2 Kings 5

Macedonian (Свето Писмо (Гаврилова) 1990)

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1Нееман, војвода на сирскиот цар, беше голем човек пред господарот свој и почитуван, зашто преку него Господ им беше дал победа на Сиријците; и тој човек беше одличен војник, но лепрозен.

2Еднаш Сиријците излегоа во чети и запленија од Израилската земја едно мало девојче, и тоа ѝ служеше на Неемановата жена.

3Таа ѝ рече на господарката своја: »О, да отидеше мојот господар при пророкот, кој е во Самарија, тој ќе ја симнеше од него лепрата.«

4Тогаш Нееман отиде и му го кажа тоа на господарот свој, велејќи: »Така и така вели девојчето, што е од Израилската земја.«

5И сирскиот цар му рече на Неемана: »Стани, оди, јас пак, ќе испратам писмо до израилскиот цар.« Тој отиде, земјаќи со себе десет таланти сребро, шест илјади сикли злато и десет промени облека;

6и му го однесе на израилскиот цар писмото, во кое се велеше: »Заедно со ова писмо, ете, го испраќам при тебе Неемана, мојот слуга, да ја симнеш од него лепрата негова.«

7Израилскиот цар, откако го прочита писмото, ја раскина облеката своја и рече: »Зар сум јас Бог, да умртвувам и да оживувам, та испраќа при мене да ја симнам од овој човек лепрата негова? Ете, знаете сега и гледајте, дека тој бара повод за непријателство против мене.«

8Кога Божјиот човек Јелисеј чу, дека израилскиот цар ја раскинал облеката своја, испрати да му речат на царот: »Зошто ја раскина облеката своја? Нека дојде при мене и нека познае, дека има пророк во Израилот.«

9И дојде Нееман со коњите свои и со колите свои и застана пред влезот на Јелисеевиот дом.

10Тогаш Јелисеј го испрати при него слугата свој да му каже: »Оди, искапи се седумпати во Јордан, и телото твое ќе се обнови, и ќе бидеш чист.«

11Се разгневи Нееман и си тргна, велејќи: »Ете, јас мислев, дека тој ќе излезе, ќе застане и ќе го повика името на Господа, својот Бог, ќе ја стави раката своја на местото и ќе ја симне лепрата;

12зар дамаските реки Авана и Фарфар не се подобри од сите израилски води? Не можев ли да се искапам во нив и да се исчистам?« Па се сврти и си отиде налутен.

13Му се доближија слугите негови и му рекоа, велејќи: »Оче, да беше ти кажал пророкот нешто тешко, немаше ли да го направиш. А камо ли сега, кога ти рече само: искапи се, и ќе бидеш чист!«

14Тој отиде и се потопи во Јордан седумпати, според зборовите на Божјиот човек, и телото му се обнови како тело на мало дете и се исчисти.

15Тогаш се врати при Божјиот човек, тој и сите придружници негови, дојде, застана пред него и рече: »Еве, познав, дека по целата земја нема Бог, освен во Израилот; прими, пак сега дар од твојот слуга.«

16Јелисеј одгорови: »Жив Господ, пред чие лице стојам! Не примам.« Оној го принудуваше да земе, но тој не се согласи.

17И рече Нееман: »Штом е така, нека му дадат на твојот слуга земја, колку што можат да носат две маски, зашто во иднина слугата твој нема да принесува сепаленици и жртви на други богови, освен на Господа;

18само, еве што да ми прости Господ на слугата твој: кога мојот господар оди во домот на Римона, за да се поклони таму и се потпре врз раката моја, и јас се поклонам во домот на Римона, тогаш Господ да му прости на слугата твој за поклонувањето мое во домот на Римона.«

19А тој му рече: »Оди си со мир!« И тој отиде од него и прилично се оддалечи.

20Тогаш Гиезиј, слугата на Божјиот човек Јелисеја рече: »Ете, мојот господар не сакаше да го земе од раката на тој сириец Нееман, она што го беше донел. Жив Господ! Ќе потрчам по него и ќе земам нешто од него.«

21И потрча Гиезиј по Неемана. Нееман виде, дека некој трча по него, слезе од колата да го пресретне и рече: »Дали си со мир?«

22Тој одговори: »Со мир сум; мојот господар ме испрати да кажам: ете, сега дојдоа при мене од Ефремовата гора две момчиња од пророчките синови; дај ми еден талант сребро и две промени облека.«

23И Нееман рече: »Земи, ако сакаш, два таланта.« И многу го молеше. Тогаш тој заврза два таланта сребро во две торби и две промени облека и им ги даде на двајцата слуги свои, та ги понесоа пред него.

24Кога тој дојде до брегот, ги зеде од рацете нивни и ги сокри во домот свој. И ги отпушти луѓето, и тие си отидоа.

25Кога дојде и се јави пред господарот свој, Јелисеј го праша: »Од каде доаѓаш, Гиезиј?« Тој одговори: »Никаде не одел слугата твој.«

26Тој му рече: »Зар срцето мое не те придружуваше, кога оној човек се врати од колата своја да те пресретне? Време ли е да се земе сребро и да се зема облека, или маслинови дрвја и лозја, ситен или крупен добиток, слуги или слугинки?

27Затоа, Неемановата лепра нека се залепи на тебе и на потомството твое засекогаш.« И тој излезе од него бел како снег од лепрата.

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →