Luke 23 — Macedonian 2006 D - (Свето Писмо: Стандардна Библија 2006 (со Девтероканонски Книги))

1И сето мноштво се крена, па Го поведоа кај Пилат,

2и почнаа да Го обвинуваат, говорејќи: „Го најдовме Овој како го одвраќа народот наш и забранува да се дава данок на царот, и вели дека е Тој Христос Цар.“

3Пилат Го запраша, велејќи: „Ти ли си Царот Јудејски?“ Тој одговори и му рече: „Ти велиш.“

4Пилат им рече на првосвештениците и на народот: „Јас не наоѓам никава вина кај Овој Човек.“

5Но тие и понатаму велеа дека Тој го побунува народот и поучува по цела Јудеја, почнувајќи од Галилеја па до овде.

6А Пилат, штом чу за Галилеја, запраша: „Зар е Овој Човек Галилеец?“

7И кога разбра дека е Тој од областа Иродова, Го испрати кај Ирод, кој во тоа време, исто така, беше во Ерусалим.

8Ирод, кога Го виде Исус, се зарадува многу, бидејќи одамна имаше желба да го види, зашто беше слушал многу за Него, па се надеваше дека ќе види некое чудо направено од Него,

9и Му поставуваше многу прашања, но Тој ништо не му одговори.

10А првосвештениците и книжниците стоеја и жестоко Го обвинуваа.

11Ирод, пак, со војниците свои, откако Го понизи и Му облече светла облека, Го прати пак кај Пилат.

12Во тој ден Пилат и Ирод станаа пријатели, зашто порано беа скарани меѓу себе.

13Пилат ги повика првосвештениците, началниците и народот,

14па им рече: „Ми го доведовте Овој Човек како бунтовник на народот; а еве, јас пред вас Го испитав и не најдов кај Него никаква вина во она, за што Го обвинувате;

15а ниту Ирод, зашто Го пратив и кај него; и ете, Тој не направил ништо што би заслужувало смрт;

16па затоа ќе Го казнам и ќе Го пуштам.“

17А тој требаше за празникот да им ослободи еден затвореник.

18Но сите тие заедно повикаа, говорејќи: „Земи Го Овој, а пушти ни го Варава!“

19Варава беше фрлен в затвор заради некаква буна во градот и убиство.

20Пилат одново повика, сакајќи да Го пушти Исус.

21Но тие викаа, велејќи: „Распни Го, распни!“

22Тој и по третпат им рече: „Та какво зло направил Овој? Јас не најдов во Него ништо што заслужува смрт; па затоа ќе Го казнам и ќе Го пуштам.“

23Но тие настојуваа со голем вик и бараа Тој да биде распнат; и надвладеа нивниот вик и оној на првосвештениците.

24И Пилат одлучи да го исполни нивното барање,

25па им го пушти затвореникот кој беше во темница заради бунт и убиство, оној за кого бараа; и Исус им го предаде на нивната волја.

26И кога Го поведоа, Го фатија некој си Симон Киринеец, кој се враќаше од нива, и му го ставија крстот, за да го носи по Исуса.

27А по Него одеа многу луѓе и жени, кои плачеа и ридаа за Него.

28Но Исус, кога се заврте кон нив, им рече: „Ќерки ерусалимски, не плачете за Мене, туку плачете за себе и за своите деца;

29зашто, ете, се приближуваат деновите кога ќе се рече: ‚Блазе на неплодните и на утробите што не родиле и на градите што не доеле!‘

30Тогаш ќе почнат да им велат на планините: ‚Паднете врз нас‘, и на ридиштата, ‚покријте нѐ!‘

31Зашто, кога ова го прават со зеленото дрво, што ќе биде тогаш со сувото?“

32Водеа и двајца злосторници, за да ги погубат со Него.

33И кога дојдоа на местото, наречено Черепница, Го распнаа таму Него и злосторниците, едниот оддесно, а другиот одлево.

34А Исус рече: „Оче, прости им, зашто не знаат што прават!“ И кога го делеа облеклото Негово, фрлија ждрепка.

35А народот стоеше и гледаше; а и старешините се потсмеваа со Него велејќи: „Други спаси, нека Се спаси и Сам, ако е Тој Христос, избраникот Божји!“

36Исто така и војниците се подигруваа со Него; приближувајќи се, тие Му принесуваа оцет,

37и велеа: „Ако си Ти Царот Јудејски, спаси се Сам!“

38А над Него имаше натпис, напишан со грчки, латински и еврејски букви: „Овој е Царот Јудејски.“

39Еден од распнатите злосторници хулеше на Него, велејќи: „Ако си Ти Христос, спаси се Себеси и нас!“

40А другиот, кога одговори, го искара и рече: „Зар и од Бога не се плашиш, кога си веќе и сам осуден?

41Ние сме праведно осудени, зашто примивме заслужена казна според нашите дела; но Тој ништо лошо не направил.“

42И Му рече на Исус: „Сети се на мене, Господи, кога ќе дојдеш во царството Свое!“

43А Исус му рече: „Вистина ти велам: денес ќе бидеш со Мене во рајот!“

44А беше веќе околу шестиот час и настана мрак по целата земја, до деветтиот час;

45и сонцето се помрачи, и завесата од храмот се расцепи преку средината.

46А Исус извика со силен глас и рече: „Оче, во Твои раце Го предавам Својот дух!“ И штом го рече тоа, издивна.

47Стотникот, пак, кога виде што стана, Го прослави Бога и рече: „Навистина Овој Човек бил праведник!“

48И сиот народ што беше се собрал да гледа, кога виде што стана, се враќаше удирајќи се в гради.

49А сите Негови познати, и жените, што врвеа по Него од Галилеја, стоеја подалеку и го гледаа тоа.

50А ете, еден човек по име Јосиф, член на советот, добар и праведен човек,

51кој не се согласи со одлуката нивна и делото нивно. Беше од јудејскиот град Ариматеја. А и самиот го очекуваше царството Божјо.

52Тој отиде кај Пилат и го побара телото Исусово;

53па Го симна и обви во платно, Го положи во гроб издлабен во камен, во кој уште никој не беше положен.

54Тој ден беше петок, и саботата веќе настапуваше.

55По него врвеа и жените, што беа дошле со Исус од Галилеја, и го видоа гробот и полагањето на телото Негово.

56А потоа се вратија, приготвија мириси и миро, а во саботата одмараа според заповедта.