Romans 1

Mazanderani WMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی)

Jump to: Chapter 2 →

1پولُسی طرفی جا، مَسیحْ عیسایی نوکَر، گه رِسالتی سِه بَخونِس بَوِه و خِدایی اِنجیلی سِه وَقف بَوِه؛

2هَمون اِنجیلی گه پِشتر خِدا، شی پِیغمبَرِنی طریقی جا، مِقَدّسِ کیتابهایی دِلِه وی وعده رِه هادا وِه،

3و وی ریکائی خَوَری، گه جسماً داوودی نَسلی جا دِنیا بیمو،

4و طبقِ روحِ قدوسیت شی زینِّه بَووئنی هَمرا مِردِگونی جا، قِوّتی دِلِه اعلام بَوِه گه خِدایی ریکائِه، یَعنی اَمِه خِداوند عیسی مسیح.

5خِدا مسیحی طریق اَمارِه فیض هادا تا وی رسولِن ووئیم و دِشتِه قومیشونِه رانِمایی هاکِنیم گه مسیحی اِسمِ ایمون بیارِن و ویجا اطاعت هاکِنِن.

6و هَین شِمِسِه هَم هَسِّه، گه بَخونِس بَوِنی تا عیسی مَسیحی سِه ووئین؛

7دِشتِه اونانیسِه گه رومی شهری دِلِه دَرِنِه، گه خِدا وِشونِه دوس دارنِه و بَخونِس بَوِنِه تا خِدایی مِقَدّسِ قوم ووئِن: فیض و صِلح و سلامتی اَمِه پیر، خِدا، و خِداوند عیسی مَسیحی طَرفی جا، شِمِسِه بیِه.

8اَوّلَاً گه، شی خِدارِه عیسی مَسیحی طریق، شِما هَمه ای خاطری شِکر کِمِّه، چون شِمِه ایمونی اَوازِه دِشتِه دِنیایی دِلِه دَپیتِه.

9چون خِدایی گه وِرِه دِشتِه شی دِل و جانی هَمرا، وی ریکائی اِنجیلی کاری دِلِه دِ خِدمت کِمِّه میسِه گِواهی دِنِه گه چِتی یَکسرِه شی دِعاهایی دِلِه شِمارِ یاد اُرمِه

10همِش شی دِعاهایی دِلِه خوایمِه گه، اگه خِدا بَخواد سرآخر بَتِنِم شِمِه بَئینی سِه بیئِم.

11چون شِمِه بَئینی سِه ذوق دارمِه تا روحانی عطایا شِمِه ایمونی تقویتی سِه شِمارِ هادِم-

12یَعنی تا اَما همدیری ایمونی هَمرا دلگرم بَووئیم، هَم مِن و هَم شِما.

13اِی بِرارِن، نَخوایمِه بی‌خَوَر ووئین گه چَنکَش خوایسِمِه شِمِه وَر بیئِم، ولی هر کَش یَچی پِش بیمو. خوایمِه گه شِمِه میِن هَم اَقّدی محصولی دِرُو هاکِنِم، هَمونجور گه دییَر غیریهودیِنی میِن هاکِردِمِه.

14مِن شِرِه هَم یونانیِن، هَم بَربَریشون، هَم حکیمِن و هَم نادونِنی مدیون دِمِّه.

15هَینِسه، خِیلی ذوق دارمِه اِنجیلِ شِمِسِه گه رومی دِلِه زندگی کِنِنی، اعلام هاکِنِم.

16چون مِن اِنجیلی جا خِجالتی نارمِه، چونگه اِنجیل خِدایی قوّتِ هر کَسی نِجاتی سِه گه ایمون بیارِه، اَوَّل یهود و اَزما غیرِیهود.

17چون اِنجیلی دِلِه، هون صالحی ای گه خِدایی جائه آشکار وونِه، گه اوَّل تا آخر ایمونی سَر پابرجائه. هَمونجور گه حَبَقوقِ پِیغمبری کیتابی دِلِه بَنوشت بَوِه: «صالِح آدَمِن ایمونی هَمرا زندگی کِنِنِه.»

18چون خِدایی غضَب آسِمونی جا هر جور بی خِدایی و آدمِنی ناراسی ای سَر اِنِه، گه شی ناراسی ای هَمرا حَیقَتِ از بِین وَرِنِه.

19چون اونچی خِدایی جا بِشِنِه بِشناسین وِشونی سِه مَعلومِه، چون خِدا اونِه وِشونی سِه معلوم هاکِردِه.

20چون خِدایی هون صِفات گه نِشِنِه بَئین، یَعنی وی اَبَدی قِوّت و ذاتِ الهی، از موقِه ای گه دِنیا خَلق بَوِه، هون چیایی دِلِه گه بَسات بَوِه، واضح بَئی وونِه، پَس وِشون هیچ ویهومِه ای نارِنِه.

21چون هر چَن خِدارِه بِشناسینِه، ولی وِرِه هِتی خِدایی تَرا حِرمَت نِشتِنِه و شِکر نَکِردِنِه، بَلگی شی فِکری دِلِه هیچ و پوچی گرفتار بَوِنِه و وِشونی نِفهمِه دِلیشونِه تاریکی بَیتِه.

22هر چَن اِدّعا کِردِنِه حکیمِنِ، نادون بَوِنِه

23و وِشون خِدایی اَبَدی جَلالِ، هون بِتهایی هَمرا گه آدَمِ فانی و پرندِگون و حیوونِن و خَزَندِگونی تَرانِه عَوَض هاکِردِنِه.

24پس خِدا هَم وِشونِه، شِه وِشونی دِلی هوا و هَوسهایی دِلِه ناپاکی ای هَمرا وِل هاکِردِه، تا شی تَنِ شی میِن بی حِرمت هاکِنِن.

25چون وِشون هون حَیقتی گه خِدایی خَوَری هَسِّه رِه دِرویی هَمرا عوض هاکِردِنِه و مخلوقِ، خالقی عوض پَرَسِش و خِدمت هاکردنِه، خالقی گه وِنِه تا اَبَد وِرِه پَرَسِش هاکِردن، آمین.

26هَینسِه خِدا هَم وِشونِه شرم آورِ هوا و هوسهایی دِلِه وِل هاکِردِه. چونگه وِشونی زَناکِنِن، طبیعی رابِطه رِه غیرطبیعی رابطه ای هَمرا عوض هاکِردِنِه؛

27هَینسِه، مَرداکِنِن هَم طبیعی رابطه ای جا زَناکِنِنی هَمرا دَس بَکِشینِه، و هَمدیری هَوا و هوسی تَشی دِلِه بَسوتِنِه. مَرد، مَردی هَمرا شرم آورِ کارا هاکِردِه، و شی بَدِ کارایی مِکافاتِ بَیتِنِه.

28از اوجِه گه خِدایی بِشناسیَن وِشونی سِه اِرزِشی ناشتِه، خِدا هَم وِشونِه بَد بَدِ فکرهایی دِلِه وِل هاکِردِه تا هون کاری گه نِیسِه هاکِنِنِ، اَنجام هادِن.

29وِشون هر جور نادِرسی، شِرارَت، طمع و بدخواهی ای جا پِرِنِه. وِشون حَسودی، قَتل، دَعوا، فَریب و بدخواهی ای جا پِرِنِه. وِشون پِشتِ سَر گُو،

30تِهمت‌زَن، خِدایی دِشمنِن، گستاخ و مغرورِنِه، و شِرِه بالِنِه. شَریرانه کارایی هاکِردَنی سِه، جدیدِ راها دِرِس کِنِنِه. و شی پیر و ماری گَبی جا اطاعت نَکِنِنِه،

31نِفهم و بی‌وفا، بی‌عاطفه و بی‌رحمِنِه.

32با هَینگه خِدایی عادِلانِه حِکمِ دِنِّنِه گه اونانیگه هینجور کارارِه کِنِنِه وِشونی مِکافات بَمِردَنِ، نا فقط شِه اونانِه اَنجام دِنِنِه، بَلگی اونانیگه هَین کارارِ کِنِنِه رِه هَم، تأیید کِنِنِه.

Jump to: Chapter 2 →