2 Kings 15

Macedonian (Свето Писмо: Стандардна Библија 2006 (66 книги))

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →

1Јудејскиот цар Азарија, синот на Амасија, стана цар во дваесет и седмата година од владеењето на израелскиот цар Јеровоам.

2Тој беше на шеснаесет години кога стана цар, и педесет и две години царуваше во Ерусалим. Мајка му се викаше Јехолија, од Ерусалим.

3Тој го правеше она што беше правилно во очите на Господ, токму како што постапуваше татко му Амасија.

4Само идолските светилишта не беа урнати: народот сѐ уште принесуваше жртви и кадеше по тие светилишта.

5Господ го порази царот, и тој беше болен од лепра до денот на својата смрт и живееше во посебен дом. А царевиот син Јотам беше управник над царскиот дворец и му судеше на народот во земјата.

6Другите дела на Азарија и сѐ што тој извршил, е опишано во летописите на јудејските цареви.

7И почина Азарија кај своите предци, и го погребаа кај неговите предци во Давидовиот град. На негово место се зацари неговиот син Јотам.

8Захарија, синот на Јеровоам, стана цар над Израел во Самарија во триесет и осмата година од владеењето на јудејскиот цар Азарија и царуваше шест месеци.

9Тој го правеше она што не беше угодно пред очите на Господ, како што правеа неговите предци: не отстапуваше од гревовите на Наватовиот син Јеровоам, кој го беше навел во грев Израел.

10Селум, синот на Јавеш, се побуни против него, го удри пред народот и го уби, па стана цар место него.

11Другото за Захарија е опишано во летописите на израелските цареви.

12Такво беше словото на Господ што Тој му го беше кажал на Јуј, велејќи: „Синовите твои ќе седат на израелскиот престол до четвртото колено.“ Така и стана.

13Јавешовиот син Селум стана цар во триесет и деветтата година од владеењето на јудејскиот цар Азарија и царуваше во Самарија еден месец.

14Тогаш Менаим, синот на Гадиј, тргна од Тирца, и дојде во Самарија, го собори Јавешовиот син Селум во Самарија, го усмрти и стана цар место него.

15Другите работи на Селум и побуната негова што тој ја изведе, опишани се во летописите на израелските цареви.

16Менаим ја разори Тифса и сите што беа во неа и во нејзините предели, почнувајќи од Тирца, поради тоа што жителите на градот не му ги отворија портите. Та го разори, и сите бремени жени во него ги распори.

17Менаим, синот на Гадиј, стана цар над Израел во триесет и деветтата година од владеењето на јудејскиот цар Азарија и царуваше десет години во Самарија;

18тој го правеше она што не беше угодно пред очите на Господ; не отстапуваше од гревовите на Наватовиот син Јеровоам, кој го наведуваше во грев Израел, во текот на сите негови денови.

19Тогаш асирскиот цар Пул ја нападна земјата Израелова. И Менаим му даде на Пул илјада кикари сребро за да му помогне да го зацврсти царството во своја рака.

20Менаим го зеде тоа сребро од Израелците, од сите богати луѓе, по педесет шекели сребро од секој човек за да ги даде на асирскиот цар. Така се врати назад асирскиот цар, и не остана таму во земјата.

21Другите дела на Менаим и сѐ што тој беше извршил, опишани се во летописите на израелските цареви.

22И почина Менаим кај своите предци. На негово место се зацари неговиот син Факија.

23Факија, синот на Менаим, стана цар над Израел во Самарија во педесеттата година од владеењето на јудејскиот цар Азарија и царуваше две години.

24И тој го правеше, она што не беше угодно пред очите на Господ; не отстапуваше од гревовите на Наватовиот син Јеровоам, кој го беше навел Израел во грев.

25Против него се побуни Факиј, синот на Ремалија, негов дворјанин, и го нападна во Самарија, близу царскиот дом, со Аргов и Арје. Со себе имаше и педесет мажи од Галаад. Го уби и се зацари на негово место.

26Другите работи на Факија и сѐ што беше извршил, опишани се во летописите на израелските цареви.

27Ремалиевиот син Факиј стана цар над Израел во Самарија во педесет и втората година од владеењето на јудејскиот цар Азарија и царуваше дваесет години;

28Тој го правеше она што не беше угодно пред очите на Господ: не отстапуваше од гревовите на Наватовиот син Јеровоам, кој го беше навел во грев Израел.

29Во дните на израелскиот цар Факиј дојде асирскиот цар Тиглат-Пилесер, го презеде Ијон, Авел-Бет-Мааха, Јаноах, Кедес, Асор, Галаад, Галилеја и целата Нефталимова земја, и ги пресели жителите нивни во Асирија.

30Осија, синот на Ила, се побуни против Ремалиевиот син Факиј, го удри и го уби, па стана цар место него во дваесеттата година од владеењето на Јотам, синот на Озија.

31Другите дела на Факиј и сѐ што тој беше направил, опишани се во летописите на израелските цареви.

32Јотам, синот на јудејскиот цар Озија, стана цар во втората година на Рамалиевиот син Факиј, цар израелски.

33Тој беше на дваесет и пет години, кога стана цар, и царуваше во Ерусалим шеснаесет години. Мајка му се викаше Јеруша, ќерка на Садок.

34Само тој го правеше она што беше правилно пред очите на Господ: во сѐ постапуваше така, како што постапуваше неговиот татко Озија.

35Но идолските светилишта не беа срушени: народот сѐ уште принесуваше жртви и кадеше по тие светилишта. Тој ги изгради горните порти кај домот Господов.

36Другите дела на Јотам и сѐ што тој беше направил, опишани се во летописите на јудејските цареви.

37Во тие денови Господ почна да го испраќа во Јудеја арамејскиот цар Рецин и Рамалиевиот син Факиј.

38И почина Јотам кај своите предци, и беше погребан кај своите предци во градот на својот предок Давид. А на негово место се зацари неговиот син Ахаз.

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →