1 Kings 13

Burmese MCLZV

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1ယုဒျပည္မွပေရာဖက္တစ္ပါးသည္ ထာဝရ ဘုရား၏အမိန႔္ေတာ္အရေဗသလၿမိဳ႕သို႔ သြားရာယဇ္ပူေဇာ္ရန္ ယဇ္ပလႅင္တြင္ေယေရာ ေဗာင္ရပ္လ်က္ေနခ်ိန္၌ေရာက္ရွိလာေလသည္။-

2ထာဝရဘုရား၏အမိန႔္ေတာ္အတိုင္းပေရာ ဖက္က``အို ယဇ္ပလႅင္၊ ယဇ္ပလႅင္၊ ထာဝရဘုရား က`ေယာရွိနာမည္တြင္မည့္သူငယ္သည္ဒါဝိဒ္ ၏သားခ်င္းစုတြင္ဖြားျမင္လိမ့္မည္။ ပူေဇာ္ သကာမ်ားကိုသင္၏အေပၚတြင္တင္လွူကာ မိစၧာယဇ္ပလႅင္မ်ားတြင္အမွုထမ္းေဆာင္ေသာ ယဇ္ပုေရာဟိတ္တို႔အား သူသည္သင့္အေပၚ မွာတင္၍ယဇ္ပူေဇာ္လိမ့္မည္။ လူရိုးတို႔ကို လည္းတင္၍မီးရွို႔လိမ့္မည္' ဟုမိန႔္ေတာ္ မူ၏'' ဟုဆင့္ဆို၏။-

3ထို႔ေနာက္ပေရာဖက္ကဆက္လက္၍``ဤယဇ္ပလႅင္ သည္ၿပိဳကြဲ၍ ပလႅင္ေပၚရွိျပာတို႔သည္လည္းပ်ံ႕ လြင့္လိမ့္မည္။ ထိုအခါငါ့အားျဖင့္ဤစကား ကိုထာဝရဘုရားမိန႔္ေတာ္မူေၾကာင္းသင္ သိလိမ့္မည္'' ဟုေဟာေလ၏။

4ထိုစကားကိုၾကားလၽွင္ေယေရာေဗာင္မင္းသည္ ပေရာဖက္အားလက္ညႇိုးထိုး၍``ထိုသူကိုဖမ္း ဆီးၾကေလာ့'' ဟုအမိန႔္ေပးေတာ္မူ၏။ ထိုခဏ ၌သူသည္ေလျဖတ္သျဖင့္မိမိ၏လက္ကို ျပန္လည္႐ုပ္သိမ္း၍မရေတာ့ေခ်။-

5ပေရာဖက္သည္ထာဝရဘုရား၏ႏွုတ္ကပတ္ ေတာ္ကိုႀကိဳတင္ေဖာ္ျပခဲ့သည့္အတိုင္း ယဇ္ပလႅင္ သည္လည္း႐ုတ္တရက္ၿပိဳကြဲကာျပာတို႔သည္ ေျမေပၚသို႔ဖိတ္စင္၍က်ေလသည္။-

6ေယေရာေဗာင္မင္းက``အကၽြန္ုပ္၏လက္ေပ်ာက္ကင္း ေစရန္ သင္၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားထံ အသနားခံပါေလာ့'' ဟုေတာင္းပန္၏။ ပေရာဖက္သည္ထာဝရဘုရားထံေတာ္သို႔ဆု ေတာင္းသျဖင့္ မင္းႀကီး၏လက္သည္ေရာဂါ ေပ်ာက္ေလ၏။-

7ထိုအခါမင္းႀကီးကပေရာဖက္အား``အကၽြန္ုပ္ ႏွင့္အတူ နန္းေတာ္သို႔လိုက္၍အစားအစာ သုံးေဆာင္ပါေလာ့။ သင့္အားလက္ေဆာင္ေပး ပါမည္'' ဟုဆို၏။

8ပေရာဖက္ကလည္း``ဘုရင္မင္း၏စည္းစိမ္ဥစၥာ တစ္ဝက္ကိုပင္ေပးေသာ္လည္းငါမလိုက္လိုပါ။ အဘယ္အစားအစာကိုမၽွမစားလိုပါ။-

9ထာဝရဘုရားကငါ့အားအဘယ္အစာ ေရစာကိုမၽွမစားမေသာက္ရန္ႏွင့္ လာလမ္း အတိုင္းမျပန္ရန္ပညတ္ေတာ္မူၿပီ'' ဟု ေလၽွာက္၏။-

10ထို႔ေနာက္သူသည္လာလမ္းျဖင့္မျပန္ဘဲ အျခားလမ္းျဖင့္ျပန္ေလ၏။

11ထိုအခ်ိန္အခါ၌ေဗသလၿမိဳ႕တြင္ေနထိုင္ သူပေရာဖက္အိုႀကီးတစ္ပါးရွိ၏။ သူ၏သား မ်ားသည္ထိုေန႔၌ေဗသလၿမိဳ႕တြင္ယုဒ ပေရာဖက္ျပဳမူသြားပုံႏွင့္ မင္းႀကီးအား ေျပာၾကားေသာစကားမ်ားကိုဖခင္အား ျပန္ေျပာၾက၏။-

12ပေရာဖက္အိုႀကီးက``ထိုသူသည္အဘယ္ လမ္းျဖင့္ျပန္သနည္း'' ဟုသားတို႔အားေမး လၽွင္သားတို႔သည္ယုဒပေရာဖက္ျပန္သည့္ လမ္းကိုညႊန္ျပၾက၏။-

13ပေရာဖက္အိုႀကီးက``ငါ၏ျမည္းကိုကုန္းႏွီး တင္ၾကေလာ့'' ဟုဆိုသည့္အတိုင္းသားတို႔ သည္ကုန္းႏွီးတင္၍ေပးၾက၏။

14ထိုအခါသူသည္ျမည္းကိုစီး၍ယုဒပေရာ ဖက္၏ေနာက္သို႔လိုက္ေလ၏။ ဝက္သစ္ခ်ပင္ တစ္ပင္ေအာက္တြင္ထိုပေရာဖက္ထိုင္လ်က္ ေနသည္ကိုေတြ႕ေသာအခါ ပေရာဖက္အို ႀကီးက``သင္သည္ယုဒျပည္မွလာေသာ ပေရာဖက္ေလာ'' ဟုေမး၏။ ထိုသူကလည္း``ဟုတ္ပါသည္'' ဟုေျဖ၏။

15``ငါႏွင့္အတူအိမ္သို႔လိုက္၍အစားအစာကို စားေသာက္ပါေလာ့'' ဟုပေရာဖက္အိုႀကီးက ေခၚဖိတ္၏။

16သို႔ရာတြင္ယုဒပေရာဖက္က``ငါသည္သင္ႏွင့္ အတူမလိုက္နိုင္။ သင္ဧည့္ဝတ္ျပဳသည္ကိုလည္း လက္မခံနိုင္။ သင္ႏွင့္အတူဤအရပ္တြင္ အဘယ္အစာေရစာကိုမၽွမစားမေသာက္ နိုင္။-

17အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ထာဝရဘုရားက ငါ့အား`အဘယ္အစာေရစာကိုမၽွမစား မေသာက္ႏွင့္။ လာလမ္းအတိုင္းလည္းမျပန္ ႏွင့္' ဟုပညတ္ေတာ္မူေသာေၾကာင့္ျဖစ္ပါ သည္'' ဟုျပန္ေျပာေလ၏။

18ထိုအခါေဗသလၿမိဳ႕သားပေရာဖက္အိုႀကီး က``ငါသည္လည္းသင္ကဲ့သို႔ပင္ပေရာဖက္ျဖစ္ ပါ၏။ ထာဝရဘုရား၏အမိန႔္ေတာ္အရ ေကာင္းကင္တမန္တစ္ပါးကသင့္ကိုအိမ္သို႔ ဖိတ္ေခၚ၍ဧည့္ဝတ္ျပဳရန္ ငါ့အားမွာၾကား ထားပါသည္'' ဟုဆို၏။ ယင္းသို႔ထိုပေရာဖက္ ႀကီးကမုသားသုံး၍ေျပာဆိုသျဖင့္၊

19ယုဒပေရာဖက္သည္သူႏွင့္အတူ အိမ္သို႔ လိုက္၍အစားအစာကိုသုံးေဆာင္ေလသည္။-

20သူတို႔သည္စားပြဲတြင္ထိုင္လ်က္ေနစဥ္ပေရာ ဖက္အိုႀကီးသည္ ထာဝရဘုရား၏ဗ်ာဒိတ္ ေတာ္ေရာက္၍၊-

21ယုဒပေရာဖက္အား``ထာဝရဘုရားကသင္သည္ ငါ၏စကားေတာ္ကိုမနာခံ။ ငါ၏အမိန႔္ေတာ္ အတိုင္းမေဆာင္ရြက္။ အစားအစာမစားရန္ငါ မွာၾကားေသာ္လည္း ဤအရပ္သို႔ျပန္လာကာစား ေသာက္သည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္အသတ္ခံရလိမ့္မည္။ သင္၏အေလာင္းကိုဘိုးေဘးတို႔သခၤ်ိဳင္းတြင္ သၿဂႋဳဟ္ရလိမ့္မည္ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏'' ဟုဆင့္ဆို၏။

23သူတို႔စားေသာက္၍ၿပီးေသာအခါ ပေရာဖက္အို ႀကီးသည္ျမည္းကိုကုန္းႏွီးတင္၍ေပးသျဖင့္၊-

24ယုဒပေရာဖက္သည္ျမည္းကိုစီး၍ထြက္လာ ရာလမ္းတြင္ ျခေသၤ့ကိုက္၍ေသေလ၏။-

25သူ၏အေလာင္းသည္လမ္းေပၚတြင္လဲလ်က္ ျမည္းႏွင့္ျခေသၤ့သည္လည္း ထိုအေလာင္းအနီး ၌ပင္ရပ္လ်က္ေနၾက၏။ ယင္းသို႔လမ္းေပၚ တြင္လဲေနေသာအေလာင္းကိုလည္းေကာင္း၊ အနီးတြင္ရပ္လ်က္ေနေသာျမည္းႏွင့္ျခေသၤ့ ကိုလည္းေကာင္းခရီးသြားသူအခ်ိဳ႕တို႔ ျမင္ၾက၏။ သူတို႔သည္ေဗသလၿမိဳ႕သို႔ သြားၿပီးလၽွင္မိမိတို႔ေတြ႕ျမင္ခဲ့ရသည့္ အျဖစ္အပ်က္ကိုေျပာၾကားၾက၏။

26ပေရာဖက္အိုႀကီးသည္ ထိုသတင္းကိုၾကား ေသာအခါ``ဤသူကားထာဝရဘုရား၏အမိန႔္ ေတာ္ကိုလြန္ဆန္သည့္ပေရာဖက္ပင္ျဖစ္ပါသည္ တကား။ ထာဝရဘုရားသည္မိမိအမိန႔္ေတာ္ရွိ ခဲ့သည့္အတိုင္း ျခေသၤ့ကိုေစလႊတ္၍ကိုက္သတ္ေစ ေတာ္မူေလၿပီ'' ဟုဆို၏။-

27ထိုေနာက္သူသည္မိမိ၏သားတို႔အား``ငါ၏ျမည္း ကိုကုန္းႏွီးတင္ၾကေလာ့'' ဟုဆိုသည္အတိုင္း သူတို႔သည္ကုန္းႏွီးတင္၍ေပးၾက၏။-

28ထိုအခါပေရာဖက္အိုႀကီးသည္ျမည္းကိုစီး ၍ထြက္သြားရာ လမ္းေပၚတြင္ေသေနေသာပေရာ ဖက္ႏွင့္အနီးတြင္ရပ္ေနလ်က္ရွိေနေသးသည့္ ျမည္းႏွင့္ျခေသၤ့ကိုေတြ႕ေလ၏။ ျခေသၤ့သည္လူ ေသေကာင္ကိုလည္းမစား၊ ျမည္းကိုလည္း မကိုက္။-

29ပေရာဖက္အိုႀကီးသည္ထိုအေလာင္းကိုယူ၍ ျမည္းေပၚသို႔တင္ၿပီးလၽွင္ ဝမ္းနည္းပူေဆြး သည့္အထိမ္းအမွတ္ကိုျပရန္ႏွင့္သၿဂႋဳဟ္ရန္ ေဗသလၿမိဳ႕သို႔ယူေဆာင္လာ၏။-

30သူသည္ထိုအေလာင္းကိုမိမိ၏အိမ္ေထာင္စု သခၤ်ိဳင္းတြင္သၿဂႋဳဟ္ၿပီးေနာက္ မိမိ၏သားမ်ား ႏွင့္အတူ``အို ငါ့ညီ၊ ငါ့ညီ'' ဟုဆို၍ငိုေႂကြး ျမည္းတမ္းေလသည္။-

31ထိုေနာက္ပေရာဖက္အိုႀကီးသည္မိမိ၏သား မ်ားအား``ငါေသေသာအခါထိုသူ၏အနီး တြင္ကပ္၍ဤသခၤ်ိဳင္းတြင္သၿဂႋဳဟ္ၾကေလာ့။-

32ေဗသလၿမိဳ႕ရွိယဇ္ပလႅင္ႏွင့္ ပတ္သက္၍လည္း ေကာင္း၊ ရွမာရိၿမိဳ႕မ်ားရွိဝတ္ျပဳကိုးကြယ္ရာ ဌာနမ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍လည္းေကာင္း၊ ထာဝရ ဘုရားအမိန႔္ေတာ္အရထိုသူျပန္ၾကားသည့္ စကား မွန္သမၽွသည္မုခ်အေကာင္အထည္ ေပၚလာလိမ့္မည္'' ဟုဆို၏။

33ဣသေရလဘုရင္ေယေရာေဗာင္သည္ယခုတိုင္ ေအာင္ပင္ မိမိ၏ဒုစရိုက္လမ္းစဥ္ကိုမစြန႔္ေသး ဘဲ မိမိတည္ေဆာက္ထားသည့္ယဇ္ပလႅင္မ်ားတြင္ အမွုထမ္းရန္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မ်ားအျဖစ္သာမန္ အိမ္ေထာင္စုမ်ားမွေရြးခ်ယ္ခန႔္ထားေလ့ရွိ၏။ သူ သည္ယဇ္ပုေရာဟိတ္လုပ္လိုသူမွန္သမၽွကို ခန႔္ထားေလသည္။-

34ဤသို႔သူကူးလြန္သည့္အျပစ္ေၾကာင့္သူ၏ မင္းဆက္သည္လုံးဝပ်က္သုဥ္း၍သြားေလ၏။

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →