Matthew 12 — Mazanderani GMB (گیله ماز)

4چطور اون خُدای سِرِه دِلِه بَشَه و خودِش و اونه یاران تَقدیس هَبوسِّه نانِشان رِه بُخاردَن، در حالیکه اون نانِشان بُخاردَن هَم اونه وَسین و هَم اونه یارانِ وَسین مَمنوع با، فقط معبدِ کاهِنان اجازه داشتِن اونِه بُخارن.

5مَگِه توراتِ دِلِه نُخوانِسّید که مَعبَدِ کاهِنان با اینکه شَنبِه روز، یَهودیِانِ مَعبَدِ دِلِه، مُقَدَّسِ شَنبِه یه حُکمِ اِشکَنن تَقصیرکار نییَن؟

6شِمِرِه گونَم یِنَفَر ایجه دَرِه که مَعبَد جی گَتِه تر!

7اگِه شُما این جِملِه مَعنی رِه دانِسِّید که گونِه: ”رَحمت خَنَم نه قُربانی،“ بی گُناهِشانِ مَحکوم نُکانِه بِین.

8چونکه انسانِ ریکا مقَدَّسِ شَنبِه صاحاب اِختیارِه.»

9عیسی اوجِه رِه تَرک هَکُردِه و اوشانه عِبادتگاه دِلِه بَشَه.

10ایتا مَردَای اوجِه دَبا که اونه ایتا دَس چُلاق با. اوشان عیسی یِه جی بَپُرسیَن: شَنبِه روز شَفا هَدَن جایزِ؟» اَلبَتَر اوشانه نیَّت این با که ایتا بَهانِه اونه مُتَهَم هَکُردَن وَسین پیدا هَکونَن.

11عیسی اوشانه باَگوته: «کُدام ایتا از شُما اگِه اونه گوسِند مُقَدَّس شَنبِه چاهِ دِلِه دَکِه نَشونِه اونه دِرگا بیارِه. مَگِه اون گوسِند نَگیرنید و چاهِ جی دِرگا نیارِنید؟

12چَنّی بیشتر آدمی گوسِند جی با اَرزِشتَرِه، پَس خُجیرِ کارِ اَنجام هَدَن مُقَدَّس شَنبِه یه دِلِه جایزِ.»

13ایما عیسی اون مَردَای رِه باَگوته: «تیِ دَسِ دِراز هَکُن!» اون خودشه دَسِ دِراز هَکُردِه و اونه دَس شَفا بِیته و اون ایتا دَسِ مِثان خُجیرهَبا.

14وَلی عُلَمایِ فِرقِه فَریسی عِبادَتگاهِ جی دِرگا بَشَن و همدیگَرِ هَمرَه دَسیسِه دَچییَن چطورعیسی رِه بَکوشِن.

15وَختی عیسی اوشانه نَقشِه یه جی خَبَردار هَبا، اوجِه یه جی بَشَه. اِزدِحام زیادی اونه دُمّال بَشَن و اون تمام مَریضانِ شَفا هَدَه

16و اوشانه دَستور هَدَه که اونِ بارِه هیچ کَسِ هَمرَه گَب نَزَنِن.

17این اتّفاق دَکِته تا اِشعَیایِ پِیغَمَبر پیشگویی به حقیقت بَرِسِه كه باَگوته:

18«اینه می خادِم که اونه انتِخاب هَکُردَم، اون می عَزیزِ که می جان اونه جی راضیِه. می روحِ اونه سَر نَنَم تا قومِشان رِه عِدالَت هَمرَه داوَری هَکونه.

19اون هیچ کَسِ هَمرَه دَعوا نُکانه و داد نَزَنِه، هیچ کَس اونه صِدا رِه کوچه یه دِلِه نِشنَوِنِه.

20کاچولِه لَلِه رِه نِشکِندِنِه نیم سوزِ فیتیلِه رِه نَکوشانِّه، این کارانِ کانه تا عِدالَتِ بَرقَرار هَکونه.

21اونه اِسم تمام قومان وَسین مایِه اُمید هیسه.»

22ایما مَردُم ایتا آلبَزه رِه عیسی یِه وَرجه بیاردَن که کور و لال با، عیسی اونه شَفا هَدَه اونجورکه بَتَّنِسِّه بَینِه وگَب بَزَنِه.

23مَردُم بُهت هَکُردن باگوتَن: «این مَردای هَمون داوود ریکا نییِه؟»

24وَلی وَختی عُلَمایِ فَریسی اینه بِشنَوِسَّن باگوتَن: «این مَردَای آلِشانِ بِعِلزِبول کُمَک هَمرَه که آلِشانِ رَئیسِ دِرگا کانه!»

25عیسی اوشانه خیال جی باخَبَر هَبا و اوشانه باَگوته: «هر مَملِکَتی خودش عَلِیه قسمَت هَبو، از بِین شونِه، وَ هر شَهر یا سِرِه ایی که خودشِ عَلِیه قسمَت هَبو، دَوام نیارنِه.

26اَگِه شِیطان، شِیطانِ دِرگا هَکونه خودشِ عَلِیه قسمَت بونه، پس چِطور اونه حُکومَت دوام هارنه؟

27اَگِه مَن بِعِلزِبول کُمَکِ هَمرَه، آلِشانه درگا کانَم، شیمی شاگِردان کیِه کُمَکِ هَمرَه اوشانه دِرگا کانَن؟ پس اوشان خودشان شِمِره قِضاوَت کانَن.

28وَلی اَگِه مَن خُدای روح قوَّتِ هَمرَه آلِشانِ دِرگا کانَم، این نِشان دَنه خُدای پادشاهی شِمِره بَرِسییَه.

29یا چطور یِنَفَر تانهِ ایتا رَسدارِ مَردَای سِرِه یه دِلِه بوشو و اونه مال و مَنالِ تاراج هَکونه، غیر از اینکه اوَّل اونه دَس و لِنگِ دَبِدِه. اونوَخت تانه اونه سِرِه رِه غارت هَکونِه.

30«هرکی می هَمرَه دَنیِه می عَلِیه و هر کی می هَمرَه جَمع نَکُنِه تار و مار سازِنِه.

31پَس شِمِرِه گونَم هر جور گُناه یا کُفری که اِنسان هَکوردِه بو آمرزیده بونه، غیر از اینکِه روح القُدُس عَلِیه کُفر باگو، این کُفر آمرزیده نَبونه.

32هَر کی انسانِ ریکای عَلِیه گَبی بزِنِه، آمرزیده بونه، وَلی هَر کی روح القُدُس عَلِیه گَب بَزِنِه، اصلاً آمرزیده نَبونه، نه این دورِه و نه اون دورِه یه دِلِه.

33«اَگِه خُجیرِ میوِه خَنید، شیمی دار بایِسّی خُجیر هَبو، بَدِ دار بَدِ میوِه به بار هارنه. چونکه دارِ اونه میوه یه جی شَئنِه بِشناختَن.

34اِی اَفعی زادِگان، شُما که شَریرِآدَم هیسین چِطور تانین خُجیرِ گَب بَزِنین؟ چون زبان اونچه یه جی که دِل اونه جی پُرِ، گَب زَنه.

35خُجیر مَردَای خودشه دِل خُجیراَمبارِ جی خوبی به بار هارنه و بَدِ مَردَای خودشه دِل بَدِ اَمبارِ جی بَدی به بار هارنه.

36«شِمِره گونَم بازخواس روز دِلِه تمام مَردُم بایسّی هر مُفتِ گَبی که بَزَن رِه جَواب هَدَن.

37چونکه طِبقِ شیمی گَب یا تبرَئِه بونید و یا مَحکوم.»

38ایما چَن تَن اَز توراتِ مُعَلِمین و عُلَمایِ فَریسی عیسی رِه باگوتَن: «اِی اُسّا خَنیم تی جی ایتا نِشانه بَینیم.»

39وَلی عیسی جَواب هَدَه: «زَناکار و شَریرِ قوم ایتا نِشانه خَنِن، وَلی تَنها نِشانِه ایی که اوشانه هَدَه بونه، یونسِ پِیغَمبَرِ نِشانِئِه.

40هَمونجور که یونس سِه شُو و سِه روز ایتا گَتِه ماهی یه شِکَمِ دِلِه بُمانِسّه با، انسانِ ریکا هَم، سِه شُو و سِه روز زَمینِ دِلِ میَن ماندِنِه.

41داوَری یه روز نینوایِ مَردُم این نَسلِ هَمرَه وَرِسِنَن و این نَسلِ مَحکوم کانَن، چونکه نینوایِ مَردُم وَختی یونسِ موعظه رِه بِشنَوِسَّن توبِه هَکُردَن، اَسِه کَسیکه ایجه دَرِه، یونسِ جی گَته تَرِه.

42جُنوبِ مَلَکِه داوَری یه روز وَرِسِنِه و این نَسل مَردُم رِه مَحکوم کانه، چونکه اون، دُنیایِ اُجارِ جی بوما تا سُلیمانِ پادشاهِ حِکمَتِ بِشنوئهِ، اَسِه کَسیکه ایجه دَرِه، سُلِیمان جی گَتِ تَرِه.

43«وَختی پَلیدِ روح یِنَفَر جی دِرگا هَنهِ، کِلاتِ دِلِه گَردَنِه تا یِه جا اِستراحتِ وَسین پیدا هَکونه. وَلی پیدا نُکانِه.

44اون موقه گونِه ”به اون سِرِه ایی که اونه جی بومَم، وَگَردِنَم.“ پَس وَگَردِنِه و اون سِرِه رِه خالی و ساجِه بَزِه و تَمیز هَکُردهِ دینه،

45ایما شونِه و هفت روح خودِشِه جی بَدتَر جَمع کانه و هارنه، اوشان همه هَنِن و اوجِه ساکِن بونَن سرآخَر اون آدَم اَوَّلِ جی هَم بَدتَر بونه. این بَلا این بَدِ نَسلِ سَر هَم هَنِه.»

46همون موقه که عیسی مَردُمِ هَمرَه دَبا گَب بَزنه، اونه مآر و اونه اَداشان بومَن و دِرگا ایسَبان، خَسِن اونه هَمرَه گَب بَزِنِن.

47یِنَفَر عیسی رِه باَگوته: «تی مآر و تی اَداشان دِرگا هیسَن و خَنِن تی هَمرَه گَب بَزِنِن.»

48عیسی باَگوته: «می مآر کیِه؟ می اَداشان کییَن؟»

49خودشه دَسِ هَمرَه شاگِردان اِشارِه هَکُردِه و باَگوته: «ایشان می مآر و اَداشانَن.

50هر کی می آسِمانی پیَره خواسِّه رِه اَنجام هَدِه، اون می اَداش و خاخُر و مآر هیسه.»