Matthew 17

Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →

1شیش روز بَعد عیسی، پِطرُس و یَعقوب و وه بِرار یوحَنا ره بَییته، وِشونِ یِتا بِلِندِ کوهِ سَر بَوِردِه تا اونجه تینا بوئِن.

2اونجه وِشونِ پَلی، عیسیِ دیم تغییر هاکارده. وه دیم خِرشیدِ واری نورانی و وه جِمِه نورِ واری اِسبه بَییه.

3هَمون مووقه شاگِردون، موسی و اِیلیائه پِیغَمبِرِ بَدینه که عیسیِ هِمراه گَب زونه.

4پِطرُس عیسی ره بااوته: «ای آقا، چَندِه خوارِ اِما اینجه دَرِمبی. اَگه بَخوای مِن سه تا سایِبون سازِمبه: یِتا تِ وِسه، یِتا موسی و یِتا هم اِیلیائه وِسه.»

5هَمتی پِطرسِ گَب تِموم نَییه بییه، یِتا پِر نورِ اَبر وِشونِ سَرِ ور سایه دِم هِدا و یِتا صِدا اَبرِ جِم بِشنُسه بَییه که گاته: «این مِ عَزیزِ ریکائه که وه جِم راضیمه، وهِ گَبِ گوش هاکانین.»

6وَختی شاگِردون این صِدا ره بِشنُسِنه، دیمِ هِمراه بِنهِ سَر دَکِتِنه و بَتِرسینه.

7عیسی بییَمو، وِشونِ سَر دَس بییِشته و بااوته: «پِرِسین و نَتِرسین.»

8وَختی شاگِردون شه چِشِ واز هاکاردِنه به جِز عیسی، کَس دییه ره نَدینه.

9اون مووقه که كوهِ جِم جِر اییَمونه، عیسی وِشونِ دَستور هِدا: اون چی که بَدینی ره هیچ کَسِ پَلی نارین، تا اون روز که اِنسانِ ریکا مِرده هائه جِم پِرِسه.

10شاگِردون عیسی جِم بَپِرسینه: «پَس چه توراتِ مَلِّمون گانِنه اَوِّل وِنه اِیلیائه پِیغَمبِر بِیّه؟»

11عیسی جِواب هِدا:« اِیلیا اِنه و هَمِه چی ره دِرِس کانده.

12ولی مِن شِما ره گامبه اِیلیا بییَمو و وِشون وه ره نِشناسینه و هر چی خواسِنه وه هِمراه هاکاردِنه. اِنسانِ ریکا هَم وِنه همین طی وِشونِ دَسِ جِم زَجر بَوینه.»

13اون وَخت شاگِردون بِفَهمِسِنه که عیسیِ مَنظور یحییِ تعمید‌دَهِنده هَسه.

14وَختی عیسی و وه شاگِردون مَردِمِ پَلی بَردَگِردِسِنه، یِتا مَردی عیسی پَلی بییَمو و وه روب رو زانو بَزو و بااوته:

15«اِی آقا، مِ ریکا ره رَحم هاکان. وه غَشگِری دارنه و بَدجور عِذاب کَشِنه. اون طی که چَن کَش شه ره اوه و تَشِ دِله دِم هِدا.

16وه ره تِ شاگِردون پَلی بیاردِمه، ولی نَتونِسِنه وه ره شِفا هادِن.»

17عیسی بااوته: « ای مُنحرِف و بی ایمونِ قوم، تا كی وِنه شِمه هِمراه دَووِم، تا کی شِما ره تِحَمُّل هاکانِم؟ ریکا ره مِ پَلی بیارین.»

18عیسی دِوِ تَشِر بَزو، دِو ریکائه جِم بیرون بورده و وه هَمون مووقه شِفا بَییته.

19بعد شاگِردون عیسی پَلی بییَمونه و خَلوِتِ دِله وه جِم بَپِرسینِه: «چه اِما نَتونِسیمی اون دِوِ بیرون هاکانیم؟»

20عیسی بااوته: «چوون شِمه ایمون کَمِه! حَییقَتِن شِما ره گامبه، اَگه یِتا خَردِلِ تیمِ اِندا ایمون دارین، توندِنی این كوه ره بارین که از اینجه به اونجه جابِجا بَووه و جابِجا بونه و هیچ کاری شِمه وِسه مَحال نییه. [

21ولی این جور دِو به جِز دِعا و روزه بیرون نَشونه.]»

22اون مووقه که جَلیلِ مَنطقهِ دِله دَیینه، عیسی وِشونِ بااوته: «اِنسانِ ریکا مَردِمِ دَس تَسلیم بونه

23وِشون وه ره کُشِنِنه و وه سِومین روز زنده بونه.» شاگِردون خَله پَریشون بَینه.

24وَختی عیسی و وه شاگِردون كَفَرناحومِ شَهر بَرِسینه، اونایی که یَهودیونِ مَعبِدِ مالیاتِ جَمع کاردِنه، پِطرسِ پَلی بییَمونه و بااوتِنه:«شِمه اِسّا مَعبِدِ مالیاتِ نِخوانه هاده؟» مَعبِدِ مالیات دِ دِرهم بییه که دِ روز کارگرِ دَسمِزِ اِندا بییه.

25پِطرُس بااوته: «اَلبَته که دِنه!» وَختی پِطرُس، سِره بُورده، هَمتی هیچی نااوته بییه که عیسی وه ره بااوته: «اِی شَمعون، چی فِکر کاندی؟ این دِنیائه پادشاهون کِنه جِم باج و خَراج گِرنِنه، شه وَچونِ جِم یا غَریبه ها جِم؟»

26پِطرس بااوته: «غَریبِه هائه جِم» ،عیسی وه ره بااوته: «پَس وَچون مِعافِنه،

27ولی اینِ وِسه که وِشونِ نَرِنجونیم، دَریالو بور و قَرماق دِم هاده. اَوِّلین مائی ره که بَییتی وه دِهونِ واز هاکان. یِتا سِکّه چهار دِرهمی پی دا کاندی. اون سِکّه ره بَیر و مِ مالیات و شه مالیاتِ جا، وِشونِ هاده.

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →