Daniel 5

Burmese JBZV

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1တစ္ရံေရာအခါ ေဗလရွာဇာမင္းႀကီးသည္ မွူးမတ္တစ္ေထာင္ကို ေခၚၿပီးလၽွင္ ႀကီးစြာေသာပြဲကို လုပ္၍၊ မွူးမတ္တစ္ေထာင္ႏွင့္တကြ စပ်စ္ရည္ကို ေသာက္ေတာ္မူ၏။

2စပ်စ္ရည္ကို ျမည္းစမ္းေသာအခါ၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕ ဗိမာန္ေတာ္ထဲက ခမည္းေတာ္ေနဗုခဒ္ေနဇာ သိမ္းယူေဆာင္ခဲ့ေသာ ေရႊဖလား၊ ေငြဖလားတို႔ႏွင့္ ကိုယ္ေတာ္တိုင္မွစ၍ မင္းသား၊ မိဖုရား၊ ေမာင္းမမိႆံတို႔သည္ ေသာက္ရမည္အေၾကာင္း၊ ထိုဖလားတို႔ကိုယူခဲ့ရမည္ဟု အမိန္႔ေတာ္ရွိသည္အတိုင္း၊

3ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၌ရွိေသာ ဘုရားသခင္၏ ဗိမာန္ေတာ္တိုက္ထဲက သိမ္းယူေဆာင္ခဲ့ေသာ ေရႊဖလားတို႔ကိုယူခဲ့၍၊ မင္းႀကီး၊ မင္းသား၊ မိဖုရား၊ ေမာင္းမမိႆံတို႔သည္ ထိုဖလားတို႔ႏွင့္ ေသာက္ၾက၏။

4စပ်စ္ရည္ကိုေသာက္၍၊ ေရႊဘုရား၊ ေငြဘုရား၊ ေၾကးဝါဘုရား၊ သံဘုရား၊ သစ္သားဘုရား၊ ေက်ာက္ဘုရားတို႔ကို ခ်ီးမြမ္းၾက၏။

5ထိုအခ်ိန္နာရီတြင္ လူ၏လက္ဖ်ားသည္ ေပၚလာ၍ မီးခုံအထက္၊ နန္းေတာ္အုတ္ထရံ အဂၤေတ၌ အကၡရာတင္၍ ေရးထား၏။ ထိုသို႔ေရးေသာလက္ဖ်ားကို ရွင္ဘုရင္ ျမင္ေတာ္မူလၽွင္၊

6မ်က္ႏွာေတာ္ညႇိုးငယ္၍ စိတ္ပူပန္ျခင္းသို႔ ေရာက္သျဖင့္၊ ခါးဆစ္ျပဳတ္မတတ္ျဖစ္၍ ဒူးျခင္းထိခိုက္သည္ရွိေသာ္၊

7ေဗဒင္တတ္၊ ခါလဒဲဆရာ၊ အနာဂတၱိဆရာတို႔ကို ေခၚေခ်ဟု ဟစ္ေၾကာ္ၿပီးလၽွင္၊ ထိုစာကိုဖတ္၍ အနက္ကို ေဖာ္ျပနိုင္ေသာသူသည္ အဝတ္နီကိုဝတ္ဆင္၍ လည္ပင္း၌ ေရႊစလြယ္ဆြဲလ်က္၊ နိုင္ငံေတာ္တြင္ တတိယမင္းျဖစ္ေစဟု ဗာဗုလုန္ပညာရွိတို႔အား အမိန္႔ေတာ္ရွိ၍၊

8ပညာရွိ ဆရာေတာ္အေပါင္းတို႔သည္ လာေရာက္ၾကေသာ္လည္း၊ ထိုစာကို မဖတ္နိုင္ၾက။ အနက္အဓိပၸာယ္ကို ရွင္ဘုရင္အား မေဟာမေျပာနိုင္ေသာေၾကာင့္၊

9ေဗလရွာဇာမင္းႀကီးသည္ အလြန္စိတ္ပူပန္ျခင္း၊ မ်က္ႏွာေတာ္ညႇိုးငယ္ျခင္းရွိ၍၊ မွူးေတာ္မတ္ေတာ္တို႔သည္ မွိုင္လ်က္ေနၾက၏။

10ထိုအခါ မယ္ေတာ္မိဖုရားသည္ ရွင္ဘုရင္၏ စကား၊ မွူးမတ္တို႔၏စကားကို ၾကားသိလၽွင္၊ ပြဲေတာ္သို႔ ဝင္၍၊ အရွင္မင္းႀကီး၊ အသက္ေတာ္ အစဥ္အျမဲရွင္ပါေစ။ စိတ္ေတာ္ပူပန္ျခင္း မရွိပါႏွင့္။ မ်က္ႏွာညႇိုးငယ္ေတာ္ မမူပါႏွင့္။

11သန္႔ရွင္းေသာ ဘုရားသခင္၏ ဝိညာဥ္ေတာ္ႏွင့္ ျပည့္စုံေသာ သူတစ္ေယာက္သည္ နိုင္ငံေတာ္တြင္ ရွိပါ၏။ ခမည္းေတာ္ဘုရား လက္ထက္ေတာ္၌၊ ထိုသူတြင္ ဘုရားပညာႏွင့္တူေသာ ပညာဉာဏ္သတၱိ ထင္ရွားလ်က္ရွိပါ၏။ ထိုသူကို ခမည္းေတာ္ဘုရား ေနဗုခဒ္ေနဇာမင္းႀကီးသည္ မာဂုပညာရွိ၊ ေဗဒင္တတ္၊ ခါလဒဲဆရာ၊ အနာဂတၱိဆရာတို႔အေပၚတြင္ ဆရာအုပ္အရာ၌ ခန္႔ထားေတာ္မူ၏။

12အေၾကာင္းမူကား၊ အိပ္မက္အနက္ကို ဖတ္ျခင္း၊ နက္နဲခက္ခဲေသာအရာကို ဖြင့္ျပျခင္း၊ ပုစၧာအေမးကို ေျဖျခင္းငွာ တတ္စြမ္းနိုင္ေသာ ဉာဏ္ပညာႏွင့္တကြ၊ ထူးဆန္းေသာစိတ္ဝိညာဥ္သည္ ဒံေယလအမည္ရွိေသာ ထိုသူတြင္ ထင္ရွားလ်က္ရွိပါ၏။ ေဗလတရွာဇာဟူေသာ ဘြဲ႕နာမကိုလည္း ရွင္ဘုရင္ ေပးသနားေတာ္မူ၏။ ထိုဒံေယလကို ေခၚေတာ္မူလၽွင္၊ အနက္ကို ေဟာေျပာပါလိမ့္မည္ဟု ေလၽွာက္ေသာ္၊

13ဒံေယလကို အထံေတာ္သို႔ ေခၚသြင္းေလ၏။ ရွင္ဘုရင္က၊ ငါ့ခမည္းေတာ္ဘုရားသည္ ယုဒျပည္က သိမ္းယူေတာ္မူခဲ့၍၊ ယုဒလူစု၌ပါေသာ ဒံေယလ မွန္သေလာ။

14သင္သည္ ဘုရားသခင္၏ ဝိညာဥ္ႏွင့္လည္းေကာင္း၊ ထူးဆန္းေသာ ပညာဉာဏ္သတၱိႏွင့္လည္းေကာင္း ျပည့္စုံသည္ဟု သင္၏ သတင္းကို ငါၾကား၏။

15ထိုစာကိုဖတ္၍ အနက္ကို ငါ့အားေဖာ္ျပေစျခင္းငွာ ေဗဒင္တတ္ပညာရွိတို႔ကို ငါ့ထံသို႔သြင္းေသာ္လည္း၊ သူတို႔သည္ အနက္ကို မေဖာ္မျပနိုင္ၾက။

16သင္သည္ အနက္မ်ားကိုေဖာ္ျပ၍ ပုစၧာအေမးတို႔ကို ေျဖနိုင္သည္ဟု ငါၾကားၿပီးသည္အတိုင္း၊ ထိုစာကိုဖတ္၍ အနက္ကို ငါ့အားေဖာ္ျပနိုင္လၽွင္၊ အဝတ္နီကိုဝတ္ဆင္၍ လည္ပင္း၌ ေရႊစလြယ္ဆြဲလ်က္၊ နိုင္ငံေတာ္တြင္ တတိယမင္းျဖစ္ရလိမ့္မည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

17ဒံေယလကလည္း၊ ဆုေတာ္လာဘ္ေတာ္ကို ကိုယ္ေတာ္၌ ရွိေစေတာ္မူပါ။ ေပးလိုေသာအရာမ်ားကို အျခားသူအား ေပးသနားေတာ္မူပါ။ သို႔ေသာ္လည္း၊ ေရွ႕ေတာ္၌ ထိုစာကိုဖတ္၍ အနက္ကိုေဖာ္ျပပါမည္။

18အရွင္မင္းႀကီး၊ အျမင့္ဆုံးေသာ ဘုရားသခင္သည္ ခမည္းေတာ္ ေနဗုခဒ္ေနဇာမင္းႀကီး၌ နိုင္ငံေတာ္ႏွင့္တကြ ေရႊဘုန္းေတာ္ျမတ္၊ ဂုဏ္အသေရေတာ္ကို ေပးသနားေတာ္မူ၏။

19ေပးသနားေတာ္မူေသာ ထိုေရႊဘုန္းေတာ္ျမတ္ေၾကာင့္၊ အရပ္ရပ္တို႔၌ေန၍ အသီးသီးအျခားျခားေသာ ဘာသာစကားကို ေျပာေသာ လူမ်ိဳးတကာတို႔သည္ ေရွ႕ေတာ္၌ ေၾကာက္ရြံ့တုန္လွုပ္လ်က္ ေနၾက၏။ သတ္လိုေသာ သူတို႔ကို သတ္ေတာ္မူ၏။ အသက္ရွင္ေစလိုေသာ သူတို႔ကို ရွင္ေစေတာ္မူ၏။ ခ်ီးေျမႇာက္လိုေသာ သူတို႔ကို ခ်ီးေျမႇာက္ေတာ္မူ၏။ ႏွိမ့္ခ်လိုေသာသူတို႔ကို ႏွိမ့္ခ်ေတာ္မူ၏။

20မာန္မာနစိတ္ႏွင့္ ေထာင္လႊားေစာ္ကားျခင္း ရွိေသာအခါ၊ ဘုန္းတန္ခိုးကြယ္ေပ်ာက္၍ နန္းေတာ္မွက်၏။

21လူသားစုထဲက ႏွင္ထုတ္ျခင္းကိုခံ၍ တိရစၧာန္သေဘာႏွင့္ ျပည့္စုံ၏။ အျမင့္ဆုံးေသာ ဘုရားသခင္သည္ ေလာကီနိုင္ငံကို အုပ္စိုး၍၊ အလိုေတာ္ရွိေသာသူတို႔အား အပ္ေတာ္မူသည္ကို မသိမွတ္မီတိုင္ေအာင္၊ ျမည္းရိုင္းတို႔ႏွင့္ ေပါင္းေဖာ္လ်က္၊ ႏြားကဲ့သို႔ ျမက္ကိုစားလ်က္၊ မိုးစြတ္ျခင္းကို ခံ၍ေနရ၏။

22အရွင္သားေတာ္ ေဗလရွာဇာ၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ ထိုအမွုအလုံးစုံတို႔ကို သိေသာ္လည္း၊ စိတ္ႏွလုံးကို မႏွိမ့္ခ်ဘဲ၊

23ေကာင္းကင္ဘုံ၏ အရွင္ကို ဆန္႔က်င္ဘက္ျပဳ၍၊ ဗိမာန္ေတာ္၏ ဖလားတို႔ကို ေရွ႕ေတာ္သို႔ ယူခဲ့ေစ၍၊ ကိုယ္ေတာ္တိုင္မွစေသာ မွူးေတာ္မတ္ေတာ္၊ မိဖုရား၊ ေမာင္းမမိႆံတို႔သည္ ထိုဖလားတို႔ႏွင့္ စပ်စ္ရည္ကို ေသာက္ၾကၿပီတကား။ မ်က္စိမျမင္၊ နားမၾကား၊ အဘယ္အရာကိုမၽွ မသိေသာ ေငြဘုရား၊ ေရႊဘုရား၊ ေၾကးဝါဘုရား၊ သံဘုရား၊ သစ္သားဘုရား၊ ေက်ာက္ဘုရားတို႔ကို ခ်ီးမြမ္း၍၊ ကိုယ္ေတာ္၏ အသက္သခင္တည္းဟူေသာ ကိုယ္ေတာ္၏အမွုအလုံးစုံတို႔ကို စီရင္ပိုင္ေတာ္မူေသာ ဘုရားသခင္ကို မခ်ီးမြမ္းဘဲ ေနပါၿပီတကား။

24ထိုေၾကာင့္၊ လက္ဖ်ားကိုေစလႊတ္၍ ထိုစာကို ေရးေစေတာ္မူ၏။

25စာခ်က္ဟူမူကား၊ ေမေနေမေန၊ ေတကလ၊ ေဖရက္ဟု အကၡရာတင္လ်က္ရွိ၏။

26ေမေန၏ အနက္အဓိပၸာယ္ကား၊ ကိုယ္ေတာ္၏နိုင္ငံကို ဘုရားသခင္ ေရတြက္၍ ဆုံးေစေတာ္မူ၏။

27ေတကလ၏ အနက္အဓိပၸာယ္ကား၊ ကိုယ္ေတာ္ကို ခ်ိန္ခြင္ႏွင့္ခ်ိန္၍ ေလ်ာ့ေၾကာင္းကို ေတြ႕ျမင္ေတာ္မူ၏။

28ေဖရက္၏ အနက္ဓိပၸာယ္ကား၊ နိုင္ငံေတာ္ကိုခြဲေဝ၍ ေမဒိလူ၊ ေပရသိလူတို႔အား အပ္ေပးေတာ္မူ၏ဟု ဆိုလိုသတည္းဟု ဒံေယလသည္ အထံေတာ္၌ ျပန္ၾကားေလၽွာက္ထား၏။

29ထိုအခါ ေဗလရွာဇာမင္းႀကီး မိန္႔ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊ ဒံေယလကို အဝတ္နီဝတ္ဆင္ေစ၍ လည္ပင္း၌ ေရႊစလြယ္ဆြဲၿပီးမွ၊ နိုင္ငံေတာ္တြင္ တတိယမင္းျဖစ္သည္ဟု ၿမိဳ႕ကိုလည္၍ ဟစ္ေၾကာ္ၾက၏။

30ထိုည၌ပင္ ခါလဒဲရွင္ဘုရင္ ေဗလရွာဇာမင္းသည္ အသက္ဆုံး၍၊

31ေမဒိအမ်ိဳး ဒါရိမင္းသည္ အသက္ေျခာက္ဆယ္ႏွစ္ႏွစ္တြင္ နိုင္ငံေတာ္ကို သိမ္းယူေတာ္မူ၏။

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →