1 Kings 1 — Burmese MCLZV

1ဒါဝိဒ္မင္းသည္အလြန္အိုမင္းေသာအခါ အေစခံတို႔ကေစာင္မ်ားျခဳံေပးေသာ္လည္း မေႏြးနိုင္ေအာင္ရွိတတ္၏။-

2သို႔ျဖစ္၍မွူးမတ္မ်ားက``အရွင္မင္းႀကီး၊ အရွင့္အားခစားျပဳစုရန္အတြက္အမ်ိဳး သမီးပ်ိဳတစ္ဦးကိုအကၽြန္ုပ္တို႔ရွာပါရ ေစ။ ထိုအမ်ိဳးသမီးသည္အရွင္၏အနီး တြင္ကပ္၍အိပ္ၿပီးလၽွင္ အရွင့္အားေႏြးေအာင္ ျပဳပါလိမ့္မည္'' ဟုေလၽွာက္ထားၾက၏။-

3သူတို႔သည္အဆင္းလွသည့္အမ်ိဳးသမီး တစ္ဦးကို ဣသေရလျပည္တစ္ေလၽွာက္ လိုက္လံရွာေဖြၾကရာရွုနင္ၿမိဳ႕သူအဘိ ရွက္ကိုေတြ႕ရွိၾကသျဖင့္ မင္းႀကီးထံသို႔ ေခၚေဆာင္ခဲ့ၾက၏။-

4လြန္စြာအဆင္းလွသည့္ထိုအမ်ိဳးသမီးသည္ မင္းႀကီးအပါးေတာ္တြင္လုပ္ေကၽြးျပဳစုေသာ္ လည္း မင္းႀကီးသည္သူႏွင့္ကိုယ္လက္ႏွီးေႏွာမွု ကိုမျပဳေခ်။

5ဟၢိတ္ႏွင့္ဒါဝိဒ္ရေသာသားအေဒါနိယသည္ အလြန္အဆင္းလွ၏။ အဗရွလုံေသဆုံးသျဖင့္ သူသည္ဒါဝိဒ္၏လက္ရွိသားတို႔တြင္အႀကီး ဆုံးျဖစ္၏။ ဒါဝိဒ္သည္သူ႔အားအဘယ္အမွု တြင္မၽွေျပာဆိုဆုံးမဖူးသည္ဟူ၍မရွိ။ သူ သည္ထီးနန္းကိုေမၽွာ္မွန္းသူျဖစ္၍ မိမိကိုယ္ ပိုင္ရထားမ်ား၊ ျမင္းမ်ားႏွင့္ေရွ႕ေတာ္ေျပး လူငါးဆယ္ကိုရရွိေလသည္။-

7သူသည္ေဇ႐ုယာ၏သားယြာဘႏွင့္ယဇ္ပုေရာ ဟိတ္အဗ်ာသာတို႔ႏွင့္တိုင္ပင္ရာ ထိုသူတို႔က သူ႔အားကူညီရန္သေဘာတူၾက၏။-

8သို႔ရာတြင္ယဇ္ပုေရာဟိတ္ဇာဒုတ္၊ ေယာယဒ ၏သားေဗနာယ၊ ပေရာဖက္နာသန္၊ ရွိမိ၊ ေရဣ ႏွင့္ဒါဝိဒ္၏ကိုယ္ရံေတာ္တပ္သားမ်ားကမူ အေဒါနိယဘက္သို႔မဝင္ၾက။

9တစ္ေန႔ေသာအခါအေဒါနိယသည္ အေရၤာ ေဂလစမ္းေခ်ာင္းအနီး၊ ေႁမြေက်ာက္ေဆာင္ တြင္သိုးႏြားႏွင့္ဆူၿဖိဳးေသာကၽြဲငယ္မ်ား ကိုယဇ္ပူေဇာ္ကာ ဒါဝိဒ္မင္း၏အျခား သားေတာ္မ်ားႏွင့္ယုဒမွူးမတ္မ်ားအား ထိုပူေဇာ္ပြဲသို႔ေခၚဖိတ္ေလသည္။-

10သို႔ေသာ္မိမိႏွင့္အေဖတူအေမကြဲညီ ေတာ္သူေရွာလမုန္ႏွင့္ပေရာဖက္နာသန္၊ ေဗနာယႏွင့္ဘုရင့္ကိုယ္ရံေတာ္တပ္သား မ်ားကိုမေခၚမဖိတ္ေခ်။

11ထိုအခါနာသန္သည္ ေရွာလမုန္၏မယ္ေတာ္ ဗာသေရွဘထံသို႔သြား၍``ဟၢိတ္၏သား အေဒါနိယသည္ မိမိကိုယ္ကိုမိမိမင္းေျမႇာက္ လိုက္ေၾကာင္းသင္ၾကားၿပီေလာ။ ဒါဝိဒ္မင္းပင္ ထိုသတင္းကိုၾကားေတာ္မမူေသးပါ။-

12သင္သည္သင့္အသက္ႏွင့္သားေတာ္ေရွာလမုန္ ၏အသက္ကိုကယ္လိုလၽွင္ သင့္အားအကၽြန္ုပ္ အႀကံေပးပါမည္။-

13သင္သည္ယခုခ်က္ခ်င္းဒါဝိဒ္မင္းထံသြား ၍`အရွင္မင္းႀကီး၊ ကၽြန္မ၏သားေရွာလမုန္ အားအရွင့္အရိုက္အရာကိုဆက္ခံ၍နန္း ထိုင္ရမည္ဟုအရွင္က်ိန္ဆိုကတိျပဳေတာ္ မူခဲ့သည္မဟုတ္ပါေလာ။ ယခုအဘယ္ေၾကာင့္ အေဒါနိယသည္ဘုရင္ျဖစ္သြားပါသနည္း' ဟုေမးေလၽွာက္ေလာ့။-

14ယင္းသို႔သင္ေမးေလၽွာက္ေနစဥ္အကၽြန္ုပ္သည္ ဝင္လာ၍ သင္၏စကားကိုအတည္ျပဳမည္'' ဟု ဆို၏။

15ထို႔ေၾကာင့္ဗာသေရွဘသည္ မင္းႀကီးအား ခစားရန္အေဆာင္ထဲသို႔ဝင္ေလ၏။ မင္းႀကီး သည္လြန္စြာအိုမင္းၿပီျဖစ္၍ ရွုနင္ၿမိဳ႕သူ အဘိရွက္ကသူ႔အားလုပ္ေကၽြးျပဳစုလ်က္ ေန၏။-

16ဗာသေရွဘသည္မင္းႀကီး၏ေရွ႕ေတာ္တြင္ ဦးညႊတ္ပ်ပ္ဝပ္လိုက္ေသာအခါမင္းႀကီး က``သင္အဘယ္အရာကိုအလိုရွိသနည္း'' ဟုေမးေတာ္မူ၏။

17ဗာသေရွဘက``အရွင္မင္းႀကီး၊ အရွင္သည္ ကၽြန္မ၏သားေရွာလမုန္အားအရွင့္အရိုက္ ရာကိုဆက္ခံ၍ နန္းတင္ရမည္ဟုအရွင္၏ ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားနာမေတာ္ကို တိုင္တည္၍က်ိန္ဆိုကတိျပဳေတာ္မူခဲ့ပါ၏။-

18သို႔ရာတြင္ယခုအေဒါနိယသည္ဘုရင္ ျဖစ္လ်က္ေနေလၿပီ။ သို႔ေသာ္အရွင္ထို သတင္းကိုၾကားသိေတာ္မမူေသးပါ။-

19သူသည္ႏြား၊ သိုးႏွင့္ဆူၿဖိဳးေသာႏြားငယ္ မ်ားကိုယဇ္ပူေဇာ္ကာအရွင္၏သားေတာ္ မ်ား၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မ်ားႏွင့္အရွင့္တပ္မ ေတာ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ယြာဘတို႔အားယဇ္ပူေဇာ္ပြဲ သို႔ေခၚဖိတ္ပါ၏။ သို႔ရာတြင္အရွင္၏ သားေတာ္ေရွာလမုန္ကိုမူမေခၚဖိတ္ပါ။-

20အရွင္မင္းႀကီး၊ အရွင့္အရိုက္အရာကိုဆက္ခံ၍ နန္းတက္မည့္သူမွာအဘယ္သူျဖစ္ေၾကာင္းမိန႔္ ၾကားေတာ္မူရန္ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတစ္ရပ္ လုံးသည္အရွင့္အားေစာင့္ေမၽွာ္လ်က္ေနၾက ပါ၏။-

21အရွင္ဤသို႔မိန႔္ေတာ္မမူပါလၽွင္ကၽြန္မႏွင့္ ကၽြန္မ၏သားေရွာလမုန္သည္ အရွင္မရွိသည့္ ေနာက္သစၥာေဖာက္မ်ားအျဖစ္ျဖင့္ရာဇဝတ္ သင့္သူမ်ားျဖစ္ၾကေတာ့မည္'' ဟုေလၽွာက္၏။

22ယင္းသို႔ေလၽွာက္ထားေနခ်ိန္၌ ပေရာဖက္ နာသန္ေရာက္ရွိလာသျဖင့္၊-

23ပေရာဖက္ေရာက္ရွိေၾကာင္းမင္းႀကီးအားသံ ေတာ္ဦးတင္ၾက၏။ နာသန္သည္လည္းအခန္း ထဲသို႔ဝင္လာၿပီးလၽွင္ေရွ႕ေတာ္၌ဦးညႊတ္ ပ်ပ္ဝပ္လ်က္၊-

24``အရွင္မင္းႀကီး၊ အေဒါနိယအားအရွင္ ၏အရိုက္အရာကိုဆက္ခံေစေတာ္မူမည္ ဟုအရွင္ေၾကျငာၿပီေလာ။-

25ယေန႔ပင္လၽွင္သူသည္ယဇ္ပလႅင္သို႔သြား၍ ႏြား၊ သိုးႏွင့္ဆူၿဖိဳးေသာႏြားငယ္မ်ားကိုယဇ္ ပူေဇာ္ပါ၏။ သူသည္အရွင့္သားေတာ္အေပါင္း ႏွင့္တပ္မေတာ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ယြာဘႏွင့္ယဇ္ပုေရာ ဟိတ္အဗ်ာသာတို႔ကိုေခၚဖိတ္သျဖင့္ ယခု အခ်ိန္၌သူတို႔သည္အေဒါနိယႏွင့္အတူ စားေသာက္ကာ`အေဒါနိယမင္းသက္ေတာ္ ရွည္ပါေစေသာ္' ဟုေႂကြးေၾကာ္လ်က္ေန ၾကပါ၏။-

26သို႔ရာတြင္အေဒါနိယသည္ကိုယ္ေတာ္၏ အေစခံအကၽြန္ုပ္၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္ဇာဒုတ္၊ ေဗနာယႏွင့္ေရွာလမုန္တို႔ကိုမေခၚ မဖိတ္ပါ။-

27ဤအမွုအရာတို႔ကိုအရွင္မင္းႀကီးႏွစ္သက္ လက္ခံေတာ္မူပါသေလာ။ အရွင္၏အရိုက္ အရာကိုမည္သူလက္ခံ၍နန္းတက္ရမည္ ကိုမွူးမတ္တို႔အားမေဖာ္မျပဘဲဤအမွု ကိုအရွင္မင္းႀကီးစီရင္ေတာ္မူပါသေလာ'' ဟုေလၽွာက္ေလ၏။

28ဒါဝိဒ္မင္းက``ဗာသေရွဘအား အခန္းထဲသို႔ ျပန္၍ဝင္ေစေလာ့'' ဟုဆိုလၽွင္ ဗာသေရွဘ သည္ဝင္လာ၍ေရွ႕ေတာ္တြင္ရပ္လ်က္ေန၏။-

29ထိုအခါမင္းႀကီးက``ဒုကၡဆင္းရဲအေပါင္း မွငါ့အားကယ္ဆယ္ေတာ္မူ၍ အသက္ရွင္ ေတာ္မူေသာထာဝရဘုရားကိုတိုင္တည္ ကာသင့္အားငါက်ိန္ဆိုပါ၏။-

30ငါသည္သင္၏သားေရွာလမုန္အားငါ့ အရိုက္အရာကိုဆက္ခံ၍နန္းတက္ရမည္ ဟု ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားနာမေတာ္ကိုတိုင္ တည္၍ က်ိန္ဆိုခဲ့သည္အတိုင္းငါျပဳမည္ ျဖစ္ေၾကာင္းယေန႔ငါကတိေပး၏'' ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

31ဗာသေရွဘသည္ဦးညြတ္ပ်ပ္ဝပ္လ်က္``ကၽြန္မ ၏သခင္ အရွင္မင္းႀကီးသည္သက္ေတာ္ရွည္ ပါေစေသာ'' ဟုႁမြက္ဆိုေလ၏။

32ထို႔ေနာက္ဒါဝိဒ္မင္းသည္ဇာဒုတ္၊ နာသန္ႏွင့္ ေဗနာယတို႔ကိုေခၚေစေတာ္မူ၏။ သူတို႔ ေရာက္ရွိလာေသာအခါ၊-

33မင္းႀကီးက``ငါ၏မွူးမတ္တို႔ကိုအတူေခၚကာ သားေတာ္ေရွာလမုန္အား ငါ၏ျမည္းေတာ္ကို စီးေစ၍ဂိဟုန္စမ္းသို႔ပို႔ေဆာင္ၾကေလာ့။-

34ထိုအရပ္တြင္ဇာဒုတ္ႏွင့္နာသန္တို႔ကသူ႔အား ဣသေရလဘုရင္အျဖစ္ျဖင့္ဘိသိက္ေပးၾက ေစ။ ထို႔ေနာက္တံပိုးခရာမွုတ္၍`ေရွာလမုန္မင္း သက္ေတာ္ရွည္ပါေစေသာ' ဟုေႂကြးေၾကာ္ၾက ေလာ့။-

35သူသည္ငါ၏ရာဇာပလႅင္ေပၚတြင္စံေတာ္မူရန္ ဤအရပ္သို႔ျပန္လာခ်ိန္၌သင္တို႔သည္လည္း သူ၏ေနာက္မွလိုက္ခဲ့ရၾကမည္။ သူ႔အားဣသ ေရလျပည္ႏွင့္ယုဒျပည္တို႔၏ဘုရင္အျဖစ္ ငါေရြးခ်ယ္ေတာ္မူၿပီ။ ထို႔ေၾကာင့္သူသည္ငါ ၏အရိုက္အရာကိုဆက္ခံ၍နန္းတက္ရ မည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

36ေဗနာယက``အမိန႔္ေတာ္အတိုင္းျဖစ္ေစ ပါမည္။ အရွင္၏ဘုရားသခင္ထာဝရ ဘုရားကလည္း ထိုအမိန႔္ေတာ္ကိုအတည္ ျပဳေတာ္မူပါေစေသာ။-

37ထာဝရဘုရားသည္အရွင္မင္းႀကီးႏွင့္ အတူရွိေတာ္မူခဲ့သည္နည္းတူ ေရွာလမုန္ ႏွင့္လည္းအတူရွိေတာ္မူ၍ သူနန္းစံခ်ိန္၌ အရွင္နန္းစံေတာ္မူခ်ိန္မွာထက္ပင္ပို၍ ျပည္ေတာ္သာယာဝေျပာပါေစေသာ'' ဟု ျပန္လည္ေလၽွာက္ထား၏။

38ထို႔ေၾကာင့္ဇာဒုတ္၊ နာသန္၊ ေဗနာယႏွင့္ဘုရင့္ ကိုယ္ရံေတာ္တပ္သားတို႔သည္ေရွာလမုန္အား ဒါဝိဒ္မင္း၏ျမည္းေတာ္ကိုစီးေစလ်က္ ဂိဟုန္စမ္းသို႔ပို႔ၾက၏။-

39ဇာဒုတ္သည္ထာဝရဘုရားစံေတာ္မူရာတဲ ေတာ္မွ မိမိေဆာင္ခဲ့ေသာသံလြင္ဆီဘူးကိုယူ၍ ေရွာလမုန္အားဘိသိက္ေပးေလသည္။ ထို႔ေနာက္ တံပိုးခရာမွုတ္လိုက္ေသာအခါ လူအေပါင္း တို႔သည္``ေရွာလမုန္မင္းသက္ေတာ္ရွည္ပါေစ ေသာ'' ဟုေႂကြးေၾကာ္ၾက၏။-

40ထို႔ေနာက္ရႊင္လန္းဝမ္းေျမာက္စြာေအာ္ဟစ္လ်က္ ပေလြမ်ားကိုမွုတ္လ်က္ ေျမႀကီးကြဲမတတ္ အသံဗလံမ်ားကိုျပဳကာေရွာလမုန္၏ ေနာက္မွလိုက္ၾက၏။

41အေဒါနိယႏွင့္သူ၏ဧည့္သည္ေတာ္တို႔သည္ မိမိ တို႔စားေသာက္ပြဲၿပီးခါနီး၌ထိုအသံကိုၾကား ၾက၏။ ယြာဘသည္တံပိုးခရာမွုတ္သံကိုၾကား ေသာ္``ၿမိဳ႕ထဲ၌ဤအသံကားအဘယ္သို႔နည္း'' ဟုေမး၏။-

42သူ၏စကားမဆုံးမီ၌ပင္ယဇ္ပုေရာဟိတ္ အဗ်ာသာ၏သား ေယာနသန္ေရာက္ရွိလာသျဖင့္ အေဒါနိယက``ဝင္ခဲ့ေလာ့။ သင္သည္လူေကာင္း တစ္ေယာက္ျဖစ္၍သတင္းေကာင္းကိုေဆာင္ယူ လာသူျဖစ္ရေပမည္'' ဟုဆို၏။

43ေယာနသန္က``သတင္းေကာင္းျဖစ္မည္မ ထင္ပါ။ အကၽြန္ုပ္တို႔အရွင္ဒါဝိဒ္မင္းသည္ ေရွာလမုန္အားမင္းေျမႇာက္လိုက္ေလၿပီ။-

44မင္းႀကီးသည္ဇာဒုတ္၊ နာသန္၊ ေဗနာယႏွင့္ ဘုရင့္ကိုယ္ရံေတာ္တပ္သားမ်ားအား ေရွာလမုန္ ကိုဘုရင္၏ျမည္းေတာ္ေပၚတြင္တင္၍ေခၚေဆာင္ သြားေစေတာ္မူပါ၏။-

45ထို႔ေနာက္ဇာဒုတ္ႏွင့္နာသန္တို႔ကေရွာလမုန္ အား ဂိဟုန္စမ္းတြင္ဘိသိက္ေပးၾကပါသည္။ သူတို႔သည္ရႊင္လန္းဝမ္းေျမာက္စြာေအာ္ဟစ္ လ်က္ၿမိဳ႕ထဲသို႔ဝင္ၾကသျဖင့္ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သား တို႔သည္ယခုအခါအုတ္အုတ္က်က္က်က္ ျဖစ္၍ေနၾကပါ၏။ အရွင္ၾကားရသည့္ အသံသည္ထိုသူတို႔၏အသံပင္ျဖစ္ပါ၏။-

46ေရွာလမုန္သည္ယခုဘုရင္ျဖစ္ေလၿပီ။

47မွူးမတ္မ်ားသည္ဒါဝိဒ္မင္းထံအရိုအေသ ျပဳရန္ သြားေရာက္၍`အရွင္၏ဘုရားသခင္သည္ ေရွာလမုန္အားအရွင့္ထက္ပင္ပို၍ထင္ေပၚ ေက်ာ္ေစာေအာင္ျပဳေတာ္မူပါေစေသာ။ သူနန္း စံခ်ိန္၌လည္းအရွင္နန္းစံေတာ္မူခ်ိန္မွာထက္ ပို၍ျပည္ေတာ္သာယာဝေျပာပါေစေသာ' ဟု ေလၽွာက္ထားၾကပါ၏။ ထိုအခါဒါဝိဒ္မင္း သည္မိမိ၏အိပ္ရာေပၚတြင္ဦးညႊတ္လ်က္၊-

48`ငါ၏အဆက္အႏြယ္ထဲမွတစ္ဦးအားငါ ၏အရိုက္အရာကိုဆက္ခံ၍ နန္းတက္ေစေတာ္ မူသည္သာမကငါ့အားလည္း ထိုအမွုကို ျမင္နိုင္ခြင့္ေပးေတာ္မူေသာဣသေရလအမ်ိဳး သားတို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားအား ေထာမနာျပဳၾကစို႔' ဟုဆုေတာင္းပတၳနာ ျပဳေတာ္မူပါ၏'' ဟူ၍ျပန္လည္ေျဖၾကား ေလသည္။

49ထိုအခါအေဒါနိယ၏ ဧည့္သည္ေတာ္တို႔ သည္ေၾကာက္လန႔္ၾကသျဖင့္ ထ၍တစ္ေယာက္ တစ္လမ္းစီျပန္သြားၾက၏။-

50အေဒါနိယသည္ေရွာလမုန္ကိုလြန္စြာ ေၾကာက္ေသာေၾကာင့္ ထာဝရဘုရားစံေတာ္ မူရာတဲေတာ္သို႔သြား၍ယဇ္ပလႅင္ေထာင့္ စြယ္မ်ား ကိုဆုပ္ကိုင္ထားၿပီးလၽွင္၊-

51``ေရွာလမုန္မင္းသည္ကၽြန္ေတာ္အားကြပ္မ်က္ ေတာ္မူမည္မဟုတ္ဟု ဦးစြာက်ိန္ဆိုမိန႔္ႁမြက္ ေတာ္မူပါေစ'' ဟုဆို၏။ ဤအခ်င္းအရာ ကိုေရွာလမုန္မင္းအားေလၽွာက္ထားၾက၏။-

52ေရွာလမုန္က``သူသည္သစၥာရွိသူျဖစ္ပါ လၽွင္ သူ၏ဦးေခါင္းမွဆံျခည္တစ္ပင္ကို မၽွလက္ဖ်ားႏွင့္ထိလိမ့္မည္မဟုတ္။ သစၥာ မဲ့သူျဖစ္လၽွင္မူကားေသဒဏ္ခံရမည္'' ဟုဆို၏။-

53ထို႔ေနာက္ေရွာလမုန္မင္းသည္လူလႊတ္၍ အေဒါနိယအားယဇ္ပလႅင္မွေခၚခဲ့ေစ၏။ အေဒါနိယသည္မင္းႀကီးထံလာေရာက္ ၍ေရွ႕ေတာ္၌ဦးညႊတ္ပ်ပ္ဝပ္လ်က္ေန၏။ ထိုအခါမင္းႀကီးကသူ႔အား``သင့္အိမ္ သို႔ျပန္နိုင္ၿပီ'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။