Ecclesiastes 11

Burmese JBZV

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1သင္၏အစာကို ေရေပၚမွာပစ္ခ်ေလာ့။ ကာလၾကာျမင့္မွ တစ္ဖန္ေတြ႕ေလဦးမည္။

2လူခုနစ္ေယာက္မက၊ ရွစ္ေယာက္တို႔အား ေဝမၽွေလာ့။ ေျမေပၚမွာ အဘယ္အမွုေရာက္မည္ကို သင္မသိ။

3မိုးတိမ္တို႔သည္ မိုးေရႏွင့္ျပည့္ေသာအခါ ေျမေပၚမွာရြာတတ္၏။ သစ္ပင္သည္ ေတာင္ဘက္သို႔ လဲသည္ျဖစ္ေစ၊ ေျမာက္ဘက္သို႔ လဲသည္ျဖစ္ေစ၊ လဲေသာအရပ္၌ ေနရာက်၏။

4ေလကို မွတ္တတ္ေသာသူသည္ မ်ိဳးေစ့ကိုမၾကဲ။ မိုးတိမ္တို႔ကို ပမာဏျပဳတတ္ေသာ သူသည္လည္း စပါးကိုမရိပ္ရာ။

5နာမ္ဝိညာဥ္သြားရာ လမ္းကိုလည္းေကာင္း၊ ကိုယ္ဝန္ေဆာင္ေသာ မိန္းမဝမ္း၌ အရိုးတို႔သည္ အဘယ္သို႔ တိုးပြားသည္ကိုလည္းေကာင္း မသိနိုင္သကဲ့သို႔၊ အလုံးစုံတို႔ကို ဖန္ဆင္းေတာ္မူေသာ ဘုရားသခင္၏အမွုေတာ္တို႔ကို မသိနိုင္။

6နံနက္အခ်ိန္၌ မ်ိဳးေစ့ကိုၾကဲေလာ့။ ညဥ့္ဦးအခ်ိန္၌လည္း မၾကဲဘဲမေနႏွင့္။ အေၾကာင္းမူကား၊ အဘယ္အရာသည္ အက်ိဳးရွိမည္ကိုလည္းေကာင္း၊ ႏွစ္ပါးစလုံးတို႔သည္ အညီအမၽွအက်ိဳးရွိမည္ကိုလည္းေကာင္း မသိနိုင္။

7အကယ္စင္စစ္ အလင္းသည္ ခ်ိဳ၏။ ေနေရာင္ျခည္ကိုျမင္၍ ေပ်ာ္ပါးစရာရွိ၏။

8သို႔ရာတြင္၊ လူသည္ အသက္တာရွည္၍ အစဥ္ရႊင္လန္းေသာ္လည္း၊ ေမွာင္မိုက္ကာလကို ေအာက္ေမ့ပါေစ။ ထိုကာလ ၾကာျမင့္လိမ့္မည္။ ျဖစ္လတၱံ့သမၽွတို႔သည္ အနတၱသက္သက္ျဖစ္ၾက၏။

9အခ်င္းလူပ်ိဳ၊ အသက္ပ်ိဳေသာအခါ ေပ်ာ္ေမြ႕ေလာ့။ အသက္ပ်ိဳစဥ္ကာလတြင္ စိတ္ရႊင္လန္းျခင္းရွိေလာ့။ ကိုယ္အလိုရွိရာ လမ္းႏွင့္၊ ကိုယ္ဉာဏ္ျပေသာ လမ္းသို႔လိုက္ေလာ့။ သို႔ရာတြင္၊ ထိုအမွုအလုံးစုံတို႔ကို ဘုရားသခင္စစ္ေၾကာ၍၊ သင့္ကို အျပစ္ေပးေတာ္မူမည္ဟု ေအာက္ေမ့ေလာ့။

10သို႔ျဖစ္၍၊ စိတ္ညႇိုးငယ္ျခင္းအေၾကာင္းႏွင့္၊ ကိုယ္ဆင္းရဲျခင္းအေၾကာင္းကို ပယ္ရွားေလာ့။ အသက္ငယ္ျခင္းအရာႏွင့္ အရြယ္ပ်ိဳျခင္းအရာသည္ အနတၱျဖစ္၏။

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →