2 Kings 2

Burmese MCLZV

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1ဧလိယအားေလေပြျဖင့္ ေကာင္းကင္ဘုံသို႔ ထာဝရဘုရားေဆာင္ယူေတာ္မူရန္အခ်ိန္ က်ေရာက္လာ၏။ ဧလိယႏွင့္ဧလိရွဲသည္ ဂိလဂါလၿမိဳ႕မွထြက္ခြာလာၾကရာ၊-

2လမ္းတြင္ဧလိယက``ဤတြင္ေနရစ္ပါေလာ့။ ငါ့အားထာဝရဘုရားသည္ ေဗသလၿမိဳ႕ သို႔ေစလႊတ္ေတာ္မူသည္'' ဟုဧလိရွဲအား ေျပာ၏။ သို႔ရာတြင္ဧလိရွဲက``အကၽြန္ုပ္သည္အရွင္ႏွင့္ ခြဲခြာလိမ့္မည္မဟုတ္ေၾကာင္း အသက္ရွင္ေတာ္ မူေသာထာဝရဘုရားႏွင့္အရွင့္အေပၚ၌ အကၽြန္ုပ္ထားရွိသည့္ေက်းဇူးသစၥာကိုတိုင္ တည္၍က်ိန္ဆိုပါ၏'' ဟုျပန္ေျပာေလသည္။ သို႔ျဖစ္၍သူတို႔ႏွစ္ဦးသည္ေဗသလၿမိဳ႕ သို႔ဆက္၍သြားၾက၏။

3ထိုၿမိဳ႕တြင္ေနထိုင္ၾကသည့္ပေရာဖက္တစ္စု သည္ ဧလိရွဲထံသို႔လာ၍``ကိုယ္ေတာ္၏သခင္ ကိုကိုယ္ေတာ့္ထံမွ ယေန႔ထာဝရဘုရား႐ုပ္ သိမ္းေတာ္မူမည္ကိုသိပါ၏ေလာ'' ဟုေမး ၾက၏။ ဧလိရွဲက``ငါသိ၏။ ဆိတ္ဆိတ္ေနၾကေလာ'' ဟုျပန္၍ေျဖၾကား၏။

4ထိုေနာက္ဧလိယသည္ဧလိရွဲအား``ဤအရပ္ တြင္ေနရစ္ပါေလာ့။ ထာဝရဘုရားသည္ငါ့အား ေယရိေခါၿမိဳ႕သို႔ေစလႊတ္ေတာ္မူသည္'' ဟုဆို၏။ သို႔ရာတြင္ဧလိရွဲက``အကၽြန္ုပ္သည္အရွင္ႏွင့္ ခြဲခြာလိမ့္မည္မဟုတ္ေၾကာင္း အသက္ရွင္ေတာ္ မူေသာထာဝရဘုရားႏွင့္အရွင့္အေပၚ၌ အကၽြန္ုပ္ထားရွိသည့္ေက်းဇူးသစၥာကိုတိုင္ တည္၍က်ိန္ဆိုပါ၏'' ဟုျပန္ေျပာေလ၏။ သို႔ ျဖစ္၍သူတို႔သည္ေယရိေခါၿမိဳ႕သို႔သြား ၾက၏။

5ထိုၿမိဳ႕တြင္ေနထိုင္ၾကသည့္ပေရာဖက္တစ္စု သည္ ဧလိရွဲထံသို႔လာ၍``ထာဝရဘုရားသည္ ကိုယ္ေတာ္၏သခင္ကိုကိုယ္ေတာ္ထံမွ ယေန႔ ႐ုပ္သိမ္းေတာ္မူမည္ကိုသိပါ၏ေလာ'' ဟု ေမးၾက၏။ ဧလိရွဲက``ငါသိ၏။ ဆိတ္ဆိတ္ေနၾကေလာ့'' ဟုျပန္၍ေျဖၾကား၏။

6ထိုေနာက္ဧလိယသည္ဧလိရွဲအား``ဤတြင္ ေနရစ္ပါေလာ့။ ထာဝရဘုရားသည္ငါ့အား ေယာ္ဒန္ျမစ္သို႔ေစလႊတ္ေတာ္မူသည္'' ဟု ဆို၏။ သို႔ရာတြင္ဧလိရွဲက``အကၽြန္ုပ္သည္အရွင္ ႏွင့္ခြဲခြာမည္မဟုတ္ေၾကာင္း အသက္ရွင္ေတာ္မူ ေသာထာဝရဘုရားႏွင့္အရွင့္အေပၚ၌ အကၽြန္ုပ္ ထားရွိသည့္ေက်းဇူးသစၥာကိုတိုင္တည္၍က်ိန္ ဆိုပါ၏'' ဟုျပန္ေျပာေလသည္။ သို႔ျဖစ္၍ သူတို႔သည္ဆက္လက္ထြက္ခြာသြားၾက၏။-

7ပေရာဖက္ငါးက်ိပ္တို႔သည္ေယာ္ဒန္ျမစ္အထိ လိုက္သြားၾက၏။ ဧလိယႏွင့္ဧလိရွဲတို႔သည္ ျမစ္အနီးတြင္ရပ္တန႔္ၾကေသာအခါ ပေရာ ဖက္ငါးက်ိပ္တို႔သည္မလွမ္းမကမ္းတြင္ရပ္ လ်က္ေနၾက၏။-

8ထိုေနာက္ဧလိယသည္မိမိ၏ဝတ္လုံကိုခၽြတ္ ၍လိပ္ၿပီးလၽွင္ ေရကိုရိုက္ေလ၏။ ထိုအခါေရ သည္ႏွစ္ျခမ္းကြဲ၍သြားသျဖင့္ သူတို႔ႏွစ္ဦး သည္ေျခာက္ေသြ႕ေသာေျမေပၚတြင္ေလၽွာက္၍ ျမစ္တစ္ဘက္သို႔ကူးၾက၏။-

9ထိုအရပ္သို႔ေရာက္ေသာအခါဧလိယသည္ ဧလိရွဲအား``သင္ႏွင့္မခြဲမခြာရမီငါ့ထံ ဆုတစ္ခုကိုေတာင္းေလာ့'' ဟုေျပာ၏။ ဧလိရွဲက``အရွင္၏အရိုက္အရာကိုဆက္ခံ နိုင္ရန္ သားဦးရသင့္ရထိုက္ေသာအရွင္၏ တန္ခိုးေဝစု ကို အကၽြန္ုပ္အားေပးေတာ္မူပါ'' ဟုေတာင္း ေလ၏။-

10ဧလိယက``သင္ေတာင္းေသာဆုကိုေပးရန္ မလြယ္ကူပါ။ သို႔ရာတြင္သင္သည္ငါ့အားေဆာင္ ယူသြားသည္ကိုေတြ႕ျမင္ရပါလၽွင္ သင္ေတာင္း ေသာဆုကိုရလိမ့္မည္။ အကယ္၍သင္မေတြ႕ မျမင္ရပါမူထိုဆုကိုရမည္မဟုတ္'' ဟု ဆို၏။

11သူတို႔သည္စကားေျပာလ်က္ဆက္လက္ေလၽွာက္ သြားၾကစဥ္ ႐ုတ္တရက္သူတို႔ႏွစ္ေယာက္၏စပ္ ၾကား၌ မီးျမင္းမ်ားကလ်က္မီးလၽွံထေန ေသာရထားတစ္စီးေပၚလာၿပီးလၽွင္ ဧလိယ အားေလေပြျဖင့္ေကာင္းကင္ဘုံသို႔ေဆာင္ယူ သြားေလ၏။-

12ဧလိရွဲသည္ထိုအျခင္းအရာကိုျမင္သျဖင့္ ဧလိယအား``အို အကၽြန္ုပ္၏အဖ၊ အို အကၽြန္ုပ္ ၏အဖ၊ တန္ခိုးႀကီးမား၍ဣသေရလအမ်ိဳး သားတို႔ဘက္မွခုခံကာကြယ္ေသာအရွင္၊ ကိုယ္ ေတာ္သည္ထြက္ခြာသြားေတာ္မူပါၿပီတကား'' ဟုဟစ္ေအာ္၍ေျပာ၏။ ထိုေနာက္သူသည္ဧလိယ ကိုတစ္ဖန္ျပန္၍မေတြ႕မျမင္ရေတာ့ေခ်။ ဧလိရွဲသည္ေၾကကြဲဝမ္းနည္းသျဖင့္ မိမိ၏ ဝတ္လုံကိုႏွစ္ျခမ္းဆုတ္ျဖဲလိုက္၏။-

13ထိုေနာက္သူသည္ဧလိယထံမွက်ခဲ့သည့္ ဝတ္လုံကိုေကာက္ယူၿပီးလၽွင္ ေယာ္ဒန္ျမစ္ သို႔ျပန္လာ၏။-

14သူသည္ျမစ္ကမ္းေပၚတြင္ရပ္လ်က္ေရကို ဧလိယ၏ဝတ္လုံျဖင့္ရိုက္၏။ သို႔ရာတြင္ေရ သည္ကြဲ၍မသြားေခ်။ ဧလိရွဲသည္``ဧလိယ ၏ဘုရားတည္းဟူေသာထာဝရဘုရားသခင္ကားအဘယ္မွာနည္း'' ဟုဟစ္ေအာ္ၿပီး လၽွင္ ေရကိုတစ္ဖန္ရိုက္ျပန္၏။ ထိုအခါေရ သည္ႏွစ္ျခမ္းကြဲသျဖင့္ သူသည္ျမစ္တစ္ဘက္ ကမ္းသို႔ေလၽွာက္၍သြားေလသည္။-

15ေယရိေခါၿမိဳ႕မွပေရာဖက္ငါးက်ိပ္တို႔သည္ ဧလိရွဲကိုျမင္သျဖင့္``ဧလိယ၏တန္ခိုးကို ဧလိရွဲခံယူရရွိေလၿပီ'' ဟုဆိုၾက၏။ သူ တို႔သည္ဧလိရွဲအားလာေရာက္ႀကိဳဆိုကာ သူ၏ေရွ႕တြင္ဦးညႊတ္ၾကၿပီးေနာက္၊-

16``ဤအရပ္တြင္အကၽြန္ုပ္တို႔လူငါးက်ိပ္ရွိ ပါ၏။ အကၽြန္ုပ္တို႔အားလုံးပင္သန္မာသူ မ်ားျဖစ္ပါသည္။ အကၽြန္ုပ္တို႔အား အရွင္ ၏သခင္ကိုသြားေရာက္ရွာေဖြခြင့္ျပဳေတာ္မူ ပါ။ ထာဝရဘုရား၏ဝိညာဥ္ေတာ္သည္သူ႔ကို ေဆာင္ယူၿပီးလၽွင္ ေတာင္ေပၚျဖစ္ေစ၊ ခ်ိဳင့္ထဲ သို႔ျဖစ္ေစတစ္ေနရာရာတြင္ခ်ထားေကာင္း ခ်ထားခဲ့ပါလိမ့္မည္'' ဟုေျပာၾက၏။ ဧလိရွဲက``သင္တို႔မသြားၾကပါႏွင့္'' ဟု တားျမစ္၏။

17သို႔ရာတြင္သူတို႔သည္အႀကိမ္ႀကိမ္ေတာင္းပန္ ၾကသျဖင့္ ဧလိရွဲသည္သူတို႔အားခြင့္ျပဳလိုက္ ေလသည္။ ထိုသူငါးက်ိပ္တို႔သည္သုံးရက္တိုင္ တိုင္ တစ္ေတာင္တက္ဆင္းရွာေဖြၾကေသာ္လည္း ဧလိယကိုမေတြ႕ၾက။-

18ထိုအခါသူတို႔သည္ေယရိေခါၿမိဳ႕တြင္ ေစာင့္လ်က္ ေနသည့္ဧလိရွဲ၏ထံသို႔ျပန္လာၾက၏။ ထိုအခါ ဧလိရွဲက``သင္တို႔အားမသြားၾကရန္ငါေျပာ သည္မဟုတ္ေလာ'' ဟုဆိုေလ၏။

19ေယရိေခါၿမိဳ႕သားအခ်ိဳ႕တို႔သည္ ဧလိရွဲထံ သြား၍``အရွင္၊ အရွင္သိေတာ္မူသည့္အတိုင္း ဤၿမိဳ႕သည္သာယာေသာၿမိဳ႕ပင္ျဖစ္ေသာ္လည္း ေရမေကာင္းသျဖင့္ေနထိုင္သူတို႔သားပ်က္ တတ္ပါသည္'' ဟုေလၽွာက္ၾက၏။

20ဧလိရွဲက``အိုးသစ္တြင္ဆားအနည္းငယ္ထည့္ ၍ယူခဲ့ၾကေလာ့'' ဟုဆိုသည့္အတိုင္းယူခဲ့ၾက ေသာအခါ၊-

21သူသည္စမ္းေရတြင္းသို႔သြား၍ဆားကိုေရတြင္ ခတ္ၿပီးလၽွင္``ထာဝရဘုရားက`ငါသည္ဤေရ ကိုသန႔္စင္ေစၿပီ။ ေနာက္တစ္ဖန္ေသေဘး၊ သား ပ်က္ေဘးမျဖစ္ပြားေစရ' ဟုမိန႔္ေတာ္မူၿပီ'' ဟူ၍ေျပာ၏။

22ဧလိရွဲေျပာသည့္အတိုင္းပင္ထိုအခ်ိန္မွအစ ျပဳ၍ ယေန႔တိုင္ေအာင္ထိုေရသည္သန႔္စင္လ်က္ရွိ သတည္း။

23ဧလိရွဲသည္ေဗသလၿမိဳ႕သို႔သြားရန္ ေယရိေခါ ၿမိဳ႕မွထြက္ခြာခဲ့၏။ လမ္းတြင္ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕မွသူ ငယ္အခ်ိဳ႕တို႔သည္ထြက္လာၿပီးလၽွင္ သူ႔အား ေျပာင္ေလွာင္ၾက၏။ သူတို႔က``ဦးျပည္း၊ ေခါင္းတုံး ႀကီး၊ ဤအရပ္မွထြက္သြားေလာ့'' ဟုေအာ္ဟစ္ ၾက၏။

24ဧလိရွဲသည္လွည့္၍သူတို႔အားစိမ္းစိမ္းၾကည့္ ၿပီးလၽွင္ ထာဝရဘုရား၏နာမေတာ္ကိုအမွီ ျပဳ၍က်ိန္ဆဲေလသည္။ ထိုအခါေတာအုပ္ထဲ မွဝက္ဝံမႏွစ္ေကာင္ထြက္လာကာ ထိုသူငယ္ ေလးဆယ့္ႏွစ္ေယာက္တို႔အားအပိုင္းပိုင္းကိုက္ ျဖတ္ၾက၏။

25ဧလိရွဲသည္ကရေမလေတာင္သို႔သြားၿပီး ေနာက္ ရွမာရိၿမိဳ႕သို႔ျပန္လာေလသည္။

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →