Daniel 1

Burmese JBZV

Jump to: Chapter 2 →

1ယုဒရွင္ဘုရင္ေယာယကိမ္ နန္းစံသုံးႏွစ္တြင္၊ ဗာဗုလုန္ရွင္ဘုရင္ ေနဗုခဒ္ေနဇာသည္ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ ခ်ီလာ၍ ဝန္းရံေလ၏။

2ထာဝရဘုရားသည္ ယုဒရွင္ဘုရင္ ေယာယကိမ္မွစ၍ ဗိမာန္ေတာ္တန္ဆာအခ်ိဳ႕တို႔ကို ေနဗုခဒ္ေနဇာလက္သို႔ အပ္ႏွံေတာ္မူ၍၊ ထိုတန္ဆာမ်ားကို ေနဗုခဒ္ေနဇာမင္းသည္ ရွိနာျပည္၌ရွိေသာ မိမိဘုရား၏ေက်ာင္းသို႔ ယူသြားၿပီးလၽွင္၊ ေရႊတိုက္၌ သြင္းထားေတာ္မူ၏။

3ထိုအခါ ရွင္ဘုရင္သည္ မိန္းမစိုးအုပ္ အာရွေပနတ္ကိုေခၚေတာ္မူ၍၊

4မေကာင္းေသာ လကၡဏာကင္းလ်က္၊ လွေသာအဆင္းသဏၭာန္ႏွင့္ ျပည့္စုံ၍၊ ေကာင္းေသာဉာဏ္ႏွင့္ တကြ အထူးထူးအျပားျပားေသာ အတတ္ပညာမ်ားကို ေလ့က်က္၍၊ နန္းေတာ္၌ အမွုထမ္းျခင္းငွာ တတ္စြမ္းနိုင္ေသာလူပ်ိဳတို႔ကို ဣသေရလ မင္းမ်ိဳးမင္းသားထဲက ေရြးေကာက္၍၊ ခါလဒဲဘာသာအတတ္ကိုသင္ေစဟု အမိန္႔ေတာ္ရွိ၏။

5ပြဲေတာ္မွ ႂကြင္းေသာအစာႏွင့္ ေသာက္ေတာ္မူေသာ စပ်စ္ရည္ကို ေန႔တိုင္းေပး၍ သုံးႏွစ္ေကၽြးေမြးၿပီးမွ၊ အမွုေတာ္ထမ္းရမည္အေၾကာင္း စီရင္ေတာ္မူ၏။

6ထိုသူတို႔တြင္ ယုဒအမ်ိဳးသား ဒံေယလ၊ ဟာနနိ၊ မိေရွလ၊ အာဇရိတို႔သည္ပါၾက၏။

7မိန္းမစိုးအုပ္သည္ ထိုသူတို႔ကို အမည္နာမလဲ၍၊ ဒံေယလကို ေဗလတရွာဇာ၊ ဟာနနိကို ရွာဒရက္၊ မိေရွလကို ေမရွက္၊ အာဇရိကို အေဗဒေနေဂါဟု၊ အသီးအသီး အမည္အသစ္ကိုေပး၏။

8ဒံေယလမူကား၊ ပြဲေတာ္မွႂကြင္းေသာအစာႏွင့္ ေသာက္ေတာ္မူေသာ စပ်စ္ရည္ကို မေသာက္မစားဘဲ၊ ညစ္ညဴးျခင္းကို ေရွာင္မည္ဟုအႀကံရွိ၍၊ မိမိကို မညစ္ညဴးေစမည္အေၾကာင္း၊ မိန္းမစိုးအုပ္ကို အခြင့္ေတာင္း၏။

9ဘုရားသခင္ ျပဳျပင္ေတာ္မူေသာအားျဖင့္၊ မိန္းမစိုးအုပ္သည္ ဒံေယလကို အလြန္ခ်စ္သနားေသာ္လည္း၊

10ငါ့သခင္ၾကည့္ရွုေစျခင္းငွာ မိန္းမစိုးအုပ္ခန္႔ထားေသာ စားေတာ္ကဲကို ငါေၾကာက္၏။ သင္တို႔အစားအေသာက္ကို စီရင္ေတာ္မူၿပီ။ သင္တို႔မ်က္ႏွာသည္ အရြယ္တူ လူပ်ိဳတို႔၏ မ်က္ႏွာေလာက္ အဆင္းမလွသည္ကို ျမင္ေတာ္မူလၽွင္၊ သင္တို႔အတြက္ ငါသည္ ရာဇဝတ္သင့္၍ အသက္မလြတ္ရဟု ဒံေယလကို ေျပာဆို၏။

11ထိုအခါ ဒံေယလ၊ ဟာနနိ၊ မိေရွလ၊ အာဇရိတို႔ကို ၾကည့္ရွုေစျခင္းငွာ မိန္းမစိုးအုပ္ခန္႔ထားေသာ စားေတာ္ကဲကို ဒံေယလက၊

12အကၽြန္ုပ္တို႔ စားေသာက္စရာဖို႔ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ႏွင့္ ေရကိုသာ ဆယ္ရက္ပတ္လုံးေပးစမ္းပါ။

13ထိုေနာက္၊ အကၽြန္ုပ္တို႔မ်က္ႏွာႏွင့္၊ ပြဲေတာ္မွ ႂကြင္းေသာ အစာကိုစားေသာ လူပ်ိဳတို႔၏မ်က္ႏွာကို သခင္ေရွ႕၌ စစ္ေတာ္မူပါေစ။ ကိုယ္ေတာ္တိုင္ျမင္ၿပီးမွ၊ အကၽြန္ုပ္တို႔ကို စီရင္ေတာ္မူပါဟု ေျပာလၽွင္၊

14စားေတာ္ကဲသည္ ဝန္ခံ၍ ဆယ္ရက္စုံစမ္းေလ၏။

15ဆယ္ရက္ေစ့လၽွင္ သူတို႔မ်က္ႏွာသည္၊ ပြဲေတာ္မွ ႂကြင္းေသာအစာကို စားေသာ လူပ်ိဳအေပါင္းတို႔၏ မ်က္ႏွာထက္ အဆင္းလွ၍ ဖြံ့ဝလ်က္ရွိ၏။

16ထိုအခါ စားေတာ္ကဲသည္ သူတို႔အစာကိုလည္းေကာင္း၊ သူတို႔ေသာက္ဖို႔ စပ်စ္ရည္ကိုလည္းေကာင္း ႐ုပ္သိမ္း၍၊ ဟင္းသီး ဟင္းရြက္ႏွင့္သာ ေကၽြးေမြး၏။

17ဘုရားသခင္သည္ ထိုလုလင္ေလးေယာက္တို႔အား အထူးထူးေသာ သိပၸံအတတ္ပညာတို႔ကို သိေစျခင္းငွာ၊ ထိုးထြင္း၍ နားလည္နိုင္ေသာ ဉာဏ္သတၱိကို ေပးသနားေတာ္မူ၏။ ဒံေယလသည္လည္း ဗ်ာဒိတ္႐ူပါ႐ုံႏွင့္ အိပ္မက္ကိုနားလည္နိုင္ေသာ ဉာဏ္ပညာႏွင့္ ျပည့္စုံ၏။

18နန္းေတာ္သို႔ သြင္းေစျခင္းငွာ ခ်ိန္းခ်က္ေတာ္မူေသာ အခ်ိန္ေရာက္ေသာ္၊ မိန္းမစိုးအုပ္သည္ လုလင္မ်ားတို႔ကိုေခၚ၍ နန္းေတာ္သို႔ သြင္းေလ၏။

19ရွင္ဘုရင္သည္ ထိုလုလင္တို႔ႏွင့္ ေဆြးေႏြးေမးျမန္းေတာ္မူၿပီးလၽွင္၊ ဒံေယလ၊ ဟာနနိ၊ မိေရွလ၊ အာဇရိတို႔ႏွင့္ တူေသာသူ တစ္ေယာက္မၽွမရွိေသာေၾကာင့္၊ သူတို႔သည္ အထံေတာ္၌ ခစားရေသာ အခြင့္အရာကို ရၾက၏။

20ရွင္ဘုရင္ေမးေတာ္မူသမၽွေသာ အတတ္ပညာကို ထိုလုလင္တို႔သည္ နိုင္ငံေတာ္၌ရွိသမၽွေသာ မာဂုပညာရွိ၊ ေဗဒင္တတ္မ်ားထက္သာ၍ ဆယ္ဆတတ္ၾကသည္ကို ေတြ႕ျမင္ေတာ္မူ၏။

21ဒံေယလသည္ ကု႐ုမင္းႀကီးနန္းစံ ပထမႏွစ္တိုင္ေအာင္ ရွိေနသတည္း။

Jump to: Chapter 2 →