Mark 1 — Burmese MSBZ

1ဘုရားသခင္၏သားေတာ္ ေယရႈခရစ္ေတာ္၏ေကာင္းျမတ္ေသာသတင္းအစမွာ ဤသို႔ျဖစ္၏။

2“ၾကည့္ရႈေလာ့။ သင္၏လမ္းကိုျပင္ဆင္မည့္ ငါ၏ေစတမန္ကို သင့္ထက္အလ်င္ ဦးစြာငါေစလႊတ္မည္။”

3“ေတာကႏၲာရ၌ ဟစ္ေၾကာ္ေသာအသံမွာ ထာဝရဘုရား၏လမ္းေတာ္ကို ျပင္ဆင္ၾကေလာ့။ ကိုယ္ေတာ္၏လမ္းေၾကာင္းမ်ားကို ေျဖာင့္တန္းေစၾကေလာ့” ဟု ပေရာဖက္ေဟရွာယ၏က်မ္းတြင္ ေရးထားသည္ႏွင့္အညီ

4ေယာဟန္သည္ေပၚထြန္းလာ၍ ေတာကႏၲာရ၌ ဗတၱိဇံ ေပးကာ အျပစ္မ်ားခြင့္လႊတ္ျခင္းေက်းဇူးအတြက္ ေနာင္တႏွင့္ဆိုင္ေသာဗတၱိဇံတရားကို ေဟာေျပာေလ၏။

5ထိုအခါ ယုဒနယ္တစ္နယ္လုံးမွလူမ်ားႏွင့္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သားအေပါင္းတို႔သည္ ေယာဟန္ထံသို႔သြား၍ မိမိတို႔၏အျပစ္မ်ားကိုေဖာ္ျပဝန္ခံလ်က္ ေဂ်ာ္ဒန္ျမစ္တြင္ သူ႔ထံ၌ဗတၱိဇံခံၾက၏။

6ေယာဟန္သည္ ကုလားအုတ္အေမြးျဖင့္လုပ္ထားေသာအဝတ္ကိုဝတ္၍ ခါး၌သားေရခါးပန္းကိုစည္းကာ က်ိဳင္းေကာင္ႏွင့္ေတာပ်ားရည္တို႔ကိုစားလ်က္ေန၏။

7ေယာဟန္က “ငါ့ထက္ႀကီးျမတ္ေသာအရွင္သည္ ငါ့ေနာက္တြင္ႂကြလာမည္။ ထိုအရွင္၏ေျခနင္းေတာ္ႀကိဳးကို ငုံ႔၍ေျဖေပးရန္ပင္ ငါသည္မထိုက္တန္။

8ငါသည္ သင္တို႔ကို ေရ၌ဗတၱိဇံေပးေသာ္လည္း ထိုအရွင္သည္ သန႔္ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္၌ သင္တို႔ကိုဗတၱိဇံေပးေတာ္မူလိမ့္မည္”ဟု ေဟာေျပာေလ၏။

9ထိုေန႔ရက္ကာလ၌ ေယရႈသည္ ဂါလိလဲနယ္၊ နာဇရက္ၿမိဳ႕မွႂကြလာ၍ ေဂ်ာ္ဒန္ျမစ္တြင္ ေယာဟန္ထံ၌ ဗတၱိဇံခံေတာ္မူ၏။

10ထို႔ေနာက္ ေရထဲမွထြက္လာသည္ႏွင့္ ေကာင္းကင္သည္ပြင့္၍ ဝိညာဥ္ေတာ္သည္ ခ်ိဳးငွက္ကဲ့သို႔ မိမိအေပၚသို႔ဆင္းသက္သည္ကိုျမင္ေတာ္မူ၏။

11ေကာင္းကင္မွလည္း “သင္သည္ ငါ၏ခ်စ္သားေပတည္း။ သင့္ကိုငါႏွစ္သက္၏”ဟု အသံေတာ္ထြက္ေပၚလာ၏။

12ထို႔ေနာက္ ဝိညာဥ္ေတာ္သည္ ကိုယ္ေတာ္ကို ေတာကႏၲာရသို႔ ခ်က္ခ်င္းထုတ္ေဆာင္ေတာ္မူ၏။

13ထိုအခါ ကိုယ္ေတာ္သည္ ေတာကႏၲာရ၌ ရက္ေပါင္းေလးဆယ္ေနလ်က္ စာတန္၏ျဖားေယာင္းေသြးေဆာင္ျခင္းကိုခံေတာ္မူ၏။ သားရဲတိရစာၦန္မ်ားႏွင့္အတူရွိေတာ္မူ၍ ေကာင္းကင္တမန္မ်ားသည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုျပဳစုၾက၏။

14ေယာဟန္အက်ဥ္းခ်ခံရၿပီးေနာက္ ေယရႈသည္ ဂါလိလဲနယ္သို႔ႂကြေတာ္မူ၍ ဘုရားသခင္၏ေကာင္းျမတ္ေသာသတင္း ကို ေဟာေျပာလ်က္

15“အခ်ိန္ျပည့္စုံၿပီ။ ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္လည္း ေပၚထြန္းလုနီးၿပီ။ ေနာင္တရ၍ ေကာင္းျမတ္ေသာသတင္းကို ယုံၾကည္ၾကေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

16ဂါလိလဲပင္လယ္ကမ္းနားတြင္ ႂကြေတာ္မူစဥ္ တံငါသည္မ်ားျဖစ္ၾကေသာ ရွိမုန္ႏွင့္သူ၏ညီအေျႏၵတို႔သည္ ပင္လယ္ထဲတြင္ ပိုက္ကြန္ခ်ေနၾကသည္ကို ျမင္ေတာ္မူ၏။

17ေယရႈက “ငါ့ေနာက္သို႔လိုက္ၾကေလာ့။ သင္တို႔အား လူကိုဖမ္းေသာတံငါသည္ျဖစ္ေစမည္” ဟု သူတို႔အား မိန႔္ေတာ္မူလွ်င္

18သူတို႔သည္ ခ်က္ခ်င္းပင္ ပိုက္ကြန္မ်ားကိုထားခဲ့၍ ေနာက္ေတာ္သို႔လိုက္ၾက၏။

19တစ္ဖန္ အနည္းငယ္ဆက္၍ႂကြေတာ္မူရာ ေဇေဗဒဲ၏သား ယာကုပ္ႏွင့္သူ၏ညီေယာဟန္တို႔ကို ျမင္ေတာ္မူ၏။ သူတို႔သည္ ေလွထဲ၌ ပိုက္ကြန္မ်ားကိုဖာေထးေနၾက၏။

20ကိုယ္ေတာ္သည္ သူတို႔ကိုခ်က္ခ်င္းေခၚေတာ္မူလွ်င္ သူတို႔သည္ မိမိတို႔ဖခင္ေဇေဗဒဲကို လူငွားတို႔ႏွင့္အတူ ေလွထဲ၌ထားခဲ့၍ ေနာက္ေတာ္သို႔လိုက္ၾက၏။

21ထို႔ေနာက္ သူတို႔သည္ ကေပရေနာင္ၿမိဳ႕သို႔ဝင္ၾက၏။ ဥပုသ္ေန႔ေရာက္သည္ႏွင့္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ဝတ္ျပဳစည္းေဝးေက်ာင္း သို႔ဝင္၍ သြန္သင္ေတာ္မူ၏။

22ထိုအခါ လူတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္၏သြန္သင္ခ်က္ကို အံ့ၾသခ်ီးမြမ္းၾက၏။ အေၾကာင္းမူကား ကိုယ္ေတာ္သည္ က်မ္းျပဳဆရာမ်ားကဲ့သို႔မဟုတ္ဘဲ အခြင့္အာဏာရွိေသာသူကဲ့သို႔ သူတို႔ကိုသြန္သင္ေတာ္မူ၏။

23ထိုအခ်ိန္၌ပင္ သူတို႔၏ဝတ္ျပဳစည္းေဝးေက်ာင္း တြင္ ညစ္ညဴးေသာနတ္ပူးေနသူတစ္ဦးရွိ၏။

24ထိုသူက “နာဇရက္ၿမိဳ႕သားေယရႈ၊ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္အကြၽႏ္ုပ္တို႔ မည္သို႔ဆိုင္သနည္း။ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ကိုဖ်က္ဆီးရန္ ႂကြလာေတာ္မူသေလာ။ ကိုယ္ေတာ္မည္သူျဖစ္သည္ကို အကြၽႏ္ုပ္သိပါ၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္ ဘုရားသခင္၏သန႔္ရွင္းသူျဖစ္ပါ၏”ဟု ေအာ္ဟစ္ေျပာဆိုေလ၏။

25ေယရႈကလည္း ထိုနတ္ကိုဆုံးမလ်က္ “တိတ္ဆိတ္၍ သူ႔အထဲမွထြက္သြားေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

26ထိုအခါ ညစ္ညဴးေသာနတ္သည္ ထိုသူကိုတက္ေစၿပီးလွ်င္ က်ယ္ေလာင္ေသာအသံျဖင့္ေအာ္ဟစ္လ်က္ သူ႔အထဲမွထြက္သြားေလ၏။

27လူအေပါင္းတို႔သည္ အံ့အားသင့္လ်က္ “ဤအရာကား မည္သို႔နည္း။ အခြင့္အာဏာပါသည့္ သြန္သင္ခ်က္အသစ္ပါတကား။ ညစ္ညဴးေသာနတ္မ်ားကိုပင္ အမိန႔္ေပးေလရာ ၎တို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုနာခံၾကပါသည္တကား”ဟု အခ်င္းခ်င္းေဆြးေႏြးေျပာဆိုၾက၏။

28ဤသို႔ျဖင့္ ကိုယ္ေတာ္၏သတင္းသည္ ဂါလိလဲနယ္ဝန္းက်င္တစ္ခုလုံးသို႔ ခ်က္ခ်င္းပ်ံ႕ႏွံ႔သြားေလ၏။

29ထို႔ေနာက္ သူတို႔သည္ ဝတ္ျပဳစည္းေဝးေက်ာင္း မွထြက္ခြာ၍ ယာကုပ္၊ ေယာဟန္တို႔ႏွင့္အတူ ရွိမုန္ႏွင့္အေျႏၵတို႔အိမ္သို႔ ခ်က္ခ်င္းသြားၾက၏။

30ရွိမုန္၏ေယာကၡမသည္ ဖ်ားနာလ်က္ လဲေလ်ာင္းေနသျဖင့္ လူတို႔သည္ သူ႔အေၾကာင္းကို ကိုယ္ေတာ္အား မဆိုင္းမတြေလွ်ာက္ထားၾက၏။

31ကိုယ္ေတာ္သည္ခ်ဥ္းကပ္၍ ထိုအမ်ိဳးသမီး၏လက္ကိုကိုင္လ်က္ ထူမေတာ္မူရာ သူသည္အဖ်ားေပ်ာက္သျဖင့္ သူတို႔ကိုဧည့္ဝတ္ျပဳေလ၏။

32ညေနခ်မ္းအခ်ိန္ေရာက္ၿပီး ေနဝင္ေသာအခါ လူတို႔သည္ နာမက်န္းျဖစ္သူမ်ားႏွင့္ နတ္ဆိုးပူးသူရွိသမွ်တို႔ကို အထံေတာ္သို႔ေခၚေဆာင္လာၾကရာ

33တစ္ၿမိဳ႕လုံးသည္ အိမ္တံခါးဝတြင္ စုေဝးလာၾက၏။

34ထိုအခါ ေရာဂါအမ်ိဳးမ်ိဳးစြဲကပ္၍ နာမက်န္းျဖစ္သူမ်ားစြာတို႔ကို ကိုယ္ေတာ္သည္က်န္းမာေစေတာ္မူၿပီး နတ္ဆိုးမ်ားစြာတို႔ကို ႏွင္ထုတ္ေတာ္မူ၏။ နတ္ဆိုးတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုသိၾကေသာေၾကာင့္ ကိုယ္ေတာ္သည္ သူတို႔အားစကားေျပာခြင့္ေပးေတာ္မမူ။

35နံနက္ေစာေစာမိုးမလင္းမီ ကိုယ္ေတာ္သည္ထ၍ လူသူကင္းေဝးရာအရပ္သို႔ ထြက္ခြာသြားၿပီးလွ်င္ ထိုအရပ္၌ ဆုေတာင္းေတာ္မူ၏။

36ထိုအခါ ရွိမုန္ႏွင့္သူ၏အေပါင္းအေဖာ္တို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုလိုက္ရွာ၍

37ကိုယ္ေတာ္ကိုေတြ႕လွ်င္ “လူအားလုံးသည္ ကိုယ္ေတာ္ကို လိုက္ရွာေနၾကပါသည္”ဟု ေလွ်ာက္ၾက၏။

38ကိုယ္ေတာ္ကလည္း “အနီးအနားရွိ အျခားေသာၿမိဳ႕႐ြာမ်ားတြင္လည္း ငါေဟာေျပာႏိုင္ရန္ ထိုၿမိဳ႕႐ြာမ်ားသို႔ ငါတို႔သြားၾကစို႔။ အေၾကာင္းမူကား ငါသည္ ဤအတြက္လာ၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

39ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ဂါလိလဲနယ္တစ္ဝန္းလုံးသို႔ႂကြေတာ္မူ၍ ဝတ္ျပဳစည္းေဝးေက်ာင္း မ်ား၌ ေဟာေျပာလ်က္ နတ္ဆိုးမ်ားကို ႏွင္ထုတ္ေတာ္မူ၏။

40အနာႀကီးေရာဂါသည္တစ္ဦးသည္ အထံေတာ္သို႔လာ၍ ဒူးေထာက္လ်က္ “ကိုယ္ေတာ္အလိုရွိလွ်င္ အကြၽႏ္ုပ္ကို စင္ၾကယ္ေစႏိုင္ပါသည္”ဟု ေတာင္းပန္ေလွ်ာက္ထားေလ၏။

41ကိုယ္ေတာ္ သည္ ၾကင္နာစိတ္ရွိေတာ္မူသျဖင့္ လက္ေတာ္ကိုဆန႔္၍ ထိုသူကိုတို႔ထိကာ “ငါအလိုရွိ၏။ စင္ၾကယ္ျခင္းသို႔ေရာက္ေစ” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

42ထိုခဏခ်င္းတြင္ သူ၏အနာႀကီးေရာဂါသည္ ေပ်ာက္ကင္းသြား၍ သူသည္ စင္ၾကယ္ျခင္းသို႔ေရာက္ေလ၏။

43ကိုယ္ေတာ္ကလည္း “မည္သူ႔ကိုမဆို မည္သည့္အရာမွ်မေျပာရန္ သတိျပဳေလာ့။ ယဇ္ပုေရာဟိတ္ထံသို႔သာသြား၍ သင့္ကိုယ္သင္ျပၿပီးလွ်င္ လူတို႔ေရွ႕၌ သက္ေသျဖစ္ေစရန္ ေမာေရွပညတ္ခဲ့သည့္အတိုင္း သင္၏စင္ၾကယ္ျခင္းဝတ္အတြက္ ပူေဇာ္သကၠာကို ဆက္သေလာ့” ဟု တင္းက်ပ္စြာမွာၾကားလ်က္ သူ႔ကိုခ်က္ခ်င္းျပန္သြားေစေတာ္မူ၏။

45သို႔ေသာ္ ထိုသူသည္ ထြက္သြား၍ ထိုသတင္းကို အားပါးတရေျပာၾကားၿပီး ပ်ံ႕ႏွံ႔ေစသျဖင့္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ၿမိဳ႕ထဲသို႔ ထင္ရွားစြာမဝင္ႏိုင္ေတာ့ဘဲ ၿမိဳ႕ျပင္လူသူကင္းေဝးရာအရပ္၌ ေနေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ အရပ္ရပ္မွလူတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ထံသို႔ေရာက္လာၾက၏။