Mark 13

Burmese MSBZ

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1ေယရႈသည္ ဗိမာန္ေတာ္မွထြက္ခြာသြားေတာ္မူစဥ္ တပည့္ေတာ္တို႔ထဲမွ တစ္ပါးက “ဆရာ၊ ၾကည့္ပါ။ အလြန္ႀကီးမားေသာေက်ာက္တုံးမ်ားႏွင့္ အလြန္ထည္ဝါေသာအေဆာက္အအုံမ်ားပါတကား”ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။

2ေယရႈကလည္း “ဤႀကီးမားေသာအေဆာက္အအုံမ်ားကို သင္ျမင္သည္မဟုတ္ေလာ။ ဤေနရာ၌ ေက်ာက္တုံးတစ္တုံးသည္ ၿဖိဳခ်မခံရဘဲ အျခားေက်ာက္တုံးတစ္တုံးေပၚ၌ က်န္ရစ္ခဲ့သည္ဟူ၍ လုံးဝရွိလိမ့္မည္မဟုတ္” ဟု ထိုသူအား မိန႔္ေတာ္မူ၏။

3ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္သည္ သံလြင္ေတာင္ေပၚ၌ ဗိမာန္ေတာ္ဘက္သို႔မ်က္ႏွာမူလ်က္ ထိုင္ေနေတာ္မူစဥ္ ေပတ႐ု၊ ယာကုပ္၊ ေယာဟန္ႏွင့္ အေျႏၵတို႔က

4“ထိုအရာမ်ားသည္ မည္သည့္အခ်ိန္၌ ျဖစ္ပ်က္မည္ကိုလည္းေကာင္း၊ ထိုအရာအားလုံးျပည့္စုံေတာ့မည့္အခ်ိန္တြင္ မည္သည့္အတိတ္နိမိတ္ျဖစ္ေပၚမည္ကိုလည္းေကာင္း အကြၽႏ္ုပ္တို႔အား မိန႔္ေတာ္မူပါ”ဟု ကိုယ္ေတာ္ကို တိတ္တဆိတ္ေမးေလွ်ာက္ၾက၏။

5ေယရႈကလည္း “မည္သူမွ် သင္တို႔ကိုမလွည့္ျဖားေစရန္ သတိျပဳၾကေလာ့။

6မ်ားစြာေသာသူတို႔သည္ ငါ၏နာမကိုခံယူသုံးစြဲ၍ ေရာက္လာကာ ‘ငါသည္ ထိုသူပင္ျဖစ္၏’ဟု ဆိုၾကၿပီး လူအေျမာက္အျမားတို႔ကို လွည့္ျဖားၾကလိမ့္မည္။

7သင္တို႔သည္ စစ္ပြဲမ်ားအေၾကာင္းႏွင့္ စစ္မက္သတင္းတို႔ကို ၾကားရေသာအခါ စိုးရိမ္ထိတ္လန႔္ျခင္းမရွိၾကႏွင့္။ ထိုအရာမ်ားသည္ ျဖစ္ပ်က္ရမည္။ သို႔ေသာ္ အဆုံးသည္မေရာက္ေသး။

8လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးႏွင့္တစ္မ်ိဳး၊ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံႏွင့္တစ္ႏိုင္ငံတို႔သည္ ရန္ဘက္ျပဳၾက၍ အရပ္ရပ္တို႔၌ ငလ်င္လႈပ္ျခင္းႏွင့္ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးျခင္း မ်ားျဖစ္ၾကလိမ့္မည္။ ဤအရာတို႔သည္ သားဖြားျခင္းေဝဒနာ၏အစျဖစ္၏။

9သင္တို႔ကိုယ္တိုင္လည္း သတိျပဳၾကေလာ့။ လူတို႔သည္ သင္တို႔ကို တရား႐ုံးသို႔အပ္ႏွံၾကလိမ့္မည္။ သင္တို႔သည္ ဝတ္ျပဳစည္းေဝးေက်ာင္း မ်ား၌ ႐ိုက္ႏွက္ျခင္းခံရၾကၿပီး ဘုရင္ခံမ်ားႏွင့္ရွင္ဘုရင္မ်ားေရွ႕၌ရပ္လ်က္ သူတို႔ထံ ငါ့အတြက္သက္ေသျဖစ္ၾကလိမ့္မည္။

10ေကာင္းျမတ္ေသာသတင္းကိုလည္း လူမ်ိဳးတကာတို႔အား ဦးစြာေဟာေျပာၾကရမည္။

11လူတို႔သည္ သင္တို႔ကိုေခၚေဆာင္သြား၍ အပ္ႏွံၾကေသာအခါ မည္သည့္အရာကိုေျပာဆိုရမည္နည္းဟူ၍ ႀကိဳတင္စိုးရိမ္ျခင္း မရွိဘဲ ထိုအခ်ိန္နာရီ၌ သင္တို႔အား ေဖာ္ျပေတာ္မူေသာအရာကိုသာ ေျပာဆိုၾကေလာ့။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ေျပာဆိုေသာသူမွာ သင္တို႔ကိုယ္တိုင္မဟုတ္ဘဲ သန႔္ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္ျဖစ္၏။

12ညီအစ္ကိုခ်င္း တစ္ဦးက တစ္ဦးကိုလည္းေကာင္း၊ အဖသည္ သားသမီးကိုလည္းေကာင္း ေသျခင္းသို႔အပ္ႏွံၾကလိမ့္မည္။ သားသမီးတို႔သည္လည္း မိဘမ်ားကို ဆန႔္က်င္ပုန္ကန္၍ သူတို႔ကိုေသေစရန္ျပဳၾကလိမ့္မည္။

13လူအေပါင္းတို႔သည္လည္း ငါ့နာမေၾကာင့္ သင္တို႔ကိုမုန္းတီးၾကလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္ အဆုံးတိုင္ေအာင္ တည္ၾကည္ေသာသူသည္ ကယ္တင္ျခင္းခံရလိမ့္မည္။

14ပ်က္စီးဆိတ္သုဥ္းျခင္း ႏွင့္ဆိုင္ေသာ႐ြံရွာဖြယ္အရာသည္ မရပ္သင့္ေသာေနရာ၌ရပ္ေနသည္ကို သင္တို႔ျမင္ၾကေသာအခါ (ဖတ္ေသာသူနားလည္ပါေစ) ယုဒနယ္၌ရွိေသာသူတို႔သည္ ေတာင္မ်ားေပၚသို႔ထြက္ေျပးၾကေစ။

15ေလသာေဆာင္ေပၚ၌ရွိေသာသူသည္ ေအာက္သို႔မဆင္းေစႏွင့္ ။ မိမိအိမ္ထဲမွ တစ္စုံတစ္ခုကိုယူရန္ အိမ္ထဲသို႔လည္းမဝင္ေစႏွင့္။

16လယ္၌ရွိေသာသူသည္လည္း မိမိဝတ္႐ုံကိုယူရန္ ေနာက္သို႔ျပန္မလွည့္ေစႏွင့္။

17ထိုေန႔ရက္တို႔၌ ကိုယ္ဝန္ေဆာင္အမ်ိဳးသမီးမ်ားႏွင့္ ႏို႔စို႔ကေလးငယ္ရွိေသာမိခင္မ်ားသည္ စိတ္မခ်မ္းေျမ့ဖြယ္ျဖစ္ၾကလိမ့္မည္။

18ထိုေန႔ရက္တို႔သည္ ေဆာင္းရာသီ၌ မက်ေရာက္ေစရန္ ဆုေတာင္းၾကေလာ့။

19အေၾကာင္းမူကား ဘုရားသခင္ဖန္ဆင္းေတာ္မူသည့္ ဖန္ဆင္းခံေလာက၏အစအဦးမွစ၍ ယခုတိုင္ေအာင္မျဖစ္စဖူး၊ ေနာင္တြင္လည္း လုံးဝျဖစ္မည္မဟုတ္ေသာ ဆင္းရဲဒုကၡမ်ိဳးသည္ ထိုကာလ၌က်ေရာက္လိမ့္မည္။

20ထာဝရဘုရားသည္ ထိုေန႔ရက္တို႔ကို တိုေတာင္းေစေတာ္မမူလွ်င္ မည္သူမွ်လြတ္ႏိုင္မည္မဟုတ္။ သို႔ေသာ္ ကိုယ္ေတာ္ေ႐ြးေကာက္ထားသည့္ ေ႐ြးေကာက္ခံရေသာသူတို႔အတြက္ ထိုေန႔ရက္တို႔ကို တိုေတာင္းေစေတာ္မူ၏။

21ထိုအခါ တစ္စုံတစ္ေယာက္က သင္တို႔အား ‘ၾကည့္ေလာ့။ ခရစ္ေတာ္သည္ ဤအရပ္၌ရွိ၏’ သို႔မဟုတ္ ‘ၾကည့္ေလာ့။ ထိုအရပ္၌ရွိ၏’ဟု ဆိုလွ်င္လည္း မယုံၾကႏွင့္။

22အေၾကာင္းမူကား ခရစ္ေတာ္အတုအေယာင္မ်ားႏွင့္ ပေရာဖက္အတုအေယာင္မ်ားေပၚလာ၍ ျဖစ္ႏိုင္လွ်င္ ေ႐ြးေကာက္ခံရေသာသူတို႔ကိုပင္လွည့္ျဖားရန္ နိမိတ္လကၡဏာမ်ားႏွင့္ အံ့ၾသဖြယ္ရာမ်ားကို ျပဳၾကလိမ့္မည္။

23သို႔ျဖစ္၍ သင္တို႔သည္ သတိျပဳၾကေလာ့။ အရာခပ္သိမ္းတို႔ကို သင္တို႔အား ငါႀကိဳတင္ေျပာထားၿပီ။

24သို႔ေသာ္ ထိုေန႔ရက္တို႔၌ ထိုဆင္းရဲဒုကၡက်ေရာက္ၿပီးေနာက္ ေနသည္ ေမွာင္မည္းသြား၍ လသည္လည္း မိမိ၏အလင္းေရာင္ကို မေပးဘဲေနလိမ့္မည္။

25ၾကယ္တို႔သည္လည္း ေကာင္းကင္မွေႂကြက်ကာ အာကာသေကာင္းကင္၏စြမ္းအားတို႔သည္ တုန္လႈပ္ၾကလိမ့္မည္။

26ထိုအခါ လူ႔သားသည္ ႀကီးမားေသာတန္ခိုးႏွင့္ ဘုန္းအသေရတို႔ျဖင့္ မိုးတိမ္မ်ားစီးလ်က္ႂကြလာသည္ကို လူတို႔ျမင္ရၾကလိမ့္မည္။

27ထို႔ေနာက္ လူ႔သားသည္ ေကာင္းကင္တမန္တို႔ကိုေစလႊတ္၍ မိမိေ႐ြးေကာက္ထားေသာသူတို႔ကို ကမာၻေျမႀကီးအစြန္းမွ မိုးေကာင္းကင္အစြန္းတိုင္ေအာင္ အရပ္ေလးမ်က္ႏွာမွ စုစည္းလိမ့္မည္။

28သဖန္းပင္မွ ပုံဥပမာကို သင္ယူၾကေလာ့။ ၎၏အကိုင္းအခက္သည္ ႏုလာၿပီး အ႐ြက္မ်ားထြက္လာေသာအခါ ေႏြရာသီနီးၿပီျဖစ္ေၾကာင္း သင္တို႔သိၾက၏။

29ထိုနည္းတူ သင္တို႔သည္လည္း ဤအရာမ်ားျဖစ္ပ်က္ေနၾကသည္ကို ျမင္ရေသာအခါ လူ႔သားသည္ တံခါးဝအနီးသို႔ေရာက္ရွိေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္း သိမွတ္ၾကေလာ့။

30သင္တို႔အား ငါအမွန္ဆိုသည္ကား ဤအရာမ်ားအားလုံးမျဖစ္ပ်က္မီ ဤမ်ိဳးဆက္သည္ မည္သည့္အခါမွ် ကြယ္ေပ်ာက္လိမ့္မည္မဟုတ္။

31ေကာင္းကင္ႏွင့္ေျမႀကီးသည္ ကြယ္ေပ်ာက္သြားလိမ့္မည္။ ငါ့စကားမူကား မည္သည့္အခါမွ်ကြယ္ေပ်ာက္လိမ့္မည္မဟုတ္။

32သို႔ေသာ္ ထိုေန႔ရက္၊ သို႔မဟုတ္ ထိုအခ်ိန္နာရီႏွင့္ပတ္သက္၍မူကား ခမည္းေတာ္မွတစ္ပါး မည္သူမွ်မသိ။ ေကာင္းကင္ရွိ ေကာင္းကင္တမန္မ်ားလည္းမသိ။ သားေတာ္လည္းမသိ။

33သတိျပဳ၍ႏိုးႏိုးၾကားၾကားရွိၾကေလာ့။ အေၾကာင္းမူကား ထိုအခ်ိန္သည္ မည္သည့္အခါ၌က်ေရာက္မည္ကို သင္တို႔မသိၾက။

34ဤသည္ကား ခရီးထြက္မည့္လူတစ္ဦးသည္ မိမိအိမ္မွထြက္ခြာရာတြင္ မိမိအေစအပါးအသီးသီးတို႔အား သူတို႔လုပ္ေဆာင္ရမည့္အမႈႏွင့္တကြ အခြင့္အာဏာကိုေပး၍ တံခါးမႉးကိုလည္း သတိႏွင့္ေစာင့္ေနရန္ မွာၾကားသည္ႏွင့္တူ၏။

35သို႔ျဖစ္၍ အိမ္ရွင္သည္ ေမွာင္ရီပ်ိဳးစခ်ိန္၊ သို႔မဟုတ္ သန္းေခါင္အခ်ိန္၊ သို႔မဟုတ္ ၾကက္ဦးတြန္ခ်ိန္၊ သို႔မဟုတ္ နံနက္ေစာေစာအခ်ိန္တို႔ထဲမွ မည္သည့္အခ်ိန္၌ေရာက္လာမည္ကို သင္တို႔မသိေသာေၾကာင့္ သတိႏွင့္ေစာင့္ေနၾကေလာ့။

36သို႔မဟုတ္လွ်င္ သူသည္႐ုတ္တရက္ျပန္လာ၍ သင္တို႔အိပ္ေပ်ာ္ေနၾကသည္ကို ေတြ႕လိမ့္မည္။

37သတိႏွင့္ေစာင့္ေနၾကေလာ့ဟု သင္တို႔ကို ငါဆိုသည့္အတိုင္း လူခပ္သိမ္းတို႔အား ငါဆို၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →