Matthew 13

Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)

1هَمون روز عیسی سِره جِم بیرون بورده و دریا لو هِنیشته

2ولی اَنده جَمیِّتی وه ره دور هاکاردِنه که یِتا لَتکا سِوار بَییه و وه دِله هِنیشته. درحالی که مَردِم دریا لو اِیست هاکارده بینه.

3بعد عیسی خَله چیائه خَوِری مَثِلِ هِمراه وِشونِ وِسه گَب بَزو. بااوته: « یِتا بَرزِگَر، تیم بَپاشیئِنِ وِسه زِمین سَر بُورده.

4وَختی تیم پاشیه، اَت کَم راه دِله دَکِتِنه و پَرِنده ها بییَمونه و اونا ره بَخُردِنه.

5اَت کَم دییه سَنگلاخِ زِمین دِله دَکِتِنه که زیاد گِل نِداشته، پَس زود سَر بَکِشینه، چوون اونجهِ گِل عمیق نَیّه.

6ولی وَختی خِرشید دَربییَمو، همه، بَسوته و خِشک بَییه، چوون بِنه نَوِسه بییه.

7اَت کَم لم تَلیِ دِله دَکِتنه و لم تَلیا سَر بَکِشینه و اونا ره خَفِه هاکاردِنه.

8ولی بَقیهِ تیما خوارِ گلِ دِله دَکِتِنه و بار بیاردِنه: بَعضی صد، بَعضی شَصت و بَعضی سی بِرابر.

9هر کی گوشِ شِنِوا دارنه بِشنُئه.»

10اون وَخت شاگِردون عیسی پَلی بییَمونه و وه جِم بَپِرسینِه: «چه این مَردِمِ هِمراه با مَثِل گَب زَندی؟»

11عیسی جِواب هِدا: « آسِمونِ پادشاهیِ رازِ بِفَهمِسِن، شِما ره هِدا بَییه، ولی وِشونِ هِدا نَییه.

12چوون اونی که دارنه ره ویشتَر هِدا بونه تا به فِراوونی داره، و اونی جِم که نِدارنه، حَتَّی اون چی که دارنه هَم بَییته بونه.

13اینِ وِسه مِن وِشونِ هِمراه با مَثِل گَب زَمبه، چوون: اِشِنِنه ولی نَویندِنه، گوش دِنِنه، ولی نِشنُنِنه و نِفَهمِنِنه.

14حَییقَتاً اِشعیائه پیغمبِرِ پیشگویی وِشونِ خَوِری اِنجام بَرِسیه كه گانه: شه گوشِ هِمراه اِشنُنِنی، ولی هیچ وَخت نِفَهمِنِنی، شه چِشِ هِمرا ویندِنی؛ ولی هیچ وَخت دَرک نَکاندِنی.

15چوون این قومِ دِل، سَنگ بَییه، وِشونِ گوش کَتِل بَییه و شه چِشِ دَوِسِنه؛ تا نَکِنه شه چِشِ هِمراه بَوینِن و شه گوشِ هِمراه بِشنُئِن و شه دِلِ دِله بِفَهمِن و بَردَگِردِن و مِن وِشونِ شِفا هادِم.'

16«ولی خِش به حال شِمه چِش که ویندِه و شِمه گوش که اِشنُنه.

17حَییقَتاً شِما ره گامبه، یَته خَله از پِیغَمبِرون و صالِحون مِشتاق بینه اون چی شِما ویندِنی ره بَوینِن و نَدینه، و اون چیِ شِما اِشنُنِنی ره بِشنُئِن و نِشنُسِنه.

18«پَس شِما بَرزِگَرِ مَثِلِ مَعنی ره بِشنُئین:

19وَختی یه نَفِر آسِمونِ پادشاهیِ کِلامِ اِشنُنه و اونِ نِفَهمِنه، شِیطان اِنه و اون چی كه وه دِلِ دِله دَکاشته بَییه ره تَپ زَنده گِرنه. این هَمون تیمیِ كه راه دِله دَکاشته بَییه.

20و تیمی که سَنگلاخِ زِمینِ دِله دَکِته، کسیِ که کِلامِ اِشنُنه و دَرجا اونِ خِشالیِ هِمراه قَبول کانده.

21ولی چوون بِنه نِدارنه فِقَط یه ذِرِه دَووم یارنه. وَختی کِلامِ خاطِری آزار اَذیَّت وینده، شه ایمونِ جِم بَرگِردِنه.

22تیمی که لَم تَلیِ دِله دَکاشته بَییه، کسیِ که کِلامِ اِشنُنه، ولی چوون وه دِل دِنیا ره دَوِسه و وه چِش مال و مِنالِ دِمبال دَره، اینا کِلامِ خَفِه کاندِنه و بار نیارنه.

23ولی تیمی که خوارِ زِمینِ دِله دَکاشته بَییه کِسیِ که کِلامِ اِشنُنِه و اونِ فَهمِنه. وه حَییقَتاً باروَر بونه، صَد شَصت یا سی بِرابر بار یارنه.

24عیسی یِتا دییه مَثِل هَم وِشونِ وِسه بیارده: «آسِمونِ پادشاهی یِتا مَردی ره موندِنه که شه زِمینِ دِله خوارِ تیم دَشِندیه

25ولی وَختی وه خادِمون خوِ دِله دَینه، وه دِشمِن بییَمو گَندِمِ دِله تَلِ واشِ تیمِ دَپاشیه و بورده.

26وَختی گَندِم سَر بَکِشیه، تَلِ واش هَم وه هِمراه سَر بَکِشیه.

27خادِمون شه اَربابِ پَلی بییَمونه و بااوتِنه: ' اَرباب، مَگه تیمی كه تِ شه زِمینِ دِله دَکاشتی خوار نَییه؟ پَس تَلِ واشا کِجه جِم دَر بییَمونه؟'

28اَرباب، خادِمون بااوته: ' یِتا دِشمِن این کارِ هاکارده.' بعد خادِمون وه ره بااوتِنه: ' خوانی بُوریم تَلِ واشا ره جَمع هاکانیم؟'

29ارباب بااوته: 'نا، این کارِ نَکِنین چوون ممکنه تَلِ واشائه بَکِندیِنه مووقِه گَندِم هَم بِنهِ جِم بَکِندی بَووه.

30بییِلین تا دِروِ مووقه هر دِتا هَمدییه هِمراه لو بَکِشِن؛ دِروِ مووقه دِروگَرا ره گامبه اَوِّل تَلِ واشا ره دَسه هاکانِنِ و بَسوزوندییِنِ وِسه بییِلِّن، ولی گَندِما ره کَندوج دِله اِمبار هاکانِن.

31عیسی اَت کَش دییه یِتا مَثِل وِشونِ وِسه بیارده و بااوته «آسِمونِ پادشاهی، خَردِلِ تیمِ موندِنه که، یه نَفِر اونِ بَییته و شه زِمینِ دِله دَکاشته.

32با این که خَردِلِ تیم، تِمومِ تیم هائه جِم کِچیکتَرِ، بَعد از این که سَر کَشِنه تِمومِ باغِ گیاهونِ جِم گَتتِر و دارِ اِندا بونه، اون طی که پَرِندا اِنِنه و وه چِله هائه سَر کِلی سازِنِنه.»

33عیسی وِشونِ وِسه یِتا دییه مَثِل بیارده و بااوته: «آسِمونِ پادشاهی خَمیرمایه واریِ که یِتا زِنا اونِ گِرنه، سه تا دَئیل آردِ هِمراه قاطی کانده تا تِمومِ خمیر وَر بِیّه.

34عیسی همه این چیا ره جَمیِّتِ وِسه مَثِلِ هِمراه بااوته و حَییقَتاً هم بِدونِ مَثِل وِشونِ هیچی نااوته.

35این اِتِفاق دَکِته تا پِیغَمبِرِ گَب اِنجام بَرِسه، که گانه. «مِن با مَثِل شِمه هِمراه گَب زَمبه. و اون چیِ که اَز شِروع خِلقَتِ دِنیا جا هِدا بَمونِسه ره گامبه.»

36بعد عیسی جَمیِّتِ تَرک هاکارده و سِره بُورده اون وَخت وه شاگِردون وه پَلی بییَمونه بااوتِنه: «تَلِ واشِ مَثِلِ اَمه وِسه تووضی هاده.»

37عیسی وِشونِ بااوته: «اونی که خوارِ تیم زِمین دِله کارِنه، اِنسانِ ریکائه.

38زِمینِ سَر، این دِنیائه. خوارِ تیم، آسِمونِ پادشاهیِ ریکائونِنه، تَلِ واشا اون شَریرِ ریکائونِنه.

39اون دِشمِن كه تَلِ واشِ تیمِ دَکاشته، اِبلیسِ. دِروِ مووقه، آخِرِ زِمونِ و دِروگَرا، فِرِشته ها هَسِنه.

40هَمون طی که تَلِ واشا ره جَمع کاندِنه و تَشِ دِله سوزِندِنه، آخِرِ زِمون هم این طی بونه.

41اِنسانِ ریکا شه فِرشته ها ره فِرِسِندِنه و فِرِشته ها آسِمونِ پادشاهیِ دِله هَر کی که باعِثِ گِناه بونه و هر کی که قانونِ اِشکِنه ره یه جا جَمع کاندِنه.

42و وِشونِ تشِ کورهِ دِله دِم دِنِنه، اونجه که بِرمه دَره و تَرسِ جِم دَندون دَندونِ کَش خوارنه.

43اون وَخت صالِحون شه پییِرِ پادشاهیِ دِله خِرشیدِ واری دِرَخشِنِنه. هر کی گوشِ شنوا دارنه بِشنُئِه.

44«آسِمونِ پادشاهی جا هِدائه گَنجی ره موندِنه که یِتا زِمینِ دِله دَره، یه نَفِر وه ره پی دا کانده، هَمونجه وه سَرِ پوشِندِنه، خِشالیِ جِم شونه، اون چی که دارنه ره روشِنه، و اون زِمینِ خَرینده.

45«اَی هم آسِمونِ پادشاهی یِتا تاجِرِ موندِنه كه با اِرزِشِ مِرواریِ دِمبال دَییه

46وَختی با اِرزِشِ مرواری ره پی دا هاکارده، بُورده و اونچی که داشته ره بَروته و اون مِرواری ره بَخریه.

47«اَی هم آسِمونِ پادشاهی یِتا تورِ موندِنه که دَریائه دِله دِم هِدائه بونه و هَمه جور مائی وه دِله دَره.

48وَختی که تور، ماهیِ جِم مَشت بونه، ماهیگیرون اونِ دریائه جِم بالا کَشِنِنه. بعد نیشِنِنه خوارِ مائیا ره سیوا کاندِنه و زَمبیلِ دِله اییِلنِنه ولی بَدِ مائیا ره دِم دِنِنه.

49آخِرِ زِمون هَم این طی بونه. فِرشته ها اِنِنه صالحونِ، بَدِ آدِمون جِم سیوا کاندِنه.

50وِشونِ تَشِ کورهِ دِله دِم دِنِنه، اونجه که بِرمه دَره و تَرسِ جِم دَندون دَندونِ کَش خوارنه.

51عیسی بااوته: «تِمومِ این چیا ره بِفَهمِسِنی؟» شاگِردونِ بااوتِنه: «اَرِه.»

52عیسی وِشونِ بااوته: «پَس هَر شَریعتِ مَلِّم که آسِمونِ پادشاهیِ خَوِری تَعلیم بَییته بوئه، صاب خانه ای ره موندِنه که شه صَندِقِ جِم، پیت و نوِ چیا بیرون یارنه.

53وَختی عیسی این مَثِلا ره تِموم هاکارده، اونجه جِم بورده

54شه شَهرِ دِله بییَمو و وِشونِ عِبادَتگاهِ دِله، وِشونِ تَعلیم هِدا. جوری که مَردِم بِهت هاکاردِنه و بااوتِنه: «این مَردی کِجه جِم، حِکمَت و قِدرَتِ معجِزاتِ به دَس بیارده؟

55مَگه وه نَجّارِ ریکا نییه؟ مَگِه وه مارِ اسم مَریِم نییه؟ مَگِه وه بِرارون یَعقوب و یوسِف و شَمعون و یَهودا نینه؟

56مَگه تِمومِ وه خاخِرون اینجه اَمه میون زندِگی نَکاندِنه؟ پَس این چیا ره کِجه جِم یاد بَییته؟»

57اینِ وِسه عیسیِ جِم نارِحَت بَینه. ولی عیسی وِشونِ بااوته: «یِتا پِیغَمبِر همه‌ جا اِحتِرام دارنه به جِز شه زادگاه و شه خانِوادِهِ پَلی.»

58عیسی وِشونِ بی ایمونیِ خاطِری اونجه زیاد معجِزه نَکارده.

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →