແດງໃຫ້ບັນດາຂ້າຣາຊການ ແລະແຂກທຸກໆຄົນທີ່ຖືກເຊີນມານັ້ນໄດ້ເຫັນຄວາມງາມຂອງຣາຊີນີ.

12ແຕ່ເມື່ອບັນດາຄົນຮັບໃຊ້ບອກຣາຊີນີຕາມຄຳສັ່ງຂອງກະສັດແລ້ວ ຍານາງກໍປະຕິເສດທີ່ຈະມາ. ເລື່ອງນີ້ໄດ້ເຮັດໃຫ້ກະສັດຄຽດຮ້າຍຢ່າງໜັກ.

13ບັດນີ້ ເປັນທຳນຽມຂອງກະສັດ ທີ່ຈະຕ້ອງຖາມຄວາມເຫັນຈາກຜູ້ຊ່ຽວຊານທາງດ້ານກົດໝາຍ. ສະນັ້ນ ເພິ່ນຈຶ່ງໄດ້ເອີ້ນບັນດາທີ່ປຶກສາຂອງເພິ່ນມາ ແລະຖາມວ່າຄວນຈະເຮັດຢ່າງໃດ.

14ພວກທີ່ເພິ່ນຂໍຄຳປຶກສານຳເລື້ອຍໆ ມີດັ່ງນີ້: ກາກເຊນາ, ເຊດຖາ, ອັດມາທາ, ຕາກຊິດ, ເມເຣັດ, ມາກເສນາ ແລະເມມູການ, ຄືຂ້າຣາຊການຊາວເປີເຊຍ ແລະຊາວເມເດຍເຈັດຄົນທີ່ເປັນພວກມີຕຳແໜ່ງສູງສຸດໃນອານາຈັກ.

15ເພິ່ນໄດ້ກ່າວແກ່ພວກເຫຼົ່ານີ້ວ່າ, “ເຮົາຄືກະສັດແຫ່ງເຊເຊັດ ໄດ້ໃຊ້ຄົນໄປຫາຣາຊີນີວາຊະຕີພ້ອມດ້ວຍຄຳສັ່ງ ແຕ່ຣາຊີນີບໍ່ຍອມຟັງ ຕາມກົດໝາຍແລ້ວ ພວກເຮົາຄວນເຮັດຢ່າງໃດຕໍ່ນາງ?”

16ແລ້ວເມມູການກໍໄດ້ຊີ້ແຈງຕໍ່ກະສັດ ແລະພວກຂ້າຣາຊການ ດັ່ງນີ້: “ຣາຊີນີວາຊະຕີບໍ່ພຽງແຕ່ໄດ້ໝິ່ນປະໝາດກະສັດເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງໄດ້ໝິ່ນປະໝາດພວກຂ້າຣາຊການຂອງກະສັດຄືກັນ. ຕາມທີ່ຈິງແລ້ວ ຣາຊີນີໝິ່ນປະໝາດຊາຍທຸກຄົນໃນອານາຈັກດ້ວຍ

17ຜູ້ຍິງທຸກຄົນທົ່ວທັງອານາຈັກຈະເລີ່ມດູຖູກຜົວຂອງຕົນ ພໍເມື່ອໄດ້ຍິນສິ່ງທີ່ຣາຊີນີປະພຶດ. ພວກເຂົາຈະເວົ້າກັນວ່າ, ‘ກະສັດແຫ່ງເຊເຊັດໄດ້ສັ່ງໃຫ້ຣາຊີນີມາຫາເພິ່ນ ແຕ່ຣາຊີນີປະຕິເສດທີ່ຈະມາ.’

18ເມື່ອເມຍຂອງບັນດາຂ້າຣາຊການປະຈຳວັງທີ່ເປີເຊຍແລະເມເດຍ ໄດ້ຍິນເຖິງຄວາມປະພຶດຂອງຣາຊີນີ ພວກເຂົາກໍຈະເວົ້າໃຫ້ຜົວຟັງໃນມື້ນັ້ນເອງ. ຢູ່ທົ່ວທຸກບ່ອນ ເມຍກໍຈະບໍ່ນັບຖືຜົວ ແລະຜົວຈະໂກດຮ້າຍເມຍຂອງຕົນ.

19ຂ້າແດ່ພະຣາຊາ ຖ້າທ່ານພໍໃຈ ຂໍຈົ່ງອອກດຳລັດປະກາດເປັນທາງການວ່າ ຣາຊີນີວາຊະຕີຈະເຂົ້າມາຫາກະສັດບໍ່ໄດ້ອີກຕໍ່ໄປ. ຈົ່ງຂຽນຄຳປະກາດນີ້ໄວ້ໃນກົດໝາຍຂອງເປີເຊຍແລະເມເດຍ ເພື່ອວ່າຈະບໍ່ມີການລົບລ້າງໄດ້ຈັກເທື່ອ. ແລ້ວໃຫ້ຍົກຕຳແໜ່ງຣາຊີນີແກ່ຍິງອື່ນທີ່ດີກວ່ານາງ.

20ເມື່ອທົ່ວທັງອານາຈັກອັນກວ້າງໃຫຍ່ໄພສານນີ້ ໄດ້ຍິນເຖິງຄຳປະກາດຂອງທ່ານແລ້ວ; ຜູ້ຍິງທຸກຄົນກໍຈະປະຕິບັດຕໍ່ຜົວຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມນັບຖື ບໍ່ວ່າຈະເປັນຄົນຮັ່ງມີຫລືຍາກຈົນກໍຕາມ.”

21ກະສັດກັບພວກຂ້າຣາຊການກໍເຫັນພ້ອມໃນຄວາມຄິດຢ່າງນີ້ ແລະກະສັດກໍໄດ້ເຮັດຕາມທີ່ເມມູການແນະນຳ.

22ເພິ່ນໄດ້ສົ່ງຈົດໝາຍອອກໄປຕາມແຕ່ລະແຂວງໃນຣາຊອານາຈັກ ເປັນພາສາ ແລະວິທີຂຽນທີ່ໃຊ້ກັນຕາມແຂວງນັ້ນໆ ໂດຍບອກວ່າ, ຜົວທຸກຄົນຈະຕ້ອງເປັນນາຍຢູ່ໃນເຮືອນຂອງຕົນ ແລະເວົ້າຈາດ້ວຍອຳນາດອັນເດັດຂາດ.

Jump to: Chapter 2 →