Mark 4

Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1اَت کَش دییه عیسی دریائه پَلی تَعلیم هِدائِنِ شِروع هاکارده. یَته خَله جَمیِّت وه دور جَمع بَینه، ‌جوری که مجبور بَییه یِتا لتکا که دریائه دِله دَییه ره سِوار بَووه و وه دِله هِنیشه، و تِمومِ جمیَّت دریالُو دَینه.

2عیسی یَته خَله چیا ره مَثِلهائه هِمراه وِشونِ یاد هِدا. وه اون مووقه که دَییه تَعلیم دائه وِشونِ بااوته:

3«گوش هادین! یِتا روز یِتا بَرزگر تیم بَپاشیئِنِ وِسه زِمینِ سَر بُورده.

4وَختی تیم پاشیه، اَت کَم راه دِله دَکِته و پَرِنده ها بییَمونه و اونا ره بَخُردِنه.

5اَت کَم دییه سَنگلاخِ زِمینِ دِله دَکِته که خَله گِل نِداشته. پَس زود سَر بَکِشیه، چوون اونجهِ گِل عمیق نَییه.

6ولی وَختی خِرشید دَر بییَمو، بَسوتِنه و چوون بِنه نَوِسه بینه خِشک بَینه.

7اَتِ کَم تیم هم تَلی هائه دِله دَکِته. تَلی ها سَر بَکِشینه، اونا ره خفه هاکاردِنه و اون تیم ها بار نیاردِنه.

8ولی بَقیه تیم ها خوارِ گِلِ دِله دَکِته و نوچ بَزونه، سَر بَکِشینه و بار بیاردِنه و زیاد بَینه، بَعضی سی، بَعضی شصت و بَعضی صد بِرابر بار بیاردِنه.»

9بعد عیسی بااوته: «هر‌ کی گوشِ شِنِوا دارنه، بِشنُئه.»

10وَختی که عیسی تینا بییه، اون دِوازه نَفِر و اونایی که وه دورِ وَر دَینه مَثِلهائه خَوِری وه جِم بَپِرسینه.

11عیسی وِشونِ بااوته: «خِدائه پادشاهیِ رازِ بِفَهمِسِن شِما ره هِدا بَییه، ولی بیرونی مَردِمِ وِسه، همه چی ره وِنه مَثِلِ هِمراه وِشونِ بارِم؛

12تا: «حَییقَتاً بَوینِن، ولی نِفَهمِن، حَییقَتاً بشنُئِن، ولی وِشونِ حالی نَووه، تا نَکِنه بَردَگِردِن و آمِرزیده بَووِن!“

13بعد عیسی وِشونِ بااوته: «این مَثِلِ نِفَهمِنِنی؟ پَس چی طی دییه مَثِلا ره فَهمِنِنی؟

14بَرزگر خِدائه کِلامِ کارِنه.

15بَعضی مَردِم، راهِ وَرِ تیم هائه وارینه، همونجه که کِلام دَکاشته بونه؛ اونا وَختی که خِدائه کِلامِ اِشنُنِنه، شیطان دَرجا اِنه و کِلامیِ که وِشونِ دِله دَکاشته بَییه ره، دِزِّنه.

16بَعضی مَردِم، سنگلاخِ زِمینِ دِله دَکاشته تیم هائه وارینه؛ اونا وَختی که کِلامِ اِشنُنِنه، دَرجا اونِ خِشالیِ هِمراه قَبول کاندِنه،

17ولی چوون بِنه نِدارنِنه، فِقَط اَتِ کم دَووم یارنِنه. بعد وَختی که خِدائه کِلامِ خاطِری، آزار اذیّت دِله دَکِفِن، دَرجا شه ایمونِ جِم بَرگِردِنِنه.

18بَعضی دییه تَلیِ دلهِ دَکاشته تیم هائه وارینه، اینا اونایینه که خِدائه کِلامِ اِشنُنِنه،

19ولی چوون وِشونِ دِل، دِنیا ره دَوِسه و وِشونِ چِش، مال و مَنالِ دِمبال دَره و چیائه دییهِ هَوِسِ شه دِلِ دِله دارنِنه، اینانه که خِدائه کِلامِ خَفه کانده و کِلامِ بار نیارنه.

20ولی تیمایی که خوارِ زِمینِ دِله دَکاشته بَینه؛ اونایینه که خِدائه کِلامِ اِشنُنِنه، اونِ قبول کاندنه و سی، شصت و صد بِرابر بار یارنِنه.»

21عیسی وِشونِ بااوته: «مَگه لَمپا ره یارنِنی تا اونِ سَر، سَرپوش بییِلین یا اونِ تَختِ بِن بییِلین؟ مگه اونِ پایهِ سَر نییِلنِنی؟

22چوون هیچ جا هِدا چی ای دَنیه که دیار نَووه و هیچ قایم هاکاردی دَنیه که بَر مِلا نَووه

23هر کی گوش شِنِوا دارنه، بِشنُئه.»

24بعد عیسی وِشونِ بااوته: «مِواظِب بوئین چی اِشنُنِنی. هر دَئیلِ هِمراه که هادین هَمون دَئیلِ هِمراه، حَتَّی ویشتر هم عَوِض گِرنِنی.

25چوون اونی که دارنه ره ویشتر هِدا بونه و اونی جِم که نِدارنه، حَتَّی اونچی که دارنه هم بَییته بونه.»

26عیسی وِشونِ بااوته: «خِدائه پادشاهی یِتا مَردی ره موندِنه که زِمینِ سَر، تیم پاشِنه.

27شو و روز، چه اون مَردی خوِ دِله دَووه و چه بیدار بوئه، تیم نوچ زَنده و لو کَشِنه. ولی اون مَردی نَدونده چه طی این اِتفاق کَفِنه؟

28زِمین خود به خود بار دِنه: اَوِّل ساقه لو کَشِنه، بعد خوشه دِرِس بونه و بعد خوشه تیمِ جِم پِر بونه.

29ولی وَختی تیم بَرِسه، برزگر دَرجا شه داسِ گِرنه، چوون دروِ مووقه بَرِسیه.»

30عیسی وِشونِ بااوته: «خِدائه پادشاهی چی ره موندِنه، یا چه مَثِلِ هِمراه اونِ تُوضیح هادیم؟

31خِدائه پادِشاهی خَردلِ تیمِ واریه. خردل، کِچیکترین تیمیِ که اونِ زِمینِ دِله کارِنِنه،

32ولی وَختی دَکاشته بَووه، قدکَشِنه و باغِ تِمومِ گیاهونِ جِم گَت تِر بونه و گَتِ چِله یارنه،‌ جوری که آسمونِ پَرِنده ها توندِنه اونِ سایهِ بِن کِلی بَسازِن.»

33عیسی تا اونجه که تونِسِنه بِفَهمِن، خَله این طی مَثِل هائه هِمراه، خِدائه کِلامِ وِشونِ وِسه گاته.

34وه به جِز مَثِلِ هِمراه، جورِ دییه ای وِشونِ هِمراه گَب نَزو؛ ولی وَختی شه شاگِردون هِمراه خَلوِتِ جا دَییه، همه چی ره وِشونِ وِسه تُوضیح دائه.

35اون روز، وَختی نِماشون بَرِسیه، عیسی شه شاگِردونِ بااوته: «بِئین دریائه اون دَس بُوریم.»

36وِشون جَمیِّتِ تَرک هاکاردِنه و عیسی ره هَمون لتکائه هِمراه که وه دِله نیشته بییه، شه هِمراه بَوِردِنه. چَن تا لتکائه دییه هم دَینه وِشونِ هِمراه شینه.

37یهویی دریا ره گَتِ کِلاک بَییته. موج ها جوری لتکائه کَش خارده که نزیک بییه لتکا اوه جِم پِر بَووه.

38ولی عیسی لتکائه دِمبال، شه سَرِ یِتا مِتکائه سَر بییِشته بییه و بَخواته بییه. شاگِردون وه ره بیدار هاکاردِنه و بااوتِنه: «اِسّا، تِ وِسه مهم نییه دَره هِلاک بومبی؟»

39عیسی بِلِند بَییه و وا ره تَشِر بَزو و دریا ره بااوته: «ساکت بَواش! آروم بَیر!» بعد وا اِیست هاکارده و همه جا کاملاً آروم بَییه.

40بعد شه شاگِردونِ بااوته: «چه این طی بَتِرسینی؟ هَمتی ایمون نِدارنِنی؟»

41وِشونِ دِل بَدجور تَرس دَکِته بَییه، هَمدییه ره گاتِنه: «این کیِ که حَتّی وا و دریا هم وه جِم اِطاعت کاندِنه!»

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

Recommended Reading

Commentary Mark Commentaries → Devotional Mark Devotional Guide → Get This Bible Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی) Study Bible →