Daniel 10

Burmese JBZV

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1ေပရသိရွင္ဘုရင္ကု႐ု နန္းစံသုံးႏွစ္တြင္၊ ေဗလတရွာဇာအမည္ျဖင့္ သမုတ္ေသာဒံေယလသည္ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ကို ခံရ၏။ ထိုဗ်ာဒိတ္ေတာ္စကား မွန္ေပ၏။ ႀကီးစြာေသာ စစ္တိုက္ျခင္းႏွင့္ ဆိုင္ေပ၏။ သူသည္ ထိုစကားကိုနားလည္၏။ ျမင္ရေသာ ႐ူပါ႐ုံသေဘာကိုလည္း ရိပ္မိ၏။

2ထိုကာလ၌ ငါဒံေယလသည္ အရက္ႏွစ္ဆယ္တစ္ရက္ တိုင္တိုင္ ၿခိဳးၿခံစြာ က်င့္လ်က္ေန၏။

3အရက္ႏွစ္ဆယ္တစ္ရက္ မေစ့မီ ၿမိန္ေသာမုန္႔ကိုမစား။ အမဲသားႏွင့္ စပ်စ္ရည္ကို မျမည္း။ ဆီလိမ္းျခင္းကိုလည္း အလၽွင္းမျပဳ။

4ပထမလ ႏွစ္ဆယ္ေလးရက္ေန႔၌ ငါသည္ ဟိဒေကလ ျမစ္ႀကီးအနားမွာရွိစဥ္၊

5ေမၽွာ္ၾကည့္၍ ပိတ္ေခ်ာႏွင့္ ဥဖတ္ေရႊစင္ခါးပန္းကို ဝတ္စည္းလ်က္ရွိေသာ လူတစ္ဦးကိုျမင္၏။

6သူ၏ကိုယ္သည္ ေက်ာက္မ်က္ရြဲကဲ့သို႔ ျဖစ္၏။ သူ႔မ်က္ႏွာသည္လည္း လၽွပ္စစ္ကဲ့သို႔ ထင္၏။ သူ႔မ်က္စိသည္လည္း မီးခြက္ကဲ့သို႔ျဖစ္၏။ သူ႔လက္ေျခတို႔သည္ ဦးသစ္ေသာ ေၾကးဝါအေရာင္အဆင္းရွိ၏။ သူ႔စကားသံသည္ မ်ားစြာေသာ လူစုအသံႏွင့္ တူ၏။

7ထိုဗ်ာဒိတ္႐ူပါ႐ုံကို ငါဒံေယလတစ္ေယာက္တည္း ျမင္ရ၏။ ငါႏွင့္အတူပါေသာလူတို႔သည္ မျမင္ရၾက။ သူတို႔သည္ အလြန္ေၾကာက္ရြံ့တုန္လွုပ္ျခင္းသို႔ ေရာက္သျဖင့္ ပုန္းေရွာင္၍ ေနျခင္းငွာ ေျပးၾက၏။

8ငါမူကား၊ တစ္ေယာက္တည္းေနရစ္၍ ထိုႀကီးစြာေသာ ႐ူပါ႐ုံကိုျမင္ရလၽွင္၊ ခြန္အားေလ်ာ့၍ မ်က္ႏွာပ်က္လ်က္၊ ကိုယ္၌ အစြမ္းသတၱိ အလၽွင္းမရွိ ျဖစ္ေလ၏။

9သို႔ရာတြင္၊ ထိုသူ၏စကားသံကို ငါၾကား၏။ ၾကားေသာအခါ ေျမေပၚမွာပ်ပ္ဝပ္၍ မိန္းေမာေတြေဝလ်က္ ေန၏။

10ထိုအခါ လက္တစ္ဖက္သည္ ငါ့ကိုႂကြ၍၊ ငါသည္ ဒူးႏွင့္ လက္ဝါးျဖင့္ ေထာက္လ်က္ေနရ၏။

11သူကလည္း အလြန္ခ်စ္အပ္ေသာသူ၊ ဒံေယလ၊ ငါ့စကားကို နားလည္အံ့ေသာငွာ မတ္တတ္ေနေလာ့။ သင္ရွိရာသို႔ ငါ့ကိုေစလႊတ္ေတာ္မူ၍ ယခုငါလာၿပီဟု ဆိုလၽွင္၊ ငါသည္ တုန္လွုပ္လ်က္ မတ္တတ္ေန၏။

12ထိုအခါ သူကလည္း၊ အခ်င္းဒံေယလ၊ မေၾကာက္ႏွင့္။ သင္သည္ နားလည္ျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ သင္၏ ဘုရားေရွ႕မွာ ကိုယ္ကိုကိုယ္ ဆုံးမျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ စိတ္ျပဌာန္းေသာ ပထမေန႔မွစ၍ သင္၏စကားကို ၾကားေတာ္မူၿပီ။ ထိုစကားေၾကာင့္လည္း ငါေရာက္လာၿပီ။

13ေပရသိနိုင္ငံကို အစိုးရေသာမင္းမူကား၊ အရက္ႏွစ္ဆယ္တစ္ရက္ပတ္လုံး ငါ့ကိုဆီးတား၏။ ေနာက္တစ္ခါ အျမတ္ဆုံးေသာ မင္းစုထဲက မိေကၡလသည္ ငါ့ကိုအကူလာ၍၊ ငါသည္လည္း ထိုအရပ္၌ ေပရသိမင္းႀကီးတို႔ထံမွာ ဆိုင္းလင့္၍ ေနရ၏။

14ယခုမူကား၊ ေနာင္ကာလတြင္ သင္၏အမ်ိဳးသားခ်င္းတို႔၌ ျဖစ္လတၱံ့ေသာ အမွုအရာတို႔ကို သင္သည္ နားလည္ေစျခင္းငွာ ငါေရာက္လာၿပီ။ ဤဗ်ာဒိတ္႐ူပါ႐ုံသည္ တာရွည္ေသာကာလႏွင့္ ဆိုင္ေပ၏ဟု ငါ့အားေျပာဆို၏။

15ထိုသို႔ ေျပာဆိုၿပီးမွ၊ ငါသည္ ဦးညႊတ္ပ်ပ္ဝပ္၍ စကားမေျပာနိုင္ဘဲ ေန၏။

16ထိုအခါ လူသား၏သဏၭာန္ရွိေသာ သူတစ္ဦးသည္ ငါ့ႏွုတ္ကို လက္ႏွင့္တို႔လၽွင္၊ ငါသည္ ႏွုတ္ကိုဖြင့္၍ ေျပာရေသာအခြင့္ကို ရၿပီးလၽွင္၊ အကၽြန္ုပ္၏သခင္၊ ဗ်ာဒိတ္႐ူပါ႐ုံေၾကာင့္ အကၽြန္ုပ္သည္ ျပင္းစြာေသာ ေဝဒနာကို ခံရ၍၊ ကိုယ္၌ ခြန္အားအလၽွင္းမရွိပါ။

17ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္သည္ ကိုယ္ေတာ္အရွင္ႏွင့္ အဘယ္သို႔စကားေျပာနိုင္ပါအံ့နည္း။ ယခုပင္ အကၽြန္ုပ္ကိုယ္၌ ခြန္အားအလၽွင္းမရွိပါ။ အကၽြန္ုပ္အသက္လည္း ကုန္ပါၿပီဟု ငါ့ေရွ႕မွာ ရပ္ေနေသာသူအားငါေလၽွာက္၏။

18ေနာက္တစ္ဖန္ လူသဏၭာန္ရွိေသာသူသည္လာ၍ ငါ့ကို လက္ႏွင့္တို႔လ်က္ အားေပးၿပီးလၽွင္၊

19အလြန္ခ်စ္အပ္ေသာသူ၊ မေၾကာက္ႏွင့္။ ၿငိမ္သက္ျခင္းရွိပါေစ။ အားရွိေလာ့။ ခြန္အားႏွင့္ျပည့္စုံေလာ့ဟု ဆို၏။ ထိုသို႔ဆိုၿပီးမွ ခြန္အားကိုငါရ၍၊ အကၽြန္ုပ္၏သခင္၊ မိန္႔ေတာ္မူပါ။ အကၽြန္ုပ္ကိုခြန္အားေပးေတာ္မူၿပီဟု ေလၽွာက္၏။

20ထိုသူကလည္း၊ ငါသည္ သင္ရွိရာသို႔ လာရေသာ အေၾကာင္းကို နားလည္သေလာ။ ေပရသိမင္းကို စစ္တိုက္အံ့ေသာငွာ ယခု ငါျပန္သြားရမည္။ ငါသြားၿပီးသည္ေနာက္၊ တစ္ဖန္ေဟလသမင္းသည္ ေပၚလာလိမ့္မည္။

21သို႔ရာတြင္ သမၼာက်မ္းစာ၌မွတ္သားေသာ အမူအရာကို ငါျပဦးမည္။ ဤအမွုတို႔တြင္ သင္တို႔၏မင္းမိေကၡလမွတစ္ပါး ငါ့ဘက္မွာေနေသာသူ မရွိ။

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →