bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Mongolian
/
Mongolian (Ариун Библи 2013)
/
Job 14
Job 14
Mongolian (Ариун Библи 2013)
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 15 →
1
Эмэгтэйгээс төрдөг хүн гэгчийн Өдрүүд цөөн, үймээн бэрхшээлээр дүүрэн
2
Соёолоод хатаж хорчийдог цэцэг мэт Үлдэж хоцордоггүй сүүдэр мэт.
3
Та ийм нэгэн дээр мэлмийгээ тогтоох уу? Та намайг шүүлт уруу хамт авч явах уу?
4
Хэн бузраас цэврийг бий болгож чадах вэ? Хэн ч үгүй.
5
Түүний өдрүүд тодорхой, Саруудынх нь тоог ч Та мэддэг, Та түүнд давж үл чадах хязгааруудыг тогтоосон.
6
Та түүнийг амраахаар Харцаа түүнээс эргүүлээч. Хөлсний хүн мэт өдрүүдээ тэр гүйцээг.
7
Огтлоход дахин соёолж, Нахианууд нь устахгүй байх найдвар модонд бий.
8
Хэдийгээр түүний үндсүүд газар доор хөгширч, Хожуул нь хуурай хөрсөнд үхдэг ч,
9
Чийг мэдрэгдэх төдийд л тэрээр сайн ургаж, Ургамал мэт мөчирлөдөг.
10
Харин хүн гэгч нь үхэж, унаад өгнө. Тэрээр дуусна, Тэгээд хаана байдаг вэ?
11
Нуураас ус татарч Гол мөрөн хатаж ширгэдэг шиг
12
Нуран унаад хүн гэгч дахин эс босно. Тэнгэрс үгүй болох хүртэл тэрээр босохгүй, Нойрноосоо ч сэрэхгүй.
13
Өө, Та намайг Үхэгсдийн оронд нуудаг ч болоосой, Уур хилэнгээ өнгөртөл Та намайг хадгалаад, Та надад цаг товлон өгөөд, Намайг санаасай!
14
Хэрэв хүн үхвэл дахин тэрээр амилах уу? Зүтгэлийнхээ бүх өдөрт Халаа минь ирэх хүртэл би хүлээнэ.
15
Та дуудах бөгөөд Танд би хариулна. Та мутрынхаа бүтээл уруу тэмүүлэх болно.
16
Одоо Та алхам бүрийг минь эс тоолж Та нүглийг минь үл харна.
17
Гэмт үйлдлүүд минь шуудай дотор лацдуулж, Хилэнцийг минь Та халхлаасай.
18
Гэвч уул ч хүртэл нурж эвдэрдэг. Хад чулуу ч байрнаасаа ховхордог.
19
Чулуунуудыг ус элээж, Урсгалууд нь газрын шороог угаадаг. Ийнхүү Та хүний найдварыг тасалдаг.
20
Та түүнийг үргэлж дийлж тэр ч халин оддог. Дүр төрхийг нь Та өөрчилж, түүнийг хол илгээдэг билээ.
21
Хөвгүүд нь нэр хүндтэй болсон ч тэр үл мэднэ, Тэд нь өчүүхэн дорд болсон ч тэр эс анзаарна.
22
Зөвхөн биеийнхээ хөндүүрлэлийг л тэр мэдэрч Зөвхөн өөрийнхөө л төлөө тэр гашууддаг гэв.
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 15 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42