Mark 6 — Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)

1عیسی اونجه جِم بورده و شه شَهر بَییَمو، شاگِردون هم وه دِمبال بوردِنه.

2عیسی یَهودیونِ مِقدَّسِ شنبه، عِبادَتگاهِ دِله بورده و اونجه تَعلیم دائه. خَیلیا وَختی وه گَبِ اِشنُسِنه بِهت کاردِنه و گاتِنه: «این مَردی اینا ره کجه جِم به دَس بیارده؟ این چه حِکمتیِ که وه ره هِدا بَییه؟ این چه معجزاتیِ که وه اِنجام دِنه؟

3مَگه وه هَمون نَجّار نییه؟ مَگه مریِمِ ریکا نییه؟ مگه یَعقوب و یوشا و یَهودا و شَمعونِ بِرار نییه؟ مَگه وه خواخرون اینجه، اَمه میون زِندِگی نَکاندِنه؟» اینِ وِسه عیسیِ جِم نارِحت بَینه.

4عیسی وِشونِ بااوته: «یِتا پِیغَمبِرِ هر جا حِرمت اییِلنِنه به جِز شه شَهر و شه فامیلون و شه خانوادهِ دِله!»

5عیسی نَتونِسه اونجه هیچ معجزه‌ای هاکانه، به جِز این که شه دَسِ چَن تا مَریضِ سَر بییِشته و وِشونِ شِفا هِدا.

6وه وِشونِ بی‌ایمونیِ جِم تَعجِّب هاکارده بییه. بعد، عیسی اون مَنطقهِ روستاهائه دِله گِردِسه و مَردِمِ تَعلیم دائه.

7عیسی شه دِوازَه شاگردِ صدا هاکارده و اونا ره دِتا دِتا بَفرِسیه و وِشونِ قِدرت و اختیار هِدا تا پلیدِ اِرواح ره مَردِمِ جِم بیرون هاکانِن.

8عیسی وِشونِ قَدِغَن هاکارده تا: «سَفِرِ وِسه، هیچی به جِز یِتا دَسِ چو شه هِمراه نَیرِن؛ نا نون، نا کِلوار و نا شه کَمِر قِیشِ دِله، پول.

9شه لینگِ کوش دَکِنین، ولی اضافی جِمه نَکِنین.

10عیسی اَی هم وِشونِ بااوته وَختی یِتا سِره دِله شونِنی تا وَختی اون مَحَلِ دِله دَرِنی، اون سِره دِله بَمونین.

11و اگه جایی شِما ره قَبول نَکاردِنه، یا شِمه گَبِ گوش نِدانه، وَختی اونجه جِم شونِنی شه لینگِ گردِ خاکِ بَتِکونین، تا علیه وِشون یِتا شِهادت بوئه که خِدا وِشونِ مجازات کانده.»

12پَس وِشون بُوردِنه، مَردِمِ اِعلام کاردِنه که وِنه تووبه هاکانِن.

13وِشون یَته خَله دِوها ره مَردِمِ جِم بیرون هاکاردِنه و یَته خَله مریضونِ راغونِ هِمراه مَسح هاکاردِنه و شِفا هِدانه.

14این جریان هیرودیسِ پادشاهِ گوش بَرِسیه، چوون عیسیِ آوازه همه جا دَپیته بییه. بَعضی از مَردِم گاتِنه: «این مَردی هَمون یحییِ تعمیددهِندئه که مِردِه هائه جِم زِنده بَییه. همینِ وِسه تونده این طی معجزاتی هاکانه.»

15بَقیه گاتِنه: «‌ایلیائه پِغَمبِرِ.» بعضیا هم گاتِنه: «وه یِتا پیغَمبِر، قدیمی پیغمبِرونِ واریِ.»

16ولی وَختی هیرودیس اینِ بِشنُسه، بااوته: «این هَمون یحییِ که مِن وه کَلّه ره وه تَنِ جِم سیوا هاکاردِمه و اَلان مِردِه هائه جِم زِنده بَییه!»

17چوون هیرودیس بییه که دَستور هِدا یحیی ره بَیرِن و وه ره دَوِندِن و زِندونِ دِله دِم هادِن. هیرودیس این کارِ هیرودیائه خاطِری هاکارده بییه. هیرودیا، قبلتر فیلیپُسِ زِنا بییه که اَلان هیرودیس وه هِمراه آروسی هاکارده بییه.

18چوون یحیی هیرودیسِ بااوته بییه: «حلال نییه تِ شه بِرار زَنِ هِمراه دَووی.»

19پَس هیرودیا یحیی جِم کینه داشته و خواسه وه ره بَکوشه، ولی نَتونِسه.

20چوون هیرودیس یحییِ جِم تَرسیه، چوون که دونِسه یحیی صالح و مِقدَّسِ مَردیه، اینِ وِسه بییه که وه جِم محافظت کارده. هر وَخت یحییِ گَبِ اِشنُسه، خَله پریشون بونِسه. ولی هَمتی هم خِشالیِ هِمراه وه گَب ها ره گوش دائه.

21هیرودیا سَرآخِر یِتا فرصت پی دا هاکارده. هیرودیس شه زاد روزِ وِسه یِتا مهمونی بَییته و درباریون و شه لشگرِ فرماندهون و جَلیلِ مَنطقهِ گَت گَتِ ها ره دَعوِت هاکارده.

22هیرودیائه کیجا مَجلسِ دِله بییَمو و سِما هاکارده و هیرودیس و وه مِهمونونِ خِشال هاکارده. اون وَخت پادشاه کیجا ره بااوته: «هر چی دوس دارنی مِ جِم بِخواه که تِ ره دِمبه.»

23وه قَسِم بَخُرده و کیجا ره بااوته: «هر چی مِ جِم بِخوائی، تِ ره دِمبه، حَتَّی اگه مِ مَملِکَتِ نصفِ هم بِخوائی، تِ ره دِمبه.»

24کیجا بیرون بُورده و شه مارِ بااوته: «چی بارِم؟» وه مار بااوته: «بار یحییِ تعمیددهِندهِ کَلّه ره خوامبه.»

25کیجا دَرجا عَجِلهِ هِمراه پادشاه پَلی بَردَگِردِسه و بااوته: تِ جِم خوامبه اَلان یحییِ تعمیددهِندهِ کَلّه ره یِتا مَجمِهِ دِله مِ ره هادی.»

26پادشاه خَله نارِحَت بَییه، ولی شه قَسِمِ خاطِری و شه مهمونونِ حِرمتِ وِسه نِخواسه کیجائه خواسه ره رَد هاکانه.

27پادشاه دَرجا یِتا جَلادِ بَفرِسیه و دَستور هِدا یحییِ کَلّه ره بیاره. جَلاد بُورده، زِندونِ دِله یحییِ کَلّه ره وه تَنِ جِم سیوا هاکارده

28و وه کلّه ره یِتا مَجمِهِ دِله بیارده و کیجا ره هِدا. کیجا هم اونِ شه مارِ هِدا.

29وَختی یحییِ شاگِردون اینِ بِشنُسِنه، بییَمونه و وه جِنازه ره بَییتِنه و مقبرهِ دِله بییِشتِنه.

30رَسولون، عیسی پَلی بَردَگِردِسِنه و هر چی که هاکارده بینه و تَعلیم هِدا بینه ره وه ره بااوتِنه.

31عیسی وِشونِ بااوته: «مِ هِمراه یِتا خَلوِت جا بِئین و اَت کم له بورین.» چوون اَنده مَردِم اییَمونه و شینه که وِشون حَتَّی نَتونِسِنه هیچی بَخُرِن.

32پَس تیناری، لَتکائه هِمراه یِتا خَلوِتِ جا، بوردِنه.

33ولی وَختی دَینه شینه، خَیلیا وِشونِ بَدینه و بِشناسینه. و مَردِم تِمومِ شهرهائه جِم پیاده اون محلِ سَمت دوو بَییتِنه و وِشونِ جِم قبلتر اونجه بَرِسینه.

34وَختی عیسی لتکائه جِم جِر بییَمو، یَته خَله جَمیِّت بَدیئه و وه دِل، وِشونِ وِسه بَسوته، چوون بی چپونِ گُسفِنِ واری بینه. پَس خَله چیا ره وِشونِ تَعلیم هِدا.

35نزیکِ نِماشون، وه شاگِردون وه پَلی بییَمونه و بااوتِنه: «اینجه دورِ جائه و دَره شو بونه.

36مَردِمِ راهی هاکان تا دُورِ ورِ زِمین و روستاهائه دِله بورِن و یه چی شه بَخُردِنه وسه بَخرینِن.»

37ولی عیسی وِشونِ بااوته: «شِما شه یه چی وِشونِ هادین تا بَخُرِن.» بااوتِنه: «خوانی بُوریم و دویست دینارِ اِندا نون بَخرینیم و وِشونِ هادیم تا بَخُرِن؟»

38عیسی وِشونِ بااوته: «چَن تا نون دارنِنی؟ بورین و هارِشین.» وِشون بعد از اینکه خَوِر بَییتِنه بااوتِنه: «پِنج تا نون و دِتا مائی.»

39بعد عیسی شه شاگِردونِ دستور هِدا تا تِمومِ مَردِمِ دَسه دَسه هاکانِن و سبزه سَر هِنیشانِن.

40این طی شاگِردون، مَردِمِ صد تایی و پِنجاه تایی دَسه هائه دِله، بِنهِ سَر هِنیشانینه.

41بعد عیسی پِنج تا نون و دِ تا مائی ره بَییته و آسمونِ هارِشیه و شکر هاکارده. نونا ره تیکه هاکارده و شه شاگِردونِ هِدا تا مَردِمِ پَلی بییِلِّن؛ دِتا مائی ره هم همهِ میون رَسِد هاکارده.

42همهِ وِشون بَخُردِنه و سیر بَینه،

43وَختی شاگِردون اضافی بییَمو نون تیکه و خِرده مائی ها ره جَمع هاکاردِنه، دِوازَه تا زَمبیل پِر بَییه.

44اون مَردا که نون بَخُردِنه پَنج هِزار نَفِر بینه.

45دَرجا عیسی شه شاگردونِ بَفرِسیه تا هَمون طی که وه جَمیِّتِ مِرخص کانده، یِتا لتکا سِوار بَووِن و قبل از وه بِیت‌صِیْدائه شَهر که دریائه اون دَس بییه، بورِن.

46عیسی بَعدِ از اینکه جَمیِّتِ راهی هاکارده، شه کوهِ سَر بُورده تا دِعا هاکانه.

47وَختی شو بَییه، لتکا دریائه میون بَرِسیه و عیسی خِشکیِ دِله تینا بییه.

48عیسی بَدیئه که شاگِردون زَحمِتِ هِمراه پارو زَندِنه، چوون بَرعکسِ وا زوئه. حدودِ ساعت سه نصفِ شو، عیسی هَمون طی که دریائه سَر راه شیه وِشونِ سَمت بُورده و خواسه اونائه وَرِ جِم رَد بَووه.

49ولی وَختی شاگِردون عیسی ره بَدینه که دریائه سَر راه شونه، گمون هاکاردِنه یِتا روحِ و داد بَزونه،

50چوون تِمومِ وِشون وه بَدیئنِ جِم وحشِت هاکارده بینه. ولی عیسی دَرجا وِشونِ هِمراه گَب بَزو و بااوته: «هُل نَخُرین، مِنِمه. نَتِرسین!»

51بعد لتکائه دِله، وِشونِ پَلی بُورده و وا اِیست هاکارده. وِشون بَد جور بِهت هاکارده بینه

52چوون نونائه معجِزِه ره نِفَهمِسه بینه، بلکه وِشونِ دِل سَنگ بَییه بییه.

53وَختی اوهِ اون دَس بَرِسینه، جِنیسارِتِ مِلکِ دِله بییَمونه و همونجه لنگر دم هِدانه.

54وَختی لَتکائه جِم جِر بییَمونه، مَردِم دَرجا عیسی ره بِشناسینه

55وِشون دوو بَییتِنه و تِمومِ اون مَنطقهِ دِله بوردِنه و مرِیضونِ وِشونِ لائه هِمراه، هرجا که اِشنُسِنه عیسی اونجه دَره، وَردِنه.

56عیسی هر روستا و شَهر و زِمینِ سَر که شیه، مَردِم، مریضونِ میدونائه سَر اییِشتِنه و وه جِم خواهش تَمِنّا کاردِنه که اِجازه هاده تا مریضون فِقَط وه قَوائه تِکِ دَس بَزِنِن؛ و هر کی دَس کارده، شِفا گِته.