Romans 15

Mazanderani WMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی)

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →

1اَما گه قَویمی، وِنِه اونانیگه ضعیفِنِ رِه تَحمِل هاکِنیم و شی خِشال هاکِردنی دِمال دَنیوئیم.

2هر کِدیم از اَما وِنِه هر خِبِ چی ای گه شی هَمسادِه ای دِلِه وینِّه همونی خَوَری وِرِه خِشال هاکِنِه، تا وی ایمونی تقویتی باعث بَوو.

3چون مَسیح شی خِشال هاکِردنی دِمال دَنیوِه، بلگی هَمونجور گه داوودی مزموری دِلِه بَنوِشت بَوِه: «اونانیگه تِرِه سَراکو کِردِنِه ای سَراکو، می سَر دَکِتِه.»

4چون هر چی گه قدیم قدیما بَنوِشت بَوِه، اَمِه تعلیمی سِه وِه تا پایداری و هون دلگرمی ای هَمرا گه مِقَدّسِ نِوشتِه ها دِنِه، اِمید داریم.

5ووئه گه، خِدایی گه پایداری و دلگرمی دِنِه، شِمارِ عطا هاکِنِه تا اونجور گه مَسیحْ عیسایی خواسِّه ای هَمرا جورِ هَمدِیَری هَمرا مِدارا هاکِنین،

6تا با هَم، یَکدِل و یَک زِوون، خِدا یَعنی اَمِه خِداوند عیسی مَسیحی پیرِ جلال هادین.

7پَس هَمونجور گه مَسیح شِمارِ گرمی ای هَمرا قَبول هاکِردِه، شِما هَم هَمدِیَرِ گرمی ای هَمرا قَبول هاکِنین تا خِدا جَلال بَیرِه.

8چون شِمارِ گِمِه گه مَسیح ختنِه بَوِه ایشونی نوکر بَوِه تا خِدایی راسی رِه هَم هادِه، تا هون وعده هایی گه خِدا اَمِه اجدادِ هادا وِه رِه، تأیید هاکِنِه،

9و تا غیرِیهودیِن، خِدارِه وی رَحمتی خاطری جلال هادِن. هَمونجور گه مِقدّسِ نِوِشتِه هایی دِلِه بَنوِشت بَوِه: «پس مِن تِرِه غیرِیهودیِنی دِلِه حمد و ثَنا کِمِّه، و تی اِسمی هَمرا آواز خُومِّه.»

10اَی هَم گِنِه: «اِی غیرِیهودین، وی قومی هَمرا خِشالی هاکِنین!»

11و اَی هَم مزموری کیتابی دِلِه گِنِه: «اِی دِشتِه غیرِیهودیِن، خِداوَندِ حمد و ثنا هاکِنین! ووئه گه دِشتِه مَردِن وِرِه جلال هادِن.»

12و یَکَش دییَر اِشعیای پیغمبر هَم گِنِه: «یَسایی بِنِه اِنِه، اونیگه پِرِسا تا غیرِیهودیِنی سَر حِکمرونی هاکِنِه؛ غیرِیهودیِن وِرِه اِمید وَنِّنِه.»

13ووئه خِدایی گه اِمید دِنِه شِمارِ ایمونی دِلِه، خِشالی و آرامشی جا پِر هاکِنِه، اونجور گه روح القُدُسی قِوّتی هَمرا، اِمیدی جا پِر ووئین.

14اِی می بِرارِن، مِن شِه مِطمعنمِه گه شِما شِه خِبی ای جا پِرِنی، و کامِلِ معرفتِ دارِنی و بَتِنِّنی هَمدیرِ تعلیم هادین.

15ولی خِیلی جِسارت هاکِردِمِه، چن تا مَطلَبِ شِمِسِه بَنوِشتِمِه، تا اونانِه شِمِه یاد بیارِم، چون خِدا هَین فیضِ مِنِه هادا

16گه غیریَهودینی سِه، مَسیحْ عیسایی نوکر ووئِم و خِدایی اِنجیلی خِدمت هاکِردنی سِه کاهِنی هاکِنِم، تا غیریهودیِن یَتِه قابِلِ قَبولِ هَدیِه خِدایی پِش ووئِن گه روح القُدُسی طَریقی جا تَقدیس بَوِه.

17پَس مِن مَسیحْ عیسایی دِلِه هَین خِدمتی گه خِدایی سِه دِ کِمِّه رِه دلیلی دارمِه گه افتخار هاکِنِم.

18چون جِرأت نَکِمِّه هیچی ای جا گَب بَزِنِم، اِلّا اونچی گه مَسیح می طریق اَنجام هادا، تا غیرِیَهودیِنِ ایمونی مِطیع هاکِنَم، شی گَب و کارایی طریقی جا.

19وی، هَینِه نِشونِه ها و معجِزِاتی قوّتی هَمرا یَعنی خِدایی روحی قِوّتی هَمرا اَنجام هادا، اونجور گه اورشلیمی جا تا ایلیریکوم بوردِمِه، و کاملاً مسیحی اِنجیلی خدمتِ اَنجام هادامِه.

20هَمِش می آرِزو هَین وِه گه یَجایی اِنجیلِ موعظه هاکِنِم گه مَسیحی اِسمِ نِشنُس وون، تا نَوو گه مِن یَنَفر دییَری پِئی سَر بَنایی بَساجَم،

21هَمونجور گه اِشعیای پِیغمبری کیتابی دِلِه بَنوِشت بَوِه: «اونانیگه ویجا بی‌خَوَر وِنِه، وینِّنِه و اونانیگه نِشنُس وِنِه، فَهمِنِنِه.»

22هَینی خاطریِه گه چَن کَش خوایسِمِه شِمِه وَر بیئِم ولی نَوِه.

23ولی اِسا چون هَین مَنطقِه هایی دِلِه، دِ کاری نَمونِسِه گه هاکِنِم، و از اوجِه گه خِیلی سا‌لِ مِشتاقمِه شِمِه وَر بیئِم،

24اِمید دارمِه گه وختی دِ اِسپانیا شومِه، شی راهی سَر شِمارِ بَوینِم تا بعد از اونگه اَقدّی شِمِارِ بَئيمِه، مِنِه اوجِه ای سَفری دِلِه کِمَک هاکِنین.

25ولی اَلَن خوایمِه اورشلیمی شهری سِه بورِم تا اوجِه مِقَدَّسینی سِه کِمکِ مالی بَوِرِم،

26چون مقدونیه و اَخائیه ای کلیساها خواینِنِه اورشلیمی مِقدَّسینی فقیرِنی سِه کِمکِ مالی جَم هاکِنِن.

27وِشون شِه خوایسِنِه هَین کارِ هاکِنِن؛ و راساسی هَم وِشون، اورشلیمی ایموندارِنی مَدیون وِنِه. چون اگه غیریهودیِن، یَهودیِنی روحانی برکاتی دِلِه شریک بَوِنِه، یَهودیِن هَم وِنِه برکاتِ مالی ای دِلِه وِشونِه خِدمت هاکِنِن.

28پس، وختی هَین کارِ تُوم هاکِردِمِه و اونچی گه جَم بَوِه وِه رِه، وِشونی دَس بَرِسانیمِه، شِمِه راهی جا اِسپانیایی سِه شومِه.

29دِمِّه وختی گه شِمِه وَر بیئِم، مسیحی برکتی هَمرا گه فِراوونِ اِمِه.

30اِی بِرارِن، اَمِه خِداوند عیسی مَسیح و روح القُدُسی مِحبتی خاطری، شِمه جا خواهِش کِمِّه گه خِدایی وَر هَمِش میسِه دِعا هاکِنین، و هَین کاری هَمرا می خِدمتی دِلِه شریک ووئین.

31تا یَهودیه ای بی ایمونِنی جا، جان سالِم به‌ دَر بَوِرِم و می خِدمَت اورشلیمی سِه مِقَدَّسینی وَر قَبول بَوو.

32اَزما، خِدا بَخواد ذوقی هَمرا شِمِه وَر بیئِم تا شِمه وَر می جان تازِه بَوو.

33خِدای صِلح و سلامتی شِما هَمه ای هَمرا دَوو. آمین

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →