Mark 10 — Burmese MSBZ

1ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ထိုအရပ္မွထ၍ ယုဒနယ္ဆိုင္ရာအရပ္ေဒသႏွင့္ ေဂ်ာ္ဒန္ျမစ္တစ္ဖက္ကမ္းသို႔ႂကြေတာ္မူရာ လူထုပရိသတ္တို႔သည္ အထံေတာ္သို႔ တစ္ဖန္စုေဝးလာၾက၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္လည္း ျပဳေလ့ရွိသည့္အတိုင္း သူတို႔ကိုသြန္သင္ေတာ္မူ၏။

2ထိုအခါ ဖာရိရွဲအခ်ိဳ႕တို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုစမ္းသပ္လိုသျဖင့္ ခ်ဥ္းကပ္လာ၍ “လင္ေယာက္်ားသည္ မိမိမယားကိုကြာရွင္းျခင္းမွာ တရားေတာ္ႏွင့္ညီသေလာ”ဟု ေမးေလွ်ာက္ၾက၏။

3ကိုယ္ေတာ္ကလည္း “ေမာေရွသည္ သင္တို႔ကို မည္ကဲ့သို႔ပညတ္ထားသနည္း” ဟု ျပန္၍မိန႔္ေတာ္မူလွ်င္

4သူတို႔က “ျဖတ္စာကိုေရး၍ ကြာရွင္းရန္ ေမာေရွက ခြင့္ျပဳထားပါသည္”ဟု ျပန္ေလွ်ာက္ၾက၏။

5ေယရႈကလည္း “သင္တို႔၏စိတ္ႏွလုံးမာေက်ာေသာေၾကာင့္ သူသည္ ဤပညတ္ခ်က္ကို သင္တို႔အတြက္ေရးခဲ့ျခင္းျဖစ္၏။

6သို႔ေသာ္ ဖန္ဆင္းျခင္း၏အစအဦးကပင္ ဘုရားသခင္သည္ သူတို႔ကို ေယာက္်ားႏွင့္မိန္းမအျဖစ္ ဖန္ဆင္းေတာ္မူ၏။

7ထိုအေၾကာင္းေၾကာင့္ ေယာက္်ားသည္ မိမိ၏မိခင္ႏွင့္ဖခင္တို႔ကိုစြန႔္ခြာ၍ မိမိမယားႏွင့္ေပါင္းဖက္သျဖင့္

8ထိုသူႏွစ္ဦးတို႔သည္ တစ္သားတစ္ကိုယ္တည္းျဖစ္ၾကလိမ့္မည္။ သို႔ျဖစ္၍ သူတို႔သည္ ႏွစ္ဦးမဟုတ္ေတာ့ဘဲ တစ္သားတစ္ကိုယ္တည္းျဖစ္ၾက၏။

9ထို႔ေၾကာင့္ ဘုရားသခင္တြဲဖက္၍ ထမ္းပိုးတင္ေတာ္မူေသာအရာကို လူက မကြဲကြာေစႏွင့္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

10တပည့္ေတာ္တို႔သည္ အိမ္ထဲ၌ရွိစဥ္ ဤအေၾကာင္းအရာကို ကိုယ္ေတာ္အား ထပ္မံေမးေလွ်ာက္ၾက၏။

11ကိုယ္ေတာ္ကလည္း “မိမိမယားကိုကြာရွင္း၍ အျခားမိန္းမႏွင့္ထိမ္းျမားစုံဖက္ေသာသူသည္ ထိုမိန္းမႏွင့္အိမ္ေထာင္ေရးေဖာက္ျပန္မႈကိုက်ဴးလြန္၏။

12မယားသည္လည္း မိမိ၏ခင္ပြန္းႏွင့္ကြာရွင္း၍ အျခားေယာက္်ားႏွင့္ထိမ္းျမားစုံဖက္လွ်င္ အိမ္ေထာင္ေရးေဖာက္ျပန္မႈကိုက်ဴးလြန္၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

13ထိုအခါ ကိုယ္ေတာ္တို႔ထိေပးေတာ္မူရန္ လူတို႔သည္ ကေလးသူငယ္မ်ားကို အထံေတာ္သို႔ေခၚေဆာင္လာၾက၏။ သို႔ေသာ္ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ သူတို႔ကို ဆူေငါက္ၾက၏။

14ေယရႈသည္ ထိုအျခင္းအရာကိုျမင္လွ်င္ အမ်က္ေတာ္ထြက္၍ “ကေလးသူငယ္တို႔ငါ့ထံသို႔လာၾကပါေလေစ။ သူတို႔ကိုမတားဆီးၾကႏွင့္။ အေၾကာင္းမူကား ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္သည္ ထိုသို႔ေသာသူတို႔၏ႏိုင္ငံျဖစ္၏။

15သင္တို႔အား ငါအမွန္ဆိုမည္။ ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္ကို သူငယ္တစ္ဦးကဲ့သို႔လက္မခံေသာသူသည္ ထိုႏိုင္ငံေတာ္သို႔ မည္သည့္အခါမွ် ဝင္ရလိမ့္မည္မဟုတ္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

16ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ကေလးသူငယ္တို႔ကိုေပြ႕ခ်ီ၍ သူတို႔အေပၚ၌ လက္ေတာ္တင္လ်က္ ေကာင္းခ်ီးေပးေတာ္မူ၏။

17ကိုယ္ေတာ္သည္ လမ္း၌ႂကြေတာ္မူစဥ္ လူတစ္ဦးသည္ ေျပးလာ၍ ေရွ႕ေတာ္၌ဒူးေထာက္ကာ “ေကာင္းျမတ္ေသာဆရာ၊ ထာဝရအသက္ကိုအေမြဆက္ခံရန္ အကြၽႏ္ုပ္သည္ မည္သည့္အရာကိုျပဳရပါမည္နည္း”ဟု ေမးေလွ်ာက္ေလ၏။

18ေယရႈကလည္း “ငါ့ကိုေကာင္းျမတ္ေသာသူဟု အဘယ္ေၾကာင့္ေခၚသနည္း။ ဘုရားသခင္တစ္ပါးတည္းမွလြဲ၍ ေကာင္းျမတ္ေသာသူတစ္စုံတစ္ဦးမွ်မရွိ။

19‘လူမသတ္ရ၊ အိမ္ေထာင္ေရးေဖာက္ျပန္မႈကိုမက်ဴးလြန္ရ၊ မခိုးယူရ၊ မမွန္ေသာသက္ေသထြက္ဆိုျခင္းမျပဳရ၊ လိမ္ညာလုယူျခင္းမျပဳရ၊ သင္၏မိခင္ႏွင့္ဖခင္တို႔ကို႐ိုေသေလာ့’ ဟူေသာပညတ္ေတာ္တို႔ကို သင္သိ၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

20ထိုသူကလည္း “ဆရာ၊ အကြၽႏ္ုပ္သည္ ဤအရာအားလုံးကို ငယ္စဥ္ကတည္းက ေစာင့္ထိန္းပါၿပီ”ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။

21ေယရႈသည္ ထိုသူကိုစူးစိုက္ၾကည့္လ်က္ သူ႔အေပၚေမတၱာထား၍ “သင္၌တစ္ခုလိုေသး၏။ သင္၌ရွိသမွ်ေသာအရာတို႔ကို သြား၍ေရာင္းၿပီးလွ်င္ ဆင္းရဲသားတို႔အားေပးကမ္းေလာ့။ ထိုသို႔ျပဳလွ်င္ သင္သည္ေကာင္းကင္ဘုံ၌ ဥစၥာဘ႑ာကိုရလိမ့္မည္။ ထို႔ေနာက္ လာ၍ ငါ့ေနာက္သို႔လိုက္ေလာ့ ” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

22ထိုသူသည္ ဥစၥာပစၥည္းႂကြယ္ဝသူျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ထိုစကားကိုၾကားလွ်င္ မ်က္ႏွာညႇိဳးငယ္၍ ဝမ္းနည္းလ်က္ထြက္သြားေလ၏။

23ထိုအခါ ေယရႈသည္ ပတ္ပတ္လည္သို႔ၾကည့္ရႈလ်က္ “ေငြေၾကးခ်မ္းသာေသာသူတို႔သည္ ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္သို႔ဝင္ရန္ ခဲယဥ္းလွသည္တကား” ဟု တပည့္ေတာ္တို႔အား မိန႔္ေတာ္မူ၏။

24တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္၏စကားကိုအံ့အားသင့္ၾက၏။ သို႔ေသာ္ ေယရႈက “ခ်စ္သားတို႔၊ ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္သို႔ဝင္ရန္ ခဲယဥ္းလွသည္တကား။

25ခ်မ္းသာေသာသူသည္ ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္သို႔ဝင္ရန္ထက္ ကုလားအုတ္သည္ အပ္နဖားေပါက္မွလွ်ိဳဝင္ရန္ ပို၍လြယ္ကူ၏” ဟု ထပ္မံ၍မိန႔္ေတာ္မူ၏။

26ထိုအခါ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ပို၍ပင္အံ့အားသင့္လ်က္ “သို႔ျဖစ္လွ်င္ မည္သူသည္ ကယ္တင္ျခင္းခံရႏိုင္ပါမည္နည္း”ဟု အခ်င္းခ်င္းေျပာဆိုၾက၏။

27ေယရႈသည္ သူတို႔ကိုစူးစိုက္ၾကည့္လ်က္ “ဤအရာသည္ လူတို႔အတြက္မျဖစ္ႏိုင္ေသာ္လည္း ဘုရားသခင္အတြက္မူကား ထိုသို႔မဟုတ္။ အေၾကာင္းမွာ ဘုရားသခင္အတြက္ အရာခပ္သိမ္းသည္ျဖစ္ႏိုင္၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

28ထိုအခါ ေပတ႐ုက “အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ ရွိသမွ်ကိုစြန႔္၍ ကိုယ္ေတာ္၏ေနာက္သို႔လိုက္ခဲ့ၾကပါၿပီ”ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။

29ေယရႈက “သင္တို႔အား ငါအမွန္ဆိုမည္။ မည္သူမဆို ငါ့အတြက္ႏွင့္ ေကာင္းျမတ္ေသာသတင္းအတြက္ အိမ္ကိုျဖစ္ေစ၊ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမမ်ားကိုျဖစ္ေစ၊ အမိကိုျဖစ္ေစ၊ အဖကိုျဖစ္ေစ၊ သားသမီးမ်ားကိုျဖစ္ေစ ၊ ေျမယာမ်ားကိုျဖစ္ေစ စြန႔္လွ်င္

30ထိုသူသည္ ယခုဘဝ၌ ညႇဥ္းဆဲျခင္းမ်ားပါလ်က္ အဆတစ္ရာေသာအက်ိဳးတည္းဟူေသာ အိမ္မ်ား၊ ေျမယာမ်ား၊ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမမ်ား၊ အမိမ်ား၊ သားသမီးမ်ားကို ခံစားရလ်က္ ေနာင္ဘဝ၌ ထာဝရအသက္ကိုရရွိလိမ့္မည္။

31သို႔ေသာ္ အဦးဆုံးေသာသူမ်ားစြာတို႔သည္ ေနာက္ဆုံးျဖစ္ၾကၿပီး ေနာက္ဆုံးေသာသူမ်ားစြာတို႔သည္ အဦးဆုံးျဖစ္ၾကလိမ့္မည္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

32သူတို႔သည္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သို႔တက္သြားၾကစဥ္ လမ္း၌ ေယရႈသည္ သူတို႔ေရွ႕မွႂကြေတာ္မူသျဖင့္ တပည့္ေတာ္တို႔သည္အံ့အားသင့္ၾက၏။ ေနာက္ေတာ္သို႔လိုက္ေသာသူတို႔သည္လည္း ေၾကာက္႐ြံ႕ၾက၏။ ထိုအခါ ကိုယ္ေတာ္သည္ တစ္ဆယ့္ႏွစ္ပါးေသာတပည့္ေတာ္တို႔ကို တစ္ဖန္ေခၚလ်က္ မိမိ၌ျဖစ္ပ်က္လာေတာ့မည့္အရာမ်ားကို သူတို႔အား ႁမြက္ဆိုေတာ္မူ၍

33“နားေထာင္ၾကေလာ့။ ငါတို႔သည္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သို႔သြားေနၾက၏။ လူ႔သားသည္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးအကဲမ်ားႏွင့္ က်မ္းျပဳဆရာမ်ားထံ အပ္ႏွံျခင္းခံရလိမ့္မည္။ သူတို႔သည္ သူ႔ကိုေသဒဏ္စီရင္၍ လူမ်ိဳးျခားတို႔ထံ အပ္ႏွံၾကလိမ့္မည္။

34လူမ်ိဳးျခားတို႔သည္ သူ႔ကိုေျပာင္ေလွာင္၍ တံေတြးႏွင့္ေထြးၿပီး ဒဏ္ခတ္႐ိုက္ႏွက္ကာအေသသတ္ၾကလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္ သုံးရက္ၾကာေသာအခါ သူသည္ထေျမာက္လိမ့္မည္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

35ထိုအခါ ေဇေဗဒဲ၏သားမ်ားျဖစ္ၾကေသာ ယာကုပ္ႏွင့္ေယာဟန္တို႔သည္ အထံေတာ္သို႔ခ်ဥ္းကပ္လာ၍ “ဆရာ၊ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ေတာင္းသမွ်တို႔ကို အကြၽႏ္ုပ္တို႔အတြက္ ျပဳေပးေစလိုပါ၏”ဟု ကိုယ္ေတာ္အားေလွ်ာက္ထားၾက၏။

36ကိုယ္ေတာ္ကလည္း “သင္တို႔အတြက္ မည္သည့္အရာကို ျပဳေစလိုၾကသနည္း” ဟု ေမးေတာ္မူလွ်င္

37သူတို႔က “အကြၽႏ္ုပ္တို႔ကို ကိုယ္ေတာ္၏ဘုန္းအသေရ၌ လက္ယာေတာ္ဘက္တြင္တစ္ေယာက္၊ လက္ဝဲေတာ္ဘက္တြင္တစ္ေယာက္ ထိုင္ခြင့္ျပဳေတာ္မူပါ”ဟု ေလွ်ာက္ၾက၏။

38သို႔ေသာ္ ေယရႈက “သင္တို႔သည္ မည္သည့္အရာေတာင္းေနသည္ကို သင္တို႔မသိၾက။ ငါေသာက္မည့္ခြက္ကိုေသာက္ရန္၊ သို႔မဟုတ္ ငါခံမည့္ဗတၱိဇံကိုခံရန္ သင္တို႔တတ္ႏိုင္ၾကသေလာ” ဟု ေမးေတာ္မူလွ်င္

39သူတို႔က “အကြၽႏ္ုပ္တို႔တတ္ႏိုင္ပါသည္”ဟု ျပန္ေလွ်ာက္ၾက၏။ ေယရႈကလည္း “ငါေသာက္မည့္ခြက္ကို သင္တို႔ေသာက္ၾကလိမ့္မည္။ ငါခံမည့္ဗတၱိဇံကိုလည္း သင္တို႔ခံၾကလိမ့္မည္။

40သို႔ေသာ္ ငါ၏လက္ယာဘက္ႏွင့္ လက္ဝဲဘက္တို႔၌ ထိုင္ရေသာအခြင့္ကို ငါေပးသည္မဟုတ္။ ထိုေနရာသည္ ျပင္ဆင္ေပးထားေသာသူတို႔အတြက္သာျဖစ္၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

41က်န္တပည့္ေတာ္ဆယ္ပါးတို႔သည္ ဤအေၾကာင္းကိုၾကားသိလွ်င္ ယာကုပ္ႏွင့္ေယာဟန္တို႔ကို စိတ္ဆိုးၾက၏။

42ထိုအခါ ေယရႈသည္ သူတို႔ကိုေခၚလ်က္ “လူမ်ိဳးျခားတို႔တြင္ သူတို႔ကိုအုပ္ခ်ဳပ္ရန္ သတ္မွတ္ထားျခင္းခံရေသာသူတို႔သည္ ျပည္သူတို႔အေပၚ စိုးမိုးျခယ္လွယ္ၾက၍ သူတို႔၏အႀကီးအကဲတို႔သည္ သူတို႔အေပၚ အာဏာသုံးတတ္ၾကသည္ကို သင္တို႔သိၾက၏။

43သင္တို႔အထဲ၌မူကား ထိုသို႔မျဖစ္ရ။ သင္တို႔တြင္ အႀကီးအကဲျဖစ္လိုေသာသူသည္ သင္တို႔၏အေစခံျဖစ္ရမည္။

44သင္တို႔တြင္ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္လိုေသာသူသည္ အားလုံး၏အေစအပါးျဖစ္ရမည္။

45အေၾကာင္းမူကား လူ႔သားသည္လည္း လုပ္ေကြၽးျပဳစုျခင္းကိုခံရန္မဟုတ္ဘဲ လုပ္ေကြၽးျပဳစုရန္ႏွင့္ မ်ားစြာေသာသူတို႔အတြက္ ေ႐ြးႏုတ္စရာအဖိုးအခအျဖစ္ မိမိအသက္ကိုစြန႔္ရန္လာ၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

46ထို႔ေနာက္ သူတို႔သည္ ေဂ်ရိေခါၿမိဳ႕သို႔ေရာက္လာၾက၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္ တပည့္ေတာ္တို႔ႏွင့္အတူ မ်ားစြာေသာလူထုပရိသတ္ပါလ်က္ ေဂ်ရိေခါၿမိဳ႕မွထြက္ခြာေတာ္မူစဥ္ တိမဲ၏သား ဗာတိမဲအမည္ရွိေသာ မ်က္မျမင္ သူေတာင္းစား တစ္ဦးသည္ လမ္းေဘးတြင္ထိုင္လ်က္ေန၏။

47နာဇရက္ၿမိဳ႕သားေယရႈျဖစ္ေၾကာင္း သူၾကားသိလွ်င္ “ဒါဝိဒ္၏သားေတာ္ေယရႈ၊ အကြၽႏ္ုပ္ကိုသနားေတာ္မူပါ”ဟု ေအာ္ဟစ္ေလ၏။

48လူအမ်ားတို႔သည္ သူ႔ကို တိတ္ဆိတ္စြာေနရန္ ဆူေငါက္ၾက၏။ သို႔ေသာ္ သူသည္ “ဒါဝိဒ္၏သားေတာ္၊ အကြၽႏ္ုပ္ကိုသနားေတာ္မူပါ”ဟု ပို၍ေအာ္ဟစ္ေလ၏။

49ထိုအခါ ေယရႈသည္ရပ္တန႔္လ်က္ “သူ႔ကိုေခၚခဲ့ၾကေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ လူတို႔သည္လည္း ထိုမ်က္မျမင္ကိုေခၚ၍ “အားမငယ္ႏွင့္။ ထေလာ့။ ကိုယ္ေတာ္သည္ သင့္ကိုေခၚေတာ္မူ၏”ဟု ဆိုၾက၏။

50သူသည္လည္း မိမိဝတ္႐ုံကို ေဘးသို႔ပစ္ခ်ၿပီး ထ၍ ေယရႈထံသို႔လာေလ၏။

51ေယရႈက “သင့္အတြက္ မည္သည့္အမႈကိုျပဳေစလိုသနည္း” ဟု ေမးေတာ္မူလွ်င္ မ်က္မျမင္က “ရဗၺဳနိ ၊ မ်က္စိျမင္ေအာင္လုပ္ေပးေစလိုပါသည္”ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။

52ေယရႈကလည္း “သြားေလာ့။ သင္၏ယုံၾကည္ျခင္းသည္ သင့္ကိုကယ္တင္ၿပီ” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ ထိုခဏခ်င္းတြင္ သူသည္ မ်က္စိျမင္၍ လမ္းခရီးတစ္ေလွ်ာက္ ေနာက္ေတာ္သို႔လိုက္သြားေလ၏။