2 Kings 4 — Burmese MCLZV

1ပေရာဖက္တစ္ဦး၏မုဆိုးမတစ္ေယာက္သည္ ဧလိရွဲထံလာ၍``အရွင္၊ ကၽြန္မ၏ခင္ပြန္း ေသဆုံးပါၿပီ။ အရွင္သိသည့္အတိုင္းသူသည္ ထာဝရဘုရားကိုေၾကာက္ရြံ့ရိုေသသူျဖစ္ ပါ၏။ သို႔ရာတြင္သူ၏ေႂကြးရွင္သည္ကၽြန္မ ၏သားႏွစ္ေယာက္အား ဖခင္၏အေႂကြးအတြက္ ကၽြန္ခံေစရန္လာ၍ေခၚေနပါသည္'' ဟုေျပာ၏။

2ဧလိရွဲက``သင္၏အတြက္ ငါအဘယ္သို႔ျပဳရ ပါမည္နည္း။ သင္၏အိမ္တြင္အဘယ္ပစၥည္းဥစၥာ ရွိပါသနည္း။ ငါ့အားေျပာေလာ့'' ဟုဆို၏။ မုဆိုးမက``သံလြင္ဆီအိုးကေလးတစ္လုံး မွတစ္ပါး အျခားအဘယ္အရာမၽွမရွိပါ'' ဟုေျဖၾကား၏။

3ဧလိရွဲက``သင္၏အိမ္နီးခ်င္းမ်ားထံသို႔ သြား၍ အိုးလြတ္ရနိုင္သမၽွကိုငွားရမ္းေလာ့။-

4ထိုေနာက္သင္ႏွင့္သင္၏သားတို႔သည္ အိမ္ထဲသို႔ ဝင္၍တံခါးကိုပိတ္ၿပီးလၽွင္ ငွားရမ္းထားသည့္ အိုးမ်ားျပည့္ေအာင္ဆီကိုေလာင္းထည့္ၾကေလာ့။ ဆီျပည့္သည္ႏွင့္တစ္ၿပိဳင္နက္ တစ္အိုးၿပီးတစ္ အိုးဖယ္၍ထားၾကေလာ့'' ဟုဆို၏။

5သို႔ျဖစ္၍ထိုမုဆိုးမသည္ မိမိ၏သားမ်ားကို ေခၚ၍ အိမ္ထဲသို႔ဝင္ကာတံခါးကိုပိတ္ၿပီးလၽွင္ သူ၏သားမ်ားယူေဆာင္လာေသာအိုးမ်ား ထဲသို႔ဆီေလာင္းထည့္ေလသည္။-

6ထိုအိုးမ်ားအားလုံးဆီျပည့္ေသာအခါ မုဆိုးမက``အိုးလြတ္က်န္ေသးသေလာ'' ဟု သားတို႔အားေမး၏။ သားတစ္ေယာက္က``မက်န္ ေတာ့ပါ'' ဟုဆိုလိုက္သည္ႏွင့္ဆီထြက္ရပ္ေလ၏။-

7မုဆိုးမသည္ပေရာဖက္ဧလိရွဲထံသို႔ျပန္ လာေသာအခါ ပေရာဖက္က``ဆီကိုေရာင္းခ်၍ အေႂကြးရွိသမၽွကိုဆပ္ၿပီးေနာက္ က်န္ေငြျဖင့္ သင္ႏွင့္သားမ်ားအသက္ေမြးၾကေလာ့'' ဟု ေျပာ၏။

8တစ္ေန႔သ၌ဧလိရွဲသည္ရွုနင္ၿမိဳ႕သို႔သြား၏။ ထိုၿမိဳ႕တြင္ခ်မ္းသာႂကြယ္ဝေသာအမ်ိဳးသမီး တစ္ဦးရွိ၏။ သူသည္ဧလိရွဲအားဖိတ္ေခၚ၍ ေကၽြးေမြးဧည့္ခံ၏။ ထိုေၾကာင့္ထိုအခ်ိန္မွ အစျပဳ၍ဧလိရွဲသည္ ထိုၿမိဳ႕သို႔ေရာက္သည့္ အခါတိုင္းထိုအမ်ိဳးသမီး၏အိမ္တြင္စား ေသာက္ေလသည္။-

9ထိုအမ်ိဳးသမီးကမိမိ၏ခင္ပြန္းအား``ကၽြန္မ တို႔၏အိမ္သို႔မၾကာခဏလာေရာက္တတ္သူသည္ သန႔္ရွင္းျမင့္ျမတ္သူဧကန္အမွန္ျဖစ္ေၾကာင္း ကၽြန္မသိပါ၏။-

10ကၽြန္မတို႔သည္အိမ္မိုးေပၚတြင္ အခန္းငယ္ကိုျပဳ လုပ္၍ကုတင္၊ စားပြဲ၊ ကုလားထိုင္ႏွင့္မီးခြက္တို႔ ကိုထားလၽွင္ ထိုသူသည္ကၽြန္မတို႔ထံသို႔ေရာက္ ရွိလာသည့္အခါတိုင္း ထိုအခန္းတြင္တည္းခို နိုင္ပါလိမ့္မည္'' ဟုေျပာ၏။

11တစ္ေန႔သ၌ဧလိရွဲသည္ ရွုနင္ၿမိဳ႕သို႔ျပန္လာ ၿပီးလၽွင္ နားေနရန္မိမိ၏အခန္းသို႔သြား၏။-

12သူသည္မိမိ၏အေစခံေဂဟာဇိအား အိမ္ရွင္ အမ်ိဳးသမီးကိုအေခၚခိုင္းေလသည္။ ထို အမ်ိဳးသမီးေရာက္ရွိလာေသာအခါ၊-

13ေဂဟာဇိအား``ဤအမ်ိဳးသမီးသည္ ငါတို႔ အားဤမၽွဒုကၡခံ၍လုပ္ေကၽြးျပဳစုသည့္ အတြက္ ငါတို႔အဘယ္သို႔ေက်းဇူးတုံ႔ျပန္ ရပါမည္နည္း။ သူ႔အားေမးၾကည့္ပါေလာ့။ သူသည္မိမိ၏အတြက္ငါ့အားဘုရင့္ထံ ေတာ္သို႔ေသာ္လည္းေကာင္း၊ တပ္မေတာ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ထံသို႔ေသာ္လည္းေကာင္း သြားေရာက္ေျပာၾကား ေပးရန္အလိုရွိေကာင္းရွိေပလိမ့္မည္'' ဟု ဆို၏။ ထိုအခါအမ်ိဳးသမီးက``ကၽြန္မသည္ဤ အရပ္တြင္ ေဆြမ်ိဳးမ်ားႏွင့္ေနရသျဖင့္ကၽြန္မ မွာလိုေလေသးမရွိပါ'' ဟုျပန္ေျပာ၏။

14ထိုေနာက္ဧလိရွဲသည္ေဂဟာဇိအား``ထိုအမ်ိဳး သမီးကို ငါတို႔အဘယ္သို႔ေက်းဇူးျပဳပါမည္ နည္း'' ဟုေမးျပန္၏။ ေဂဟာဇိက``သူမွာသားသမီးမရွိပါ။ သူ၏ ခင္ပြန္းသည္လည္းအိုမင္းပါၿပီ'' ဟုဆို၏။

15ဧလိရွဲက``ထိုအမ်ိဳးသမီးကို ဤေနရာသို႔ ေခၚခဲ့ေလာ့'' ဟုအမိန႔္ရွိသည့္အတိုင္း အမ်ိဳး သမီးသည္လာ၍တံခါးဝတြင္ရပ္လ်က္ေန၏။-

16ထိုအခါဧလိရွဲက``သင္သည္ေနာင္ႏွစ္ခါ ဤအခ်ိန္၌သားကိုခ်ီပိုက္ရလိမ့္မည္'' ဟုေျပာ၏။ အမ်ိဳးသမီးက``အို အရွင္၊ ကၽြန္မအားလိမ္ လည္၍မေျပာပါႏွင့္။ အရွင္သည္ဘုရားသခင္ ၏အေစခံျဖစ္ပါ၏'' ဟုျပန္ေျပာ၏။-

17သို႔ရာတြင္ေနာင္တစ္ႏွစ္ဤအခ်ိန္ေလာက္၌ အမ်ိဳး သမီးသည္သားေယာက်ာ္းကိုဖြားျမင္ေလသည္။

18ႏွစ္အနည္းငယ္ၾကာေသာအခါေကာက္ရိတ္ခ်ိန္ တစ္ခုေသာနံနက္ခင္း၌ သူငယ္သည္လယ္ထဲ တြင္ေကာက္ရိတ္သမားမ်ားႏွင့္အတူရွိသည့္ ဖခင္ထံသို႔သြားေရာက္ၿပီးေနာက္၊-

19႐ုတ္တရက္``ေခါင္းကိုက္သည္၊ ေခါင္းကိုက္သည္၊'' ဟု ဆို၏။ သို႔ျဖစ္၍ဖခင္သည္ အေစခံတစ္ေယာက္အား``ဤ သူငယ္ကိုခ်ီ၍သူ၏မိခင္ထံသို႔ပို႔ေလာ့'' ဟု အမိန႔္ေပး၏။-

20အေစခံသည္လည္းသူငယ္ကိုခ်ီ၍ သူ၏မိခင္ ထံသို႔ပို႔၏။ မိခင္သည္သားငယ္ကိုမြန္းတည့္ခ်ိန္ တိုင္ေအာင္ မိမိ၏ေပါင္ေပၚတြင္တင္ထား၏။ ထို အခ်ိန္၌သူငယ္ေသဆုံးသြားေလသည္။-

21ထို႔ေၾကာင့္မိခင္သည္သူ႔ကိုဧလိရွဲ၏အခန္း သို႔ေပြ႕ခ်ီကာ ကုတင္ေပၚမွာတင္ၿပီးေနာက္ တံခါးကိုပိတ္ထား၏။-

22ထိုေနာက္မိမိ၏ခင္ပြန္းကိုေခၚ၍``ပေရာဖက္ ဧလိရွဲထံသို႔ကၽြန္မသြားရပါမည္။ အေစခံ တစ္ေယာက္ႏွင့္ျမည္းတစ္ေကာင္ကိုကၽြန္မထံ သို႔ေစလႊတ္ေပးပါ'' ဟုေျပာ၏။

23ခင္ပြန္းျဖစ္သူက``အဘယ္ေၾကာင့္ယေန႔သြား လိုပါသနည္း။ ယေန႔သည္ဥပုသ္ေန႔မဟုတ္။ လဆန္းပြဲေန႔လည္းမဟုတ္'' ဟုဆို၏။ ဇနီးျဖစ္သူက``ယင္းသို႔ပင္မဟုတ္ေသာ္လည္း ကိစၥမရွိပါ'' ဟုျပန္ေျပာ၏။-

24ထိုေနာက္သူသည္ျမည္းကိုကုန္းႏွီးတင္ေစၿပီး လၽွင္ အေစခံအား``ျမည္းကိုအျမန္ဆုံးေမာင္း ႏွင္ေပးပါ။ ငါအမိန႔္မေပးဘဲအသြားမေႏွး ေစႏွင့္'' ဟုမွာၾကားထား၏။-

25သို႔ျဖစ္၍အမ်ိဳးသမီးသည္ဧလိရွဲရွိရာ ကာရ ေမလေတာင္ထိပ္သို႔ထြက္ခြာသြားေလသည္။ သူ႔ကိုအေဝးမွလာေနသည္ကိုဧလိရွဲျမင္ေန သျဖင့္ မိမိ၏အေစခံေဂဟာဇိအား``ရွုနင္ၿမိဳ႕ သူလာေနပါသည္တကား။-

26သူ႔ထံသို႔အလ်င္အျမန္သြား၍`ကိုယ္တိုင္မာ ၏ေလာ၊ ခင္ပြန္းမာ၏ေလာ၊ သားငယ္မာ၏ေလာ၊' ဟုေမးျမန္းေလာ့'' ဟုဆို၏။ အမ်ိဳးသမီးသည္ေဂဟာဇိအား``က်န္းမာပါ သည္'' ဟုျပန္ေျပာ၏။-

27သို႔ရာတြင္ဧလိရွဲထံသို႔ေရာက္ေသာအခါဦး ညႊတ္ပ်ပ္ဝပ္ၿပီးလၽွင္ ဧလိရွဲ၏ေျခကိုဖက္၏။ ေဂဟာဇိသည္အမ်ိဳးသမီးအားတြန္းဖယ္မည္ ျပဳေသာအခါ ဧလိရွဲက``သူ႔အားရွိေစေတာ့။ သူသည္အလြန္စိတ္ဆင္းရဲလ်က္ေနသည္ကို မျမင္သေလာ။ ဤအမွုႏွင့္ပတ္သက္၍ ထာဝရ ဘုရားသည္ငါ့အားေဖာ္ျပေတာ္မမူခဲ့'' ဟု ဆို၏။

28အမ်ိဳးသမီးက``အရွင္၊ ကၽြန္မသည္အရွင့္ထံ တြင္သားဆုကိုေတာင္းပါသေလာ။`အခ်ည္းႏွီး ကၽြန္မေမၽွာ္လင့္၍မေနပါရေစႏွင့္' ဟုအရွင့္ အားေျပာၾကားခဲ့သည္မဟုတ္ပါေလာ'' ဟု ဆို၏။

29ဧလိရွဲသည္ေဂဟာဇိ၏ဘက္သို႔လွည့္၍``ငါ ၏ေတာင္ေဝွးကိုယူ၍အလ်င္အျမန္သြားေလာ့။ လမ္းတြင္မည္သူ႔ကိုမၽွႏွုတ္မဆက္ႏွင့္။ သင့္အား ႏွုတ္ဆက္သူရွိလၽွင္လည္းျပန္၍ေျဖမေနႏွင့္။ အိမ္သို႔အေရာက္သြား၍သူငယ္၏အေပၚတြင္ ငါ၏ေတာင္ေဝွးကိုတင္ထားေလာ့'' ဟုေစခိုင္း ေလသည္။

30အမ်ိဳးသမီးကဧလိရွဲအား``အသက္ရွင္ ေတာ္မူေသာထာဝရဘုရားႏွင့္အရွင္၏အေပၚ တြင္ကၽြန္မထားရွိေသာေက်းဇူးသစၥာကိုတိုင္ တည္၍ အရွင္မပါကကၽြန္မသြားမည္မဟုတ္ ပါ'' ဟုေျပာ၏။ သို႔ျဖစ္၍ဧလိရွဲသည္ထ၍ သူႏွင့္အတူလိုက္သြားေလသည္။-

31ေဂဟာဇိသည္ေရွ႕မွသြားႏွင့္ၿပီးလၽွင္ဧလိရွဲ ၏ေတာင္ေဝွးကိုကေလး၏အေပၚတြင္တင္ထား၏။ သို႔ရာတြင္သူငယ္ထံမွအသံကိုမၾကားရ။ အသက္ရွင္သည့္လကၡဏာကိုလည္းမေတြ႕ရ သျဖင့္ေဂဟာဇိသည္ဧလိရွဲကိုျပန္၍ ႀကိဳဆိုကာ``သူငယ္မနိုးပါ'' ဟုေျပာ၏။

32ဧလိရွဲသည္အိမ္သို႔ေရာက္ေသာအခါတစ္ကိုယ္ တည္းအခန္းထဲသို႔ဝင္၍ ကုတင္ေပၚတြင္ေသေန ေသာသူငယ္ကိုေတြ႕ေလ၏။-

33သူသည္တံခါးကိုပိတ္ၿပီးလၽွင္ထာဝရဘုရား အားဆုေတာင္းေလ၏။-

34ထိုေနာက္သူငယ္၏အေပၚတြင္ေမွာက္လ်က္ႏွုတ္ခ်င္း၊ မ်က္စိခ်င္း၊ လက္ခ်င္းထပ္၍ထား၏။ ယင္းသို႔ သူငယ္၏အေပၚတြင္ေမွာက္၍ေနေသာအခါ သူငယ္၏ကိုယ္ခႏၶာသည္ေႏြးစျပဳလာ၏။-

35ဧလိရွဲသည္ထ၍အခန္းထဲတြင္စႀကႍေလၽွာက္ ၿပီးေနာက္ သူငယ္၏အေပၚတြင္တစ္ဖန္ေမွာက္၍ ေနျပန္၏။ သူငယ္သည္ခုနစ္ႀကိမ္ေခ်ဆတ္ၿပီး ေနာက္မ်က္စိဖြင့္၏။-

36ဧလိရွဲသည္ေဂဟာဇိအားသူငယ္၏မိခင္ကို အေခၚခိုင္း၏။ အမ်ိဳးသမီးေရာက္လာေသာအခါ ဧလိရွဲကသူ႔အား``ဤမွာသင္၏သား'' ဟုဆို၏။-

37အမ်ိဳးသမီးသည္ဧလိရွဲ၏ေျခရင္းတြင္ပ်ပ္ဝပ္ ၿပီးလၽွင္ မိမိ၏သားကိုခ်ီ၍ထြက္ခြာသြားေလ သည္။

38အခါတစ္ပါး၌နိုင္ငံတစ္ဝွမ္းလုံးတြင္ အစာ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးျခင္းေဘးဆိုက္ေရာက္ေနခ်ိန္ ၌ ဧလိရွဲသည္ဂိလဂါလၿမိဳ႕သို႔ျပန္ေလသည္။ သူသည္ပေရာဖက္တစ္စုကိုသြန္သင္လ်က္ေန စဥ္ ထိုသူတို႔အတြက္အိုးႀကီးတစ္လုံးျဖင့္ ဟင္းခ်က္ရန္ မိမိ၏အေစခံအားေျပာ ၾကား၏။-

39ပေရာဖက္တစ္ပါးသည္ဟင္းသီးဟင္းရြက္မ်ား ခူးရန္ လယ္ေတာသို႔သြားရာဘူးပင္ရိုင္းတစ္ပင္ ကိုေတြ႕သျဖင့္ သယ္နိုင္သမၽွေသာဘူးသီးတို႔ ကိုခူးဆြတ္ၿပီးေသာ္ ဘူးရိုင္းမွန္းမသိဘဲခြဲ စိတ္၍ဟင္းအိုးတြင္ခတ္ေလသည္။-

40ထိုဟင္းကိုလူတို႔စားေသာက္ရန္ေလာင္းထည့္ လိုက္ေသာအခါ သူတို႔သည္ျမည္းစမ္းမိသည္ ႏွင့္တစ္ၿပိဳင္နက္ဧလိရွဲအား``ဤဟင္းတြင္ အဆိပ္ခတ္ထားပါသည္တကား'' ဟုဟစ္ ေအာ္ကာမစားဘဲေနၾက၏။-

41ဧလိရွဲသည္မုန႔္ညက္အနည္းငယ္ကိုေတာင္းယူ ကာအိုးထဲသို႔ပစ္ထည့္လိုက္၏။ ထိုေနာက္``ဤသူ တို႔စားေသာက္ရန္ေလာင္းထည့္ေလာ့'' ဟုဆိုသည့္ အတိုင္းေလာင္းထည့္ေသာအခါအဆိပ္မရွိ ေတာ့ေခ်။

42အျခားအခါတစ္ပါး၌လည္းလူတစ္ေယာက္သည္ ထိုႏွစ္ေပၚမုေယာေကာက္ဦးႏွင့္လုပ္ေသာမုန႔္အလုံး ႏွစ္ဆယ္ကိုဧလိရွဲအတြက္ ဗာလရွလိရွၿမိဳ႕မွ ယူေဆာင္လာ၏။ ဧလိရွဲသည္ပေရာဖက္တို႔ကို ထိုအစားအစာျဖင့္ဧည့္ခံရန္မိမိ၏အေစခံ အားေျပာ၏။-

43သို႔ရာတြင္အေစခံက``လူတစ္ရာကိုဤမၽွေလာက္ ႏွင့္ေကၽြးနိုင္ပါမည္ေလာ'' ဟုဆို၏။ ဧလိရွဲက``ထို အစားအစာကို ဤသူတို႔ကိုေကၽြးေလာ့။ ထာဝရ ဘုရားက`သူတို႔သည္ဝစြာစားရၾကသည့္အျပင္ စားစရာအခ်ိဳ႕ပင္က်န္ႂကြင္းလိမ့္မည္' ဟုမိန႔္ ေတာ္မူ၏'' ဟုျပန္ေျပာေလသည္။-

44သို႔ျဖစ္၍အေစခံသည္ပေရာဖက္တို႔အား ထို အစားအစာကိုတည္ခင္းေကၽြးေမြးရာထာဝရ ဘုရားဗ်ာဒိတ္ေတာ္ႏွင့္အညီ ထိုသူတို႔အား လုံးဝစြာစားရၾကၿပီးေနာက္စားစရာ အခ်ိဳ႕ပင္က်န္ႂကြင္းေသးသည္။