Hebrews 10

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1ດ້ວຍວ່າ, ກົດບັນຍັດນັ້ນ ເປັນພຽງແຕ່ເງົາ ທີ່ເລັງເຖິງສິ່ງປະເສີດທັງຫລາຍ ທີ່ຈະມາພາຍໜ້ານັ້ນ ແລະບໍ່ແມ່ນຕົວຈິງຂອງສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ, ເຄື່ອງບູຊາທີ່ເຂົາຖວາຍທຸກປີສະເໝີມາ ຕາມກົດບັນຍັດນັ້ນ ບໍ່ສາມາດເຮັດໃຫ້ຜູ້ທີ່ມາເຂົ້າເຝົ້າພຣະເຈົ້າເຖິງທີ່ສຳເລັດຄົບຖ້ວນໄດ້ຈັກເທື່ອ

2ເພາະຖ້າເປັນໄດ້ ພວກເຂົາຄົງໄດ້ຢຸດການຖວາຍເຄື່ອງບູຊາແລ້ວບໍ່ແມ່ນບໍ? ຖ້າຜູ້ນະມັດສະການນັ້ນ ໄດ້ຮັບການຊຳລະລ້າງເທື່ອດຽວເປັນການສິ້ນສຸດແລ້ວ ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຄົງຈະບໍ່ຮູ້ສຶກວ່າມີບາບອີກຕໍ່ໄປ.

3ແຕ່ການຖວາຍເຄື່ອງບູຊາຕ່າງໆນັ້ນ ເປັນການເຕືອນໃຫ້ລະນຶກເຖິງຄວາມບາບທຸກໆປີ.

4ດ້ວຍວ່າ, ເລືອດງົວເຖິກແລະເລືອດແບ້ ບໍ່ສາມາດຊຳລະຄວາມບາບໃຫ້ໝົດສິ້ນໄປໄດ້ຈັກເທື່ອ.

5ເພາະສະນັ້ນ ໃນເວລາທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດເຂົ້າມາໃນໂລກ ພຣະອົງຊົງກ່າວວ່າ, “ເຄື່ອງບູຊາກັບເຄື່ອງຖວາຍພຣະອົງບໍ່ປະສົງ ແຕ່ພຣະອົງຊົງໄດ້ຈັດຕຽມຮ່າງກາຍໄວ້ສຳລັບຂ້ານ້ອຍ.

6ເຄື່ອງເຜົາບູຊາ ແລະເຄື່ອງບູຊາ ລຶບລ້າງບາບນັ້ນ ພຣະອົງບໍ່ຊົງພໍພຣະໄທ

7ເມື່ອນັ້ນ ຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງທູນວ່າ, ‘ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າ ຂ້ານ້ອຍໄດ້ມາເພື່ອຈະເຮັດ ຕາມນໍ້າພຣະໄທຂອງພຣະອົງ ຕາມທີ່ມີເລື່ອງຂອງຂ້ານ້ອຍ ຂຽນໄວ້ໃນໜັງສືມ້ວນນັ້ນ.”’

8ເມື່ອພຣະອົງຊົງກ່າວແລ້ວວ່າ, “ເຄື່ອງບູຊາ ແລະເຄື່ອງຖວາຍ” ກັບ “ເຄື່ອງເຜົາບູຊາແລະເຄື່ອງບູຊາລຶບລ້າງບາບ ທີ່ເຂົາໄດ້ບູຊາຕາມກົດບັນຍັດນັ້ນ ພຣະອົງບໍ່ຊົງປະສົງແລະບໍ່ຊົງພໍພຣະໄທ.”

9ຕໍ່ມາພຣະອົງກ່າວວ່າ, “ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າ ຂ້ານ້ອຍໄດ້ມາ ເພື່ອປະຕິບັດຕາມນໍ້າພຣະໄທຂອງພຣະອົງ.” ພຣະອົງຈຶ່ງຍົກເລີກການຖວາຍບູຊາແບບເດີມນັ້ນເສຍ ແລະໄດ້ຕັ້ງພຣະຄຣິດເປັນເຄື່ອງບູຊາແທນ.

10ແລະໂດຍນໍ້າພຣະໄທນັ້ນແຫຼະ ພວກເຮົາຈຶ່ງໄດ້ຮັບການຊຳລະໃຫ້ບໍຣິສຸດ ດ້ວຍການຖວາຍພຣະກາຍຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດເຈົ້າເທື່ອດຽວເທົ່ານັ້ນເປັນການສິ້ນສຸດ.

11ຝ່າຍປະໂຣຫິດທຸກຄົນ ກໍປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງຕົນທຸກວັນ ແລະນຳເຄື່ອງບູຊາແບບດຽວກັນມາຖວາຍເລື້ອຍໆ ແຕ່ເຄື່ອງບູຊາເຫຼົ່ານັ້ນ ບໍ່ສາມາດຊຳລະບາບກຳໃຫ້ໝົດສິ້ນໄປໄດ້ຈັກເທື່ອ.

12ແຕ່ເມື່ອພຣະຄຣິດໄດ້ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາຄັ້ງດຽວ ເພື່ອຊຳລະລ້າງບາບກຳແລ້ວ ເປັນການຖວາຍຊຶ່ງນຳໃຊ້ໄດ້ຕະຫລອດໄປ, ແລ້ວພຣະອົງກໍນັ່ງລົງທີ່ເບື້ອງຂວາພຣະຫັດຂອງພຣະເຈົ້າ.

13ພຣະອົງລໍຄອຍ ຈົນເຖິງເວລາທີ່ພຣະເຈົ້າປາບເຫຼົ່າສັດຕູຂອງພຣະອົງ ໃຫ້ໝູບຢູ່ໃຕ້ຕີນຂອງພຣະອົງ.

14ເພາະດ້ວຍການຖວາຍບູຊາຄັ້ງດຽວ ພຣະອົງໄດ້ຊົງໂຜດຄົນທັງຫລາຍ ທີ່ຊົງຊຳລະເປັນບໍຣິສຸດນັ້ນ ໃຫ້ເຖິງທີ່ສຳເລັດຊົ່ວນິຣັນດອນ.

15ຝ່າຍພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດເຈົ້າ ກໍເປັນພະຍານໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາເໝືອນກັນ ເພາະພຣະອົງໄດ້ຊົງກ່າວໄວ້ແລ້ວວ່າ,

16“ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງກ່າວວ່າ, ‘ອັນນີ້ແມ່ນພັນທະສັນຍາ ທີ່ເຮົາຈະເຮັດກັບເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ ຄືໃນວັນທັງຫລາຍຈະມາເຖິງນັ້ນ ເຮົາຈະເອົາກົດບັນຍັດຂອງເຮົາ ໃສ່ໄວ້ໃນຈິດໃຈຂອງພວກເຂົາ ແລະຂຽນຂໍ້ຄວາມໃສ່ເທິງ ຫົວໃຈຂອງເຂົາເຈົ້າ.”’

17ພຣະອົງຍັງຊົງກ່າວຕໍ່ໄປວ່າ, “ເຮົາຈະບໍ່ຈົດຈຳຄວາມບາບ ແລະການອະທຳຂອງພວກເຂົາຕໍ່ໄປອີກຈັກເທື່ອ.”

18ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອພຣະເຈົ້າຊົງຍົກຄວາມບາບໃຫ້ແລ້ວ ກໍບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຖວາຍເຄື່ອງບູຊາລຶບລ້າງບາບກຳອີກຕໍ່ໄປ.

19ເພາະສະນັ້ນ ພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍຂອງເຮົາເອີຍ, ພວກເຮົາຈຶ່ງມີໃຈກ້າ ທີ່ຈະເຂົ້າໄປໃນສະຖານອັນສັກສິດທີ່ສຸດ ດ້ວຍພຣະໂລຫິດຂອງພຣະເຢຊູເຈົ້າ

20ຕາມທາງໃໝ່ຊຶ່ງມີຊີວິດ ທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງໄຂອອກໃຫ້ພວກເຮົາຜ່ານເຂົ້າໄປທາງຜ້າກັ້ງນັ້ນ ຄືທາງພຣະກາຍຂອງພຣະອົງ.

21ເມື່ອພວກເຮົາມີພຣະມະຫາປະໂຣຫິດ ຜູ້ທີ່ຮັບຜິດຊອບວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າແລ້ວ.

22ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໃຫ້ພວກເຮົາເຂົ້າມາໃກ້ດ້ວຍຄວາມຈິງໃຈ ແລະດ້ວຍຄວາມເຊື່ອໝັ້ນອັນເຕັມບໍຣິບູນ ດ້ວຍໃຈທີ່ໄດ້ຮັບການຊຳລະຈາກຄວາມຮູ້ສຶກຕົວວ່າມີບາບກຳ ແລະມີຮ່າງກາຍທີ່ໄດ້ຊຳລະລ້າງແລ້ວດ້ວຍນໍ້າບໍຣິສຸດ.

23ຈົ່ງຢຶດໝັ້ນຢູ່ກັບຄວາມຫວັງທີ່ພວກເຮົາປະກາດຕົວວ່າ ໄດ້ຮັບໄວ້ແລ້ວນັ້ນ ຢ່າໃຫ້ຫວັ່ນໄຫວ, ເພາະວ່າ ພຣະອົງຜູ້ຊົງປະທານພຣະສັນຍານັ້ນກໍຊົງສັດຊື່.

24ຈົ່ງຫ່ວງໃຍຊຶ່ງກັນແລະກັນ ຈົ່ງໜູນນໍ້າໃຈຊຶ່ງກັນແລະກັນໃຫ້ມີຄວາມຮັກ ແລະໃຫ້ເຮັດຄຸນງາມຄວາມດີ.

25ຢ່າປະການນະມັດສະການ ເໝືອນຢ່າງບາງຄົນເຄີຍປະນັ້ນ ແຕ່ຈົ່ງໜູນໃຈກັນໃຫ້ຫລາຍກວ່າເກົ່າອີກ ເພາະພວກເຈົ້າກໍຮູ້ແລ້ວວ່າ ວັນນັ້ນກໍໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ.

26ດ້ວຍວ່າ, ຖ້າພວກເຮົາໄດ້ຮັບຄວາມຮູ້ເລື່ອງຄວາມຈິງແລ້ວ ແຕ່ຍັງເຈດຕະນາເຮັດບາບຢູ່ ເຄື່ອງບູຊາລຶບລ້າງບາບກໍຈະບໍ່ມີເຫຼືອຢູ່ຕໍ່ໄປ.

27ເຫຼືອແຕ່ຄວາມຢ້ານກົວອັນພິລຶກ ໃນການລໍຖ້າການພິພາກສາລົງໂທດ ແລະໄຟອັນຮ້ອນກ້າທີ່ຈະເຜົາຜານບັນດາຄົນທີ່ຕໍ່ສູ້ພຣະເຈົ້າ.

28ຄົນທີ່ລະເມີດກົດບັນຍັດຂອງໂມເຊນັ້ນ ຖ້າມີພະຍານສອງ ຫລືສາມປາກ ກໍຈະຕ້ອງຕາຍໂດຍບໍ່ມີຄວາມເມດຕາ.

29ພວກເຈົ້າຈົ່ງຄິດເບິ່ງວ່າ ຄົນທີ່ຢຽບຢໍ່າພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຖືພຣະໂລຫິດແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ຊຶ່ງຊຳລະຕົວໃຫ້ບໍຣິສຸດວ່າເປັນສິ່ງຊົ່ວຊ້າ ກັບທັງປະໝາດພຣະວິນຍານຜູ້ຊົງພຣະຄຸນນັ້ນ ຄວນຈະຖືກລົງໂທດຫລາຍກວ່າຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຈັກເທົ່າໃດ?

30ເພາະພວກເຮົາໄດ້ຮູ້ຈັກພຣະອົງຜູ້ຊົງກ່າວວ່າ, “ການແກ້ແຄ້ນເປັນທຸລະຂອງເຮົາ ຝ່າຍເຮົາຈະຕອບແທນ.” ແລະໄດ້ຊົງກ່າວອີກວ່າ, “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຊົງພິພາກສາພົນລະເມືອງຂອງພຣະອົງ.”

31ການຕົກຢູ່ໃນເງື້ອມມືຂອງພຣະເຈົ້າ ອົງຊົງຊີວິດຢູ່ນັ້ນ ເປັນສິ່ງທີ່ໜ້າຢ້ານກົວຢ່າງໃຫຍ່ຫລວງ.

32ຈົ່ງລະນຶກເຖິງສິ່ງທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນກັບພວກເຈົ້າໃນຄາວກ່ອນນັ້ນ ຫລັງຈາກທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງຂອງພຣະເຈົ້າແລ້ວ ພວກເຈົ້າໄດ້ອົດທົນຕໍ່ຄວາມຍາກລຳບາກຫລາຍປະການ.

33ບາງເທື່ອ ພວກເຈົ້າກໍຖືກຄົນໝິ່ນປະໝາດປະຈານຂາຍໜ້າ ແລະຖືກຄົນຂົ່ມເຫັງໃຫ້ປະຊາຊົນເບິ່ງ ແລະບາງເທື່ອ ພວກເຈົ້າກໍໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມທຸກກັບຄົນທີ່ຖືກການຢ່າງດຽວກັນນັ້ນ.

34ພວກເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າສ່ວນທົນທຸກກັບຄົນທີ່ຖືກຄຸມຂັງ ແລະເມື່ອມີຄົນປຸ້ນເອົາຊັບສິ່ງຂອງ ຂອງພວກເຈົ້າໄປ ພວກເຈົ້າກໍຍອມໃຫ້ເຂົາເອົາໄປດ້ວຍໃຈຍິນດີ ເພາະພວກເຈົ້າຮູ້ແລ້ວວ່າຕົນຍັງມີສິ່ງທີ່ດີກວ່າ ແລະຕັ້ງຢູ່ຕະຫລອດໄປເປັນນິດ.

35ດັ່ງນັ້ນ ຢ່າໄດ້ປະຖິ້ມຄວາມໝັ້ນໃຈຂອງພວກເຈົ້າ ເພາະສິ່ງນັ້ນນຳໄປສູ່ບຳເໜັດອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

36ພວກເຈົ້າຈຳເປັນຕ້ອງມີຄວາມອົດທົນ ເພື່ອວ່າ, ເມື່ອໄດ້ເຮັດຕາມນໍ້າພຣະໄທຂອງພຣະເຈົ້າແລ້ວ ກໍຈະໄດ້ຮັບຕາມທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງສັນຍາໄວ້.

37ເພາະມີຄຳຂຽນໄວ້ໃນພຣະຄຳພີວ່າ, “ອີກບໍ່ດົນ ບໍ່ນານເທົ່າໃດ ພຣະອົງຜູ້ທີ່ຈະສະເດັດມາ ກໍຈະສະເດັດມາ ແລະຈະບໍ່ຊັກຊ້າ.

38ແຕ່ຄົນຊອບທຳຂອງເຮົາ ຈະມີຊີວິດຢູ່ດ້ວຍຄວາມເຊື່ອ ຖ້າຄົນໃດຫາກຫລົບຖອຍຫລັງ ເຮົາຈະບໍ່ພໍໃຈໃນຄົນນັ້ນ.”

39ສ່ວນພວກເຮົາ ບໍ່ຢູ່ຝ່າຍຄົນທີ່ຫລົບຖອຍຫລັງ ຈົນເຖິງຄວາມຈິບຫາຍເສຍ ແຕ່ຢູ່ຝ່າຍຄົນທີ່ມີຄວາມເຊື່ອ ຈຶ່ງຮັກສາຊີວິດແລະຈິດໃຈຂອງຕົນໄວ້ໃຫ້ພົ້ນໄດ້.

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

Recommended Reading

Commentary Hebrews Commentaries → Devotional Hebrews Devotional Guide → Get This Bible Lao Bible (ພຣະຄຳພີສັກສິ) Study Bible →