Mark 3

Burmese MSBZ

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1ကိုယ္ေတာ္သည္ ဝတ္ျပဳစည္းေဝးေက်ာင္း ထဲသို႔ တစ္ဖန္ဝင္ေတာ္မူရာ ထိုေနရာ၌ လက္တစ္ဖက္ေသေသာသူတစ္ဦးရွိ၏။

2လူတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုစြပ္စြဲႏိုင္ရန္အတြက္ ဥပုသ္ေန႔၌ ထိုသူအား အေကာင္းပကတိျဖစ္ေစမည္၊ မျဖစ္ေစမည္ကို ေစာင့္ၾကည့္ေနၾက၏။

3ကိုယ္ေတာ္ကလည္း လက္တစ္ဖက္ေသေသာသူအား “အားလုံးေရွ႕၌ မတ္တတ္ရပ္ေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

4ထို႔ေနာက္ လူတို႔အား “တရားေတာ္အရ ဥပုသ္ေန႔၌ ေကာင္းေသာအမႈကိုျပဳအပ္သေလာ၊ သို႔မဟုတ္ ဆိုးေသာအမႈကိုျပဳအပ္သေလာ။ အသက္ကိုကယ္အပ္သေလာ၊ သို႔မဟုတ္ သတ္အပ္သေလာ” ဟု ေမးေတာ္မူ၏။ သို႔ေသာ္ သူတို႔သည္ တိတ္ဆိတ္စြာေနၾက၏။

5ထိုအခါ ကိုယ္ေတာ္သည္ အမ်က္ေတာ္ျဖင့္ ပတ္ပတ္လည္သို႔ၾကည့္ရႈေတာ္မူၿပီး သူတို႔၏စိတ္ႏွလုံးမာေက်ာမႈအတြက္ အလြန္ဝမ္းနည္း၍ လက္တစ္ဖက္ေသေသာသူအား “သင္၏လက္ကိုဆန႔္ေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ သူသည္လည္း လက္ကိုဆန႔္လိုက္ရာ သူ၏လက္သည္ အေကာင္းပကတိ ျဖစ္ေလ၏။

6ထိုအခါ ဖာရိရွဲတို႔သည္ထြက္သြား၍ ကိုယ္ေတာ္ကိုလုပ္ႀကံႏိုင္မည့္အေၾကာင္း ေဟ႐ုဒ္၏လူမ်ားႏွင့္ ခ်က္ခ်င္းတိုင္ပင္ေဆြးေႏြးၾက၏။

7ထို႔ေနာက္ ေယရႈသည္ တပည့္ေတာ္တို႔ႏွင့္အတူ ပင္လယ္ဘက္သို႔ထြက္ခြာသြားေတာ္မူရာ ဂါလိလဲနယ္မွ လူအေျမာက္အျမားတို႔သည္ လိုက္လာၾက၏။ ထို႔ျပင္ ယုဒနယ္၊

8ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕၊ ဣဒုမဲနယ္၊ ေဂ်ာ္ဒန္ျမစ္တစ္ဖက္ကမ္းမွစ၍ တိုင္ရာၿမိဳ႕ႏွင့္ဆီဒုန္ၿမိဳ႕ပတ္ဝန္းက်င္မွ လူအေျမာက္အျမားတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ျပဳေတာ္မူသမွ်တို႔ကိုၾကားသျဖင့္ အထံေတာ္သို႔လာၾက၏။

9လူထုပရိသတ္မ်ားရွိေနေသာေၾကာင့္ ကိုယ္ေတာ္သည္ မိမိကို လူတို႔မတိုးႀကိတ္မိေစရန္ ေလွတစ္စီးကို သူ႔အတြက္အဆင္သင့္ထားရွိမည့္အေၾကာင္း တပည့္ေတာ္တို႔အား မိန႔္ေတာ္မူ၏။

10အေၾကာင္းမူကား ကိုယ္ေတာ္သည္ လူမ်ားစြာတို႔ကိုက်န္းမာေစခဲ့သည္ျဖစ္၍ ေရာဂါေဝဒနာရွိသူအားလုံးတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုတို႔ထိႏိုင္ရန္ တိုးေဝွ႔ၾက၏။

11ညစ္ညဴးေသာနတ္တို႔သည္လည္း ကိုယ္ေတာ္ကိုျမင္ၾကေသာအခါ ေရွ႕ေတာ္၌ပ်ပ္ဝပ္လ်က္ “ကိုယ္ေတာ္သည္ ဘုရားသခင္၏သားေတာ္ျဖစ္ေတာ္မူ၏”ဟု ေအာ္ဟစ္ၾက၏။

12ကိုယ္ေတာ္ကလည္း မိမိအေၾကာင္းကို သိသာထင္ရွားေအာင္မျပဳရန္ ထိုနတ္ဆိုးတို႔ကို တင္းက်ပ္စြာသတိေပးေတာ္မူ၏။

13ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ေတာင္ေပၚသို႔တက္သြား၍ အလိုေတာ္ရွိေသာသူတို႔ကိုေခၚေတာ္မူလွ်င္ သူတို႔သည္ အထံေတာ္သို႔လာၾက၏။

14ထိုအခါ ကိုယ္ေတာ္သည္ တစ္ဆယ့္ႏွစ္ပါးတို႔ကို ခန႔္ထားၿပီးလွ်င္ သူတို႔ကို တမန္ေတာ္ဟူ၍ေခၚေဝၚသမုတ္ေတာ္မူ၏ ။ ဤသည္ကား သူတို႔ကို ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္အတူရွိေစရန္ႏွင့္ သူတို႔ကိုေစလႊတ္၍ တရားေဟာေစကာ

15နတ္ဆိုးတို႔ကိုႏွင္ထုတ္ႏိုင္သည့္အခြင့္အာဏာ ရွိေစရန္အတြက္ျဖစ္၏။

16ခန႔္ထားေတာ္မူေသာတစ္ဆယ့္ႏွစ္ပါးမွာ ေပတ႐ုဟုကိုယ္ေတာ္အမည္ေပးထားေသာ ရွိမုန္၊

17မိုးႀကိဳး၏သားမ်ားဟူ၍အဓိပၸာယ္ရသည့္ ေဗာေနရဂက္ဟုကိုယ္ေတာ္အမည္ေပးထားေသာ ေဇေဗဒဲ၏သားယာကုပ္ႏွင့္ ယာကုပ္၏ညီေယာဟန္၊

18အေျႏၵ၊ ဖိလိပၸဳ၊ ဗာေသာလမဲ၊ မႆဲ၊ ေသာမ၊ အာလဖဲ၏သားယာကုပ္၊ သဒၵဲ၊ မ်ိဳးခ်စ္ပုဂၢိဳလ္ ရွိမုန္ႏွင့္

19ကိုယ္ေတာ္ကိုအပ္ႏွံသည့္ ယုဒဣရွကာ႐ုတ္တို႔ျဖစ္ၾက၏။

20ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္သည္ အိမ္ထဲသို႔ႂကြေတာ္မူရာ လူထုပရိသတ္သည္ တစ္ဖန္စုေဝးလာၾကသျဖင့္ သူတို႔သည္ အစာ ကိုပင္မသုံးေဆာင္ႏိုင္ၾကေပ။

21ကိုယ္ေတာ္၏ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းတို႔သည္ၾကားလွ်င္ ကိုယ္ေတာ္ကိုထိန္းခ်ဳပ္ရန္ ထြက္လာၾက၏။ အေၾကာင္းမွာ “သူသည္ စိတ္ေဖာက္ျပန္ေနၿပီ”ဟု လူတို႔ေျပာဆိုေနၾကေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏။

22ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕မွဆင္းလာေသာ က်မ္းျပဳဆရာတို႔ကလည္း “သူ႔ကို ေဗလေဇဗုလနတ္ပူးေနသည္”ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ “သူသည္ နတ္ဆိုးတို႔၏အႀကီးအကဲကိုအမွီျပဳလ်က္ နတ္ဆိုးတို႔ကိုႏွင္ထုတ္သည္”ဟူ၍လည္းေကာင္း ေျပာဆိုၾက၏။

23ထိုအခါ ကိုယ္ေတာ္သည္ သူတို႔ကိုေခၚ၍ ပုံဥပမာမ်ားျဖင့္ ႁမြက္ဆိုေတာ္မူသည္မွာ “စာတန္သည္ စာတန္ကို မည္ကဲ့သို႔ႏွင္ထုတ္ႏိုင္မည္နည္း။

24ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံသည္လည္း မိမိအတြင္း၌ ဆန႔္က်င္ကြဲျပားေနလွ်င္ ထိုႏိုင္ငံသည္ မတည္ၿမဲႏိုင္ရာ။

25အိမ္ေထာင္စုတစ္စုသည္လည္း မိမိအတြင္း၌ ဆန႔္က်င္ကြဲျပားေနလွ်င္ ထိုအိမ္ေထာင္စုသည္ မတည္ၿမဲႏိုင္ရာ။

26ထိုနည္းတူ စာတန္သည္လည္း မိမိအတြင္း၌ ဆန႔္က်င္ပုန္ကန္လ်က္ ကြဲျပားေနလွ်င္ သူသည္မတည္ၿမဲႏိုင္ဘဲ ဆုံးခန္းသို႔ေရာက္လိမ့္မည္။

27ခြန္အားႀကီးေသာသူကို ဦးစြာမခ်ည္ေႏွာင္လွ်င္ မည္သူမွ် သူ႔အိမ္သို႔ဝင္၍ သူ၏ဥစၥာပစၥည္းမ်ားကို မလုယူႏိုင္။ ခ်ည္ေႏွာင္ၿပီးမွသာ သူ၏အိမ္ကို ေဖာက္ထြင္းလုယူႏိုင္လိမ့္မည္။

28သင္တို႔အား ငါအမွန္ဆိုသည္ကား လူသားတို႔သည္ သူတို႔၏အျပစ္မ်ားႏွင့္ ဘုရားသခင္ကိုေစာ္ကားေျပာဆိုသမွ်ေသာ စကားအားလုံးအတြက္ ခြင့္လႊတ္ျခင္းခံရလိမ့္မည္။

29သို႔ေသာ္ မည္သူမဆို သန႔္ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္ကို ေစာ္ကားေျပာဆိုလွ်င္ ထိုသူသည္ ကာလအစဥ္အဆက္ အျပစ္ခြင့္လႊတ္ျခင္းေက်းဇူးကိုမရရွိဘဲ ထာဝရအျပစ္သင့္ေသာသူ ျဖစ္၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

30ဤသို႔မိန႔္ေတာ္မူျခင္းမွာ သူတို႔က “ကိုယ္ေတာ္ကို ညစ္ညဴးေသာနတ္ပူးေနသည္”ဟု ေျပာဆိုၾကေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏။

31ထိုအခါ ကိုယ္ေတာ္၏မယ္ေတာ္ႏွင့္ညီေတာ္တို႔သည္ ေရာက္လာၿပီး အျပင္၌ရပ္လ်က္ လူလႊတ္၍ ကိုယ္ေတာ္ကိုေခၚၾက၏။

32လူထုပရိသတ္တို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္၏ပတ္လည္၌ ထိုင္ေနၾက၍ ကိုယ္ေတာ္အား “ကိုယ္ေတာ္၏မယ္ေတာ္၊ ညီေတာ္ႏွင့္ ႏွမေတာ္ တို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုရွာလ်က္ အျပင္၌ရွိၾကပါသည္”ဟု ေလွ်ာက္ၾက၏။

33ကိုယ္ေတာ္ကလည္း “မည္သူသည္ ငါ့အမိႏွင့္ငါ့ညီမ်ားျဖစ္သနည္း” ဟု သူတို႔အား ျပန္၍မိန႔္ေတာ္မူ၏။

34ထို႔ေနာက္ မိမိပတ္လည္၌ ဝိုင္းရံလ်က္ထိုင္ေနေသာသူမ်ားကို ပတ္ပတ္လည္ၾကည့္ရႈေတာ္မူ၍ “ၾကည့္ရႈေလာ့။ ဤသူတို႔သည္ ငါ့အမိႏွင့္ငါ့ညီမ်ားေပတည္း။

35အေၾကာင္းမူကား ဘုရားသခင္၏အလိုေတာ္ကိုေဆာင္႐ြက္ေသာသူသည္ ငါ့ညီ၊ ငါ့ႏွမ၊ ငါ့အမိ ျဖစ္၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →