Ecclesiastes 5

Burmese JBZV

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1ဘုရားသခင့္အိမ္ေတာ္သို႔သြားေသာအခါ၊ သင့္ေျခတို႔ကို ေစာင့္ေလာ့။ လူမိုက္ျပဳေသာ ယဇ္ပူေဇာ္ျခင္းအမွုထက္၊ တရားနာျခင္းအမွုကို သာ၍ႀကိဳးစားေလာ့။ လူမိုက္တို႔သည္ ကိုယ္အျပစ္ကို မဆင္ျခင္တတ္ၾက။

2သင္၏ႏွုတ္သည္ သတိမလစ္ေစႏွင့္။ ဘုရားသခင့္ေရွ႕ေတာ္၌ စကားေျပာျခင္းငွာ၊ သင္၏စိတ္ႏွလုံး မလ်င္မျမန္ေစႏွင့္။ ဘုရားသခင္သည္ ေကာင္းကင္ဘုံ၌ရွိေတာ္မူ၏။ သင္သည္ ေျမႀကီးေပၚမွာရွိ၏။ ထိုေၾကာင့္ သင္၏စကား မမ်ားေစႏွင့္။

3အမွုမ်ားေသာအားျဖင့္ အိပ္မက္ျမင္တတ္သကဲ့သို႔၊ စကားမ်ားေသာအားျဖင့္ မိုက္ေသာသူ၏အသံကို ၾကားရ၏။

4ဘုရားသခင့္ထံေတာ္၌ သစၥာကတိျပဳမိလၽွင္၊ သစၥာဝတ္ကို မေျဖဘဲမေနႏွင့္။ မိုက္ေသာသူတို႔ကို အားရႏွစ္သက္ေတာ္မမူ။ သစၥာကတိျပဳသည္အတိုင္း ဝတ္ကိုေျဖေလာ့။

5သစၥာကတိျပဳ၍ ဝတ္ကိုမေျဖဘဲေနသည္ထက္၊ သစၥာကတိအလၽွင္းမျပဳဘဲေနေသာ္ သာ၍ေကာင္း၏။

6သင္၏ႏွုတ္သည္ သင္၏ကိုယ္ခႏၶာ၌ အျပစ္မေရာက္ေစႏွင့္။ အကၽြန္ုပ္မွားပါၿပီဟု၊ တမန္ေတာ္ေရွ႕မွာ ေျပာရေသာအေၾကာင္း မရွိေစႏွင့္။ ဘုရားသခင္သည္ သင္၏စကားသံကိုအမ်က္ေတာ္ထြက္၍၊ သင္ျပဳစုေသာအမွုကို အဘယ္ေၾကာင့္ ဖ်က္ဆီးေတာ္မူရမည္နည္း။

7အိပ္မက္မ်ားရာ၌လည္းေကာင္း၊ စကားမ်ားရာ၌လည္းေကာင္း၊ အခ်ည္းႏွီးေသာအေၾကာင္းအရာပါတတ္၏။ သင္မူကား ဘုရားသခင္ကိုေၾကာက္ရြံ့ေလာ့။

8ေက်းရြာ၌ ဆင္းရဲသားတို႔ကို ညႇဥ္းဆဲျခင္း၊ တရားလမ္းမွလႊဲ၍၊ မတရားသျဖင့္ အနိုင္အထက္စီရင္ဆုံးျဖတ္ျခင္း အမွုကိုျမင္လၽွင္၊ ထိုသို႔ေသာအႀကံရွိသည္ကို အံ့ဩျခင္းမရွိႏွင့္။ ႀကီးျမင့္ေသာသူ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ၾကည့္မွတ္သကဲ့သို႔၊ အႀကီးဆုံး၊ အျမင့္ဆုံးေသာသူသည္ ၾကည့္မွတ္လ်က္ ရွိေတာ္မူ၏။

9ေျမႀကီးကျဖစ္ေသာ စီးပြားသည္ အလုံးစုံတို႔အဖို႔ ျဖစ္၏။ ရွင္ဘုရင္ေသာ္လည္း၊ လယ္၏ေက်းဇူးကို ခံရ၏။

10ေငြကိုတပ္မက္ေသာသူသည္ ေငြႏွင့္ အလိုဆႏၵမေျပနိုင္။ စည္းစိမ္ကို တပ္မက္ေသာသူသည္ စည္းစိမ္ တိုးပြားေသာ္လည္း မေရာင့္ရဲနိုင္။ ထိုအမွုအရာသည္လည္း အနတၱျဖစ္၏။

11ဥစၥာတိုးပြားေသာအခါ စားရေသာသူတို႔သည္လည္း တိုးပြားမ်ားျပားၾက၏။ ဥစၥာရွင္သည္ မ်က္စိႏွင့္ ၾကည့္ရွုျခင္းေက်းဇူးမွတစ္ပါး အဘယ္ေက်းဇူးရွိသနည္း။

12အလုပ္လုပ္ေသာသူသည္ မ်ားစြာစားသည္ ျဖစ္ေစ၊ အနည္းငယ္စားသည္ ျဖစ္ေစ၊ အအိပ္ၿမိန္တတ္၏။ ရတတ္ေသာသူ၏ စည္းစိမ္မူကား၊ စည္းစိမ္ရွင္ကို အအိပ္ပ်က္ေစတတ္၏။

13စည္းစိမ္ရွင္သည္ ကိုယ္အက်ိဳးပ်က္သည္တိုင္ေအာင္၊ စည္းစိမ္ကို သိုထားျခင္းတည္းဟူေသာ၊ ေနေအာက္၌ အလြန္ဆိုးေသာအမွုအရာကို ငါျမင္ၿပီ။

14ထိုစည္းစိမ္သည္ မေကာင္းေသာအမွုအားျဖင့္ ေပ်ာက္ပ်က္တတ္၏။ စည္းစိမ္ရွင္ျမင္ေသာ သားသည္လည္း လက္ခ်ည္းေနရ၏။

15သို႔မဟုတ္၊ စည္းစိမ္ရွင္သည္ အမိဝမ္းထဲက အလၽွင္းမပါဘဲ ထြက္လာသကဲ့သို႔၊ ထိုနည္းတူ ျပန္သြားရမည္။ ႀကိဳးစားအားထုတ္၍ ရေသာဥစၥာတစ္စုံတစ္ခုကိုမၽွ လက္ႏွင့္စြဲကိုင္လ်က္ ယူ၍မသြားရ။

16သူသည္ လာသကဲ့သို႔ အလၽွင္းမျခားနားဘဲ၊ သြားရေသာမွုအရာသည္ အလြန္ဆိုးေသာ အမွုအရာျဖစ္၏။ ေလကိုရအံ့ေသာငွာ ႀကိဳးစားအားထုတ္ေသာသူသည္ အဘယ္ေက်းဇူးရွိသနည္း။

17သူ၏ေန႔ရက္ကာလကို ေမွာင္မိုက္၌ လြန္ေစတတ္၏။ မ်ားစြာေသာ ေႏွာင့္ယွက္ျခင္း၊ ညႇိုးငယ္ျခင္း၊ အမ်က္ထြက္ျခင္းကို ခံရ၏။

18ငါသိျမင္ေသာအရာဟူမူကား၊ စားေသာက္ျခင္းအမွု၊ ေနေအာက္၌ ဘုရားသခင္ေပးေတာ္မူေသာ အသက္ရွည္သမၽွ ကာလပတ္လုံး၊ ႀကိဳးစားအားထုတ္၍ ရေသာအက်ိဳး၌ ေပ်ာ္ေမြ႕ျခင္းအမွုကို ျပဳေကာင္း၏။ ေလ်ာက္ပတ္၏။ ထိုအမွုသည္ လူ၏အဖို႔ျဖစ္၏။

19ဘုရားသခင္ ေပးသနားေတာ္မူေသာ စည္းစိမ္ဥစၥာကို ရေသာလူတိုင္း မိမိအဖို႔ကိုခံ၍ ဝင္စားျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ ႀကိဳးစားအားထုတ္ရာ၌ ေပ်ာ္ေမြ႕ျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ ဘုရားသခင့္ ေက်းဇူးေတာ္ေၾကာင့္ အခြင့္ရွိ၏။

20လြန္ေသာေန႔ရက္ကာလကို မ်ားစြာမေအာက္ေမ့ရ။ စိတ္ႏွလုံးရႊင္လန္းေသာအခြင့္ကို ဘုရားသခင္ ေပးသနားေတာ္မူ၏။

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →