Daniel 8

Burmese JBZV

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1ေဗလရွာဇာမင္းႀကီး နန္းစံသုံးႏွစ္တြင္၊ ငါ ဒံေယလသည္ ယခင္ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ကို ျမင္ၿပီးသည္ေနာက္၊ တစ္ဖန္ ဗ်ာဒိတ္႐ူပါ႐ုံကို ျမင္ရေသာအေၾကာင္းအရာဟူမူကား၊

2ဧလံျပည္၊ ရွုရွန္ၿမိဳ႕ေတာ္၌ ဥလဲျမစ္နားမွာ ငါရွိစဥ္၊ ႐ူပါ႐ုံထင္ရွား၍၊

3ငါေမၽွာ္ၾကည့္ေသာ္၊ ရွည္လ်ားေသာ ခ်ိဳႏွစ္ေခ်ာင္းရွိေသာ သိုးတစ္ေကာင္သည္ ျမစ္တစ္ဖက္၌ ရပ္ေန၏။ ထိုခ်ိဳႏွစ္ေခ်ာင္းသည္ မညီ၊ တစ္ေခ်ာင္းသာ၍ ရွည္၏။ သာ၍ ရွည္ေသာခ်ိဳသည္ ေနာက္ေပါက္သတည္း။

4ထိုသိုးသည္ အေနာက္၊ ေတာင္၊ ေျမာက္၊ သုံးမ်က္ႏွာသို႔ တိုးေခြ႕ေသာေၾကာင့္ အဘယ္တိရစၧာန္မၽွ မခံနိုင္၊ အဘယ္သူမၽွ သူ႔လက္မွ မကယ္မလႊတ္နိုင္သည္ ျဖစ္၍ မိမိအလိုရွိသည္အတိုင္း ျပဳသျဖင့္ ႀကီးမားျခင္းသို႔ ေရာက္ေလ၏။

5ထိုအမွုကို ငါဆင္ျခင္လ်က္ေနေသာအခါ၊ မ်က္စိႏွစ္လုံးၾကား၌ ထူးဆန္းေသာ ခ်ိဳတစ္ေခ်ာင္းရွိေသာ ဆိတ္တစ္ေကာင္သည္ အေနာက္မ်က္ႏွာကလာ၍၊ ေျမကိုမနင္းဘဲ ေျမႀကီးတစ္ျပင္လုံးကို ေက်ာ္ေလ၏။

6ခ်ိဳႏွစ္ေခ်ာင္းႏွင့္ ျမစ္တစ္ဘက္၌ ထင္ရွားေသာ သိုးရွိရာသို႔ ျပင္းစြာေသာ အဟုန္ႏွင့္ေျပး၍၊

7အနားသို႔ ေရာက္ေသာအခါ၊ ျပင္းစြာ အမ်က္ထြက္သျဖင့္ သိုးကို ခတ္၍ သိုးခ်ိဳႏွစ္ေခ်ာင္းကို ခ်ိဳးဖဲ့၏။ သိုးသည္ ခံနိုင္ေသာ တန္ခိုးမရွိသည္ ျဖစ္၍ ဆိတ္သည္ သူ႔ကိုေျမ၌လွဲ၍ နင္းေလ၏။ သူ႔လက္မွ အဘယ္သူမၽွ သိုးကို မကယ္မလႊတ္နိုင္။

8သို႔ျဖစ္၍၊ ထိုဆိတ္သည္ အလြန္ႀကီးမားျခင္းသို႔ ေရာက္ေလ၏။ ခြန္အားႀကီးေသာအခါ ခ်ိဳႀကီးက်ိဳးပဲ့၏။ ထိုခ်ိဳအရာ၌ ထူးဆန္းေသာ ခ်ိဳေလးေခ်ာင္းေပါက္၍၊ မိုးေကာင္းကင္ေလးမ်က္ႏွာသို႔ မ်က္ႏွာျပဳၾက၏။

9ထိုခ်ိဳေလးေခ်ာင္းတြင္ တစ္ေခ်ာင္းထဲက အျခားေသာ ခ်ိဳတက္တစ္ေခ်ာင္းေပါက္ျပန္၍ ေတာင္မ်က္ႏွာသို႔လည္းေကာင္း၊ အေရွ႕မ်က္ႏွာသို႔လည္းေကာင္း၊ သာယာေသာျပည္သို႔လည္းေကာင္း မ်က္ႏွာျပဳ၍၊ အလြန္ႀကီးမားျခင္းသို႔ ေရာက္ေလ၏။

10ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခတိုင္ေအာင္ ႀကီးမား၍၊ ထိုဗိုလ္ေျခအခ်ိဳ႕တို႔ႏွင့္ ၾကယ္အခ်ိဳ႕တို႔ကို ေျမသို႔ခ်၍ နင္းေလ၏။

11ထိုမၽွမက၊ ဗိုလ္ေျခသခင္တိုင္ေအာင္ ေထာင္လႊားျခင္းကို ျပဳလ်က္၊ ေန႔ရက္အစဥ္ ျပဳေသာဝတ္ကိုပယ္၍၊ သန္႔ရွင္းရာဌာနေတာ္ကို ရွုတ္ခ်ေလ၏။

12အျပစ္မ်ားေသာေၾကာင့္ ေန႔ရက္အစဥ္ ျပဳေသာဝတ္ႏွင့္တကြ ဗိုလ္ေျခကိုလည္း ထိုခ်ိဳသည္ရ၍ သမၼာတရားကို ေျမသို႔ႏွိမ့္ခ်၏။ ထိုသို႔ျပဳ၍ ေအာင္ျမင္ျခင္းသို႔ ေရာက္ေလ၏။

13ထိုအခါ သန္႔ရွင္းသူတစ္ပါး၏ စကားေျပာသံကို ငါၾကား၏။ သန္႔ရွင္းသူတစ္ပါးက၊ ယခင္ေျပာေသာသူကို ဟစ္၍၊ သန္႔ရွင္းရာဌာနႏွင့္ ဗိုလ္ေျခကို နင္းျခင္းအလိုငွာ ေန႔ရက္အစဥ္ ျပဳေသာဝတ္ကို ပယ္ျခင္းႏွင့္လည္းေကာင္း၊ ဖ်က္ဆီးတတ္ေသာ လြန္က်ဴးျခင္းႏွင့္လည္းေကာင္း စပ္ဆိုင္ေသာ ဗ်ာဒိတ္႐ူပါ႐ုံသည္ အဘယ္မၽွကာလပတ္လုံး တည္လိမ့္မည္နည္းဟု ေမးျမန္းလၽွင္၊

14ယခင္ေျပာေသာသူက ရက္ေပါင္းႏွစ္ေထာင္သုံးရာ တိုင္တိုင္တည္လိမ့္မည္။ ထိုေနာက္ သန္႔ရွင္းရာဌာနကို တစ္ဖန္ ေဆးေၾကာသုတ္သင္ၾကလိမ့္မည္ဟု ျပန္၍ ေျပာဆို၏။

15ငါဒံေယလသည္ ထို႐ူပါ႐ုံကိုျမင္၍ အနက္ကို ရွာေဖြေသာအခါ၊ လူသဏၭာန္ရွိေသာ သူတစ္ဦးသည္ ငါ့ေရွ႕တြင္ ရပ္ေန၏။

16အျခားေသာသူက၊ အိုဂါေျဗလ၊ ထိုသူသည္ ယခုျမင္ေသာ ဗ်ာဒိတ္႐ူပါ႐ုံကို နားလည္ေစျခင္းငွာ အနက္ကို ျပန္ေျပာေလာ့ဟု၊ ဥလဲျမစ္နားၾကားမွာ လူအသံႏွင့္ ဟစ္၍ ေျပာဆိုသည္ကို ငါၾကား၏။

17ထိုသူသည္ ငါရပ္ေနရာအပါးသို႔လာလၽွင္၊ ငါသည္ ေၾကာက္ရြံ့၍ ပ်ပ္ဝပ္လ်က္ေန၏။ ထိုသူက၊ အခ်င္းလူသား၊ နားလည္ေလာ့။ ဤဗ်ာဒိတ္႐ူပါ႐ုံသည္ အမွုကုန္ရေသာကာလႏွင့္ ဆိုင္သည္ဟု ငါ့အား ေျပာဆို၏။

18ထိုသို႔ ဆိုေသာအခါ ငါသည္ ေျမေပၚမွာပ်ပ္ဝပ္၍ မိန္းေမာေတြေဝလ်က္ေန၏။ ထိုသူသည္ ငါ့ကိုလက္ႏွင့္တို႔၍ ယခင္ေနရာ၌ မတ္တတ္ေနေစၿပီးလၽွင္၊

19ေဒါသအမ်က္ေတာ္အဆုံး၌ ျဖစ္လတၱံ့ေသာအရာကို ငါၾကားေျပာဦးမည္။ ခ်ိန္းခ်က္ေသာအခ်ိန္၌ လက္စသတ္လိမ့္မည္။

20ခ်ိဳႏွစ္ေခ်ာင္းႏွင့္ ေပၚလာေသာသိုးသည္ ေမဒိရွင္ဘုရင္၊ ေပရသိရွင္ဘုရင္ ျဖစ္၏။

21အေမြးၾကမ္းေသာ ဆိတ္သည္ ေဟလသရွင္ဘုရင္ ျဖစ္၏။ မ်က္စိႏွစ္လုံးၾကား၌ရွိေသာ ခ်ိဳႀကီးသည္ ပထမမင္းျဖစ္၏။

22ထိုခ်ိဳက်ိဳးပဲ့၍၊ သူ႔အရာ၌ ခ်ိဳေလးေခ်ာင္းေပါက္သည္မွာ အရင္နိုင္ငံတြင္ နိုင္ငံေလးပါး ထည္ေထာင္လိမ့္မည္။ အရင္နိုင္ငံ၏တန္ခိုးႏွင့္ မျပည့္စုံၾက။

23ထိုနိုင္ငံတို႔၏ အဆုံးစြန္ေသာကာလ၌ လြန္က်ဴးေသာ သူတို႔၏အျပစ္ ျပည့္စုံေသာအခါ၊ ရဲရင့္ေသာ မ်က္ႏွာရွိ၍ ပရိယာယ္တို႔ကို နားလည္ေသာ မင္းႀကီးတစ္ပါး ေပၚလာလိမ့္မည္။

24ထိုမင္းႀကီးသည္ ကိုယ္တန္ခိုးမရွိဘဲလ်က္ တန္ခိုးႀကီးလိမ့္မည္။ အထူးသျဖင့္ ဖ်က္ဆီး၍ တိုးပြား ေအာင္ျမင္လိမ့္မည္။ စြမ္းအားႀကီးေသာလူစု၊ သန္႔ရွင္းေသာ လူစုကိုပင္ ဖ်က္ဆီးလိမ့္မည္။

25သူသည္ လိမၼာစြာျပဳသျဖင့္၊ မုသားလည္း ေအာင္ျမင္လိမ့္မည္။ စိတ္ေထာင္လႊားျခင္းႏွင့္တကြ မိတ္သဟာယဖြဲ႕ေသာအားျဖင့္ လူမ်ားတို႔ကို ဖ်က္ဆီး၍၊ သခင္တို႔၏သခင္ကို ဆန္႔က်င္ဘက္ ျပဳလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္လည္း၊ လူလက္ျဖင့္ ဒဏ္မခတ္ဘဲ က်ိဳးပဲ့ပ်က္စီးျခင္းသို႔ ေရာက္လိမ့္မည္။

26ညဥ့္ဦးႏွင့္ နံနက္ကို ေဖာ္ျပေသာ ဗ်ာဒိတ္႐ူပါ႐ုံစကား မွန္သည္ျဖစ္၍ ထိုစကားကို တံဆိပ္ခတ္ထားေလာ့။ တာရွည္ေသာ ကာလတိုင္တိုင္ တည္လိမ့္မည္ဟု ဆို၏။

27ထိုအခါ ငါဒံေယလသည္ ေမာ၍ နာလ်က္ေန၏။ တစ္ဖန္ အနာမွထေျမာက္၍ ဘုရင္၏အမွုေတာ္ကို ေဆာင္ရြက္၏။ ျမင္ၿပီးေသာ ဗ်ာဒိတ္႐ူပါ႐ုံကို ငါအံ့ဩေသာ္လည္း ထိုအမွုကို အဘယ္သူမၽွ မရိပ္မိၾက။

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →