Mark 10 — Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)

1عیسی کفرناحومِ شَهرِ جِم بیرون بییَمو و یَهودیهِ مَنطقه و اُردُنِ رودخانهِ اون دَس بُورده. اَی هم جَمیِّت وه دور جَمع بَینه، وه طِبق شه عادت، وِشونِ تَعلیم دائه.

14عیسی وَختی اینِ بَدیئه، عَصِبانی بَییه و شه شاگِردونِ بااوته: «بییِلین وَچون مِ پَلی بِیِّن؛ وِشونِ دَمِ نَیرین، چوون خِدائه پادشاهی این طی آدِمونِ وِسه هَسه.

15حَییقَتاً، شِما ره گامبه، هر کی خِدائه پادشاهی ره وچهِ واری قبول نَکِنه، هیچ وَخت اونِ دِله نَشونه.»

16بعد وَچونِ کَشه بَییته، شه دَسِ وِشونِ سَر بییِشته و وِشونِ بَرکَت هِدا.

17وَختی عیسی راه دَکِته، یِتا مَردی دوو بَییته بییَمو، عیسیِ روب رو زانو بَزو و وه جِم بَپِرسیه: «اِی خوارِ اِسّا، وِنه چی هاکانِم تا اَبدی زندگیِ وارث بَووِم؟»

18عیسی وه ره بااوته: «چه مِ ره خوار خوندِنی؟ هیچ کی خوار نییه به جِز خِدا.

19اَحکامِ دوندی: ”قَتل نَکِن، زِنا نَکِن، دِزدی نَکِن، دِراغِ شِهادِت نده، حِقّه بازی در نیار، شه پییِرمارِ اِحترام بییِل.“

20اون مَردی عیسیِ جِواب بااوته: «اِسّا، تِمومِ اینا ره از جِوونی به جا بیاردِمه.»

21عیسی مِحَبّتِ هِمراه وه ره هارِشیه و بااوته: «تِ یه چی کَم دارنی؛ بور هر چی دارنی ره بَروش و وه پولِ فقیرونِ هاده که آسمونِ دِله گنج دارنی. بعد بِرو و مِ ره پیروی هاکان.»

22اون مَردی این گَبِ جِم دلسرد بَییه و غصّهِ هِمراه اونجهِ جِم بُورده، چوون خَله پول دار بییه.

23عیسی، دُورِ وَرِ هارِشیه، شه شاگِردونِ بااوته: «چَنده سختِ پولدارون خِدائه پادشاهیِ دِله بورِن!»

24شاگِردون وه این گَب هائه جِم تَعَجِّب هاکاردِنه. ولی عیسی اَت کَش دییه وِشونِ بااوته: «وَچون، خِدائه پادشاهی دِله بُوردِن، چَنده سَختِ!

25شِتِرِ رَد بَیِّن، دَرزِنِ سولاخِ جِم آسونترِ از پولدارِ بُوردِن، خِدائه پادشاهیِ دِله ئه.»

26شاگِردون خَله بِهت هاکاردِنه و عیسی ره بااوتِنه: «پَس کی تونده نِجات بَیره؟»

27عیسی وِشونِ هارِشیه و بااوته: «این، آدِمِ وِسه مَحالِ، ولی خِدائه وِسه این طی نییه؛ چوون خِدائه وسه هیچی مَحال نییه.»

28بعد پِطرُس عیسی ره بااوته: «هارِش، اِما همه چیِ جِم دَس بَکِشیمی و تِ دِمبال بییَمومی.»

29عیسی بااوته: «حَییقَتاً، شِما ره گامبه، هیچ کس دَنیه که مِ خاطِری و انجیلِ خاطِری، سِره یا بِرار یا خواخِر یا مار یا پییِر یا وچه یا شه مِلکِ دَس بَییته بوئه،

30و این دِنیائه دِله رَنج و زَحمِتی که ویندِئه هِمراه صد بِرابر ویشتر سِره و بِرار و خواخر و مار و وَچه و مِلک به دَس نیاره، و اون دِنیائه دِله هم اَبَدی زندگی وه قِسمِت نَووه.

31ولی خَیلیا که اَوِّلین هَسِنه آخِرین بونِنه، و آخِرینا اَوِّلین بونِنه!»

32وِشون اورشَلیمِ راه دِله دَینه و عیسی وِشونِ جِم جلوتر راه شیه. شاگِردون تَعجِّب هاکاردِنه و کِسایی که وِشونِ دِمبالِ سَر شینه، بَتِرسی بینه. اَت کَش دییه عیسی اون دِوازده شاگردِ یِتا گوشه بَوِرده و اونچی که خواسه وه سَر بِیّه ره، وِشونِ وِسه بااوته.

33عیسی بااوته: «هارِشین، دَره اورشَلیم شومبی. اِنسانِ ریکا ره مَعبِدِ گَت گَتِ کاهِنون و توراتِ مَلِّمونِ دَس تَسلیم کاندِنه. وِشون وه ره مَرگِ مَحکوم کاندِنه و غیرِ یَهودیونِ دَس اِسپارِنِنه.

34وِشون وه ره مَسخره کاندِنه، وه سَر خِلّیک دِم دِنِنه و وه ره شِلّاق زَندِنه و کُشِنِنه و بَعد از سه روز وه زِنده بونه.»

35زِبدیِ ریکائون، یَعقوب و یوحنا، عیسی پَلی بییَمونه و بااوتِنه: «اِسّا، خواهش کامبی اونچی تِ جِم خوامبی ره اَمه وِسه هاکانی!»

36عیسی وِشونِ بااوته: «چی خوانِنی شِمه وِسه هاکانِم؟»

37وِشون بااوتِنه: «اِجازه هاده تِ جِلالِ دِله، یِتا تِ راسِ دَس و یِتا دییه تِ چَپِ دَسِ وَر هِنیشیم.»

38عیسی وِشونِ بااوته: «شِما نَدوندِنی چی خوانِنی. شِما توندِنی اون پیالهِ جِم که مِن نوشِمبه، بَنوشین و غسلِ تَعمیدیِ که مِن گِرمه ره بَیرین؟»

39بااوتِنه: «اَره، تومبی.» عیسی بااوته: «اون پیالهِ جِم که مِن نوشِمبه، نوشِنِنی و تَعمیدیِ که مِن گِرمه ره گِرنِنی.

40ولی مِ دَس نییه که بارِم کی مِ راسِ دَس و کی مِ چپِ دَسِ وَر هِنیشه. این جاها اونایی وِسه ئه که وِشونِ وِسه حاضر بَییه.»

41وَختی ده شاگرد دییه این جَریانِ جِم خَوِردار بَینه، یَعقوب و یوحنائه جِم خَله عَصِبانی بَینه.

42عیسی وِشونِ شه پَلی صدا هاکارده و بااوته: «شِما دوندِنی اونایی که دییه قوم هائه حاکِمون بَخوندِسه بونِنه، مَردِمِ حِکمرونی کاندِنه و رئیسون اونایی ره که شه دَسِ بِن دارنِنه ره زور گانِنه.

43ولی شِمه میون این طی نَبوئه. هر کی خوانه شِمه میون گَت بوئه، وِنه شِمه نوکِر بوئه.

44و هر کی خوانه شِمه میون اَوِّل بوئه، وِنه همهِ غِلام بوئه.

45چوون حَتَّی اِنسانِ ریکا نییَمو تا وه ره خِدمت هاکانِن، بلکه بییَمو تا خِدمِتِ هاکانه و شه جانِ خَیلیائه آزادیِ وِسه فِدا هاکانه.»

46وِشون اَریحائه شَهر بییَمونه. وَختی عیسی شه شاگِردون و جَمیِّتِ هِمراه اَریحائه جِم بیرون شیه، یِتا کورِ گِدا که وه اسم بارتیمائوس بییه، وه راه سَر نیشته بییه، بارتیمائوس تیمائوسِ ریکا بییه.

47بارتیمائوس وَختی بِشنُسه که عیسیِ ناصریه، داد بَکِشیه و بااوته: «ای عیسی، داوودِ پادشاهِ ریکا، مِ ره رَحم هاکان!»

48خَیلیا وه ره تَشِر زونه و گاتِنه که ساکت بوئه، ولی وه ویشتر داد زوئه که: «ای داوودِ پادشاهِ ریکا، مِ ره رحم هاکان!»

49عیسی اِیست هاکارده و بااوته: «وه ره صِدا هاکانین.» پَس اون کورِ مَردی ره صدا هاکاردِنه، وه ره بااوتِنه: «تِ دِل قِرص بوئه! پِرِس دَره تِ ره صدا کانده.»

50بارتیمائوس شه قَوا ره یِتا گوشه دِم هدا، بَپِرِسه و عیسی پَلی بییَمو.

51عیسی وه جِم بَپِرسیه: «چی خوانی تِ وسه هاکانِم؟» کورِ مَردی جِواب هِدا: «اِسّا، خوامبه مِ چِش سو دَکِفه.»

52عیسی وه ره بااوته: «بور که تِ ایمون تِ ره شِفا هِدا.» دَرجا اون مَردیِ چِش سو دَکِته و عیسیِ دِمبالِ سَر راه دَکِته.