2 Kings 5

Burmese MCLZV

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1ရွုရိတပ္မေတာ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနမန္သည္ ရွုရိဘုရင္ ၏ရိုေသေလးစားမွုကိုမ်ားစြာခံရသူျဖစ္၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ေနမန္အားျဖင့္ ထာဝရ ဘုရားသည္ရွုရိတပ္မ်ားကိုေအာင္ပြဲခံေစေတာ္ မူေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏။ ေနမန္သည္သူရဲေကာင္း ႀကီးတစ္ဦးျဖစ္ေသာ္လည္း ေၾကာက္ရြံ့ဖြယ္ျဖစ္ ေသာအေရျပားေရာဂါစြဲကပ္ေနသူျဖစ္ေပ သည္။-

2ရွုရိအမ်ိဳးသားတို႔သည္အခါတစ္ပါးက ဣသ ေရလအမ်ိဳးသားတို႔အားလုယက္တိုက္ခိုက္ၾက ရာဝယ္ ဣသေရလအမ်ိဳးသမီးသူငယ္မတစ္ ေယာက္ကိုဖမ္းဆီးရမိခဲ့၏။ သူသည္ေနမန္ ၏ဇနီးထံတြင္အေစခံရေလသည္။-

3တစ္ေန႔ေသာအခါသူသည္မိမိ၏သခင္မ အား``ကၽြန္မတို႔သခင္သည္ရွမာရိၿမိဳ႕တြင္ေန ထိုင္သူပေရာဖက္ထံသို႔သြားနိုင္ပါက အဘယ္ မၽွေကာင္းပါမည္နည္း။ ထိုပေရာဖက္သည္သခင္ ၏ေရာဂါကိုေပ်ာက္ကင္းေအာင္ကုသေပးပါ လိမ့္မည္'' ဟုေျပာ၏။-

4ဤစကားကိုၾကားေသာအခါေနမန္သည္မင္း ႀကီးထံသို႔သြား၍ သူငယ္မေျပာသည့္စကား ကိုသံေတာ္ဦးတင္၏။-

5မင္းႀကီးက``ဣသေရလဘုရင္ထံသို႔သြား၍ဤ စာကိုေပးေလာ့'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။ သို႔ျဖစ္၍ေနမန္ သည္ေငြသားသုံးေသာင္း၊ ေရႊသားေျခာက္ေထာင္ႏွင့္ ဝတ္စားတန္ဆာဆယ္စုံကိုယူ၍ထြက္ခြာသြား ေလသည္။-

6သူယူေဆာင္သြားသည့္စာတြင္``ယခုစာႏွင့္လာသူ ကၽြန္ုပ္၏အမွုထမ္းေနမန္၏ေရာဂါကိုေပ်ာက္ကင္း ေအာင္ကုသေပးရန္ ဤစာႏွင့္တကြအေဆြေတာ္ ထံလႊတ္လိုက္သည္'' ဟုပါရွိ၏။

7ဣသေရလဘုရင္သည္ထိုစာကိုရေသာအခါ အဝတ္ေတာ္ကိုဆုတ္လ်က္``ငါသည္ဤသူ၏ ေရာဂါကိုေပ်ာက္ကင္းေစလိမ့္မည္ဟုအဘယ္ သို႔ရွုရိမင္းေမၽွာ္လင့္နိုင္ပါသနည္း။ ငါသည္ အသက္ကိုေပးပိုင္ႏုတ္ပိုင္ေသာတန္ခိုးႏွင့္ျပည့္ စုံသည့္ဘုရားျဖစ္ပါသေလာ။ သူသည္ငါ့အား ရန္ရွာသည္မွာထင္ရွားပါသည္တကား'' ဟု ဆို၏။

8ပေရာဖက္ဧလိရွဲသည္ဤအျဖစ္အပ်က္ကို ၾကားသိေသာအခါ``အဘယ္ေၾကာင့္အရွင္သည္ ဤမၽွစိတ္အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ေတာ္မူရပါ သနည္း။ ဣသေရလျပည္တြင္ပေရာဖက္ရွိ ေၾကာင္းသိေစရန္ သူ႔အားငါ့ထံသို႔လႊတ္ လိုက္ပါေလာ့'' ဟုမင္းႀကီးအားမွာလိုက္ေလ သည္။

9သို႔ျဖစ္၍ေနမန္သည္ျမင္းမ်ားကသည့္ရထား ကိုစီး၍ ဧလိရွဲ၏အိမ္အဝင္ဝသို႔လာေရာက္ ရပ္တန႔္၏။-

10ဧလိရွဲကသူ႔အား``သင္သည္ေယာဒန္ျမစ္တြင္ ခုနစ္ႀကိမ္တိုင္တိုင္ေရခ်ိဳးပါလၽွင္ သင္၏ေရာဂါ လုံးဝေပ်ာက္ကင္းသြားပါလိမ့္မည္'' ဟုအေစခံ ကိုလႊတ္၍ေျပာၾကားေစ၏။-

11သို႔ရာတြင္ေနမန္သည္ျပင္းစြာအမ်က္ထြက္ လ်က္``သူသည္ယုတ္စြအဆုံးငါ့ထံသို႔ထြက္လာ ၿပီးလၽွင္ မိမိ၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရား ထံသို႔ဆုေတာင္းကာ ေရာဂါရွိသည့္ေနရာတြင္ ေတာင္ေဝွးကိုေဝွ႕ရမ္းျခင္းအားျဖင့္ ငါ၏ေရာဂါ ကိုေပ်ာက္ကင္းေစလိမ့္မည္ဟုငါထင္မွတ္၏။-

12ထို႔ျပင္ဒမာသက္ၿမိဳ႕ရွိအာဗနျမစ္ႏွင့္ဖာဖာ ျမစ္တို႔သည္ ဣသေရလျမစ္ရွိသမၽွထက္ပို၍ ေကာင္းသျဖင့္ ထိုျမစ္တို႔တြင္ေရခ်ိဳး၍ေရာဂါ ကိုေပ်ာက္ကင္းနိုင္သည္မဟုတ္ေလာ'' ဟုဆို၍ ျပန္ေလသည္။

13သူ၏အေစခံတို႔သည္ သူ႔ထံသို႔ခ်ဥ္းကပ္၍``အရွင္၊ အကယ္၍ပေရာဖက္ကအရွင့္အားခက္ခဲသည့္ အမွုတစ္စုံတစ္ခုကိုျပဳလုပ္ခိုင္းပါက အရွင္ နာခံမည္မဟုတ္ပါေလာ။ `ေရခ်ိဳး၍ေရာဂါေပ်ာက္ ကင္းေလာ့' ဟုခိုင္းသည္ကိုပို၍နာခံသင့္သည္ မဟုတ္ပါေလာ'' ဟုေလၽွာက္ထားၾက၏။-

14သို႔ျဖစ္၍ေနမန္သည္ေယာ္ဒန္ျမစ္သို႔ဆင္းၿပီး လၽွင္ ဧလိရွဲညႊန္ၾကားခဲ့သည့္အတိုင္း ခုနစ္ႀကိမ္ တိုင္တိုင္မိမိကိုယ္ကိုေရတြင္ႏွစ္လိုက္ေသာအခါ ေရာဂါလုံးဝေပ်ာက္ကင္းသြားေလသည္။ သူ၏ အသားအေရသည္ကေလးသူငယ္၏အသား အေရကဲ့သို႔ေတာင့္တင္းစိုေျပလာ၏။-

15သူသည္မိမိ၏ေနာက္လိုက္ေနာက္ပါအေပါင္းႏွင့္ အတူ ဧလိရွဲထံသို႔ျပန္သြားၿပီးလၽွင္'' ဣသေရလ အမ်ိဳးသားတို႔၏ဘုရားမွတစ္ပါး အျခားဘုရား မရွိေၾကာင္းကိုယခုအကၽြန္ုပ္သိပါၿပီ။ သို႔ျဖစ္၍ အရွင္၊ အကၽြန္ုပ္ေပးလွူေသာလက္ေဆာင္ကိုလက္ခံ ေတာ္မူပါ'' ဟုေျပာ၏။

16ဧလိရွဲက``ငါသည္လက္ေဆာင္ကိုလက္ခံမည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ငါကိုးကြယ္သည့္အသက္ရွင္ေတာ္ မူေသာထာဝရဘုရားကိုတိုင္တည္ေျပာ၏'' ဟု ဆို၏။ ေနမန္သည္ဧလိရွဲအားလက္ေဆာင္ကိုလက္ခံ ပါရန္ အႀကိမ္ႀကိမ္တိုက္တြန္းေသာ္လည္းဧလိရွဲ သည္လက္မခံဘဲေန၏။-

17သို႔ျဖစ္၍ေနမန္က``အကၽြန္ုပ္ေပးလွူေသာလက္ ေဆာင္ကိုအရွင္လက္မခံပါမူ လားႏွစ္စီးတင္ ေျမကိုအကၽြန္ုပ္၏ေနရင္းျပည္သို႔ယူေဆာင္ သြားခြင့္ျပဳေတာ္မူပါ။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ယခုမွစ၍အကၽြန္ုပ္ သည္ ဘုရားသခင္မွတစ္ပါးအျခားအဘယ္ ဘုရားကိုမၽွ မီးရွို႔ရာယဇ္သို႔မဟုတ္အျခား အဘယ္ယဇ္ကိုမၽွပူေဇာ္ေတာ့မည္မဟုတ္ ေသာေၾကာင့္ျဖစ္ပါ၏။-

18ထိုေၾကာင့္အကၽြန္ုပ္သည္မိမိ၏ဘုရင္ႏွင့္အတူ ရွုရိဘုရားရိမၼဳန္ဗိမာန္သို႔လိုက္ပါသြားေရာက္၍ ကိုးကြယ္ဝတ္ျပဳခဲ့သည့္အျပစ္အတြက္ထာဝရ ဘုရားသည္ အကၽြန္ုပ္အားအျပစ္လႊတ္ေတာ္မူလိမ့္ မည္ဟုေမၽွာ္လင့္ပါ၏။ ထာဝရဘုရားသည္အကၽြန္ုပ္ အားအမွန္ပင္အျပစ္လႊတ္ေတာ္မူပါလိမ့္မည္'' ဟုဆို၏။

19ထိုအခါဧလိရွဲက``ေအးခ်မ္းစြာသြားပါေလာ့'' ဟုဆိုသျဖင့္ ေနမန္သည္ထြက္ခြာသြားေလ၏။ သူသည္သြား၍အေဝးသို႔မေရာက္မီ၊-

20ဧလိရွဲ၏အေစခံေဂဟာဇိက``ငါ့သခင္သည္ ေနမန္ထံမွအဘယ္အရာကိုမၽွမယူဘဲ သူ႔ အားထြက္ခြာသြားခြင့္ျပဳေလၿပီတကား။ သခင္ သည္ရွုရိအမ်ိဳးသားေပးလွူသည့္ပစၥည္းမ်ား ကိုလက္ခံသင့္သည္။ ငါသည္ေနမန္၏ေနာက္သို႔ ေျပး၍လိုက္ၿပီးလၽွင္ သူ႔ထံမွပစၥည္းတစ္စုံတစ္ ရာကိုရေအာင္ယူမည္ျဖစ္ေၾကာင္း အသက္ရွင္ ေတာ္မူေသာထာဝရဘုရားကိုတိုင္တည္၍ က်ိန္ဆိုပါ၏'' ဟုတစ္ကိုယ္တည္းေျပာဆိုကာ၊-

21ေနမန္၏ေနာက္သို႔လိုက္ေလ၏။ ေနမန္သည္မိမိ ၏ေနာက္သို႔လူတစ္ေယာက္လိုက္လာသည္ကိုျမင္ ေသာအခါ ထိုသူႏွင့္ေတြ႕ဆုံရန္ရထားေပၚမွ ဆင္း၍``အေရးကိစၥတစ္စုံတစ္ရာရွိပါသေလာ'' ဟုေမး၏။

22ေဂဟာဇိက``မရွိပါ။ သို႔ရာတြင္ကၽြန္ေတာ္၏သခင္ က ယခုပင္ဧဖရိမ္ေတာင္ကုန္းေဒသမွပေရာဖက္ ႏွစ္ပါးေရာက္ရွိလာသျဖင့္ သူတို႔အတြက္ေငြသား သုံးေထာင္ႏွင့္ဝတ္စုံႏွစ္စုံကိုအရွင့္ထံမွေတာင္းခံ ရန္ ကၽြန္ေတာ္အားေစလႊတ္လိုက္ပါသည္'' ဟုေျဖ၏။

23ေနမန္က``ေက်းဇူးျပဳ၍ေငြသားေျခာက္ေထာင္ယူ ပါေလာ့'' ဟုတိုက္တြန္းၿပီးလၽွင္ထိုေငြကိုအိတ္ႏွစ္ လုံးတြင္ထည့္၍ ဝတ္စုံႏွစ္စုံႏွင့္အတူမိမိ၏ အေစခံႏွစ္ေယာက္အားေပးအပ္ကာေဂဟာဇိ ေရွ႕မွထမ္းယူသြားေစ၏။-

24သူတို႔သည္ဧလိရွဲေနထိုင္ရာေတာင္ကုန္းသို႔ေရာက္ ေသာအခါ ေဂဟာဇိသည္အိတ္ႏွစ္လုံးကိုယူ၍အိမ္ ထဲသို႔သယ္ေဆာင္သြားေလသည္။ ထိုေနာက္ေနမန္၏ အေစခံမ်ားအားျပန္၍လႊတ္လိုက္၏။-

25သူသည္အိမ္ထဲသို႔ျပန္၍ဝင္လာေသာအခါဧလိ ရွဲက``အဘယ္သို႔သြားေနပါသနည္း'' ဟုေမး၏။ ေဂဟာဇိက``အရွင္၊ ကၽြန္ေတာ္အဘယ္ကိုမၽွ မသြားပါ'' ဟုျပန္ေျပာ၏။

26သို႔ရာတြင္ဧလိရွဲက``သင္ႏွင့္ေတြ႕ဆုံရန္ထိုသူ ရထားေပၚမွဆင္းရာအရပ္သို႔ ငါ၏စိတ္ဝိညာဥ္ သည္ေရာက္ရွိခဲ့သည္မဟုတ္ေလာ။ ဤအခ်ိန္သည္ ေငြ၊ အထည္၊ သံလြင္ဥယ်ာဥ္၊ စပ်စ္ဥယ်ာဥ္၊ သိုး၊ ႏြား၊ အေစခံမ်ားကိုခံယူရန္အခ်ိန္မဟုတ္။-

27ယခုေနမန္၏ေရာဂါသည္သင့္အေပၚသို႔သက္ ေရာက္၍ သင္ႏွင့္သင့္သားေျမးတို႔၌ထာဝစဥ္စြဲ ကပ္ေနလိမ့္မည္'' ဟုဆို၏။ ေဂဟာဇိထြက္သြား ခ်ိန္၌ထိုေရာဂါစြဲကပ္သျဖင့္ သူ၏ကိုယ္သည္ မိုးပြင့္ကဲ့သို႔ျဖဴလ်က္ေန၏။

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →