Mark 16

Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)

← Chapter 15 Jump to:

1وَختی مِقدَّسِ شنبه روز تِموم بَییه، مَریِمِ مَجْدَلیّه و مریِم، یَعقوبِ مار و سالومه، عَطری راغون بَخرینه تا بورِن و عیسیِ جِنازه ره عطری راغون بَزِنِن.

2پَس هفتهِ اَوِّلین روز، زودِ صِواحی، مووقه ای که داشته خِرشید در اییَمو، زَن ها مقبرهِ سَمت راه دَکِتِنه.

3وِشون هَمدییه ره گاتِنه: «کی خوانه اَمه وِسه سَنگِ، مَقبرهِ دِهونهِ جِم غَلت هاده؟»

4ولی وَختی هارِشینه، بَدینه اون سَنگ که خَله گَت بییه، مَقبرهِ دِهونهِ جِم یِتا گوشه غَلت هِدا بَییه.

5وَختی مَقبره دِله بُوردِنه، بدینه یِتا جِوونِ مَردی اِسبه جمهِ هِمراه، راسِ طَرِف نیشته. زَن ها وه بَدیئِنِ جِم هَراسون بَینه.

6اون جِوون وِشونِ بااوته: «هَراسون نَووین. شِما عیسیِ ناصریِ دِمبال گِردِنِنی، هَمون که وه ره مصلوب هاکاردِنه. وه زنده بَییه؛ اینجه دَنیه. اونجه که وه جِنازه ره بییِشته بینه ره هارِشین.

7اِسا، بُورین و وه شاگِردون و پِطرُسِ بارین که وه شِمه جِم قبلتر، جَلیلِ مَنطقه شونه؛ وه ره اونجه ویندِنی، هَمون طی که شِما ره بااوته بییه.»

8پَس زَن ها بیرون بییَمونه و مقبرهِ جِم دَر بُوردِنه، چوون وِشونِ تَن، لرزه دَکته بییه و بِهت هاکارده بینه. وِشون هیچ کَسِ هیچی نااوتِنه، چوون تَرسی بینه.

9وَختی عیسی هَفتهِ اَوِّلین روزِ زودِ صِواحی زِنده بَییه، اَوِّل مریِم مَجْدَلیّه که وه جِم هفتا دِوو بیرون هاکارده بییه ره ظاهر بَییه.

10مَریِم هَم بُورده و وه شاگِردون که ماتِم داشتِنه و بِرمه کاردِنه ره خَوِر هِدا.

11ولی وِشون وَختی بِشنُسِنه که عیسی زنده بَییه و مریِم وه ره بَدیئه، باوِر نَکاردِنه.

12بَعدِ از این، عیسی شه ره یِتا دییه شکلِ هِمراه، دِ نَفِر از وِشون که یِتا روستا شینه ره ظاهر بَییه.

13اون دِ نَفِر بَردَگِردِسِنه و بَقیه شاگِردونِ این جَریانِ جِم با خَوِرِ هاکاردِنه، ولی اونا وِشونِ گَبِ باوِر نَکاردِنه.

14وَختی که اون یازده شاگرد سِفرهِ سَر نیشته بینه، عیسی وِشونِ ظاهر بَییه، عیسی وِشونِ، بی‌ایمونی و سَنگ دِلیِ وِسه سَراکو هاکارده، چوون وِشونِ گَبِ، که وه ره بَعد از زنده بَیِّن بَدی بینه ره باوِر نَکاردِنه.

15بعد وِشونِ بااوته: «تِمومِ دِنیائه دِله بُورین و انجیلِ تِمومِ مَردِمِ وِسه اِعلام هاکانین.

16هر کی ایمون بیاره و غسلِ تَعمید بَیره، نِجات گِرنه. ولی هر کی ایمون نیاره، مَحکوم بونه.

17و اونایی که مِ ره ایمون دارنِنه این نشونه و معجزه ها ره کاندنه: مِ اسمِ هِمراه دِوها ره بیرون کاندنه و جدیدِ زِوون هائه هِمراه گَب زَندِنه

18و مَرها ره شه دَسائه هِمراه گِرنِنه، اگه کُشنده زَهر هم بَخُرِن، وِشونِ هیچی نَوونه، وِشون مرِضیونِ سَر دَس اییِلنِنه و مریضون شِفا گِرنِنه.»

19پَس عیسایِ خِداوند بعد از اون که این گَب ها ره وِشونِ بَزو، آسِمون بَورده بَییه و خِدائه راسِ دَسِ هِنیشته.

20شاگِردون هم بیرون بُوردِنه و همه جا تَعلیم دانه، خِداوند وِشونِ هِمراه کار کارده و شه کِلامِ اون نشونه و معجِزاتِ هِمراه که شاگِردون اِنجام دانه، ثابت کارده.

← Chapter 15 Jump to: