Daniel 3

Burmese JBZV

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1တရံေရာအခါ ေနဗုခဒ္ေနဇာမင္းႀကီးသည္ အျမင့္ အေတာင္ေျခာက္ဆယ္၊ အနံေျခာက္ေတာင္ ရွိေသာ ေရႊ႐ုပ္တုကို လုပ္ၿပီးမွ၊ ဗာဗုလုန္ ေက်းလက္ ဒုရလြင္ျပင္၌ တည္ထားေတာ္မူ၍၊

2ေစာ္ဘြား၊ ၿမိဳ႕ဝန္၊ စစ္ကဲ၊ တရားသူႀကီး၊ အခြန္ေတာ္ဝန္၊ တိုင္ပင္မွူးမတ္၊ ၿမိဳ႕စာေရး၊ နိုင္ငံေတာ္ အရာရွိအေပါင္းတို႔သည္ မင္းႀကီးတည္ထားေတာ္မူေသာ ႐ုပ္တုကို သာဓုအႏုေမာဒနာေခၚေသာပြဲသို႔ စုေဝးေစျခင္းငွာ အမိန္႔ေတာ္ရွိ၍၊

3ေစာ္ဘြား၊ ၿမိဳ႕ဝန္၊ စစ္ကဲ၊ တရားသူႀကီး၊ အခြန္ေတာ္ဝန္၊ တိုင္ပင္မွူးမတ္၊ ၿမိဳ႕စာေရး၊ နိုင္ငံေတာ္ အရာရွိအေပါင္းတို႔သည္ စုေဝးေရာက္လာ၍၊ တည္ထားေတာ္မူေသာ ႐ုပ္တုေရွ႕မွာ ရပ္ေနၾက၏။

4ထိုအခါ သံေတာ္ဆင့္တစ္ေယာက္က၊ အသီးသီး အျခားျခားေသာ ဘာသာစကားကိုေျပာေသာ လူအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔၊

5တံပိုး၊ ခရာ၊ ေစာင္း၊ ပုေလြ၊ တေယာ၊ ပတ္သာ အစရွိေသာ တူရိယာမ်ိဳးတီးမွုတ္ျခင္းအသံကို ၾကားေသာအခါ၊ ေနဗုခဒ္ေနဇာမင္းႀကီးတည္ထားေတာ္မူေသာ ေရႊ႐ုပ္တုကို ပ်ပ္ဝပ္ကိုးကြယ္ရၾကမည္။

6မပ်ပ္ဝပ္မကိုးကြယ္ဘဲေနေသာသူ မည္သည္ကို မီးေလာင္လ်က္ရွိေသာ မီးဖိုထဲသို႔ ခ်က္ခ်င္းခ်ပစ္ေစဟု အမိန္႔ေတာ္ျမတ္ရွိသည္ဟု ဟစ္ေၾကာ္၏။

7ထိုေၾကာင့္၊ လူအေပါင္းတို႔သည္ တံပိုး၊ ခရာ၊ ေစာင္း၊ ပုေလြ၊ တေယာ၊ ပတ္သာ အစရွိေသာ တူရိယာမ်ိဳး တီးမွုတ္ျခင္းအသံကို ၾကားေသာအခါ၊ အသီးသီးအျခားျခားေသာ ဘာသာစကားကိုေျပာေသာ လူအမ်ိဳးမ်ိဳးအေပါင္းတို႔သည္ ပ်ပ္ဝပ္၍၊ ေနဗုခဒ္ေနဇာမင္းႀကီး တည္ထားေသာ ေရႊ႐ုပ္တုကို ကိုးကြယ္ၾက၏။

8ထိုအခါ၊ ခါလဒဲလူအခ်ိဳ႕တို႔သည္ ေနဗုခဒ္ေနဇာမင္းႀကီးထံေတာ္သို႔ ခ်ဥ္းကပ္လ်က္၊

9အရွင္မင္းႀကီး၊ အသက္ေတာ္အစဥ္အျမဲ ရွင္ပါေစ။

10တံပိုး၊ ခရာ၊ ေစာင္း၊ ပုေလြ၊ တေယာ၊ ပတ္သာ အစရွိေသာ တူရိယာမ်ိဳးတီးမွုတ္ျခင္းအသံကို ၾကားေသာသူရွိသမၽွတို႔သည္ ေရႊ႐ုပ္တုကို ပ်ပ္ဝပ္ကိုးကြယ္ရၾကမည္။

11မပ်ပ္ဝပ္မကိုးကြယ္ဘဲ ေနေသာသူမည္သည္ကို မီးေလာင္လ်က္ရွိေသာ မီးဖိုထဲသို႔ခ်ပစ္ေစဟု အမိန္႔ေတာ္ျမတ္ရွိပါ၏။

12အရွင္မင္းႀကီး၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ ဗာဗုလုန္နိုင္ငံတြင္ ဝန္အရာ၌ ခန္႔ထားေတာ္မူေသာ ယုဒလူ ရွာဒရက္၊ ေမရွက္၊ အေဗဒေနေဂါအမည္ရွိေသာ သူတို႔သည္ အာဏာေတာ္ကို ပမာဏမျပဳပါ။ ကိုယ္ေတာ္၏ ဘုရားတို႔ကို ဝတ္မျပဳပါ။ တည္ထားေတာ္မူေသာ ေရႊ႐ုပ္တုကိုလည္း မကိုးကြယ္ပါဟု၊ ယုဒလူတို႔ကို အျပစ္တင္၍ ေလၽွာက္ထားၾက၏။

13ထိုအခါ ေနဗုခဒ္ေနဇာမင္းႀကီးသည္ ျပင္းစြာအမ်က္ထြက္၍၊ ရွာဒရက္၊ ေမရွက္၊ အေဗဒေနေဂါတို႔ကို ေခၚေခ်ဟု မိန္႔ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊ သူတို႔သည္ အထံေတာ္သို႔ ေရာက္လၽွင္၊

14ဟယ္၊ ရွာဒရက္၊ ေမရွက္၊ အေဗဒေနေဂါတို႔၊ ငါ၏ဘုရားတို႔ကို ဝတ္မျပဳေလာ။ ငါတည္ထားေသာ ေရႊ႐ုပ္တုကို မကိုးကြယ္ေလာ။

15ယခုတြင္ တံပိုး၊ ခရာ၊ ေစာင္း၊ ပုေလြ၊ တေယာ၊ ပတ္သာအစရွိေသာ တူရိယာမ်ိဳးတီးမွုတ္ျခင္း အသံကို ၾကားေသာအခါ၊ ငါလုပ္ေသာ ေရႊ႐ုပ္တုကို ပ်ပ္ဝပ္ ကိုးကြယ္အံ့ေသာငွာ အသင့္ေနၾက။ သို႔မဟုတ္လၽွင္၊ မီးေလာင္လ်က္ရွိေသာ မီးဖိုထဲသို႔ ခ်က္ခ်င္းခ်ပစ္မည္။ ငါ၏လက္မွ ကယ္လႊတ္နိုင္ေသာ ဘုရားကား၊ အဘယ္ဘုရားရွိသနည္းဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

16ရွာဒရက္၊ ေမရွက္၊ အေဗဒေနေဂါတို႔ကလည္း၊ အရွင္မင္းႀကီး ေနဗုခဒ္ေနဇာ၊ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ ဤအမွု၌ ျပန္ေလၽွာက္ရမည္အေၾကာင္း မရွိပါ။

17အကၽြန္ုပ္တို႔ကိုးကြယ္ေသာ ဘုရားသခင္သည္ မီးေလာင္လ်က္ရွိေသာ မီးဖိုထဲက အကၽြန္ုပ္တို႔ကို ကယ္လႊတ္နိုင္ေတာ္မူ၏။ ကိုယ္ေတာ္၏လက္မွလည္း ကယ္လႊတ္ေတာ္မူလိမ့္မည္။

18ထိုသို႔ ကယ္လႊတ္ေတာ္မမူေသာ္လည္း အရွင္မင္းႀကီး၊ ကိုယ္ေတာ္၏ဘုရားတို႔ကို အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ ဝတ္မျပဳပါ။ တည္ထားေတာ္မူေသာ ေရႊ႐ုပ္တုကိုလည္း မကိုးကြယ္ပါဟု ျပန္ေလၽွာက္ၾက၏။

19ထိုအခါ ေနဗုခဒ္ေနဇာမင္းႀကီးသည္ ျပင္းစြာ အမ်က္ထြက္သျဖင့္၊ ရွာဒရက္၊ ေမရွက္၊ အေဗဒေနေဂါတို႔ကို ၾကည့္ရွု၍ မ်က္ႏွာေတာ္ပ်က္လ်က္၊ မီးဖိုကို အရင္ထက္ ခုနစ္ဆတိုး၍ ပူေစျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊

20ခြန္အားႀကီးေသာ စစ္သူရဲတို႔သည္ ရွာဒရက္၊ ေမရွက္၊ အေဗဒေနေဂါတို႔ကို တုပ္ေႏွာင္၍၊ မီးေလာင္လ်က္ရွိေသာ မီးဖိုထဲသို႔ ခ်ပစ္ေစျခင္းငွာလည္းေကာင္း အမိန္႔ေတာ္ ရွိသည္အတိုင္း၊

21ထိုသူသုံးေယာက္တို႔ကို ေဘာင္းဘီ၊ အကၤ်ီ၊ ဝတ္လုံ အစရွိသည္တို႔ႏွင့္တကြ တုပ္ေႏွာင္၍၊ မီးေလာင္လ်က္ ရွိေသာ မီးဖိုထဲသို႔ ခ်ပစ္ၾကေသာအခါ၊

22ရွင္ဘုရင္၏ အမိန္႔ေတာ္က်ပ္တည္း၍ မီးဖိုသည္ အလြန္ပူေသာေၾကာင့္၊ ရွာဒရက္၊ ေမရွက္၊ အေဗဒေနေဂါတို႔ကို ဆြဲခ်ေသာ သူတို႔သည္ မီးလၽွံအရွိန္ေၾကာင့္ ေသၾက၏။

23ထိုသူသုံးေယာက္တို႔မူကား၊ တုပ္ေႏွာင္လ်က္ ျပင္းစြာေလာင္ေသာ မီးဖိုထဲသို႔ က်ေရာက္ေလ၏။

24ထိုအခါ ေနဗုခဒ္ေနဇာမင္းႀကီးသည္ အံ့ဩမိန္းေမာ၍ အလ်င္တေဆာထၿပီးလၽွင္၊ လူသုံးေယာက္တို႔ကို တုပ္ေႏွာင္၍ မီးထဲသို႔ ခ်ပစ္သည္ မဟုတ္ေလာဟု တိုင္ပင္မွူးမတ္တို႔အား ေမးေတာ္မူ၏။ မွူးမတ္တို႔ကလည္း၊ မွန္ပါ၏ဘုရားဟု ျပန္ေလၽွာက္ၾကလၽွင္၊

25ရွင္ဘုရင္က၊ လူေလးေယာက္တို႔သည္ မတုပ္မေႏွာင္ဘဲ မီးထဲ၌သြားလာ၍ ေဘးဥပဒ္ႏွင့္ ကင္းလြတ္သည္ကို ငါျမင္သည္တကား။ စတုတၳသူသည္ ဘုရားသား၏ အဆင္းသဏၭာန္ရွိသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၍၊

26မီးေလာင္လ်က္ရွိေသာ မီးဖိုဝနားသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးလၽွင္၊ အျမင့္ဆုံးေသာ ဘုရားသခင္၏ကၽြန္၊ ရွာဒရက္၊ ေမရွက္၊ အေဗဒေနေဂါတို႔၊ ထြက္၍လာၾကေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊ သူတို႔သည္ မီးထဲက ထြက္လာၾက၏။

27ေစာ္ဘြား၊ ၿမိဳ႕ဝန္၊ စစ္ကဲ၊ အတြင္းဝန္တို႔သည္ ဝိုင္း၍ မီးမေလာင္နိုင္ေသာ ထိုသူတို႔ကို ၾကည့္ရွုၾက၏။ သူတို႔ဆံျခည္တစ္ပင္မၽွ မၿမိဳက္၊ ဝတ္လုံလည္း ျခားနားျခင္း မရွိ၊ မီးေလာင္ေသာအနံ့လည္း ကင္းလြတ္၏။

28ေနဗုခဒ္ေနဇာ မင္းႀကီးကလည္း၊ ရွာဒရက္၊ ေမရွက္၊ အေဗဒေနေဂါတို႔၏ ဘုရားသခင္သည္ မဂၤလာရွိေတာ္မူေစသတည္း။ မိမိတို႔ဘုရားမွတစ္ပါး၊ အျခားေသာ ဘုရားကို ဝတ္ျပဳကိုးကြယ္ျခင္းႏွင့္ ကင္းလြတ္မည္အေၾကာင္း၊ ဘုရားသခင္ကို ယုံၾကည္ကိုးစား၍ မင္းႀကီးအမိန္႔ေတာ္ကို ဆန္လ်က္၊ မိမိတို႔ကိုယ္ကိုပင္ အပ္ႏွံေသာ ကၽြန္ေတာ္ရင္းတို႔ရွိရာသို႔၊ ထိုဘုရားသခင္သည္ ေကာင္းကင္တမန္ကို ေစလႊတ္၍ ကယ္တင္ေတာ္မူၿပီ။

29ထိုေၾကာင့္၊ အရပ္ရပ္တို႔၌ေန၍ အသီးသီးအျခားျခားေသာ ဘာသာစကားကို ေျပာေသာ လူအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔တြင္ တစ္စုံတစ္ေယာက္ေသာသူသည္၊ ရွာဒရက္၊ ေမရွက္၊ အေဗဒေနေဂါတို႔၏ ဘုရားသခင္အား ျပစ္မွားေသာစကားကို ေျပာလၽွင္၊ ထိုသူကို အပိုင္းပိုင္းစဥ္းေစ။ သူ၏အိမ္ကိုလည္း ေနာက္ေခ်းပုံျဖစ္ေစဟု ငါအမိန္႔ေတာ္ရွိ၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ ထိုမၽွေလာက္ေသာ ကယ္တင္ျခင္းကို ထိုဘုရားသခင္မွတစ္ပါး အဘယ္ဘုရားမၽွ မျပဳနိုင္ဟု မိန္႔ေတာ္မူၿပီးမွ၊

30ဗာဗုလုန္နိုင္ငံတြင္ ရွာဒရက္၊ ေမရွက္၊ အေဗဒေနေဂါတို႔ကို ခ်ီးေျမႇာက္ေတာ္မူ၏။

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →