Mark 12

Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →

1بعد عیسی مَثِلِ هِمراه وِشونِ وِسه گَب بَزو و بااوته: «یِتا مَردی اَنگور باغی دِرِس هاکارده و وه دورِ وَرِ چَپَر بَکِشیه و یِتا حوض انگور له هاکاردِنه وِسه و یِتا نِپار دیده بونیِ وِسه بِساته. بعد باغِ چَن تا باغبونِ اجاره هِدا و شه یِتا دییه مملکت بُورده.

2انگور بَچیئِنِ مووقه، یِتا نوکِر باغبونونِ پَلی بَفرِسیه تا شه انگور باغِ محصولِ سَهمِ، وِشونِ جِم بَیره.

3ولی وِشون، نوکِرِ بَییتنه، بَزونه و دَس خالی بَردِگاردِنینه.

4بعد صاحاب باغ یِتا دییه نوکِرِ وِشونِ پَلی بَفرِسیه، ولی باغبونون وه کَلّه ره بِشکِسِنه و وه ره بی‌ حِرمتی هاکاردِنه.

5اَی صاحاب باغ یِتا دییه نوکِرِ بَفرِسیه، وِشون وه ره بَکوشتِنه. و خَیلیائه دییهِ هِمراه هم همین طی هاکاردِنه؛ بعضیا ره بَزونه و بعضیا ره بَکوشتِنه.

6صاحاب باغ فِقَط یه نَفِر دییه ره داشته که بَفرِسه و اون هم، وه عزیزِ ریکا بییه. پَس سَرآخِر وه ره باغبونونِ پَلی بَفرِسیه و شه هِمراه بااوته: ”وِشون مِ ریکا ره حِرمت اییِلنِنه.“

7ولی باغبونون هَمدییه ره بااوتِنه: ”این وه وارثِ؛ بِئین وه ره بَکوشیم تا این اِرث، اَمه وِسه بَووه.“

8پَس وه ره بَییته، بَکوشتِنه و اَنگور باغِ جِم بیرون دِم هِدانه.

9اِسا، صاحاب باغ چی کانده؟ اِنه و باغبونونِ از بین وَرنه و اَنگور باغِ کَس دییهِ دَس دِنه.

10مَگه مِقدَّسِ بَنوِشته هائه دِله نَخوندِسِنی که: «‌”اون سنگی که بَنّاها دِم هِدانه، بنائه اصلی ترین سَنگ بَییه؛

11خِداوند این طی هاکارده و اَمه نَظِر عجیب اِنه“

12وِشون خواسِنه عیسی ره بَیرِن، چوون بِفَهمِسِنه که عیسی این مَثِلِ وِشونِ خَوِری بااوته، ولی مَردِمِ جِم تَرس داشتِنه؛ پَس عیسی ره وِل هاکاردِنه و بُوردِنه.

13بعد وِشون چَن نَفِر از فِرقه فریسی و هیرودیسِ هِوادارونِ عیسی پَلی بَفرِسینه تا وه ره شه وه گَبِ هِمراه تَله دِله دِم هادِن.

14وِشون بییَمونه و عیسی ره بااوتِنه: «اِسّا، دومبی تِ راسگوِ مَردی ای هَسی و تِ وِسه مهم نییه مَردِم چی گانِنه، چوون ظاهِرِ گولِ نَخارنی، بلکه خِدائه راهِ دِرسیِ هِمراه تَعلیم دِنی. اِسا شرعاً رومِ اِمپراطورِ باج هِدائِن دِرِسِ یا نا؟ وِنه وه ره باج هادیم یا نا؟»

15ولی عیسی که وِشونِ دِرویی ره دونِسه، وِشونِ بااوته: «چه مِ ره آزمود کاندینی؟ یِتا یه دیناری سِکّه مِ وِسه بیارین تا اونِ هارِشِم.»

16وِشون یِتا سِکّه بیاردِنه. عیسیِ وِشونِ جِم بَپِرسیه: «کِنه نَخشِ نِگار این سِکّهِ سَر دَره؟» جِواب هِدانه: «رومِ اِمپراطورِ نَخشِ نِگار.»

17عیسی وِشونِ بااوته: «پَس اِمپراطورِ مالِ اِمپراطورِ هادین و خِدائه مالِ خِدا ره.» وِشون وه گَبائه جِم هاج و واج بمونِسِنه.

18بعد عِلِمائه فِرقه صَدوقی که مِردِه هائه زِنده بَیِّنِ قبول نِداشتِنه، عیسی پَلی بییَمونه و وه جِم یِتا سِئال هاکاردِنه، بااوتِنه:

19«اِسّا، موسیِ پِیغمبِر اَمه وسه بَنوِشته اگه یِتا مَردیِ بِرار بَمیره و وه زِنا وَچه ای نِداشته بوئه، اون مَردی وِنه شه بَمِردهِ بِرارِ زِنا ره بَوِره تا شه بِرارِ وسه یِتا نَسل به جا بییِلّه.

20هَفت تا بِرار بینه. اَوِّلین بِرار زَن بَوِرده، و بی وَچه بَمِرده.

21دِوّمین بِرار شه بَمرده بِرارِ زِنا ره بَوِرده، ولی وه هم بی وَچه بَمِرده. سومین بِرار هم همین طی بَییه.

22این طی، هیچ‌ کِدوم از هَفت تا بِرار شه جِم هیچ وَچه ای سَر نییِشتنه. سَرآخِر، اون زِنا هم بَمِرده.

23اِسا، قیامِتِ روز وَختی که اونا اَی زِنده بونِنه، اون زِنا، کِدوم‌ یِتا بِرارِ زِنا بونه، چوون هر هَفتا بِرار وه ره بَورده بینه؟»

24عیسی وِشونِ بااوته: «شِما چَنده گُمراهِنی؟ چوون نا مِقدَّسِ بَنوِشته هائه جِم چیزی دوندِنی و نا خِدائه قِوَّتِ جِم؟

25چوون وَختی مِرده ها زِنده بَووِن، نا زَن وَرنِنه و نا شی کاندِنه؛ بلکه آسِمونِ فرشته هائه واری بونِنه.

26ولی مِرده هائه زِنده بَیِّنِ خَوِری، مگه موسیِ کتابِ دِله، بوتهِ جَریانِ سَر نَخوندِسِنی، خِدا چه طی وه ره بااوته: ”مِن ابراهیمِ خِدا و اِسحاقِ خِدا و یَعقوبِ خِدا هَسِمه“

27خِدا مِرده هائه خِدا نییه، بلکه زنده هائه خِدائه. شِما خَله گُمراهِنی!»

28توراتِ یِتا از مَلِّمون که اونجه اِیست هاکارده بییه و وِشونِ بَحثِ گوش دائه، وَختی بَدیئه عیسی چَنده خوار وِشونِ جوابِ هِدا، عیسی جِم بَپِرسیه: «کِدوم حِکم، همهِ جِم مُهمترِ؟»

29عیسی وه ره بااوته: «این حِکم همهِ جِم مُهمترِ: ”ای اِسرائیل قوم بِشنُئین، خِداوند اَمه خِدا، یِتا خِداوَند، هَسه.

30خِداوندْ شه خِدا ره، شه تِمومِ دلِ هِمراه و شه تِمومِ جانِ هِمراه و شه تِموم فِکرِ هِمراه و شه تِمومِ قِوِّتِ هِمراه دوس دار.“

31دوّمین حِکم اینِ: ”شه هَمساده ره شه واری دوس دار.“ این دِتا حِکمِ جِم گَت تِر، دَنیه.»

32اون توراتِ مَلِّم عیسی ره بااوته: « اِسّا دِرِس گانی! دِرِس بااوتی که خِدا یِتا هَسه و به جِز وه خِدایی دَنیه،

33وه ره تِمومِ دلِ هِمراه و تِمومِ عَقلِ هِمراه و تِمومِ شه قِوَّتِ هِمراه دوس داشتِن و شه هَمساده ره شه واری دوس داشتِن، همهِ تِموم سوزِ هدایا و قِروونی هائه جِم مُهمترِ.»

34وَختی عیسی بَدیئه اون مَردی چَنده عاقلانه جِواب هِدا، وه ره بااوته: «تِ خِدائه پادشاهیِ جِم دور نیئی.» بعد از اون، دییه هیچ کَس جِرأت نَکارده عیسیِ جِم هیچی بَپِرسه.

35وَختی که عیسی دَییه مَعبِدِ حیاطِ دِله تَعلیم دائه، بَپِرسیه: «چی طیِ که توراتِ مَلِّمون گانِنه مَسیحِ موعود داوودِ پادشاهِ ریکائه؟

36شه، داوود، روح القُدُوسِ وحیِ هِمراه بااوته: ”خِداوَند مِ خِداوَندِ بااوته: «مِ راسِ دَس هِنیش تا مووقه ای که تِ دشمِنونِ تِ لینگِ بِن دِم هادِم.“

37اگه شه، داوودِ پادشاه، وه ره خِداوند خونده، پَس چی طی مَسیحِ موعود تونده داوودِ ریکا بوئه؟» اون جَمیِّتی که اونجه دَییه، خِشالیِ هِمراه عیسیِ گَب ها ره گوش دانه.

38عیسی شه تَعلیم هِدائِنِ مووقه بااوته: «توراتِ مَلِّمونِ جِم دوری هاکانین که وِشون دوس دارنِنه بِلِندِ قَوائه هِمراه راه بورِن و مَردِم، کوچه و بازارِ دِله وِشونِ سِلام هاکانِن،

39و عبادتگاه هائه دِله خوارتِرین جا ره دارِن و مهمونی هائه دِله بالا بالا هِنیشِن.

40وِشون یَت ور بیوه‌زن هائه سِره ره بالا کَشِنِنه و یَت وَر دییه، خودنماییِ وِسه، شه دِعا ره کِش دِنِنه. وِشونِ مجازات خَله گَت تِرِ.»

41عیسی جایی که مَعبِدِ صَندِق اونجه دَییهِ روب رو نیشته بییه و دَییه مَردِمی که صَندِق دِله، پول دِم دانه ره اِشائه. خَله از پولدارون گَت گَتِ پول دِم دانه.

42بعد یِتا فَقیرِ بیوه‌زِنا بییَمو و صَندِقِ دِله دِ قِرون دِم هِدا.

43عیسی شه شاگردونِ شه پَلی صدا هاکاردو وِشونِ بااوته: «حَییقَتاً، شِما ره گامبه، این فَقیرِ بیوه‌زنا، تِمومِ اونایی که صَندِقِ دِله، پول دم هِدانهِ جِم ویشتر، پول دِم هِدا.

44چوون تِمومِ وِشون شه اضافه مالِ جِم هِدانه، ولی این زِنا شه فقیریِ دِله، هر چی که داشته ره هِدا، یعنی شه تِمومِ روزی ره هِدا.»

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →