Ecclesiastes 7

Burmese JBZV

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1ေကာင္းေသာအသေရသည္ နံ့သာဆီထက္ သာ၍ေကာင္း၏။ ေသရေသာေန႔သည္လည္း ဖြားျမင္ေသာေန႔ထက္ သာ၍ေကာင္း၏။

2မသာအိမ္သို႔သြားျခင္းသည္၊ ပြဲခံရာအိမ္သို႔သြားျခင္းထက္ သာ၍ေကာင္း၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ လူခပ္သိမ္းတို႔သည္ မသာအိမ္၌ လမ္းဆုံးရၾက၏။ အသက္ရွင္လ်က္ရွိေသာသူတို႔လည္း၊ အသင့္ႏွလုံးသြင္းမိၾကလိမ့္မည္။

3ျပဳံးရယ္ျခင္းထက္ ဝမ္းနည္းျခင္းသည္ သာ၍ေကာင္း၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ မ်က္ႏွာညႇိုးငယ္ေသာအားျဖင့္ ႏွလုံးသာ၍ ေကာင္းတတ္၏။

4ပညာရွိေသာသူတို႔၏ႏွလုံးသည္ မသာအိမ္၌ ရွိ၏။ မိုက္ေသာသူတို႔၏ ႏွလုံးမူကား၊ ေပ်ာ္ေမြ႕ျခင္းျပဳရာ အိမ္၌ရွိ၏။

5လူမိုက္သီခ်င္းဆိုေသာ စကားကို နားေထာင္သည္ထက္၊ ပညာရွိဆုံးမေသာစကားကို နားေထာင္ေသာ္ သာ၍ေကာင္း၏။

6အေၾကာင္းမူကား၊ မိုက္ေသာသူ၏ရယ္ျခင္းသည္ အိုးေအာက္၌ ဆူးပင္ကိုေလာင္ေသာအသံႏွင့္ တူ၏။ ထိုအမွုအရာသည္လည္း အနတၱျဖစ္၏။

7အကယ္စင္စစ္၊ ညႇဥ္းဆဲျခင္းသည္ ပညာရွိေသာသူကို ႐ူးေစတတ္၏။ တံစိုးသည္လည္း စိတ္ႏွလုံးကို ယိုယြင္းေစတတ္၏။

8အမွု၏အဆုံးသည္ အစထက္သာ၍ေကာင္း၏။ သည္းခံတတ္ေသာသေဘာရွိေသာသူသည္ မာနႀကီးေသာသူထက္ သာ၍ေကာင္း၏။

9အမ်က္ထြက္သည္တိုင္ေအာင္ စိတ္မတိုႏွင့္။ အမ်က္သည္ မိုက္ေသာသူ၏စိတ္ႏွလုံး၌ ေနရာက်တတ္၏။

10ေရွးကာလသည္ ယခုကာလထက္ အဘယ္ေၾကာင့္ သာ၍ေကာင္းသနည္းဟု မေမးႏွင့္။ ထိုသို႔ေမးလၽွင္၊ ပညာတရားအတိုင္း ေမးသည္မဟုတ္။

11ပညာသည္ အေမြဥစၥာကဲ့သို႔ေကာင္း၍၊ ေနကိုျမင္ေသာသူတို႔အား ေက်းဇူးျပဳတတ္၏။

12အေၾကာင္းမူကား၊ ပညာသည္ ကြယ္ကာတတ္၏။ ေငြသည္လည္း ကြယ္ကာတတ္၏။ ပညာအတတ္သည္ အဘယ္သို႔ျမတ္သနည္းဟူမူကား၊ ပညာအတတ္ကို ရေသာသူသည္ အသက္ကိုလည္း ရတတ္၏။

13ဘုရားသခင္၏အမွုေတာ္ကို ဆင္ျခင္ေလာ့။ ေကာက္ေစေတာ္မူေသာအရာကို အဘယ္သို႔ ေျဖာင့္ေစနိုင္သနည္း။

14ေကာင္းစားသည္ကာလ၌ ဝမ္းေျမာက္ေလာ့။ ဆင္းရဲခံရသည္ကာလ၌ ဆင္ျခင္ေလာ့။ လူသည္ မိမိေနာက္မွာ ျဖစ္လတၱံေသာ အမွုအရာကိုသိမည္အေၾကာင္း၊ ဘုရားသခင္သည္ ေကာင္းစားျခင္းႏွင့္ ဆင္းရဲျခင္းကိုလည္း အလွည့္လွည့္ ေပးေတာ္မူ၏။

15ငါသည္ အခ်ည္းႏွီးေနေသာကာလ၌ ခပ္သိမ္းေသာအရာတို႔ကို ေတြ႕ျမင္ၿပီ။ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူသည္ မိမိေျဖာင့္မတ္ျခင္း၌ ဆုံးရွုံးေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း၊ အဓမၼလူသည္ မိမိအဓမၼအမွု၌ အသက္ရွည္ေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း ငါျမင္၏။

16လြန္က်ဴးစြာ မေျဖာင့္မတ္ႏွင့္။ လြန္က်ဴးစြာ ပညာမရွိႏွင့္။ အဘယ္ေၾကာင့္ ကိုယ္အက်ိဳးကို ဖ်က္ခ်င္သနည္း။

17လြန္က်ဴးစြာ မဆိုးညစ္ႏွင့္။ မမိုက္ႏွင့္။ အခ်ိန္မေရာက္မီ အဘယ္ေၾကာင့္ ေသခ်င္သနည္း။

18ဤစကားကို စြဲလန္းေကာင္း၏။ လက္မလႊတ္ႏွင့္။ ဘုရားသခင္ကို ေၾကာက္ရြံ့ေသာသူသည္ ခပ္သိမ္းေသာအမွုထဲက ထြက္ေျမာက္လိမ့္မည္။

19ၿမိဳ႕ထဲမွာေနေသာ သူရဲတစ္က်ိပ္ထက္ ပညာရွိေသာသူတစ္ေယာက္သည္ ပညာအားျဖင့္သာ၍ တန္ခိုးႀကီး၏။

20အျပစ္မပါဘဲ ေကာင္းေသာအက်င့္ကိုက်င့္ေသာ သူေတာ္ေကာင္းတစ္စုံတစ္ေယာက္မၽွ ေျမႀကီးေပၚမွာ မရွိ။

21သူတစ္ပါးေျပာသမၽွေသာ စကားတို႔ကိုမမွတ္ႏွင့္။ သို႔ျပဳလၽွင္၊ ကိုယ္ကၽြန္ က်ိန္ဆဲေသာစကားကို ၾကားလိမ့္မည္။

22သင္သည္ကိုယ္တိုင္ သူတစ္ပါးတို႔ကို အဖန္ဖန္က်ိန္ဆဲေၾကာင္းကို၊ ကိုယ္စိတ္ႏွလုံးထဲမွာ သိ၏။

23ဤအမွုအရာအလုံးစုံတို႔ကို ငါသည္ပညာတရားအားျဖင့္ စုံစမ္းၿပီ။ ပညာႏွင့္ ငါျပည့္စုံမည္ဟု ဆိုေသာ္လည္း၊ ပညာသည္ ငါႏွင့္ေဝး၏။

24ေဝးေသာအရာ၊ အလြန္နက္နဲေသာအရာကို အဘယ္သူရွာ၍ ေတြ႕နိုင္သနည္း။

25ပညာတရားႏွင့္ အက်ိဳးအေၾကာင္းကို ရွာေဖြစစ္ေဆး၍ သိနားလည္ျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ မိုက္စြာက်င့္ျခင္း၏အျပစ္ႏွင့္ ႐ူးျခင္း၏အျပစ္ကို သိနားလည္ျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ ငါႏွင့္ ငါ့ႏွလုံးသည္ ဝိုင္းညီ၍ ႀကိဳးစားေလၿပီ။

26ေက်ာ့ကြင္းႏွင့္ ပိုက္ကြန္တို႔ကို ႀကံစည္ျပင္ဆင္၍ ႀကိဳးႏွင့္ခ်ည္ေႏွာင္တတ္ေသာမိန္းမသည္၊ ေသျခင္းထက္ သာ၍ခါးသည္ကို ငါေတြ႕ၿပီ။ ဘုရားသခင္စိတ္ေတြ႕ေတာ္မူေသာသူသာလၽွင္၊ ထိုမိန္းမလက္ႏွင့္ လြတ္လိမ့္မည္။ အျပစ္ျပဳတတ္ေသာသူကိုကား၊ ဖမ္းမိလိမ့္မည္။

27ဓမၼေဒသနာဆရာဆိုသည္ကား၊ ငါရွာ၍ မေတြ႕ေသးေသာအရာကို ေတြ႕အံ့ေသာငွာ၊ တစ္ခုေနာက္တစ္ခု စစ္ေဆးခ်င့္တြက္ေသာအခါ၊

28ေယာက္်ားတစ္ေထာင္တို႔တြင္ တစ္ေယာက္ကို ငါေတြ႕ၿပီ။ မိန္းမတစ္ေထာင္တို႔တြင္ တစ္ေယာက္ကိုမၽွ ငါမေတြ႕။

29ငါေတြ႕ေသာအရာတစ္ခုတည္းဟူမူကား၊ ဘုရားသခင္သည္ လူကိုေျဖာင့္မတ္ေအာင္ ဖန္ဆင္းေတာ္မူေသာ္လည္း၊ လူတို႔သည္ မ်ားျပားေသာ အႀကံအစည္တို႔ကို ရွာေဖြႀကံစည္ၾကၿပီ။

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →