2 Kings 3

Burmese MCLZV

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1ယုဒျပည္ဘုရင္ေယာရွဖတ္၏နန္းစံတစ္ဆယ့္ ရွစ္ႏွစ္ေျမာက္၌ အာဟပ္၏သားေတာ္ေယာရံသည္ ဣသေရလျပည္ဘုရင္အျဖစ္နန္းတက္၍ ရွမာရိၿမိဳ႕တြင္တစ္ဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္စိုးစံရ၏။-

2သူသည္ဘုရားသခင္အားျပစ္မွားေသာ္လည္း မိမိ ၏ခမည္းေတာ္သို႔မဟုတ္မယ္ေတာ္ေယဇေဗလ ေလာက္မဆိုးေခ်။ သူသည္ခမည္းေတာ္တည္လုပ္ ခဲ့ေသာဗာလဘုရားေက်ာက္တိုင္ကိုပယ္ရွား လိုက္ေလသည္။-

3သို႔ရာတြင္မိမိအလ်င္အုပ္စိုးခဲ့သည့္ေနဗတ္ ၏သားေယေရာေဗာင္မင္းကဲ့သို႔ပင္ ဣသေရလ အမ်ိဳးသားတို႔အားအျပစ္ကူးေစရန္ေရွ႕ ေဆာင္လမ္းျပေပးေလသည္။ ထိုသို႔အျပစ္ ကူးလြန္မွုကိုအျမဲျပဳ၏။

4ေမာဘဘုရင္ေမရွာသည္သိုးမ်ားကိုေမြးျမဴကာ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္းဣသေရလဘုရင္အားသိုးငယ္ အေကာင္တစ္သိန္းကိုလည္းေကာင္း၊ သိုးႀကီးအ ေကာင္တစ္သိန္းမွရရွိေသာသိုးေမြးကိုလည္း ေကာင္း အခြန္ဘ႑ာအျဖစ္ဆက္သေလ့ရွိ၏။-

5သို႔ရာတြင္ဣသေရလဘုရင္အာဟပ္ကြယ္လြန္ သြားေသာအခါ ေမရွာသည္ဣသေရလျပည္ ကိုပုန္ကန္ေလ၏။-

6ေယာရံမင္းသည္ခ်က္ခ်င္းပင္ရွမာရိၿမိဳ႕မွ ထြက္၍ စစ္သည္ေတာ္တို႔ကိုစု႐ုံး၏။-

7ယုဒဘုရင္ေယာရွဖတ္ထံသို႔သံတမန္ေစ လႊတ္၍``ေမာဘမင္းသည္အကၽြန္ုပ္ကိုပုန္ကန္ ေလၿပီ။ သို႔ျဖစ္၍သူ႔အားတိုက္ခိုက္ရန္အေဆြ ေတာ္သည္ အကၽြန္ုပ္ႏွင့္အတူစစ္ပြဲဝင္ပါ မည္ေလာ'' ဟုေမးျမန္း၏။ ေယာရွဖတ္က``ကၽြန္ုပ္ဝင္ပါမည္။ ကၽြန္ုပ္သည္ အေဆြေတာ္ခိုင္းရာကိုျပဳရန္အသင့္ရွိပါ သည္။ ကၽြန္ုပ္၏စစ္သည္ေတာ္မ်ား၊ ျမင္းမ်ား သည္လည္းအေဆြေတာ္၏စစ္သည္၊ ျမင္းမ်ား ကဲ့သို႔ျဖစ္ပါ၏။-

8တိုက္ခိုက္ရန္အဘယ္လမ္းျဖင့္ခ်ီတက္ၾကပါမည္ နည္း'' ဟုေမး၏။ ေယာရံက``ကၽြန္ုပ္တို႔သည္ဧဒုံေတာကႏၲာရလမ္းကို ျဖတ္၍ လမ္းရွည္ျဖင့္ခ်ီတက္ၾကပါမည္'' ဟုေျဖ ၾကား၏။

9သို႔ျဖစ္၍ဣသေရလဘုရင္၊ ယုဒဘုရင္ႏွင့္ဧဒုံ ဘုရင္တို႔သည္ထြက္ခြာသြားၾကရာ ခုနစ္ရက္မၽွ ၾကာေသာအခါတပ္သားမ်ားအတြက္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ဝန္တင္တိရစၧာန္မ်ားအတြက္ေသာ္ လည္းေကာင္းေသာက္သုံးရန္ေရကုန္သြားသျဖင့္၊-

10ေယာရံမင္းက``ငါတို႔အခက္ၾကဳံၿပီ။ ထာဝရ ဘုရားသည္ ငါတို႔မင္းသုံးပါးကိုေမာဘဘုရင္ ၏လက္သို႔အပ္ေတာ္မူေလၿပီတကား'' ဟုဆို၏။

11ေယာရွဖတ္မင္းက``ထာဝရဘုရားအားေမး ေလၽွာက္ေပးမည့္ပေရာဖက္တစ္ပါးမၽွ ဤအရပ္ တြင္မရွိပါသေလာ'' ဟုေမး၏။ ေယာရံ၏တပ္မ်ားမွတပ္မွူးတစ္ေယာက္က``ရွာ ဖတ္၏သားဧလိရွဲရွိပါသည္။ သူသည္ဧလိယ ၏လက္ေထာက္ျဖစ္ခဲ့ဖူးပါ၏'' ဟုေလၽွာက္ေလ၏။

12ေယာရွဖတ္မင္းက``ထိုသူသည္ပေရာဖက္အစစ္ အမွန္ျဖစ္ေပသည္'' ဟုဆိုသျဖင့္မင္းသုံးပါး တို႔သည္ဧလိရွဲထံသို႔သြားၾက၏။

13ဧလိရွဲကဣသေရလဘုရင္အား``အဘယ္ ေၾကာင့္သင့္အား ငါကူညီရပါမည္နည္း။ သင္ ၏ခမည္းေတာ္၊ မယ္ေတာ္တို႔၏အတိုင္ပင္ခံ ပေရာဖက္မ်ားထံသို႔သြား၍တိုင္ပင္ပါေလာ့'' ဟုဆို၏။ ေယာရံက``ဤသို႔မဆိုပါႏွင့္။ ငါတို႔မင္းသုံး ပါးကို ေမာဘဘုရင္၏လက္သို႔အပ္ေတာ္မူ ေသာအရွင္မွာ ထာဝရဘုရားပင္ျဖစ္ေတာ္ မူပါ၏'' ဟုဆို၏။

14ဧလိရွဲက``ငါကိုးကြယ္လ်က္ေနေသာအနႏၲ တန္ခိုးရွင္ထာဝရဘုရား အသက္ရွင္ေတာ္မူ သည့္အတိုင္းအကယ္၍ငါသည္ယုဒဘုရင္ ေယာရွဖတ္၏မ်က္ႏွာေတာ္ကိုသာမေထာက္ ခဲ့ေသာ္သင့္အားလွည့္၍ပင္ၾကည့္မည္မဟုတ္ ပါ။-

15ယခုငါ့ထံသို႔ေစာင္းသမားတစ္ဦးကို ေခၚခဲ့ပါေလာ့'' ဟုဆို၏။ ေစာင္းသမားသည္ေစာင္းတီး၍ေနစဥ္ ဘုရားသခင္ ၏တန္ခိုးေတာ္သည္ဧလိရွဲအေပၚသို႔သက္ေရာက္ လာ၏။-

16သို႔ျဖစ္၍ဧလိရွဲက``ထာဝရဘုရားက`ေျခာက္ ေသြ႕လ်က္ရွိသည့္ဤေခ်ာင္းတြင္ေျမာင္းမ်ားကို တူးေလာ့။-

17သင္တို႔သည္မိုးႏွင့္ေလကိုမေတြ႕မျမင္ရေသာ္ လည္း ဤေခ်ာင္းသည္ေရျပည့္လိမ့္မည္။ သင္တို႔ႏွင့္ သင္တို႔၏သိုးႏြားမ်ားဝန္တင္တိရစၧာန္မ်ား အတြက္ ေသာက္သုံးရန္ေရအလုံအေလာက္ရရွိ လိမ့္မည္' ဟုဘုရားသခင္မိန႔္ေတာ္မူၿပီ'' ဟု ဆို၏။-

18ထို႔ေနာက္ဧလိရွဲသည္ဆက္၍``ဤအမွုသည္ ထာဝရဘုရားျပဳရန္လြယ္ကူေသာအမွု ျဖစ္၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္ေမာဘျပည္သားတို႔ အား သင္တို႔၏လက္သို႔အပ္ေတာ္မူလိမ့္မည္။-

19သင္တို႔သည္ထိုသူတို႔၏လွပသည့္ခံတပ္ၿမိဳ႕ မ်ားကိုသိမ္းယူ၍ သစ္သီးပင္ရွိသမၽွကိုခုတ္ လွဲပစ္ၾကလိမ့္မည္။ သူတို႔၏စမ္းေရတြင္းရွိသမၽွ ကိုပိတ္ဆို႔ကာ ေျမေကာင္းေျမသန႔္ရွိသမၽွတို႔ ကိုေက်ာက္ခဲမ်ားႏွင့္ဖုံး၍ဖ်က္ဆီးၾကလိမ့္ မည္'' ဟုဆင့္ဆို၏။

20ေနာက္တစ္ေန႔နံနက္ယဇ္ပူေဇာ္ေနက်အခ်ိန္၌ ေရသည္ဧဒုံျပည္ဘက္မွစီးဆင္းလာၿပီးလၽွင္ ေျမျပင္ကိုဖုံးလႊမ္းေလ၏။

21ဘုရင္သုံးပါးတို႔စစ္ခ်ီလာၾကေၾကာင္းေမာဘ ျပည္သားတို႔သိရွိလာၾကေသာအခါ သူတို႔သည္ လက္နက္ကိုင္ေဆာင္နိုင္သူအႀကီးဆုံးမွအငယ္ ဆုံးတိုင္ေအာင္ ရွိသမၽွေသာလူတို႔ကိုစု႐ုံးေစ ၍ နယ္စပ္တြင္ေနရာယူေစၾက၏။-

22ေနာက္တစ္ေန႔နံနက္သူတို႔အိပ္ယာမွနိုးထခ်ိန္၌ ေနသည္ေရေပၚတြင္အေရာင္ဟပ္သျဖင့္ ေရကို ေသြးကဲ့သို႔နီျမန္းေသာအသြင္ကိုေဆာင္ေစ၏။-

23ေမာဘျပည္သားတို႔က``ေသြးေတြပါတကား။ ရန္သူ႔ တပ္မေတာ္သုံးခုသည္အခ်င္းခ်င္းတိုက္ခိုက္သတ္ ျဖတ္ၾကေလၿပီ။ ငါတို႔သြား၍သူတို႔၏တပ္စခန္း ကိုလုယက္ၾကကုန္အံ့'' ဟုေႂကြးေၾကာ္ၾက၏။

24သို႔ရာတြင္ထိုတပ္စခန္းသို႔သူတို႔ေရာက္ရွိလာ ၾကေသာအခါ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔က သူတို႔အားတိုက္ခိုက္ႏွင္ထုတ္ၾကေလသည္။ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္ေမာဘျပည္ သားတို႔အား ဆက္လက္လိုက္လံသတ္ျဖတ္ၿပီး လၽွင္သူတို႔၏ၿမိဳ႕မ်ားကိုဖ်က္ဆီးၾက၏။-

25ေျမေကာင္းေျမသန႔္ကိုေတြ႕ရွိသည့္အခါတိုင္း ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္ကိုယ္စီကိုယ္ငွ ေက်ာက္ခဲတစ္လုံးစီပစ္ခ်ၾကသျဖင့္ ေနာက္ဆုံး ၌ထိုေျမတို႔ကိုေက်ာက္ခဲမ်ားျဖင့္ဖုံးအုပ္ေစ ၾက၏။ စမ္းေရတြင္းရွိသမၽွကိုလည္းပိတ္ဆို႔၍ သစ္သီးပင္မ်ားကိုလည္းခုတ္လွဲၾက၏။ ေနာက္ ဆုံး၌ကိရဟရက္ၿမိဳ႕ေတာ္သာလၽွင္က်န္ေတာ့ သျဖင့္ ေလာက္လႊဲတပ္သားတို႔သည္ထိုၿမိဳ႕ကို ဝိုင္းရံတိုက္ခိုက္ၾက၏။

26ေမာဘဘုရင္သည္မိမိရွုံးနိမ့္လ်က္ရွိေၾကာင္း ကိုသိေသာအခါ ဓားကိုင္စစ္သူရဲခုနစ္ရာကို ေခၚ၍ရန္သူ၏တပ္ကိုထိုးေဖာက္ၿပီးလၽွင္ ရွုရိ ဘုရင္ထံသို႔ထြက္ေျပးရန္အားထုတ္ေလသည္။ သို႔ရာတြင္မေအာင္ျမင္ေခ်။-

27ထို႔ေၾကာင့္သူသည္မိမိ၏အရိုက္အရာဆက္ခံ မည့္သားဦးကိုၿမိဳ႕ရိုးေပၚတြင္ ေမာဘဘုရားအား ယဇ္ပူေဇာ္ေလ၏။ ထိုအခါဣသေရလအမ်ိဳး သားတို႔သည္ေၾကာက္လန႔္၍ ေမာဘအမ်ိဳးသား တို႔၏ဘုရားတစ္ခုခုျပဳလုပ္မည္ကိုေၾကာက္ ေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ သို႔မဟုတ္ဣသေရလ အမ်ိဳးသားတို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရား တစ္ခုခုျပဳလုပ္မည္ကိုေၾကာက္ၾကသျဖင့္ လည္းေကာင္း ထိုၿမိဳ႕မွဆုတ္ခြာ၍မိမိတို႔ျပည္ သို႔ျပန္ၾကကုန္၏။

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →